มาเฟีย

เขาเคยแสนดีกับเธอ แต่อยู่ดีๆ เขาก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ… “ให้พี่เป็นคนแรกของเธอได้ไหม” วินเซนต์ มาร์แตล อายุ 38 ปี หนุ่มฝรั่งเศสนัยน์ตาสีฟ้าเหมือนมีทะเลหมอกอยู่ภายในดวงตาคมกริบคู่นั้น ดวงตาคู่ที่มีเสน่ห์และน่าเกรงขาม อีกทั้งเขายังมีใบหน้าที่หล่อเหลาราวกับเทพเจ้ากรีก แต่ด้วยนิสัยที่ดูจะเข้าถึงยากของเขา จึงทำให้ไม่ค่อยมีผู้หญิงคนไหนกล้าเข้าหามาเฟียหนุ่มสักเท่าไหร่ ลักษณะนิสัย : ค่อนข้างที่จะเงียบขรึมและเย็นชาเพราะกำแพงที่สร้างขึ้นมา ทั้งๆที่เมื่อก่อนนี้เขาเคยเป็นคนที่แสนดีคนหนึ่ง จนกระทั่งเหตุการณ์บางอย่างทำให้เขาเปลี่ยนไป ไกอา อัลโตแมร์ อายุ 26 ปี หญิงสาวหน้าตาสวยสะพรั่งและมีเสน่ห์ สัญชาติไทย-อิตาลี ดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ากับสีผมของเธอ ลักษณะนิสัย : ดื้อรั้น หัวแข็ง เพราะโดนปู่กับพี่ชายเลี้ยงดูมาแบบตามใจ แต่เธอก็เป็นคนที่สดใสอ่อนโยนในบางเวลาและกับแค่บางคนเท่านั้น

ครั้งที่ 99 ที่คู่หมั้นของฉัน—เดรเวน—ตัดสายใส่ ฉันก็ลากร่างที่แทบหมดแรงไปยังโบสถ์ของตระกูล มือกำใบเอกสารแน่นใบที่วินิจฉัยว่าเป็นโรคไตวายระยะสุดท้าย “คุณพ่อคะ ดิฉันขอสละสถานะจากตระกูลรอชชี่ และขอยกเลิกการหมั้นกับเดรเวน ฟรอสต์” คำพูดเพิ่งหลุดจากปาก พ่อแม่ก็พังประตูเข้ามาพร้อมกับน้องสาวบุญธรรมของฉัน—บิอังก้า พ่อของฉันซึ่งเป็นที่ปรึกษาของตระกูลไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว เขาตบฉันเต็มแรงต่อหน้าบาทหลวง “คู่หมั้นของแกคือมาเฟียอาวุโสผู้ทรงอิทธิพลในโลกของเรา แต่แกกลับกล้าดูหมิ่นเขาแบบนี้!” “แกกำลังเหยียบย่ำชื่อเสียงตระกูลต่อหน้าคนทั้งองค์กร!” แม่กระชากใบวินิจฉัยจากมือฉัน เหลือบดูเพียงครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะเยาะ “แกล้งป่วยเรียกร้องความสนใจอีกแล้วเหรอ คราวนี้อยากได้อะไรอีกล่ะ” บิอังก้าเกาะแขนพ่อแม่แน่น เสียงสั่นสะอื้น “ขอโทษนะพี่ พี่เอาที่นั่งในงานกาล่าของหนูไปก็ได้ ได้โปรดเถอะ หยุดสร้างปัญหาให้พ่อกับแม่สักที!” ฉันปาดเลือดที่ไหลจากจมูก ก่อนจะพูดซ้ำกับบาทหลวงอย่างสงบนิ่ง “ฉันไม่ใช่ลูกสาวของตระกูลรอชชี่อีกต่อไป และไม่คู่ควรกับพันธมิตรอย่างตระกูลฟรอสต์” “ฉันจะตายในอีกสามวัน ฉันต้องการให้การหมั้นนี้ถูกยกเลิกก่อนถึงวันนั้น”

เธอมีทุกอย่าง…ยกเว้น...หัวใจของเขา เขาไม่มีอะไรเลย…นอกจาก...ความฝันและศักดิ์ศรี แต่เมื่อความแตกต่างถูกเชื่อมด้วยความรู้สึกที่จริงใจ ลูกคุณหนูผู้ไม่เคยรักใครก่อน แต่เมื่อหัวใจดันเต้นแรงให้กับเขาคนนั้น เธอจึงต้องอาศัย “แก๊งเพื่อนสาวสุดป่วน” เพื่อภารกิจที่ยิ่งใหญ่!

พายุ มาเฟียหนุ่มวัย 26 ปี ผู้ทรงอิทธิพลระดับประเทศ เขาเป็นผู้ประสบความสำเร็จในทุกด้านตั้งแต่ยังอายุน้อย นิสัย ดุ โหด เงียบ และไม่พูดเยอะ วันหนึ่งพายุได้เจอกับเธอที่เป็นลูกสาวของลูกหนี้ของเขา และนี้ก็คือจุดเริ่มต้นของเขากับเธอ

เขาเป็นถึงมาเฟียใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นเขาทั้งโหดทั้งเถื่อนแต่ทำไมเขากลับยังซิง เขารักแค่ผู้หญิงเพียงคนเดียวมาโดยตลอดแต่พอมาเจอเธอทำไมเขาถึงกลับหวั่นไหวได้ล่ะ หรือเขาจะเป็นผู้ชายหลายใจหรือรักใครไม่เป็น?

ผู้ชายสารเลวชาติชั่ว ผู้ชายที่นอกใจเธอไปคบกับพี่สาวฝาเเฝดของเธอ ในวันนี้กลับมาทวงความเป็น 'ผัว' กลับคืนมาในวันที่เธออุทิศตัวเพื่อเกลียดเเค้นเขาจนหมดหัวใจ!

ทั้งชีวิตและจิตใจ มอบให้ไว้ เพียงผู้เดียว... ความรักระหว่างเจ้านายกับบอดี้การ์ด มันจะเป็นไปได้จริง ๆ นะเหรอ?

ด้วยคำสั่งสุดท้ายของพ่อ ให้เขาทำหน้าที่แทน “คุ้มครองเจ้าพ่อยากูซ่าเท่าชีวิต” ทำไมชายหนุ่มต้องเชื่อ ในเมื่อเขาไม่ต้องการเป็นยากูซ่า แต่หนีไม่พ้น เมื่อหัวใจมันรัก และอยากปกป้อง “ลูกสาวเจ้าพ่อยากูซ่า! พ่อของยูตะ คือลูกน้องมือขวา ของฮินาตะ ยากูซ่าระดับเจ้าพ่อ เขายอมสละชีวิตเพื่อหัวหน้า และยังสั่งเสียครั้งสุดท้าย ให้ลูกชายทำหน้าที่แทน ทำไมชายหนุ่มต้องเชื่อ ทำไม่ต้องปกป้องในเมื่อฮินาตะเป็นคนอื่น แต่เขาก็หนีไม่พ้น! และต้องเข้ามาพัวพันกับเธอ ด้วยการฝึกให้เธอรู้จักการป้องกันตัว ยูตะจะตัดใจไปจากเธอได้ไหม ในเมื่อหลงเสน่ห์ลูกสาวยากูซ่าเข้าไปแล้ว เขาจะจัดการกับหัวใจอย่างไร ในเมื่อเขาไม่อยากเป็น “ยากูซ่า” พอ.เป็นอาจารย์สอนวิชาป้องกันตัวให้นอ.เพราะนอ.เป็นลูกสาวคนเดียวของเจ้าพ่อย.ากู่ซ่าที่จะต้องสืบทอดตำเเหน่งแทน. พอ.รักนอ.มาก แต่พอ.ไม่อยากเป็นยากูซ่า พอ.จึงเลือกที่จะทิ้งนอ.ไป. แต่คอยดูวีดีโอที่สั่งให้ลูกน้องถ่ายนอ.ส่งให้ดูทุกวันสุดท้ายด้วยความรักที่มีมากกว่าถึงยอมกลับมาเพื่อดูแลและปกป้องนอ.ตลอดไป

เลขาของเจ้านายหน้าตาย ที่ฉันได้ขายเวลาของฉันให้เขาเพื่อเงิน! ให้ตายสิ เอาเวลา 24 ชั่วโมงของฉันคืนมานะ ฉันไม่ไหวแล้ว! . " เป็นเลขาฉันเงินเดือนหลักแสน ถึงเธอจะมาทำในตำแหน่งรักษาการแทน แต่ก็รู้ใช่มั้ยว่าต้องทำงานยังไง " " รู้ค่ะ " " แล้วจำกฎข้อสำคัญของการเป็นเลขาฉันได้มั้ย " " ยี่สิบสี่ชั่วโมงของดิฉัน..เป็นของคุณค่ะ " " พรุ่งนี้ย้ายของเธอมาที่คอนโดฉัน " " อะ อะไรนะคะ "

แค่ได้อยู่ใกล้ ๆ จะสถานะไหนหนูก็ยอมได้ทั้งนั้น.... นิยามคำว่ารักของคนอื่นเป็นอย่างไรไม่รู้... แต่สำหรับ 'เพียงพราว' แล้ว การได้อยู่ข้าง ๆ เขา ไม่ว่าจะในสถานะไหน ขอแค่ในทุกเช้าที่ตื่นมาแล้วได้เห็นหน้าเขาเป็นคนแรกเธอก็ถือว่านั่นคือความสมบูรณ์ที่สุดสำหรับนิยามแห่งคำว่ารักของเธอแล้ว ถึงแม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเขาจะยังอยู่ภายใต้ของคำว่า 'สถานะที่ซับซ้อน' และถึงแม้มันจะคลุมเครือมายาวนาน และจะยังคงเป็นความลับตลอดไป แต่มันก็คือความสุขเท่าที่หัวใจของเธอจะรู้สึกได้แล้ว แม้ว่าความสุขที่เขามอบให้จะเป็น แค่ภายในห้องนอน บนเตียงหรือที่ระเบียงก็ตาม