จากสาวบ้านนา สู่ฮูหยินจอมพยัคฆ์ Novels & Stories

ฮูหยินผู้เฒ่าหลิ่วรู้สึกเหมือนฟ้าจะถล่มลงมาแล้ว ภาพของเหล่าชาวบ้านที่พากันชี้หน้าด่านางด้วยความโกรธแค้น ทำให้นางสะเทือนใจอย่างรุนแรง นางเป็นถึงฮูหยินของกั๋วกงที่มียศถาบรรดาศักดิ์ เป็นท่านย่าขององค์หญิงและอ๋อง ตลอดชีวิตของนางทุกอย่างราบรื่นมาโดยตลอด! แต่พวกช าวบ้านต่ำช้าเหล่านี้……

ขอแค่บุตรชายหรือบุตรสาวสักคนก็ยังดี และทั้ง ๆ ที่ไม่ได้คาดหวังอะไรแต่ดูเหมือนยันต์จะใช้ได้ผลมากกว่าที่คิด “นายท่าน ฮูหยิน ท่านแม่ทัพ คุณหนู…คุณหนูเป็นลมเจ้าค่ะ” สาวใช้รีบวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาทุกคนเพราะลู่จื้อที่กำลังดูแลสาวใช้ทำกับข้าวอยู่ดี ๆ นางก็หน้ามืดไปเสียอย่า งนั้น

บ้านเสิ่น “ไม่สำเร็จสุดท้ายแล้วก็ทำอะไรนางไม่ได้” “ฮูหยินเจ้าขามิใช่ท่านอ๋องจะรู้ทันหรือเจ้าค่ะว่าในขนมนั่นมียาพิษ”

งของเขา ด้วยความลำพองคิดว่าตนเองนั้นดีเลิศกว่าผู้ใดทั้งยังมีบ้านเดิมที่สูงส่งกว่าสตรีคนใดในเรือนหลังของสามี ทำให้นางเหิมเกริมและไม่ยอมไว้หน้าผู้ใดแม้แต่ฮูหยินเอกของตงจู้ซางนางก็ยังกล้าแผลงฤทธิ์ "ฮูหยินจะปล่อยนางเอาไว้เช่นนี้จริงๆ หรือเจ้าคะ" สาวใช้คนสนิทของ อันหรานฮูหยินเอกของตงจู้ซางกล่าว "ปล่อยให้นางตายใจไปเถิด นางชูคอได้อีกไม่นานหรอก"

หลังจากได้รับการประคบประหงมอยู่หลายวัน ในที่สุดซิงเยว่ก็มีอาการดีขึ้นจนหายเป็นปลิดทิ้ง นางมั่นใจแล้วว่าสิ่งที่ได้ยินมิใช่เพียงความฝัน ทั้งยังจดจำได้ สตรีผู้นี้คือฮูหยินของท่านแม่ทัพหยาง ผู้มีท่าทางน่าเกรงขามคนนั้น ในโรงเตี๊ยม ฮูหยินท่านนี้ต้องการเข้าพบนางแต่ถูกสามีพา ตัวออกไปอย่างฉุนเฉียว

มู่อิงเถาหอบถังใส่ผ้าวิ่งไปหน้าบ้านด้วยความรวดเร็วเมื่อมาถึงก็พบว่าคนที่เข้ามาทำลายข้าวของเป็นใครไม่ได้เลยนั่นก็คือฮูหยินน้อยที่ถูกนางหักหน้าในคลองท้ายหมู่บ้านและลูกสาวคนโตของนางนั่นเอง “พวกเจ้าเข้ามาในบ้านของข้าทำไม” “ฮ่าๆๆ พูดมาได้เต็มปากว่าเป็นบ้านของเจ้า ที่นี่มันบ้านร้า งใช่ของพวกเจ้าเสียที่ไหนกันขอทานเช่นเจ้าอย่ามายุ่งถอยไป!”

แม้นางยังไม่เอ่ยอะไรออกมาตรง ๆ หากแต่คำพูดเพียงไม่กี่คำนี้ก็เข้าใจเจตนานางได้เป็นอย่างดี “สตรีนางโลมผู้นั้นหรือ ที่ท่านแม่ทัพคิดยกขึ้นเป็นฮูหยินสกุลจางของท่าน”

ลุกโชน สตรีนางโลม ถนัดแต่ยั่วยวนบุรุษ น่าโมโหนัก “ท่านแม่ทัพหราน ฮูหยินรองหราน เชิญด้านในเจ้าค่ะ” สาวใช้ตระกูลฉินออกมาต้อนรับคนอย่างรู้งาน หวังชิงเยี่ยนยิ้มรับแทนคำขอบคุณ

บนตัวนาง คือสามีที่นางคิดว่าตายจาก เขาลุกออกมาพร้อมกับหยิบหน้ากากมาสวม ปล่อยให้นางนอนอยู่ในห้องเพียงลำพัง “เจ้าค่ะ ท่านแม่ทัพ” เสี่ยวชุ่ยรับคำ แล้วลงไปจัดการตามคำสั่ง สาวใช้ผู้นี้นึกอิจฉาเถ้าแก่เนี้ยคนงาม ท่านแม่ทัพมีใจให้แม่ม่ายลูกติด ถึงกับเรียกนางว่าฮูหยิน ทั้งที่ยังไม ่ได้แต่งนางเข้าจวน สาวใช้เช่นนางคิดปีนเตียงแม่ทัพหนุ่มคงได้แค่ฝัน

และเหมือนว่าพ่อบ้านเฉินจะเพิ่งนึกอะไรได้ เขาจึงหันไปทางเด็กสาว ก่อนจะกล่าวขึ้น “ฮูหยิน นายท่าน เด็กสาวคนนี้คือคุณหนูกู้หนิงเหอ เป็นจิตรกรระดับหยกชมพูของร้านหงลู่ฝางขอรับ”