มาเฟีย

Intro… “เธอเป็นของฉัน..ไม่มีสิทธิ์มองผู้ชายคนอื่น" ลีออนประกาศกร้าวเสียงดังให้หญิงสาวที่นอนขดตัวอยู่บนเตียงรับรู้ถึงสถานะของตัวเอง "แต่หนูเป็นน้องคุณนะ คุณจะทำแบบนี้กับหนูไม่ได้" "แม่ฉันมีลูกคนเดียว" "ผู้หญิงของมาเฟีย" เป็นเรื่องราวของลีออนกับอิงดาว ชายหนุ่มผู้ได้รับฉายาว่าเป็นคนไร้หัวใจ บัดนี้กำลังตกหลุมรักเด็กสาวผู้ที่พึ่งเคยพบหน้าเพียงครั้งเดียว แต่ด้วยชีวิตที่ผ่านมาไม่เคยมีความรักจึงไม่รู้จะแสดงออกอย่างไร เขาจึงปฏิบัติต่อเด็กสาวที่ตนหลงรักอย่างเผด็จการและป่าเถื่อน การแสดงความเป็นเจ้าของแบบไม่มีสถานะที่ชัดเจนให้หญิงสาว เมื่อมีโอกาสที่จะรอดพ้นจากคนใจร้ายเธอจึงไม่ลังเลใจแม้แต่น้อยที่จะเดินออกไป..ไปให้ไกลจากคนใจร้ายคนนี้ ชายหนุ่มกว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้..วันนี้ก็ไม่มีเธออยู่ข้าง ๆ แล้วและที่แย่ไปกว่านั้นเมื่อเด็กสาวที่ตนหลงรักเธอกลับมีสถานะเป็นน้องสาวของเขาเพราะพ่อของชายหนุ่มได้แต่งงานใหม่กับแม่ของอิงดาว

ด้วยคำสั่งเด็ดขาดจากคุณปู่ ทำให้‘อัคนี’ มาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ต้องแต่งงานกับหญิงสาวที่ตนเองไม่เคยรัก ‘รินรดา’ และนั่นก็ทำให้หญิงคนรักต้องไปแต่งงานกับคนอื่น เขาเกลียดเธอยิ่งกว่าอะไรดี ยิ่งได้เห็นเธอทรมาน ได้เห็นน้ำตา ได้เห็นความทุกข์ของเธอ มันยิ่งทำให้เขารู้สึกสะใจ ‘ใบหย่า’คือสิ่งเดียวที่เขาต้องการจากเธอมากที่สุด ไม่ใช่ความรัก หรือทายาทของตระกูล เพราะเขาจะไม่มีวันมีลูกกับเธอ!

ทางเดียวที่จะรอดคืออยู่กับเขา... แต่เขาดันเป็นผู้ชายที่อันตรายที่สุด และเต็มไปด้วยความแค้น

"มาเป็นผู้หญิงของฉันไหม" ข้อเสนอที่ทำให้เธอใจสั่น แค่คิดถึง "หน้าที่" ของการเป็นผู้หญิงของเขาแค่นั้นก็ทำให้เธอรู้สึกหวามไหวไปทั่วทั้งร่าง แค่คิดถึงสายตาของเขายามที่มองมาแล้วเธอจะกล้าปฏิเสธเขาได้หรือ

เพียงเพราะความแค้นในอดีต ทำให้คาร์ลินยอมเอาร่างกายเป็นเดิมพัน “เธอแน่ใจแล้วใช่ไหม ว่าจะเอาร่างกายเป็นเดิมพัน?”

เมื่อรสรินทร์ต้องหาข้อมูลเรื่องพี่สะใภ้ของเธอมีชู้ เพื่อเป็นหลักฐานให้พี่ชายฟ้องหย่า ทำให้เธอต้องเข้าไปในบ้านของชายชู้นั้น เหตุการณ์จะเป็นอย่างไร เมื่อถูกจับได้ และชายชู้ของพี่สะใภ้นั้น ไม่ใช่คนธรรมดา

พ่อบังเกิดเกล้าสร้างหนี้ไว้ก้อนใหญ่ ทว่าคนที่ต้องชดใช้กลับกลายเป็นลูกสาวแบบเธอ "มันถึงเวลาที่เธอต้องชดใช้หนี้ที่พ่อสร้างไว้แล้วเด็กน้อย" "ชดใช้ยังไงคะ" "ใช้ร่างกายเธอชดใช้หนี้ยังไงล่ะ" "หมายความว่างานที่คุณบอกว่าจะให้หนูทำตอนอายุครบยี่สิบ คือ เอาร่างกายขัดดอกรึคะ" "ใช่" สาวน้อยผู้แสนใสซื่อในวัยยี่สิบถึงกับน้ำตาคลอเบ้าเพราะหลงเข้าใจผิดมาตลอดว่าที่มาเฟียผู้แสนใจดีเลี้ยงดูเธอมาเป็นอย่างดีตลอดเวลาสามปีเพราะเขารัก และเอ็นดูเธอ แต่ที่ไหนได้กลับเห็นเป็นแค่ลูกหนี้

‘กูจะเด็ดปึกนางฟ้ามาให้พวกมึงดู’‘ตันติกร’ หรือ ‘ต้วน ’ มาเฟียหนุ่มผู้โหดเหี้ยม ป่าเถื่อน ไร้ความอ่อนโยน เขาเป็น 1 ใน 4 แก๊งคาสโนว่า เขาต้องการแค่หญิงสาวมาปรนเปรอความใคร่ อยากได้คนไหนก็แค่เรียกมา ด้วยความหล่อเหลา และฐานะที่ร่ำรวยย่อมไม่มีสาวสวยคนไหนปฏิเสธเขาแม้แต่คนเดียว ‘คืนนี้เธอจะต้องขึ้นเตียงกับฉัน’ ‘….’ ‘ระวังฟันของเธอด้วย ถ้าเกิดเป็นแผลแม้แต่นิดเดียวล่ะก็…’ ’กอบัว’ หรือ ‘บัว’ หญิงสาวทึ่มีจิตใจอ่อนหวาน เรียบร้อย เธอมักจะชอบช่วยคนรอบข้างทึ่เดือดร้อน เปรียบได้ดั่งกับนางฟ้า ด้วยใบหน้าสวยมีเสน่ห์ชวนให้หลงไหลของเธอ กลับไปสะดุดตา มาเฟียป่าเถื่อนเข้าให้ ทำให้เธอต้องเจอกับเรื่องเลวร้าย ‘ทำไมพี่ถึงใจร้ายแบบนี้..ฮึก..’ ‘…..‘ ’อืัอ….อ๊อก ๆ‘

“แต่งงานใหม่แล้วยังไง ต่อให้เธอมีผัวใหม่มากี่คนฉันก็ไม่สน อะไรที่มันเป็นของของฉัน ฉันก็จะทวงคืน!!“

พี่ชายกับพ่อรักพี่สาวมาตั้งแต่เด็ก และรังเกียจฉัน ในงานเลี้ยง ฉันถูกรังแก เป็นกู้ถิงเฉิน หัวหน้ามาเฟียที่ออกมาช่วยฉันไว้ และประกาศต่อหน้าทุกคนว่าฉันคือคนที่เขารักที่สุด ใครกล้ารังแกฉันอีก เขาจะไม่ปล่อยไว้แน่ กู้ถิงเฉินซื้อปราสาทกลางป่าลึกให้ฉัน ปลูกทิวลิปที่ฉันชอบที่สุดจนเต็มพื้นที่ และจัดงานแต่งงานในปราสาทที่สร้างความฮือฮาไปทั่วประเทศให้ฉัน ชั่วข้ามคืน ฉันกลายเป็นผู้หญิงที่ผู้หญิงทั้งประเทศต่างอิจฉา เมื่อตั้งครรภ์ได้ 7 เดือน ฉันไปร่วมงานวันเกิดของพ่อ แต่กลับเกิดไฟไหม้อย่างกะทันหัน พ่อและพี่ชายที่ลำเอียงพาพี่สาวหนีออกมา ทิ้งฉันเกือบตายในกองเพลิง สุดท้ายเป็นกู้ถิงเฉินที่ช่วยฉันออกมาได้ เมื่อฟื้นขึ้นมาในโรงพยาบาล ฉันกลับเห็นภาพหนึ่งที่ทำให้หัวใจฉันแตกสลาย “ใครให้พวกคุณสร้างไฟไหม้ครั้งนี้” กู้ถิงเฉินหน้าตาเคร่งเครียด “เธอเพิ่งตั้งครรภ์ได้ 7 เดือน พวกคุณก็รีบอยากให้เธอคลอดก่อนกำหนด แบบนี้ไม่ใช่คิดจะฆ่าเหยียนเหยียนกับลูกในท้องของเธอหรอกเหรอ” พี่ชายกับพ่ออธิบายเสียงเบา “อาการมะเร็งเม็ดเลือดขาวของเสี่ยวเสวี่ยรอไม่ได้ หมอบอกว่าต้องผ่าตัดให้เร็วที่สุด ต้องใช้ไขกระดูกของเด็ก……” “ผมเป็นห่วงชีวิตของเสี่ยวเสวี่ยยิ่งกว่าพวกคุณเสียอีก” “ไม่อย่างนั้นผมก็คงไม่แต่งงานกับเหยียนเหยียน” “แต่พวกคุณห้ามทำร้ายเหยียนเหยียนเด็ดขาด ผมก็มีแผนของผมเอง” กู้ถิงเฉินเอ่ยเตือนด้วยความเด็ดขาด “เป้าหมายของพวกเราคือช่วยเสี่ยวเสวี่ย แต่ไม่ใช่จะไม่สนความเป็นความตายของเหยียนเหยียนเพื่อช่วยเสี่ยวเสวี่ย ผมไม่ยอมนะ” ฉันรีบหนีออกมาจากตรงนั้น อย่างตื่นตระหนก ที่แท้เขาแต่งงานกับฉันไม่ใช่เพราะรักฉัน แต่เพื่อช่วยพี่สาว ที่แท้ความดีทั้งหมดที่เขามอบให้ฉัน ก็ล้วนเพื่อพี่สาว ที่แท้เขาก็ไม่ต่างจากพ่อและพี่ชาย ที่ชอบพี่สาวและไม่เคยชอบฉันเลย ในเมื่อไม่มีใครรักฉัน งั้นฉันจากไปก็แล้วกัน