มาเฟีย

ยิ่งใกล้...ยิ่งร้อน ยิ่งสัมผัส...ยิ่งอันตรายเกินต้าน เมื่อรหัสของโลกถูกฝังอยู่ในร่างของชาลิสา นักข่าวสาวที่แฝงตัวมาเพื่อสืบหาพี่ชายที่หายสาบสูญ

เขาและเธอ ที่เคยเจอกันมาก่อน ทว่า สายตาคมดุคู่นั้น ไม่ละสายตาไปจากสาวน้อยใบหน้าจิ้มลิ้ม แค่ได้ฟังเสียง…. ตึก ตึก ตึก เสียงหัวใจเต้นรัวๆ ใช่ แค่เสียงก็ใช่แล้ว เธอคือแม่ของลูกและว่าที่เมียในอนาคต ต้องคนนี้เท่านั้น เมื่อความเอาแต่ใจเข้าครอบงำ อยากได้ จะเอา ฉุดเลยดีไหม กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอนั้น กระตุ้นยิ่งนัก แต่…… เธอยังเด็ก ยังใส่ชุดมัธยม ม.ปลาย อายุก็น่าจะ 16-17 ปีเท่านั้น ยังไม่บรรลุนิติภาวะ สาวน้อยน่ารักใส่ชุดนักเรียน น่ารักใสๆ รอยยิ้มนั้น ริมฝีปากบางนั้น ช่างน่าจุ๊บ แก้มเนียนใส น่าหอมสักฟอด อยากสัมผัส อยากแตะต้องตัว เด็กคนนี้เธอมีอิทธิพลต่อใจเขามาก จากผู้ชายที่ไม่คิดเคยอยากเข้าใกล้ผู้หญิงมาก่อน แต่ตอนนี้….. มันเปลี่ยนไป เมื่อเจอเธอ ทว่า… เรื่องราวของทั้งสองคน มีเพียงแค่หนึ่งคนเท่านั้นที่จำทุกอย่างได้ขึ้นใจ แล้วเจอกันอีกครั้งนะ ……สาวน้อย

มาเฟียหนุ่มอายุเพียง 21 ปี เขาเรียนอยู่ปี 4 วิศวะมหาลัยชื่อดัง เป็นเจ้าของคลับตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ ผับนี้ก็ได้จากบารมีพ่อที่เป็นมาเฟียของเขานั้นแหละ มันไม่ยากที่จะเปิดคลับตามใจลูกชายเพียงคนเดียวของเขา แต่ตอนนี้เขาต้องมารับภาระที่ใหญ่หลวงของพ่อ โดยการดูแลกิจการสีเทาทั้งหมด โชคยังดีที่พ่อสอนเขาให้แข็งแกร่งตั้งแต่เด็กๆ ไม่งั้นก็คงทำเรื่องที่มาเฟียเขาทำกันไม่ได้ มาร์คัสบอกกับลูกเขาว่า จะไปตามหาเรื่องที่มันค้างคาใจอะไรบางอย่างจึงฝากกิจการให้เขาดูแลเอาไว้ชั่วคราว แต่ในระหว่างที่เขากำลังทำเรื่องผิดกฎหมาย หญิงสาวใบหน้าสวยกับโผล่มากลางวงพอดี และดูเหมือนว่าถ้าจะปล่อยเธอไป ถ้าเธอไปปากสว่างเขาก็คงต้องเกมแน่ๆ “ชะ...ช่วยด้วยค่ะ ฉันติดอยู่ตรงนี้” หนุ่มวัยฉกรรจ์จำนวนหลายนายรวมทั้งเขา มองไปทางต้นเสียง “ตัวอะไรวะนั่น! พวกมึงไปดูดิ” ...... “ธะ เธอ....เข้ามาได้ไง?” “ถามได้ฉันก็ลงมาจากเครื่องร่อนของฉันนะสิ ก็เห็นๆ อยู่” เธอตอบอย่างหงุดหงิด “นาย.พวกนายทำอะไรกันน่ะ?” เธอเขย่งเท้ามองไปด้านหลังชายหนุ่มหน้าคมอย่างนึกสงสัย

เพราะปัญหาส่วนตัว จึงทำให้เธอตัดสินใจยอมนอนกับคุณหมอหนุ่มเพื่อแลกกับ ‘เงิน’ คุณหมอสุดฮอตที่ใครๆต่างหมายปอง หารู้ไม่ว่า มือที่คอยช่วยเหลือคนอื่น คือมือเดียวกับที่ใช้ ‘มอบความตาย’ ให้คนอื่น… เพราะรู้ความต้องการของอีกฝ่าย จึงใช้สิ่งนั้นหลอกล่อเพื่อเล่นสนุกกับร่างกายของเธอต่อ เธอต้องการ เงิน เขาต้องการ เซ็กซ์ วินวินทั้งสองฝ่าย…

พิมพ์ชนก หรือ "พิม"นักศึกษาปี 4 คณะนิเทศศาสตร์ ผู้ใฝ่ฝันอยากเป็นนักเขียนบทละครมืออาชีพ เธอเป็นคนฉลาด มีไหวพริบ และมุ่งมั่น เธอเลือกทำงานพาร์ทไทม์ในผับ "Black Velvet" เพื่อหาข้อมูลสำหรับเขียนบทละครส่งอาจารย์ โดยหวังว่างานชิ้นนี้จะเป็นใบเบิกทางสู่วงการบันเทิงโดยไม่รู้เลยว่า เธอกำลังเดินเข้ามาในโลกที่เต็มไปด้วยอันตราย และผู้ชายที่มีอิทธิพล ปกรณ์ มีโครงหน้าเข้มคมชัด หนวดเคราเพิ่มเสน่ห์และความเป็นผู้ใหญ่ ตาแสดงความมั่นใจและดูสุขุม ผมสั้นจัดทรงอย่างดี สวมชุดสูทสีเข้มให้ความรู้สึกภูมิฐานและน่าเชื่อถือ บุคลิกดูสุขุม อบอุ่น แต่แฝงด้วยความมั่นใจในตัวเองเจ้าของผับสุดหรูที่มีชื่อเสียงและอำนาจในวงการกลางคืน ไม่เพียงแต่เป็นเจ้าของผับ"Black Velvet"เท่านั้น แต่เขายังมีธุรกิจหลายอย่างที่เกี่ยวข้องกับ ธุระกิจสีเทาและยังมีบริษัทส่งออกสินค้าไปยังต่างประเทศอีกด้วยและ บริษัทส่งออก ภายใต้ภาพลักษณ์ของชายหนุ่มหล่อที่ดูสุขุมและมีเสน่ห์ เขาคือคนที่ทุกคนต้องเกรงกลัว และในวันที่เขาเห็นพิมพ์ชนกครั้งแรก เขารู้ทันทีว่าเธอจะทำให้เขาไม่สามารถละสายตาได้

“คุณให้เวลาฉันไหมละภายในเวลา 3 เดือนถ้าฉันทำให้คุณรู้สึกชอบไม่ได้ฉันจะเป็นคนถอยออกมาจากคุณเอง”

เขาที่ดีกับทุกคน....ยกเว้นเธอ เพราะเธอ....มันผู้หญิงไร้ศักดิ์ศรี!

“ทำยังไงเธอถึงจะรักฉัน” ผู้ชายที่ฉันเกลียดที่สุดในชีวิตเอ่ยถามขึ้น ขณะที่ฉันนอนอยู่ในอ้อมกอดของเขา “เลิกยุ่งกับมันสิ เผื่อฉันจะเกลียดนายน้อยลง” ฉันว่าด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้ความรู้สึก “เธอก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้” เขากระชับกอดแน่นกว่าเดิม อ้อมกอดที่เหมือนจะกักขังฉันไว้ให้อยู่กับเขา...ตลอดไป คุณเคยเกลียดใครไหม? เกลียดจนไม่อยากจะเห็นหน้า แต่ยิ่งเกลียดกลับยิ่งได้ใกล้ชิด คุณไม่อยากเป็นคนในความลับใช่ไหม? แต่ฉันอยากจะเป็นอยากจะถูกเก็บเป็นคนในความลับ ให้เขาซ่อนฉันไว้ตลอดไป คุณเคยต้องฝืนกินอะไรที่ไม่ชอบหรือเปล่า? ฉันน่ะกำลังเป็น ฝืนกลืนกินทั้งที่เกลียดสุดชีวิต ทุกอย่างที่ฉันฝืนทนย่อมมีเหตุผล และเหตุผลของฉันแม่งโคตรจะกล้ำกลืน... ความเกลียดชังที่ฉันมีให้ผู้ชายคนนั้นมันเกิดขึ้นมานาน ซึ่งตอนนี้ฉันเกลียดเขามากกว่าที่เคยเป็น เกลียดทุกอย่างที่เขากระทำ ฉันเกลียด เกลียด! เกลียด! เกลียดทุกอย่างที่เป็นผู้ชายคนนั้น

เขาเป็นผู้ชายเพรียบพร้อมไปหมดทุกเเละเป็นมาเฟียอันดับหนึ่งของประเทศ!!!ไม่มีใครกล้าล้ำเส้นเป็นอันขาด เพราะเขาโหดเหี้ยมที่สุดในบรรดาเมาเฟีย เขาทั้งหล่อ! รวย! เถื่อน! เย็นชา! โหดสุดๆ เเต่ทว่า...เเต่งงานเเล้ว!!! เนื้อหาในเรื่องบางส่วน "ไปไหนมา โทรไปไม่รับอ่านไลน์ไม่ตอบ" ทันทีที่เจอหน้าฉันน้ำเสียงเรียบเย็นที่เปล่งออกจากริมฝีปากหนาจนคนที่ยืนฟังถึงกับขนลุกชัน ในสมองของฉันตอนนี้หาวิธีพูดยังไงก็ได้ที่ทำให้เขาใจเย็นที่สุด เห็นหน้าเขาก็รู้เเล้วว่าสุดจะทนกับคนอย่างฉันอ่า จะตอบยังไงดี ตอบเเบบเดิมก็เเล้วกันฉันเดินไปยืนอยู่ตรงหน้าเขาพร้อมตอบคำถาม "กะก็ไปทำรายงานบ้านเพื่อนหนูไง" ฉันพยามคุมน้ำเสียงให้ปกติที่สุดเเล้วนะเเต่ทำไมมันยังสั่นอยู่ อย่างน้อยๆฉันต้องอ้างทำรายงานก่อนดีกว่าบอกว่าไปผับนิ นี่ฉันคิดดีเเล้วนะทุกคน "ฉันถามเป็นครั้งสุดท้าย ไป..ไหน..มา" เขาพูดเก็บอารมณ์เเบบสุดๆ เเละเน้นคำด้วยน้ำเสียงหนักๆใช่เขารู้เพราะนี้ไม่ใช่ครั้งเเรกที่ฉันเเอบหนีเที่ยว เเต่ก็พลาดอีกตามเคย...

เมื่อเขาต้องแก้แค้นให้กับน้องสาวจึงทำทุกวิถีทางเพื่อให้เธอนั้นเจ็บปวด พี่แต.กในใส่อิงทำไมค่ะ ไม่อยากได้ลูกไปฝากพ่อกับแม่เธอเหรอ ถ้าอิงท้อง ลูกในท้องก็เป็นของพี่นะ เสียใจด้วยเพราะฉันไม่รับ