ลูกสาวครูบ้านนอก Novels & Stories

เด็กหญิงไอติมยิ้มสดใส โบกมือลาคุณพ่ออย่างน่ารัก สายตาของคนเป็นพ่อมองตามลูกสาวที่เดินจับมือคุณครูประจำชั้น เข้าไปยังอาคารเรียน การเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่ต้องฝ่าฟันเลี้ยงเด็กเพียงลำพัง ไม่ได้ง่ายเลยกว่าจะผ่านพ้นมาได้ ยิ่งลูกสาวเติบโตขึ้น การเผชิญโลกใบใหม่ยิ่งทำให้เธ อนั้นสงสัยว่าทำไมเธอถึงไม่มีแม่อย่างเช่นคนอื่น ๆ

ม่อโฉวซือไท่พยักหน้า “คนของสกุลเวินยิ่งอยู่ยิ่งเหลวไหลจริงๆ แค่ลูกสาวของคนนอกคนหนึ่ง ก็สามารถเหยียบมาถึงหัวของลูกสาวแท้ๆ แล้ว” นางยกมือลูบศีรษะเวินซื่อ กล่าวอย่างเอ็นดู “วางใจเถอะ แม้อาจารย์เป็นคนออกบวช แต่ก็ไม่ใช่คนหัวโบราณที่ดื้อดึง ไม่ห้ามเจ้าแก้แค้นหรอก”

สาวน้อยร่างอวบ สวมแว่นตาหนาเตอะ ในชุดนักเรียนมัธยมปลาย โรงเรียนหญิงล้วนชื่อดังของภาคเหนือ เดินมากดออดหน้าบ้านหลังใหญ่กำแพงติดกันพร้อมกับกล่องขนมกล่องใหญ่อย่างยิ้มแย้ม "มาหาใคร" เสียงห้าวห้วนของลูกชายเจ้าของบ้านดังออกมาจากด้านใน แต่ไม่ยอมเปิดประตูให้เธอเข้าไปในบ้าน ทำ ให้รอยยิ้มพิมพ์ใจที่ประดับอยู่บนหน้ากลม ๆ แก้มป่อง ๆ เลือนหายกลายเป็นอากาศไปในทันที

ซันบอกกับลูกสาวตัวน้อยเบาๆ เด็กหญิงซัมเมอร์จึงหันไปลาคุณครูเพื่อกลับบ้าน “คุณครูขาสวัสดีค่ะ” เด็กหญิงพนมมือไว้กลางออกพร้อมเอ่ยลาคุณครูประจำชั้น

คุณนายหนิงถามถึงลูกสาวคนโต เธอเพิ่งแสดงความรักต่อลูกสาวคนเล็ก แต่จู่ๆ ก็กลายเป็นดูถูกในทันที “ไม่รู้ว่ายัยตาบอกนั่น ไปทำบุญวัดไหนมา แม้แต่คุณนายหนิงเองก็ยังยื่นมือมาช่วยเธอ และยัยบ้านนอกนั่นด้วย" "เป็นเพียงคนบ้านนอกที่ไม่มีพ่อแม่ คิดว่าลูกเป็ดจะกลายเป็นหงส์ไ ด้เหรอ? ถ้าไม่ใช่เพราะเธอเข้ามายุ่ง ซีฉีคงไม่เป็นอะไรแน่ ยัยบ้านนอกนั้นลงมืออย่างรวดเร็ว เหมือนกับคนที่เรียนกังฟูมา"

อาจารย์เข้ามาถามโจวชิ้ง “สวัสดีค่ะคุณครู ฉันเป็นแม่ของนั่วนั่วค่ะ! พอดีฉันอยากพาลูกสาวออกไปกินข้าวข้างนอก ไม่ทราบว่าได้ไหมคะ?” โจวชิ้งกล่าวด้วยรอยยิ้ม

วันเอ่ยชมทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ชิม นับพันดาวนั้นเป็นลูกสาวคนเล็กของบ้านที่มีฐานะร่ำรวยไม่น้อย ใครๆ ก็ประคบประหงมแถมยังเป็นนักเรียนนอก งานบ้านอะไรพวกนี้เธอแทบไม่เคยทำ การที่เธอยอมเรียนรู้ยอมลงมือทำอะไรๆ หลายอย่างเพื่อเขานั้นภูตะวันก็สุขจนล้นอกและยิ่งรักเธอมากขึ้นในท ุกๆ วันที่ได้อยู่ด้วยกัน