ลิขิตแห่งรัก Novels & Stories

จาซุสพูดบอกไปแบบดีใจ “สำหรับฉันตอนนี้มีแค่อย่างเดียวเท่านั้นที่ฉันต้องการพิสูจน์จากคุณ ถ้าคุณอยากจะคืดีกับฉัน อยากจะมีฉันอยู่ในชีวิตของคุณจริงๆ คุณต้องแต่งงานกับคุณฉัน ถ้าคุณทำได้ฉันก็จะยอมคืนดีกับคุณ แต่ถ้าคุณทำไม่ได้ ก็ให้เรื่องของเรามันจบเท่านี้แหละค่ะ เพราะคำว่ารัก ของคุณมันไม่คงไม่มากพอที่จะรั้งให้ฉันอยู่ต่อ” กวินตาพูดบอกไปแบบหนักแน่น เพราะเธอทำแบบนี้ก็เพื่อลูกในท้องของเธอและตัวเธอในอนาคต หากคินดีกันแล้วเธอยังอยู่ในสถานะเดิมอีกเธอก็ไม่เอาแล้ว

ป๋อหลินพูดเบา ๆ ขณะที่เขากอดเธอไว้แน่น เสียงหัวใจของทั้งคู่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน เสียงกระซิบและเสียงหัวเราะเบา ๆ ก่อเกิดเป็นบทเพลงแห่งความรักที่พวกเขาร่วมบรรเลงอย่างสมบูรณ์ ค่ำคืนนี้เต็มไปด้วยความรักและความสุข ลืมความทุกข์โศกและความสูญเสียในอดีต เหลือเพียงค วามรักที่แท้จริงและความผูกพันที่ไม่มีวันจางหาย

ฉันหันกลับมา มองตรงเข้าไปในดวงตาของเธอ พยายามค้นหาความลังเลเพียงเล็กน้อยในแววตานั้น ทว่าที่ฉันเห็นกลับมีเพียงความหลงใหลและความมุ่งมั่นอันไม่มีที่สิ้นสุดเท่านั้น “ความรัก ไม่ใช่การครอบครอง และไม่ใช่การบังคับฝืนใจ”

หลันซู่ถงเอ่ยขึ้นอย่างไม่เข้าใจนัก “เรื่องอิจฉาคุณหลันที่ได้ครอบครองท่านประธานดูเหมือนจะเป็นรองค่ะ จริงๆแล้วพวกนั้นอิจฉาที่คุณหลันได้ครอบหัวใจครอบครองความรักของท่านประธานอย่างแท้จริงมากกว่าค่ะ” “ครอบครองหัวใจ ครอบครองความรักอย่างแท้จริงอย่างนั้นเหรอคะ”

เหม่ยอันนิ่งไปครู่หนึ่ง นัยน์ตาหงส์ไหววูบยากจะคาดเดา นางไม่อาจบอกความจริงเรื่องความแค้นในชาติก่อนได้ จึงเลือกที่จะตอบเลี่ยงๆ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบทว่าแฝงนัยลึกซึ้ง “ชุนเถา... ในวังหลังแห่งนี้ ‘ความรัก’ คือศาสตราวุธสองคมที่อันตรายที่สุด” นางเอื้อมมือไปเด็ดกลีบด อกไม้ในแจกันขึ้นมาหมุนเล่นเบาๆ

เมื่อเปรียบเทียบกับสามีที่แก่ตัวสังขารร่วงโรย ฉันแทบจะตกหลุมรักร่างกายอันแข็งแกร่งและมีพลังของหลี่จื้อเฉียงเข้าเสียแล้ว แม้ว่าฉันจะรู้ดีว่าการทำแบบนี้เป็นการไม่ซื่อสัตย์ต่อชีวิตสมรสของตัวเองก็ตาม ทว่ารสชาติของการแอบมีชู้นี้ มันเปรียบเสมือนยาพิษที่ทำให้คนเสพติด เมื่อลองลิ้มชิม รสแล้ว ก็ไม่สามารถหยุดยั้งมันได้อีก

หยางกั๋วชิงครางหนักในลำคอพร้อมปล่อยน้ำรักหลั่งรดท่อนล่างของอีกฝ่าย และเขาต้องประหลาดใจที่สองมือของอาลี่ยื่นมาโอบกอดเขาแนบแน่นและเสียงกระซิบข้างหู “ข้ารักท่าน...” อาลี่ครางอย่างสุขสมรู้สึกถึงน้ำอุ่นร้อนที่เขาฉีดเข้ามาในร่าง “ให้ข้ารักท่านได้หรือไม่” “อาลี่...ข้ารอให้เจ้ารัก ข้ามานานแล้ว”

็นเพียงจูบอ่อนโยน ละมุน และเต็มไปด้วยความคิดถึงที่สะสมมาสองชาติ ดอกเหมยร่วงลงบนไหล่ทั้งสองราวกับเป็นพยานให้กับคำสัญญาที่เพิ่งถือกำเนิดขึ้นอีกครั้งเขาขยับเข้าใกล้อีกก้าว ระยะห่างระหว่างทั้งสองเหลือเพียงลมหายใจ “ชาติที่แล้ว ข้าไม่ได้มีโอกาสครอบครองเจ้า ไม่ได้แม้แต่ พูดว่ารักเจ้าให้ชัดเจน” มือใหญ่ยกขึ้นอย่างลังเล ก่อนจะค่อย ๆ จับมือของหลิงอันไว้แน่น “แต่ชาตินี้…ข้าไม่อยากเสียเจ้าไปอีกแล้ว”

แต่ก็ต้องรีบก้มหน้าหลบตา เมื่อใบหน้าหล่อเขายื่นเข้ามาใกล้ มือประสานเข้าหากัน จิกเล็บคมๆ จนมือบางเป็นรอยแดง “ฉันน่ากลัวขนาดนั้น?” หมับ!!! “เฮือก!!” คนตัวเล็กถึงกับสะดุ้ง เมื่อเขาวางไอติมกะทิสดที่ละลายไว้ ขยับตัวเข้าใกล้ มือหนาคว้าจับเอวคอดกิ่ว ยื่นหน้าเข้าใกล้จนปลายจมูกโด่งชนแก ้มนวลใส

ปกรณ์เอามือสองข้างหนึ่งยกสะโพกหญิงสาวไว้แล้วกระเด้งท่อนเอ็นเข้าใส่โพรงรักของขวัญอุษาอย่างแรง จนเกิดเสียงดัง ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ “ซี๊ดดด เสียวไหม เมียจ๋า อูยยยยย เมียจ๋า เสียวไหม ซี๊ดดดดด” ปกรณ์ครางเบาๆ ด้วยเสียงทุ้ มๆ ฟังดูเซ็กซี่มากๆ ก่อนที่ปกรณ์จะชะลอความเร็วลงเพราะไม่อยากจะเสียน้ำอีก วันนี้เขาต้องการที่จะทำรักกับขวัญอุษาหลายๆ รอบ