ถูกพิพากษาให้รับโทษปราศจากภรรยา คุณชายเหลิงคุกเข่าขอการให้อภัย Novels & Stories

ตามข้อมูลของตำรวจ ครอบครัวของกวอซิ่นหลี่หวังว่าจะไกล่เกลี่ยได้ แต่หวาลี่ฟางปฏิเสธการไกล่เกลี่ยทุกวิถีทาง เธอยังกล่าวด้วยว่ากวอซิ่นหลี่ควรต้องเข้าคุก ด้วยเหตุนั้น เขาจะไม่ได้รับโทษคุมประพฤติเมื่อการตัดสินสิ้นสุดลง! หลิงอี้หรานรู้สึกหนักใจขณะที่คิดถึงคดีของกวอซินหลี่ เธอนึกถึงตอนที่เจอพ่อแม่ของกวอซิ่นหลี่ที่ศูนย์กักกัน พวกเขาเป็นแค่คู่รักสูงวัยธรรมดา พวกเขาแทบจะคุกเข่าลงและกราบไหว้เธอในทันทีที่เจอเธอด้วยซ้ำ ด้วยหวังว่าเธอจะช่วยให้ลูกชายของพวกเขาปลอดภัย!

หลิวซืออินคุกเข่าข้างๆ สามี เอ่ยปากขอร้องให้บิดามารดาให้อภัยเขา "ท่านตาท่านยาย พวกเราอยากอยู่กับท่านพ่อท่านแม่" ผิงอันขึ้นมาบนตักของเสนาบดีหยาง ร่างกลมเล็กกอดท่านตาของนางอย่างออดอ้อน ทางด้านอี้หนิงจับมือท่านยายมากุมไว้เอ่ยขอร้องแทนบิดามารดาว่า

หวังเฟิ่งกัดฟันแน่น ความรู้สึกที่บีบรัดหัวใจทำให้เขาแทบคลั่ง นี่มันเป็นเหมือนเมื่อสิบหกปีก่อนไม่มีผิด "เจ้าเคยพูดว่าจะยังไม่ให้อภัยข้า จนกว่าความจริงจะถูกเปิดเผย ถ้าเจ้าไม่ฟื้นขึ้นมา ข้าจะทำอย่างไร" เขาไม่ต้องการอภัยโทษจากนาง เขาต้องการนาง แค่เพียงนางคนเดียวเท่านั้น

ท่าผู้เฒ่าจูพูดขึ้นพร้อมทั้งหันหน้าไปมองหลานทั้งสองคน “ไม่ขัดข้องขอรับ หากแต่ข้าต้องการให้พวกเขาทั้งสองทำหนังสือตัดขาดจากภรรยาของข้า ต่อไปภายภาคหน้าจะได้ไม่เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นอีก" ซ่งเวยหลงไม่คิดเสียดายเงิน ให้เขายกเงินที่ได้มาทั้งหมดเลยก็ย่อมได้ หากมันจะแลกกับอิสร� �าพและความสบายใจของภรรยา

เมื่อคิดถึงความเป็นจริงว่าพี่ชาย ไร้ซึ่งหลักฐานที่จะมัดตัว มีเพียงสาวใช้ที่เป็นพยายาน ไหนจะหลานชายกลับเมืองหลวงอย่างลับๆ เพื่อทำภารกิจ นั่นเท่ากับว่าเขามีโอกาส ที่จะรอดจากเรื่องนี้ ส่วนมารดากฺเป็นเพียงการทะเลาะของสามีภรรยา ย่อมได้รับการปล่อยตัว โทษอย่างมากก็แค่กักบ

เสี่ยวเหมยเล่าให้ฟังว่า สองสามีภรรยาสกุลเซี่ยมิได้รับโทษจากทางการอย่างที่คาดเอาไว้ตั้งแต่ต้น คุณชายหยางเห็นแก่ซูหนี่ว์ที่กำลังตั้งครรภ์ ยอมปล่อยนางไปครั้งหนึ่ง ทว่าก็ยังคาดโทษว่าหากก่อเรื่อง เขาจะจัดการขั้นเด็ดขาด ‘คุณชายกล่าวว่า ถ้าไม่เกรงว่าภรรยาจะโกรธ คุณชาย ก็จะกรีดหน้าของสตรีใจร้ายนางนั้นด้วยตัวเองเลยนะเจ้าคะ เห็นบอกอีกว่าคุณหนูเคยสั่งห้ามเอาไว้ มิให้ก่อเรื่องใหญ่โตเพราะสตรีเป็นเหตุ ต่อให้สตรีนางนั้นจะคือตัวของคุณหนูเองก็ตาม’ เมื่อรักแล้วก็ต้องหัดปรับตัว ไม่ใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล

และเป็นต้นแบบของสตรีที่สามารถควบคุมสามีให้อยู่ในโอวาท เพราะนางไม่ยินยอมให้สามีแต่งพระชายารอง สตรีผู้พร้อมหย่าขาดทุกเมื่อถ้าสามีของนางกล้ามีสตรีอื่น “กะ...กระหม่อมผิดไปแล้วพ่ะย่ะค่ะ!! ขอไท่จื่อเฟยทรงโปรดให้อภัย” ชายผู้นั้นรีบคุกเข่าลงด้วยสีหน้าซีดเผือด พร้อมกับร้องขอความเมต ตา อาการมึนเมาเมื่อครู่พลันหายไปพร้อมกับแสงแวววาวของกระบี่ที่ถูกชักออกมาจากเอวของผู้ติดตาม

ความปรารถนาของวาคินก็อยากให้ภรรยาอโหสิกรรมให้พ่อ เขารู้ว่ากลอยใจเจออะไรมาบ้าง เพราะเขาเองก็ผ่านมันมาแล้วเหมือนกัน แต่เขาทำได้ เขาให้อภัยมารดา และอโหสิกรรมให้ท่าน ส่วนท่านก็อโหสิกรรมให้เขาแล้ว ชายหนุ่มจึงอยากให้ภรรยาหลุดพ้นอย่างแท้จริง ไม่มีบ่วงกรรมผูกไปในวันข้างหน้าอี กต่อไป “กราบเท้าพ่อนะกลอย”

พ่อของเด็กที่เพิ่งรู้ว่าเสี่ยวซานเป็นลูกบุญธรรมของใครก็ถึงกับหน้าถอดสี รีบดึงให้ภรรยาและลูกชายคุกเข่าขอโทษ “ผมกับภรรยาต้องขอโทษด้วยที่ล่วงเกิน ประธานถังโปรดให้อภัย เราไม่รู้ว่าเสี่ยวซานเป็นลูกของคุณ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรนและเป็นกังวล ภรรยาพอรู้ว่าต รงหน้าคือถังเจิ้นก็ก้มหน้าไม่กล้าสบตา

ความต้องการที่อยากให้เขากอดจูบเล้าโลมพังครืนลงต่อหน้า เมื่อสามีผู้เป็นถึงองค์ชายกลับลดตัวลงแทบเท้าของนาง “ฉีเยี่ยนฟาง... นอกจากเสด็จพ่อเสด็จแม่แล้ว ตอนนี้มีเพียงเจ้าที่ข้ายอมคุกเข่าให้ ข้าขอขมาเจ้าอย่างจริงใจ ข้ามิอาจทำหน้าที่สามีในห้องหอแห่งนี้ได้จริงๆ”