รักสามเส้า

เขาและเธอมีความสัมพันธ์กันเพราะความเมา เธอ...ชอบรสสวาทที่น่าตื่นเต้นของเขา เขา...ชอบความเผ็ดร้อนของเธอ ...เขาและเธอจึงสร้างกฎขึ้นมา... และกฎมีอยู่ว่า ห้ามรัก ห้ามท้อง ห้ามเป็นเจ้าของกันและกัน… "ใครใช้ให้คุณคุยกับมัน ปากนี้เป็นของผม ตรงนี้ ตรงนี้ ก็เป็นของผม" ชายหนุ่มพูดพลางเลื่อนมือจากริมฝีปากผ่านลำคอระหงแล้วมาหยุดอยู่ที่หน้าอกอวบก่อนจะบีบเคล้นหยาบโลน

เขาเป็นเหมือนก้อนหินที่ไร้ความรู้สึก แต่เมื่อได้มาพบกับนางที่เป็นดุจแสงตะวันที่สดใส กลับเริ่มมีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นในใจ “ซินเยว่ ตราบใดที่มีข้าอยู่ตรงนี้ ไม่มีทางให้ผู้ใดมารังแกเจ้าได้อีก” จากที่ไม่เคยใส่ใจชีวิตของผู้ใด แต่กลับอยากรู้เรื่องราวของนาง จากที่ไม่เคยสนใจความรู้สึกของผู้อื่น นางกลับมาอยู่ใกล้ ๆ และตามติดเขา แล้วยังมาถามเขาว่า "ท่านไม่เคยชอบสตรีคนใดมาก่อนเลยจริง ๆ หรือ" เพียงเท่านั้นหัวใจของท่านอ๋องก็เริ่มสั่นไหว.... นิยายเรื่องนี้เป็น 1 ใน 4 ของเซตนิยาย "ดวงใจพยัคฆ์แห่งเฉินซาน" พระเอกหน้านิ่ง ดูเย็นชาไร้อารมณ์ราวก้อนหิน นางเอกสาวที่สดใส ร่าเริงและเป็นมิตรกับทุกคนราวกับแสงตะวันในยามเช้า นางจะสามารถละลายหัวใจเจ้าก้อนหินผู้นี้ได้หรือไม่ อาจจะไม่หวือหวาและเข้มข้นเหมือนคู่แรก แต่เต็มไปด้วยความละมุนใจ ฝากติดตามกันต่อด้วยนะคะ

“อ๊าย… เสียวมากจ้ะพ่อสันต์จ๋า… อูย” สะใภ้บิดตัวไปมา เพียงแค่พ่อผัวกระดกปลายลิ้นรัวๆ ร่างของหล่อนก็แทบลอยตามกับลีลาการเบิร์นขั้นเทพของพ่อผัว “ใส่เถอะจ้ะ… หนูอยาก เอาแรงๆ แทงลึกๆ อย่าปรานีหนู” จากนั้นสะใภ้ก็มีอันต้องร้องครางลั่น เมื่อท่อนเอ็น ‘ฝังมุก’ ยาวใหญ่ใกล้เคียงท่อนแขนเด็ก อัดเข้ามาพร้อมกับจังหวะโก่งเอวกระเด้าเข้าใส่เต็มลำเต็มรู กระแทกเข้าสุดออกสุด เม็ดมุกเสียดครูดสองกลีบเบ่งบวม ทำเอาสะใภ้บิดตัวไปมา ได้ลิ้มลองท่อนเอ็นฝังมุกของพ่อผัว กระแทกรัวให้อย่างซาดิสม์ดุดัน

ไลลา : คนหนึ่งเขาชั่งดีกับฉันจะทิ้งลงยังไง คนหนึ่งเคยทิ้งไปแต่รักไม่เคยจางหาย มิโน่ : คุณเคยทำลูกโป่งหลุดมือไหม ตอนนั้นคุณ โทษอะไร โทษสายลมที่พัดแรงไป หรือ โทษมือเราที่จับมันไม่แน่น พอ เฌอรีน : สิ่งที่ฉันอยากได้ไม่ใช่แค่ตัวนายแต่ฉันอยากได้ใจของนายด้วย ไลลา เฌอรีน มิโน่ ทั้งสามเป็นเพื่อนรักกัน และมันควรจะแบบนั้น ถ้าหากคนใดคนหนึ่งไม่เกิดคิดเกินคำว่าเพื่อน พวกเขาทั้งสามจะสามารถรักษาความเป็นเพื่อนไว้ได้รึเปล่า....

คุณอาหนุ่มผู้สุขุม นุ่มลึกกับหลานสาวสุดแสบแถบขี้ยั่ว สิบปีที่ไม่ได้เจอกัน นี่หนูแก้มใสโตเป็นสาวแล้วเหรอเนี่ย สวยซะด้วย แล้วคุณอาของเราจะทำยังไงกับหลานสาวคนนี้ดีนะ

กว่าจะตัดใจได้ก็ตอนท้องแล้วเขาโวยวายว่าเธอผิดข้อตกลง เพราะสัญญากับคนรักเก่าที่ตายไปว่าจะไม่มีลูกอีก แล้วเธอกับลูกเป็นตัวอะไร ส่วนเกินในชีวิตอย่างนั้นเหรอ เมื่อมีค่าน้อยกว่าคนตาย แล้วเรื่องอะไรต้องทน!

“เธอไม่ใช่ตัวจริงของเขา... แต่เป็นแค่ตัวสำรองที่พี่สาวยกให้เขาไว้เล่นชั่วคราวเพียงเท่านั้น”

จะมารักอะไรในวันที่เธอเดินออกมา ทำไมตอนที่เราสองคนอยู่ด้วยกันเขาจึงไม่เห็นคุณค่า นี่สินะที่เรียกว่าไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตา

การแต่งงานที่ไม่ได้เกิดขึ้นด้วยความรัก แต่มันเกิดจากการถูกบังคับ การคลุมถุงชนในครั้งนี้มันจะลงเอยเช่นไร ในเมื่อเขามีคนรักอยู่แล้ว หรือว่าเธอก็คงจะเป็นได้แค่เพียง 'เมียที่เขาไม่ต้องการ'

ตอนจะเลิกก็บอกทนได้ทุกอย่าง แล้วก็ทนมาตั้งหลายปี แต่พอจะขอมีเมียอีกคนกลับทนไม่ได้ งั้นก็เลิกไปเหอะรำคาญ!