มาเฟียใจร้าย กับ เด็กน้อยผู้ใสซื่อ นิยาย & เรื่องราว

เพียงแค่เขาอยากรู้… เขาต้องรู้ ไม่มีอะไรที่ริค คอนติ ต้องการแล้วจะไม่ได้ ตั้งแต่เขาก้าวขึ้นมาเป็นมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลแห่งอิตาลี ชีวิตเขาเต็มไปด้วยการควบคุมและการครอบครอง ทุกอย่างอยู่ในกำมือของเขาเสมอ แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป เมื่อสายตาเขาสะดุดกับร่างบอบบางของเด็กหนุ่มคนนั้ น เด็กหนุ่มที่ชื่อจีน—ลมหายใจของริคขาดห้วงชั่วขณะ ความต้องการที่จะรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเด็กคนนี้ก่อตัวขึ้นในจิตใจอย่างรวดเร็ว ดวงตาใสซื่อของจีนที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนราวกับดึงเขาเข้าสู่โลกที่เขาไม่เคยสัมผัส

……ชายหนุ่มสอดมือออกแรงดันต้นคอขาว ให้แหงนเงยขึ้นอีกเพื่อรับโทษทัณฑ์อย่างสาสม กับที่เธอบังอาจตบหน้า มาเฟียร้ายอย่างเขา เขาบดคลึงมันอย่างหนักหน่วงและเร่าร้อน ……ริก้ารู้สึกว่าตนเองกำลังจะไม่มีอากาศหายใจ ก็เธอเล่นกลั้นหายใจ และเม้มริมฝีปากแน่น ….เธอไม่ยอมให้เป็นเหมือ นครั้งก่อนที่ปล่อยให้ลิ้นร้อนของชายหนุ่ม เข้ามาพันลิ้นเล็กของเธอได้อีกเด็ดขาด…

ปกรณ์หัวเราะในลำคอเบาๆ "ผมรู้สึกว่าตัดสินใจไม่ผิดเลยนะ ที่หลงรักเด็กอย่างคุณ" เธอเอื้อมมือจับมือเขาไว้ "ฉันก็ตัดสินใจไม่ผิดที่หลงรักมาเฟียเจ้าเล่ห์อย่างคุณ"

"โดม จ..ใจเย็นเขายังทำกันอยู่เลยเราออกไปห้องอื่นเถอะ แล้วก็...นั่นหัวหน้ามาเฟียนะทำไมถึง.." สารวัตรหนุ่มหน้าแดงเถือกเมื่อเหลือบเห็นอาวุธใหญ่ของมาเฟียในร่างเด็กหนุ่มดึงแขนคนรักให้ถอยออกมาโดยไม่รู้เลยว่าคนสนิทของเสี่ยเห็นภาพพวกนี้มาจนชินชา "ช่างหัวมาเฟียเถอะ ออกไปเด ี๋ยวนี้!"

" ทั้งตัวและหัวใจพี่เป็นของเด็กน้อยที่ชื่อว่า ลูกชุบคนนี้ คนเดียว หนูลบรอยมันออกไปให้หมดแล้วเชื่อใจพี่นะว่า พี่รักหนูคนเดียว พี่ขุนพลรักน้องลูกชุบคนเดียวนะ จุ๊บ!! รักหนู จุ๊บ!! รักเมีย!! จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ ฟอด! ฟอด! หายโกรธพี่นะ เด็กน้อยของพี่ " ขุนพลจูบที่ริมฝีปากเล็กซ้ ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะฝังจมูกหอมแก้มเด็กน้อยไปมาอย่างเอาใจ ท่ามกลางสายตาของพนักงานที่ยืนยิ้มเขินอายกับความหวานของมาเฟียที่แสนดุดันแต่อ่อนโยนกับภรรยาตัวน้อยอย่างเจ้านายของพวกเธอ " อือ ก็ได้ค่ะ อื้อ พอก่อนพี่ขุนพล "

มาเฟียหนุ่มเป็นคนไม่ชอบเด็ก เพราะคิดว่าเด็กเอาใจยาก แถมยังพูดไม่รู้เรื่อง ทว่าเขากลับรู้สึกสงสารเด็กคนนี้อย่างบอกไม่ถูก แม้จะทำทรงไม่โวยวาย แต่ดูสายตาละห้อยที่เอาแต่มองไอศกรีมละลายก็รู้ว่าอยากกินมากแค่ไหน มือหนาล้วงกระเป๋าเงินออกมาจากกระเป๋ากางเกงสีดำราคาแพง หยิบธ นบัติสีเทาใบหนึ่งยื่นให้กับเด็กผู้หญิงหน้าตาจิ้มลิ้มคนนั้น พร้อมกับเอ่ยเป็นภาษาญี่ปุ่น

​ธามครางกระเส่าพ่นลมหายใจร้อนผ่าวรดรินอยู่เหนือสองเต้าอกอวบอิ่ม เขาพอใจกับเสียงครางหวานหูที่ระเบิดออกมาจากริมฝีปากบางของเด็กสาวเป็นอย่างมาก มาเฟียหนุ่มยอมผละใบหน้าออกจากเต้านมขาวผ่อง ที่ตอนนี้ขึ้นรอยแดงเป็นปื้นและชื้นแฉะไปด้วยหยาดน้ำลาย ทว่าอารมณ์ดิบเถื่อนและตัณหาใ

จาคอบกัดฟันกรอด นึกเห็นหน้าคู่อริกดเล็กจิ๋วเหลือขนาดเท่ามด เขาอยากเอาเท้าเหยียบขยี้ บี้ให้เละไม่เหลือซากเสียเดี๋ยวนี้ “มาเฟียเหี้ยอะไรจับเด็กไปแก้แค้น มึงไปเอากระโปรงผู้หญิงมาใส่เถอะ ไอ้ระยำ ราฟาเอลโล่!!”

มาเฟียหนุ่มพูดเพียงแค่นั้นก่อนอัดกระแทกแก่นกายใหญ่เข้าใส่เด็กสาวอย่างบ้าคลั่ง "แต่ถ้าเธอชอบก็ไม่เป็นไร อ่าา~" มาเฟียหนุ่มสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของเด็กสาว เขากระแทกแก่นกายใหญ่เข้าออกจนสุดลำโคน เขาจงใจอัดกระแทกให้โดนปุ่มกระสันของเด็กสาวซ้ำๆ

มาเฟียหนุ่มมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรักและความปรารถนา เขาพลิกตัวนอนหงายและสลับศีรษะไปทางตรงกันข้ามกับคนรัก “อ้าห์... ใจเย็นสิเมล่อน” เขาครางสะท้านเมื่อวรรษมนใช้ปลายลิ้นกดย้ำลงบนส่วนปลายที่ปริ่มน้ำของเขาอย่างรัวเร็ว