มาเฟียร้ายกับยัยลูกหนี้ Novels & Stories

ลี่หลันเคาะนิ้วกับโต๊ะ เสียงพูดคุยรอบข้างจึงเงียบลง ให้เธอได้ตัดสินงานใหญ่ เมื่อหลานวันก่อนกาสิโนของเธอถูกกลุ่มของมาเฟียอีกกลุ่มที่คิดจะขึ้นมาเป็นใหญ่แทนเข้ามาก่อกวน จนเสียหายไม่น้อย อีกทั้งลูกค้าที่เข้ามาเล่นก็เริ่มไม่มั่นใจในความปลอดภัย พากันย้ายไปกาสิโนแห่งใ หม่มากกว่าครึ่ง “ตอนนี้เลย เตรียมตัวให้พร้อม ฉันจะไปด้วยตนเอง” “แต่ว่า...” ลูกน้องคนสนิทเกิดความกังวลขึ้นมา

เสียงเล็กๆ ของหญิงสาวที่กำลังง่วนกับการประกอบเครื่องยนต์ ตอบกับลูกน้องคนสนิทด้วยน้ำเสียงกึ่งตะโกน ก่อนจะไถลตัวออกมาจากใต้ท้องรถ Supercar คันหรู ‘เพลิง’ หรือที่ลูกน้องในอู่เรียกกันว่า ‘เฮียอัค’ ยันตัวขึ้นยืนพลางปัดมือที่เปื้อนคราบจาระบีกับผ้าขี้ริ้ว ใบหน้าเนียนใสมีรอยดำจางๆ แต้มอยู่ตรงโหนกแก้ม ผมที่ถูกมัดแบบลวกๆ เพื่อให้สะดวกต่อการทำงาน ถึงแม้จะดูหยุงเหยิงแต่นั่นกลับไม่ได้ทำให้ความสวยของเธอลดลงเลยแม้แต่น้อย

"ปาป๊า... ในนิทาน เจ้าชายจูบเจ้าหญิงแล้วเจ้าหญิงก็ฟื้น... แล้วปาป๊าล่ะคะ ปาป๊าไปจีบหม่าม้ายังไง... หม่าม้าหลับอยู่เหมือนเจ้าหญิงนิทราเหรอ" คำถามไร้เดียงสาของลูกสาวทำเอาอดีตมาเฟียสะอึก ภาพความทรงจำในอดีตฉายวาบเข้ามาในหัว... ตรอกมืดๆ... ปืน... สัญญาหนี้... ถ้าเล่าความจ ริงไป มีหวังลูกแจ้งตำรวจมาจับพ่อแน่ๆ "เอ่อ... ก็... ประมาณนั้นแหละลูก"

ตอนที่ 21 มาเฟียผู้คลั่งรัก NC ดวงตาของคุณหมอสาวเต็มไปด้วยเสน่หาที่ไม่อาจปฏิเสธได้ ก่อนจะใช้มือเรียวประคองความเป็นชายที่แข็งแกร่งและร้อนผ่าวของเขา ให้เข้าสู่กายเธออย่างช้า ๆ ความตื่นเต้นที่กำลังจะถูกเติมเต็มทำให้คุณหมอสาวหายใจไม่ทั่วท้อง เธอพร้อมแล้วที่จะต้อนรับความสุขจ ากเขาอย่างเต็มที่ แต่ความใจร้อนของมาเฟียหนุ่มที่อดอยากมานาน ก็ทำให้เขาอดใจไม่ไหว มือหนาของเฟลิกซ์โอบสะโพกอวบของเธอไว้แน่น แล้วดันกายแกร่งขึ้นไปกระแทกโพรงสวาทอย่างรุนแรงจนมิดโคน การกระทำที่รวดเร็วและหนักหน่วงนั้นเต็มไปด้วย ความดิบเถื่อน และอำนาจของการครอบครอง

ความหงุดหงิดจากการต้องนอนซังเตทำให้เดม่อนเกรี้ยวกราด ดอมหันไปปรามหลานชายเลือดร้อนด้วยสายตาดุๆ “ตามสืบมาให้ได้ว่ามันพาเดมี่ไปซ่อนไว้ที่ไหน” อดีตมาเฟียหันไปสั่งลูกน้อง …เดมี่พ่อจะไม่ยอมให้หนูใช้ผัวคนเดียวกับแม่!

“เราก็เหมาะสมกันดีไม่ใช่เหรอ เจ้าหนี้ร้ายกาจ กับลูกหนี้มีชาติตระกูล” ภครัฐมองผิวผ่องของหญิงสาวด้วยสายตาเป็นประกาย คราแรกเขาคิดว่าจะถอดใจออกจากเกาะนี้อยู่แล้วเชียว แต่ในเมื่อมีสิ่งยั่วตายั่วใจ ยั่วให้ลิ้มลองและยั่วให้อยากเอาชนะแบบนี้ เขาหรือจะถอย ในเมื่อเธอท้าทาย เขาเอง เขาจะทำให้เธอรู้ว่าผู้ชายอย่างเขาไม่ได้ให้ใครมาหยามง่ายๆ แม้จะเป็นเพียงแค่ลูกหนี้ก็ตามที “กรี๊ดด!!! ไอ้บ้า ปล่อยนะ ปล่อย”

ลยทำให้หาเงินมาคืนคุณไม่ทัน คุณราเชนทร์ช่วยเห็นใจผมหน่อยเถอะครับ” “นั่นเป็นปัญหาของคุณ ผมใจดีผ่อนผันให้คุณมาหลายครั้งแล้วเพราะเห็นว่าเราเคยทำธุรกิจด้วยกันมาก่อน คุณคงเข้าใจใช่ไหมว่าธุรกิจก็คือธุรกิจ ถ้าภายในเดือนนี้ผมไม่ได้เงินคืนทั้งหมดอย่าหาว่าผมใจร้ายไม่ได้นะ” มาเฟียหนุ่มมองลูกหนี้ที่ยืนหน้าซีดตรงหน้าอย่างไม่สนใจ

แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับตอกย้ำว่า ทุกถ้อยคำมันอาจไม่เคยมีความหมาย… ไม่เคยมอบความมั่นคงให้เธอเลยแม้แต่น้อย “ลิปดา… เธอจะคาดหวังอะไรจากมาเฟียเจ้าชู้แบบนั้น เขารวย เขาหล่อ ส่วนเธอ…แค่ลูกหนี้คนหนึ่ง จะมีสิทธิ์อะไรไปฝันว่าจะเป็นผู้หญิงคนเดียวของเขาจริง ๆ”

“อืม เธอก็รู้ว่าฉันเจ้าชู้แต่สมัยก่อนฉันเจ้าชู้ก็จริง แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้ทำเหมือนแบบเมื่อก่อนแล้วตั้งแต่ฉันเจอเธอครั้งแรกฉันกับไม่ทำกับใครอีกเลยจนมาเจอเธอและเธอเป็นของของฉันคนเดียวเท่านั้น…” “และอีกสิ่งหนึ่งที่ฉันอยากจะบอกเธอก็คือ ฉันเป็นมาเฟียและฉันมีอิทธิพล ต่อประเทศฉันทำการค้าอาวุธเถื่อนผิดกฎหมายและฉันก็เคยฆ่าคนมาก่อน”

จากนั้นไม่นาน มาเฟียหนุ่มกลับมาสนใจกับกระดาษในมือ ที่มีประวัติของลูกหนี้ตัวแสบของเขาอยู่ สายตาสีฟ้าครามคมกริบกวาดมองชื่อของเธอเป็นอันดับแรก “ทานตะวัน วาริรินทร์” มาเฟียหนุ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่ง “ยัยเด็กแสบ ฉันจะให้เธอทำอะไรดีล่ะ? ” หน้าตาของเขาตอนนี้เหม ือนเสือที่พร้อมจะขย้ำเยื้อตัวน้อยๆ