ลูกสาวครูบ้านนอก Novels & Stories

ธามธาราอุ้มพาลูกสาวไปส่งให้กับคุณครูประจำชั้นที่คอยดูแลเด็ก ๆ อยู่อีกฝั่ง เขารีบผละออกจากตรงนั้นไป เพราะอีกไม่นานเขมิกาก็จะมารับลูกสาวกลับบ้านแล้ว @บ้านเขมิกา หญิงสาวกำลังเช็ดทำแผลที่หัวเข่าให้ลูกสาวอย่างเบามือ แม้จะไม่ถึงกับเป็นแผลใหญ่มากแต่ก็ถลอกจนเลือดมาออกนิ ดหน่อย

นมีอนาคตที่ดีขึ้นได้ กับอีแค่ลูกสาวคนเดียวเขาจะเป็นที่พึ่งพิงให้เด็กคนนี้ไม่ได้เชียวหรือ คืนที่ปีใหม่หอบหิ้วข้าวของกลับบ้านและสารภาพว่าเธอกำลังท้อง คุณครูวัยกลางคนตั้งใจฟังลูกสาวโดยไม่ตำหนิเลยแม้แต่น้อย ตรงข้ามเขากลับดีใจด้วยซ้ำที่ลูกสาวตัดสินใจกลับมาบ้าน ซึ่งเขา พร้อมจะเป็นโล่ปกป้องให้สองแม่ลูกในยามไร้ที่พึ่ง

หญิงสาวลงมาทำงานบ้านเหมือนทุกครั้ง แต่สายตาของเธอพยายามมองไปที่บ้านหลังนั้น เผื่อว่าจะเห็นเขา แต่ก็เงียบมาก "ทำกับข้าวเสร็จแล้วเอาลงไปส่งพ่อด้วย" ทำไมพ่อจะไม่รู้ว่าลูกสาวมองอะไร แต่ภูธรไม่คิดว่าลูกสาวจะมาสนใจผู้ชายบ้านนอกบ้านนาอะไรแบบนี้ ถึงแม้หน้าตาของเขาจะหล่อม าก แต่ก็เป็นแค่หลานของชาวไร่ชาวนา

เหนือฟ้ายกมือไหว้คุณอาที่เคารพ "เป็นสาวเป็นนางหนีตามผู้ชาย ทำดีมากค่ะลูกสาว แม่ให้ร้อยคะแนนเต็ม ใจกล้า ใจสู้มาก" ครูนับเก้าโผเข้ามากอดลูกสาว แล้วเชียร์ลูกด้วยตรรกะผิดแผกแปลกจากคนทั่วไป

“โอเค ผมเข้าใจแล้ว ผมมันคนสมองทึบ ความรู้แค่หางอึ่ง เป็นได้แค่ครูประถมบ้านนอก ความสามารถของผมเป็นได้แค่นี้” “เอาล่ะ เอาล่ะ” ย่านวลยกมือโบก “กลับบ้านแกไปได้แล้ว อธิกรณ์ พ่อกับแม่เป็นชาวนา อ่านหนังสือไม่ออกสักตัว เลี้ยงลูกมาจนได้เป็นครูใหญ่โรงเรียนประถมบ้านนอก มันก็ เป็นความภูมิใจแล้ว ไม่เห็นประโยชน์อะไรที่แกจะต้องอิจฉาพี่แกเลย” พูดอย่างอิดหนาระอาใจเต็มที ÿ

ก็แค่คำพูดลอยๆของลูกสาวที่ไร้หลักฐานเธอกับฉันใครเครดิตดีกว่ากันคงไม่ต้องพูดนะ อ้อ แล้วนี่ออกจากบ้านไปอยู่ข้างนอกนี่อย่าบอกนะว่าติดผู้ชาย อืม หน้าตาใช้ได้เลยนี่เป็นคนต่างชาติเสียด้วยแต่ดูแก่ไปหน่อยนะไปแต่ตัวไม่มีเงินก็คงไปทำงานอย่างว่าให้ผู้ชายคนนี้เลี้ยงดูปูเสื่อสินะ ฮ ่า ฮ่า ฮ่า น่าสมเพชสิ้นดี"

ยัยบ้านี้มีสิทธิ์อะไรมาด่าเด็กน้อยตัวแค่นี้ แต่เหมือนคุณครูสาวโรงเรียนดัง ไม่ได้สนใจสีหน้าคนที่มีสถานะแค่ 'ลูกจ้าง' เลยแม้แต่นิด เพราะอย่างที่เธอว่าขนาดผู้ปกครองของเด็กหญิงยังไม่สนใจ คนนอกจะมีสิทธิ์อะไร

“ครูหยางเป็นครูสอนฟิสิกส์ เก่งฟิสิก์แล้วก็ต้องเก่งคณิตศาสตร์หมือนกัน...” คุณแม่หัวเราะเย็นชา “เธอเป็นลูกนอกคอก อาศัยโชคทั้งนั้น ควบคุมคะแนนอะไรกัน!” เธอไม่ได้ปิดบังความรังเกียจที่มีต่อฉันเลยแม้แต่นิดเดียว

และการบ้านที่คุณครูมอบให้ ส่วนรามิล..พอลูกสาวไม่อยู่บ้านก็แอบเบื่อเล็กๆ..พอจะเข้าไปช่วยงานครัว..มนุษย์เมียก็ไม่ยอม..กลัวจะเขาเหนื่อย หรือกลัวเขาจะทำข้าวของพังก็ไม่อาจรู้ได้..เพราะครั้งนึงเขาเคยเข้าไปช่วย'ยุ่ง' ..จนเธอขอร้องให้ไปนั่งเฉยๆ..ก็ช่วยเธอได้มากแล้ว

พันขี้เมาสวมกอดบุตรสาว คราวนี้จะไม่ได้มีใครมาดูถูกครอบครัวของเขาได้อีก ในที่สุดแก้วตาดวงใจบุตรสาวของเขา ก็เรียนจบปริญญาตรีสักที สำหรับคนบ้านนอกการที่ร่ำเรียนได้สูงขนาดมันก็ดีที่สุดแล้ว บุตรสาวของเขาจะได้ไม่ต้องทำงานตากแดดตัวดำ เหมือนเขาและคนอื่นๆ ดังเช่นที่ผ่านมา "ไป� � ขึ้นบ้านไปพักผ่อน"