روايات وقصص ضمن ลิขิตแห่งรัก

🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻 ______ ลิขสิทธิ์ เรื่อง : รัก (อีกครั้ง) ก็รักแค่เธอ ผู้เขียน : ครัวซองเนยสด นามปากกา : ครัวซองเนยสด จัดหน้า : ครัวซองเนยสด พิสูจน์อักษร : ครัวซองเนยสด ผู้แต่ง : ครัวซองเนยสด

Tattoo of love (สักรอยรัก ลงในใจเธอ) EP 53.2 ได้เพียงสัมผัส แต่ไม่ได้หัวใจ NC18+ ..................................

“ยามบุปผาแรกแย้ม… ผิวน้ำแข็งจะละลายสิ้น ดวงใจที่เคยถูกพันธนาการ… จักกลับมาผลิบานอีกครา ร่องรอยแห่งอดีตมิอาจลบเลือน… แต่ความรักคือยาพิษที่ร้ายแรงที่สุด หากไร้ซึ่งความรัก… ชีวิตนี้ก็เปรียบดั่งเถ้าธุลี ขอเพียงมีบุปผานี้ร่วมเคียง… ใจข้าก็ยอมรับทุกพันธนาการ” บทเพลงสั้น ๆ นั้นเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่รุนแรงและเร่าร้อน มันไม่ได้กล่าวถึงดอกไม้ตามขนบ แต่กล่าวถึงความรักที่ยอมรับการเป็นเจ้าของอันเป็นแก่นแท้ของความสัมพันธ์กับองค์จักรพรรดิอวี้เหยียน!

ศตวรรษทนต่อแรงรัดมหาศาลภายในดอกทิวลิปไม่ได้ เขาโยกตัวหลายครั้งก่อนจะสอดลึกสุดทาง แช่นิ่ง ปลดปล่อยสายพันธุ์รักรินรดดอกไม้งาม “ฉันรักเธอ...หลิน” เป็นประโยคสุดท้ายก่อนจะซบหน้าลงบนอกสล้างชื้นเหงื่อ พร้อมกับลมหายใจถี่แรง “หลินรักคุณจิมค่ะ”

--------------------------------------------------------------------------------------------------- เสน่หาสามีลวงใจ ประพันธ์ ญาดาพัชร์ ออกแบบปก คนวาดสีเทา หมวดนิยาย นิยายโรมานซ์ วันที่ตีพิมพ์ 9 กรกฏาคม 2564 จำนวนหน้า 489 หน้า ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558 ห้ามให้ผู้ใดละเมิด มิให้คัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลงส่วนใดส ่วนหนึ่งของหนังสือ ไม่ว่ากรณีใด ๆ ทั้งสิ้น โดยไม่ได้รับอนุญาตจากผู้เขียนเป็นลายลักษณ์อักษรถือว่าละเมิดลิขสิทธิ์

พยายามเก็บซ่อนความเงี่ยนเอาไว้ก่อน ค่อยๆ เอื้อมมือหยิบใบรักแห้งเก้าใบ เอามาห่อพันรอบแท่งเทียนไขขนาดเท่าท่อนอ้อย จากนั้นก็บริกรรมคาถา “โอมมึงจงรักแต่กู… โอมมึงจงหลงแต่กู… โอมมึงจงพิศวาสแต่รูกูทุกลมหายใจเข้าออก… มึงจงถอกหัวเอ็นกระแทกเน้นๆ แต่รูกู… หลงรู กูหัวปักหัวปำ… ค่ำมาก็ตั้งหน้าตั้งตากระแทกแต่รูกู”

ถักทอขึ้นจากความผูกพันและการฝ่าฟัน จนกลายเป็นพันธะแห่งรักที่ไม่มีสิ่งใดสามารถพรากจากกันได้ตราบชั่วนิรันดร์ ***จบบริบูรณ์***

เปลือกตาที่ปิดสนิทมานานนับหลายหมื่นปี เริ่มกำลังกลอกกลิ้งไปมา ความทรงจำสุดท้ายก่อนจะหลับใหลมาอย่างยาวนานพลันผุดพรายเข้ามาในความทรงจำทันใด “สวรรค์ลิขิตให้ข้ามีคู่วาสนา หากแต่วาสนาของข้าอันน้อยนิดนางมิรักตอบข้าแต่อย่างใด ข้าขอตัดวาสนาที่มีต่อกันแต่เพียงเท่านี้ นับตั้งแต่นี้ต ่อไปดวงเนตรสีเลือดของข้าจะมิเปิดขึ้นเพื่อมองสตรีใดอีก หากแม้นดวงเนตรของข้านี้ต้องเปิดขึ้นมาอีกครา สตรีที่ข้าได้พบนับตั้งแต่เบิกเนตร นางคือของข้าเพียงผู้เดียวเท่านั้น รักของข้าจะมอบให้เจ้าแต่เพียงผู้เดียว”

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ขอให้ทุกท่านมีความสุขและสนุกกับจินตนาการ ด้วยรัก “ เมื่อรักคือการครอบครอง ไม่ยอมเป็นสองรองหัวใจใคร การได้มาซึ่งที่หนึ่ง ย่อมต้องแย่งชิงอย่างถึงใจ “ ‘เพียงเพราะรักที่ฝังใจ ฝังลึกจนเกินไป จึงไม่รู้ตัว...’ ...

การลงโทษที่แสนหวานปนขมปร่าที่เขามอบให้ปลุกเมล็ดพันธุ์ในหัวใจอ่อนหวานขึ้นมาทีละน้อยๆ จนก่อเกิดเป็นรูปเป็นร่างที่เธอไม่อยากจะยอมรับ ดอกไม้ดอกหนึ่งที่ชื่อว่า ‘รัก’ กำลังผลิในหัวใจจนเต็มดวง เป็นไปไม่ได้! เธอจะรู้สึกลึกซึ้งกับคนที่เพิ่งรู้จัก เพิ่งเห็นหน้ากันไม่กี่ครั ้งแบบนี้ได้อย่างไร