รักเกินห้ามใจร้ายกลายเป็นรัก の小説・ストーリー

จากความห่างเหินในฐานะคนแปลกหน้าที่บังเอิญมีหนี้มาเป็นตัวเชื่อมให้ได้พบเจอกัน กลับกลายเป็นคนสนิทและผูกพันกันโดยไม่รู้ตัว และหัวใจเธอ…ก็เริ่มเปลี่ยนแปลง จากที่ไม่ชอบ ก็เปลี่ยนเป็นชอบ จากที่ไม่รัก ก็เปลี่ยนเป็นรัก จากที่เคยหมั่นไส้ ก็เปลี่ยนเป็นมองว่าเขาดูน่ารักไม่ขัดตา

จากเดือนกลายเป็นปี. จากรัก... กลายเป็นมิรัก... จากมิรัก... กลายเป็นเกลียดชังไปโดยปริยาย...

ัวบ่อยขึ้น กลิ่นอายความรักลับๆ ก็ยิ่งอบอวลจนกลายเป็นสิ่งที่เขารู้สึกเสพติด ทว่า ความสุขนั้นกลับมีรอยร้าวเมื่อฐานะความเป็นอยู่ของเรืองเปลี่ยนไป จากเด็กหนุ่มที่เคยขัดสน กลับกลายเป็นคนที่มีข้าวของเครื่องใช้แบรนด์เนม และเงินทองที่เสี่ยกานต์หยิบยื่นให้จนล้นมือ ความผิดปก ติที่เด่นชัดนี้ทำให้แม่ของเรืองหญิงวัยกลางคนที่เคยภูมิใจในตัวลูกชายถูกคนในหมู่บ้านถากถางและดูแคลนว่า "ขายตัวกิน" แรงกดดันจากคำนินทาที่เจ็บปวดบีบคั้นจนแม่ของเรืองจำต้องเดินทางมาถึงหน้าบ้านพักของเสี่ยกานต์ด้วยตัวเอง

หลี่เจียนเจียนตอบกลับมาน้ำเสียงขาด ๆ หายๆ “ที่ข้าเป็นเช่นนั้น เพราะเกิดจากความเข้าใจผิด แต่นับจากนี้ไม่มีอีกแล้วความเกลียดชังอันใดอีก เพราะข้าได้เปลี่ยนจากเกลียดมาเป็นรักเจ้าจนหมดหัวใจ ข้าเหยียนเค่อสิงขอให้คำมั่นว่าจะรักหลี่เจียนเจียนเพียงคนเดียว

“รู้...แต่อยากได้ยินจากปากเอม” “ไม่บอกหรอก” “ใจร้าย” “คนที่ใจร้ายคือคุณต่างหาก” “ต่อไปนี้ไม่ร้ายแล้ว มีแต่จะรัก และตอนนี้ก็อยากรักเอมแล้วด้วย” “ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง”

ใบหน้าหล่อเหลามองทศกัณฐ์พลันกระตุกยิ้มมุมปาก “แกทำให้ฉันหมดความอดทนเองนะ อย่ามาโทษว่าฉันใจร้ายละ เด็กเหี้ยๆ แบบแก สมควรละที่จะกลายเป็นปุ๋ยให้ดอกไม้ในสวนของฉัน”

ภาวินน้ำตาไหลแต่แสร้งพูดเราโคตรดีใจที่จะได้ไปจากนายจากคนใจร้ายแบบนาย ไวท์ ; ตลอดเวลาเราคงทำเลวกับนายมากสินะนายเลยเกลียดเรามาก ภาวิน ; ใช่เราเกลียดนายรุ้ไหมเราเกลียดที่สุดแต่เจ้าน้ำตานี่สิมันจะไหลทำไมไวท์กอดภาวินรุ้ภาวินร้องเพราะภาวินก็มีใจให้เขา

พิมพ์มาดากัดฟันแน่น ก่อนจะฟาดฝ่ามือลงบนพวงมาลัยรถ "ฉันจะทำไงกับฆาตกรอย่างนายดี" แต่แล้วก็รีบสลัดความแค้นออกจากหัวแล้วหาทางกำจัดหมอชาร์ลออกจากโรงพยาบาล "หรือจะบอกคุณพ่อไปตรงๆ" ใช่นี่น่าจะเป็นทางที่ช่วยเธอได้

“เกลียดฉันให้ได้อย่างที่พูดแล้วกัน เพราะฉันจะทำทุกอย่างให้เธอเปลี่ยนจากความเกลียดชัง มาเป็นหลงรักฉันจนถอนตัวไม่ขึ้น” “ไม่มีทาง คนใจร้ายอย่างคุณ ฉันไม่มีทางหลงรัก” เธอสวนกลับโดยไม่ลดละ หากแต่หัวใจของเธอทำไมมันแกว่งไกวไม่มั่นคงดังที่พูดเลยสักนิด

“ร้ายเกินไปแล้วนะคะ” “ถ้าไม่ร้าย แป้งจะรักผมเหรอครับ” “แป้งไม่รักคนร้ายๆ หรอกค่ะ” “อ้าว..” “แต่แป้งรักคุณ” “แป้ง..”