วันสิ้นโลก Novels & Stories

ทั้งที่เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอคือใคร ท่ามกลางหิมะสีเทาที่ตกลงมาปกคลุมซากเมืองล่มสลาย เงาของชายหนุ่มที่แบกหญิงสาวไว้บนหลังค่อย ๆ หายลับเข้าไปในเขตกำแพงเหล็ก ทิ้งไว้เพียงรอยเท้าบนเถ้าถ่านที่เป็นพยานว่า... การเริ่มต้นใหม่ท่ามกลางวันสิ้นโลกได้อุบัติขึ้นแล้ว และครั้งนี้ มันไม่ใช่ความฝัน แต่มันคือสงครามที่พวกเขาต้องเดิมพันด้วยชีวิตเพื่อสร้างโลกใบใหม่ขึ้นมา จบบริบูรณ์

ซึ่งสโนว์ก็ยอมแพ้ที่จะมีชีวิตอยู่ต่อแล้วจริงๆ เพราะตั้งแต่จำความได้เธอก็ต้องดิ้นรนเอาตัวรอดอยู่ในสนามรบระหว่างมนุษย์และปรสิตต่างดาวมาตลอด ตอนนี้สโนว์ตัดสินใจแล้วว่ามันถึงขีดจำกัดของเธอแล้ว ทั้งร่างกายและจิตใจ… “หวังว่าเจ้าพวกนั้นจะไม่โกรธถ้าฉันไปสวรรค์ก่ อน…” เพียะ! “ตื่น สวรรค์ของโลกนี้ไม่ต้อนรับคนในตอนนี้หรอก มีแต่นรกเท่านั้นล่ะที่ต้อนรับคนในตอนนี้”

“วิหารของเหล่าการ์เดี้ยน... ในช่วงสุดท้ายของความวุ่นวายทั้งปวง เหล่าการ์เดี้ยนเลือกที่จะหลบซ่อนจากโลกภายนอกและย้ายถิ่นฐานไปที่ดาวดวงอื่น สงครามได้จบลงแล้ว” เมลอ่านข้อความบนกำแพงด้วยใจที่เต้นรัว ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่หน้าประตูยักษ์ ความอลังการของมันสูงตระหง่านจนแม้แต่รูปปั้น ผู้พิทักษ์ที่เฝ้าทางเข้ายังดูเล็กไปถนัดตา

หญิงสาวทำเสียงออดอ้อน พลางเกาะแขนเขาแล้วเอาหน้าอกถูไถข้อศอก “เกินวันที่กำหนดไว้ได้ 5 วัน ห้ามเกินนี้” เขาไม่ได้ใจอ่อนเพราะนมที่ถูข้อศอกหรอกนะ แต่เพราะไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำอะไร แต่ถ้าลูกหนี้ร้ายก็อย่าให้ร้ายกลับไปเท่านั้นเอง “ห้าวันเองเหรอคะ ใครจะหาทัน เศรษฐกิจช่วงนี้ยิ่ง …”

- จบบริบูรณ์ – พบกับอีกสองเรื่องในซีรีส์สาปอสุรา พันวาเสน่หา มนตร์ตาละวัน ภพคุณหลวง (ภาคพิเศษ)

I want you to know that you’ll be the one And I’ll be the guy who’ll be on his knees To say I love you and I need you And say I’d die for you ขณะที่ดอกไม้ไฟดอกสุดท้ายกำลังลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า วายุก็คุกเข่าลงกับพื้นทรายโดยที่อภิชญาไม่ทันได้รู้ตัว และเมื่อดอกไม้ไฟดอกสุดท้ายแตกกระจายออก ก็ปรากฏตัวหนังสือที่มีสีสันลอยอยู่บนท้องฟ้า นับสองขมวดคิ้วด้วยความประหลาดใจ ไ

วันที่ทุกอย่างพัง วันที่เลือดสาดเต็มกระจก วันที่เสียงกรีดร้องของลูคัสดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้ายในครอบครัวนั้น และที่แย่ยิ่งกว่าความสูญเสีย. คือวันที่ธุรกิจสีเทา เริ่มกลืนกินหัวใจคนที่เขารัก มันไม่ใช่แค่บาดแผล แต่มันคือไฟที่ค่อย ๆ ลาม— ลามมาจนถึงคืนนี้

จบเพลงด้วยคำบอกว่า “โอป้าเดช ให้เพลงนี้กับฉันวันที่โลกของฉันถล่มลงมา วันที่ฉันถูกเท ผู้หญิงที่หลงว่าตัวเองพร้อมถูกเทกะทันหัน ต้องเยียวยาตัวเอง วันที่อ่อนแอและเขาก็บอกว่าไงนะคะ”

เห็นพ่อที่คิดว่าตัวเองยิ่งใหญ่คับฟ้า ทุกอย่างจบลงแล้ว ในที่สุด ฉันก็ได้รับอิสระเสียที “ชาติหน้า จะไม่เกิดอีกแล้วนะ” ฉันขยับริมฝีปากเล็กน้อย พูดคำสั่งเสียสุดท้ายออกมา หลังจากนั้น โลกทั้งใบก็จมดิ่งสู่ความมืดมิดชั่วนิรันดร์ เมิ่งจิ้งเหยาตายแล้ว

[คุณจะเป็นคนรักของฉันและอยู่เคียงข้างกันไปจนวันสุดท้ายของชีวิตได้ไหม] Let me show you love, oh, no pretend [ให้ฉันได้เเสดงให้คุณเห็นถึงความรัก โอ้ โดยไม่มีการเสเเสร้งเลย] Stick by my side even when the world is caving in, [อยู่เคียงข้างฉันเเม้ในวันที่โลกกำลังจะสลายลงไป ]