Novel & Cerita พิศวาสรักลูกหนี้

“เราทำงานด้วยกันครับ ลูกในท้องของอัญเป็นลูกของผม ผมอยากรับผิดชอบเธอ” “พี่ปราชญ์เป็นเจ้าหนี้น่ะค่ะ” อัญชิตาพูดขึ้น นั่นทำให้พัทท์กับพินท์สุดาถึงบางอ้อ ที่แท้เจ้าหนี้หน้าเลือดที่อัญชิตาเอ่ยถึงก็คือปราชญ์นั่นเอง แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าทั้งคู่ไปเป็นเจ้าหนี้กับลูกหนี้ก ันตอนไหน “เจ้าหนี้เหรอลูก” ดนุพรเอ่ยถาม

เสียงทุ้มแผ่วเอ่ยเบาๆ พร้อมสายตาคมกล้ามองอย่างมาดหมายไปยังลูกหนี้ที่ปั้นหน้าไร้เดียงสาจนหน้าหมั่นไส้ ซึ่งเรื่องตามทวงหนี้เป็นหน้าที่ของลูกน้อง หากแต่ลูกน้องกลุ่มแรกทำงานพลาด จึงรับเรื่องมาให้ลูกน้องอีกกลุ่มดูแลจัดการ แต่เพียงได้ยินมาว่า ลูกหนี้รายนี้อายุยังน้อย หากแต่ก ล้าเล่นของใหญ่ โดยผลัดวันประกันพรุ่ง และที่สำคัญตามตัวไม่เจอมาหลายเดือน หากวันนี้บังเอิญมาเจอเองกับตัว จึงคิดว่างานนี้คงไม่พลาด ซึ่งเดร์เองจะคิดทั้งต้นทั้งดอกในคราเดียว! “ใครร้ายกันแน่ แล้วผมก็ไม่อยากรู้จักคุณ ผมจะกลับบ้านแล้ว”

ฉันจึงเอ่ยบอกคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเเละสีหน้าที่จริงจัง ถ้าไม่กลับไปทำ ฉันจะได้เงินจากไหนมาใช้หนี้เขาละ เขาไม่อยากได้เงินคืนหรือไงกัน เเต่ก็เป็นไปไม่ได้หรอก เพราะเขาคือไอ้เจ้าหนี้หน้าเงินฉายาที่ฉันเอาไว้เรียกเขา "ไม่ต้องทำเเล้ว! อย่า..." สก๊อตพูดยังไม่จบประโยคด้วยซ้ำ ฉันเริ่ มรู้สึกว่าเหมือนโลกมันหมุนเร็วยังไงก็ไม่รู้เเล้วมันก็เริ่มมืดมัวขึ้นมาเรื่อยๆทั้งที่ตอนนี้มันยังเช้าอยู่เลย

ร่างบางหนึ่งไปครู่หนึ่ง พยายามทบทวนสิ่งที่พี่ชายต่างแม่พูด ซึ่งเธอจำได้ไม่ลืมว่าเจ้าหนี้คนนั้นเป็นญาติของกิตติภัทร และมีชื่อว่าอดิศร “มีอะไรรึเปล่าครับ บอกผมได้นะ” “ก็เรื่องหนี้ที่ทำให้พี่ต้องมากู้เงินคลื่นนั่นแหละ พี่ภูบอกว่าคุณเก้าเป็นญาติของเจ้าหนี้ที่เขาไปกู ้เงินนอกระบบมา แล้วพี่ภูก็เอาเงินจากพี่ไปใช้เจ้าหนี้”

สิงหราชตะคอก นาราเจ็บแปล๊บในใจ ใช่ เธอเป็นแค่ลูกหนี้เขาเท่านั้น แล้วหนี้มหาศาลมากมายไม่รู้กี่ชาติจะใช้หมด

กเป็นลูกหนี้ห้าล้านตำลึง ซึ่งหมายความว่าเงินใต้โต๊ะห้าพันตำลึงที่เขาเพิ่งจะได้รับมาเมื่อวานนี้ อาจจะต้องถูกยึดคืนเพื่อนำไปชดใช้หนี้ด้วย เขาเบิกตากว้างมองไป๋ลี่ถิงด้วยความหวาดผวาอย่างสุดซึ้ง สตรีผู้นี้ไม่ใช่คน นางคือปีศาจร้ายที่หลุดขึ้นมาจากขุมนรกเพื่อทำลายล้า

ชายหนุ่มคร่ำครวญ เขาต้องทำยังไงนะ ถึงจะหักห้ามใจไม่กระโดดปลุกปล้ำยายตัวยุ่งแล้วกดคนตัวหอมไปกับเตียง แล้วกระทำตามแต่ใจต้องการ “ภัทรอย่านะโว้ย นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ” ณภัทรหลับตาลง พยายามระงับกิเลสอย่างเต็มที่

แทนที่พริษฐ์จะสนใจความรู้สึกของแฟนสาวตัวเอง กลับใส่ใจที่จะถามถึงใครอีกคน “ธัญญ์คะ!” “มีอะไรอีกล่ะครับ...ก็คุณไปเจอเธอด้วยตัวเองมาแล้วไม่ใช่หรือ เรื่องทั้งหมดก็เป็นจริงอย่างที่คุณรู้มา จะให้ผมพูดอะไรได้อีกครับ...เอาแบบนี้ล่ะกัน...ผมจะบอกตรงๆ ก็ได้ ว่านันท์นลินเป็น ลูกสาวของลูกหนี้ผม มีหนี้อยู่สี่สิบล้าน และลูกหนี้ก็ไม่มีเงินมาจ่าย ก็เลยอย่างที่คุณเห็น ลูกสาวของเขาก็เลยใช้หนี้แทนพ่อตัวเอง มีอะไรที่คุณยังไม่เข้าใจอีก...เจนิส!”

บุษยาไม่รอให้ป้าพิศรับปาก เดินขึ้นไปบนบ้านทันที ความคิดยังวกวนถึงพสุธา เธอไม่กล้าบอกป้าพรพิศว่าพสุธาได้ทำบางอย่างเกี่ยวกับสวนยางรวมไปถึงบ้านหลังนี้ หนี้จำนวนมหาศาลเกินกว่าที่เธอจะชำระได้ทันเวลา อันที่จริงเธอคาดว่าเธอคงไม่สามารถชำระได้เลยต่างหากแม้ว่าจะต้องทำงานส่งท ั้งชีวิต

เพ็ญพักตร์กับลูกจำใจต้องรูดซิบปากเมื่อถูกเจ้าหนี้หน้าขรึมหันไปมอง ได้จังหวะอัจจิมาก็หันไปถามพ่อตัวเอง “ตกลงพ่อไปเป็นหนี้เขาเท่าไหร่คะ” “ล้านนึง” ชายเจ้าของเงินเป็นคนตอบ เพราะประสิทธิ์กับภรรยามัวแต่อมพะนำกันอยู่ ในขณะที่อัจจิมาตกใจกับตัวเลขที่เพิ่งได้ยิน