รักเกินห้ามใจร้ายกลายเป็นรัก Novels & Stories

จนวันหนึ่ง เธอรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ใช่เพียงเพื่อเอาชนะใจเธอ แต่มันเป็นเพราะเขาได้กลายเป็นคนที่ดีกว่าที่เคยเป็นจริงๆ การกระทำของเขาทำให้เธออดไม่ได้ที่จะนึกถึงช่วงเวลาดีๆ ที่พวกเขาเคยมีร่วมกัน และในที่สุด เมื่อเขาส่งข้อความสั้นๆ มาถามเพียงว่า

ย่างเป็นทางการแต่เราก็จดทะเบียนกันแล้ว เพราะมันอยู่กับเขามามันรู้ดีที่สุดว่านิสัยของเขามันเป็นยังไง ผู้ชายที่หาความดีแทบไม่เจอแบบเขาผู้ชายเจ้าชู้ที่ชอบควงและเปลี่ยนผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าไม่เคยแคร์ความรู้สึกของใครกลับกลายมาเป็นคนรักลูกรักเมียได้แบบนี้ ถึงมันจะเคยบอกว่าเขายอมอย

ฉันยิ้มขวยเขินจนแทบกลิ้งอยู่บนตัวริกกี้ ทำไมถึงได้ชอบทำให้ใจสั่นอยู่เรื่อยเลยแค่นี้ก็ติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้นแล้วนะ ฉันหลับตาลงขณะที่ยังซบกับอกแกร่ง ไม่ได้ตอบโต้หรือรับคำ มีเพียงรอยยิ้มที่ระบายอยู่บนใบหน้าที่ยากจะหุบลง “ขอบคุณนะที่เปลี่ยนจากร้ายมาเป็นรัก” “อืม ริกจะไม่ทำ ร้ายนิ้งอีก... สัญญา” ริกกี้ลูบผมฉันเบาๆ อย่างรักใคร่เอ็นดู ไม่เหลือเค้าของความร้ายกาจแบบเดิมเลยสักนิด ฉันเชื่อว่าเขาเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนนี้มากและจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตราบใดที่เรายังรักกัน

เธอไม่อยากเชื่อว่าเมื่อกี้คือสายตาของคนที่เกลียดกันมาก่อน บางทีอาจมีบางอย่างเปลี่ยนไปจากเดิม สิ่งแรกที่เห็นได้ชัดคือเสียงหัวใจที่เต้นแรงเวลาได้สบตาเขา ทั้งที่เมื่อก่อนแทบไม่อยากมองหน้าด้วยซ้ำ อย่าบอกนะว่า... เธอเผลอตกหลุมรักคนใจร้ายอย่างเขาไปแล้ว “ไม่จริงหรอก นี่เรา... จะรักค นแบบเขาได้ยังไง”

แตงกวาถึงขั้นแปลกใจ ขุนเขานี่หรอจะรู้สึกรักชนิสาจริงๆ เพราะที่ผ่านมาขุนเขาเอาแต่ทำร้ายชนิสาอยู่ร่ำไป แล้วทำไมคนรักกัน ถึงต้องทำร้ายจิตใจกันแบบนั้น แต่มีเพียงนทีเท่านั้นที่พอรู้อยู่เต็มอก นทีอยากให้ขุนเขารู้ใจตัวเองจริงๆ สักที ทำร้ายเธอแทบตาย แต่สุดท้ายก็ดันรักเ� �อหมดใจไปแล้ว "รักนิสาหรอ หึ มึงรักแล้วมึงก็ทำร้ายนี่นะ" นทีพูดขึ้นทันที

ความรักทำให้ข้าเจ็บปวดได้ถึงเพียงนี้เชียวหรือ เมื่อเขาไม่รักก็ร้อนรนอยากได้ความรักดั่งคนบ้า แต่เมื่อเขาแกล้งห่วงใยข้ากลับเจ็บปวดยิ่งกว่า “ท่านโหว...ท่านใจร้ายกับข้ามากเกินไปแล้ว ใจร้ายเกินไปแล้ว” ยกมือเล็กขึ้นปิดหน้าสะอึกสะอื้น ร้องอยู่เช่นนั้นกว่าชั่วยามนางจึงหอบร่างอ่อนแ รงกลับไปยังเรือนเล็กหลังจวนซอมซ่อ ทิ้งตัวลงบนฟูกนอนโดยไม่ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้า ปิดเปลือกตาลงพยายามข่มตาหลับ แต่สมองกลับเฝ้าคิดถึงแต่คนใจร้ายซ้ำๆ จนรุ่งสาง

เชิญเอ่ยความในใจได้เลยครับ) “ การเดินทางของความรักของเรา มันเริ่มจากสีดำ....แล้วค่อย ๆ กลายเป็นสีเทาหนูไม่รู้ว่าหลงรักคนใจร้ายคนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่...ทุกคนเตือนหนูตลอดว่าอย่าเอาใจลงไปเล่นระวังจะแพ้ใจตัวเอง....แล้วมันก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ หนูหลงรักผู้ชายปากร้ายคนนี้แบบไม่รู้ ตัว ครั้งหนึ่งหนูเคยถามใจตัวเองว่า เราจะรักคนที่ทำร้ายตัวเองได้จริง ๆ เหรอ?”

ถ้ามันจะรักฉัน มันก็ต้องรักฉันแบบที่ฉันเป็น เพราะการเปลี่ยนตัวเองสำหรับฉันเพื่อใครสักคน ฉันคิดว่ามันไม่ใช่ อะไรก็ตามที่ไม่ใช่ตัวเรา พอไม่ใช่ตัวเราแล้ว เราก็จะฝืนทำได้ไม่นาน และสุดท้ายมันก็จะจบลงแบบพังทั้งคู่ ถ้าจะรักกัน ก็รักที่ฉันเป็นฉัน ไม่ใช่เพราะอยากให้ฉันเป็นคนอื่น ไม่มี คนดีที่ไหนอยากเป็นคนอื่น มีแค่คนที่ไม่ภูมิใจในตัวเองเท่านั้นที่อยากจะเป็นคนอื่น คนแบบนี้น่าสงสารนะ เพราะแม้กระทั่งตัวเองยังไม่ชอบตัวของตัวเอง แล้วคิดว่าจะชอบคนอื่นจริง ๆ หรือไง

เมื่อได้กลับมาพบกันอีกครั้ง ทุกอย่างก็เปลี่ยนไปจนไม่เหลือเค้าเดิม คนที่เคยบริสุทธิ์งดงามในความทรงจำกลับเปลี่ยนเป็นคนลุ่มหลงในลาภยศเงินทอง กลายเป็นคนที่น่ารังเกียจ กลายเป็นคนแปลกหน้าที่เขาไม่รู้จักอีกแล้ว เขาแก้แค้นเธออย่างบ้าคลั่ง เพื่อให้เธอรู้ว่าการทิ้งเขาไปในตอนนั้นค ือความผิดพลาด แต่ขอแค่เธอยอมเอ่ยปาก ขอแค่เธอบอกว่ารักฉัน บอกว่าตอนนั้นมันมีเหตุจำเป็น ไม่ว่าจะเป็นเหตุผลอะไร ฉันก็พร้อมจะเชื่อเธอหมดอยู่แล้ว

"พ่อก็ให้เพิ่มได้ครับ ถ้ารู้สึกผิด" คิมหันต์รู้ว่าต่อไปมีสมบัติเท่าไหร่พ่อก็ยกให้ลูกให้หลานหมดแหละ เพราะจริง ๆ แล้ว พ่อเขาเป็นคนปากร้ายใจดี