วันสิ้นโลก の小説・ストーリー

ดันเต้เลื่อนลงไปถึงโพสต์สุดท้าย ซึ่งโพสต์ตอนเช้าวันที่เธอจากไป [นี่คือจุดจบ] ไม่มีอะไรเพิ่มเติม ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีการกล่าวโทษ ไม่มีน้ำตา มีเพียงสี่คำเรียบง่าย โลกทั้งใบหมุนเอียง

สิ้นภพ สิ้นชาติ สิ้นวาสนา ในอุรา ยังรักมั่น มิสูญสิ้น แม้นสิ้นลม สิ้นใจ สิ้นชีวิน ชั่วฟ้าดิน มลายสิ้น มิสิ้นรัก เมื่อบันทึกหน้าสุดท้ายจบสิ้นลง อาจารย์ธาวินจึงเก็บมันรวมเอาไว้กับของชิ้นอื่น ๆ ในกล่องไม้ตามเดิม เขาค่อย ๆ ลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างเหนื่อยล้าเหลือเกิน

ความตาย บางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่สวยงามที่สุดในชีวิตของมนุษย์ก็เป็นได้ เพราะฉันจะได้ไม่ต้องรับรู้อะไรอีกแล้ว ............................ "เม เม เมครับ เอ ทำไมวันนี้ตื่นสายจัง เราจะต้องเดินทางแล้วนะคนดี เดี๋ยวตกเครื่องนะครับ"

รักหมดหัวใจ -THE END- จบแล้วนะคะ ขอบคุณที่ติดตามน้า^^

คู่รักที่ราวพึ่งเข้าเรือนหอกันในคืนแรก นอนเปลือยร่างแนบชิดบนเตียงนุ่มขาว นิ้วยาวเคลื่อนประสานนิ้วเรียวปากหนาไล้ชิดจูบลงบนแก้มพลางขยับเป็นน้ำคำ “One day,Eve,We will become one and the same person” (วันหนึ่งนะ อีฟ เราจะเป็นคนคนเดียวกัน) เธอได้ยินประโยคนั้นที่ก้องอยู่ในหูก่อนนอนเอียงใบหน้ายกยิ้มมุมปากมองแ� �มที่เปลือกตาปิดแต่ในใจยังงงและไม่เข้าใจกับความหมายลึกซึ้งว่าเขากำลังสื่อถึงอะไร...

“ฉันต้องขอแจ้งกับทุกท่านอย่างน่าเสียใจว่า ภาพวาดนี้จะเป็นผลงานชิ้นสุดท้ายก่อนเสียชีวิตของ R+” ผู้คนที่อยู่ในงานต่างพากันสูดหายใจเฮือกในทันที ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง “ก่อนเสียชีวิต? เธอเสียชีวิตแล้วเหรอ?”

ผมสัญญาว่าจะดูแลพวกเขาอย่างดีที่สุด //The End//

เธอไม่ตาย หากวันนั้น... พวกเขาได้รับความรักมากกว่านี้ หากวันนั้น... มีใครสักคนยื่นมือเข้ามาฉุดรั้ง บางที... โลกใบนี้อาจไม่ต้องเป็นเช่นนี้

สิ่งเหล่านี้กลับสร้างความสูญเสียต่อความเป็นคนระหว่างกิเลสและชีวิต พรากผู้คนล้มตาย เปลี่ยนโลกของคนที่ยังอยู่ไปตลอดกาล ใช่ วันนี้...พวกเขากำลังจะเป็นแบบนั้น เวเดโน่เขวี้ยงก้นบุหรี่ หลังเหือดเข้าปอดครั้งสุดท้ายลงถัง เขาค่อนข้างเครียด กับแผนการที่กำลังจะดำเนินขึ้น

สงครามจบลงแล้ว แต่รักแท้กำลังเริ่มต้นใหม่ในทุก ๆ วัน The End