วัยรุ่น

ในสวนหย่อมมหาวิทยาลัยเวลานี้มีรุ่นพี่หลายคณะมาคอยรับน้องกันอย่างเนืองแน่น เสียงเด็กวิศวะกลุ่มหนึ่งดังขึ้นให้โต๊ะข้าง ๆ ได้ยิน “เฮ้ย มาเล่นเกมทายกัน” “เหมือนเดิมใช่ไหม” หนุ่มหล่อสูงขาวท่าทางไฮโซคนหนึ่งถามขึ้นพลางมองไปที่เส้นแดงบนทางเข้ามหาลัย เกมที่พวกเขากำลังพูดถึงเป็นเกมที่เด็กวิศวะนิยมเล่นกันเป็นประจำ คือการทายว่าน้องที่เดินผ่านเส้นแดงเข้ามาเรียนคณะอะไรบ้าง กฏิกาคือถ้าใครทายผิด ต้องไปจีบน้องคนนั้นให้ติด

“ทำไมหนูต้องไปเป็นคู่หมั้นพ่อเลี้ยงด้วยล่ะ ไม่เห็นอยากจะเป็นสักนิด” “ไม่อยากเป็นงั้นเหรอ ฮึ! เสียใจด้วยได้เป็นแล้ว”

"ไม่ต้องกลัว มันเคยเข้าไปในร่างกายของเธอแล้ว " ลิซ อลิซ ลูกสาวคนเดียวของนักธุรกิจชื่อดัง ที่ใช้ชีวิตอยู่แต่ในกรอบ ทำตามที่พ่อแม่ต้องการทุกอย่าง ตื่นเช้าไปเรียน หลังจากเรียนเสร็จก็ไปเรียนพิเศษ และกลับมาทำการบ้าน ชีวิตของเธอวนเวียนอยู่แบบนี้ตั้งแต่จำความได้ เพราะพ่อแม่ของเธอทำงานอยู่ต่างประเทศนานๆ ทีจะกลับมา แต่เธอก็ไม่เคยน้อยใจอะไร เพราะเธอเข้าใจว่าท่านทั้งสองคนทำทุกอย่างเพื่อเธอ และแล้วชีวิตของเธอก็มาถึงจุดเปลี่ยน เมื่อเธอรู้ว่าพ่อแม่ของเธอไม่ได้ไปทำงานอยู่ต่างประเทศด้วยกันอย่างที่เธอเข้าใจ แต่พวกท่านต่างคนต่างไปมีครอบครัวใหม่ และทิ้งเธอให้อยู่คนเดียว อลิซทำใจกับเรื่องของพ่อแม่ไม่ได้ และเธอก็ไม่สามารถอยู่บ้านหลังใหญ่ที่มีแต่ความว่างเปล่าได้เช่นกัน เธอจึงตัดสินใจที่จะทำในสิ่งที่เธอไม่เคยทำมาก่อน เธอตัดสินใจมาเรียนในที่ที่ไม่มีใครรู้จักเธอ เธอตั้งใจจะใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา ไม่ต้องอยู่ที่หรูหรา ไม่ต้องมีคนคอยไปรับไปส่ง ไม่ต้องคอยดูแลเธอเหมือนเธอเป็นเด็กอยู่ตลอดเวลา วันแรกที่อลิซย้ายเข้าห้องเช่าเกรดต่ำราคาไม่ถึงพันเธอก็ได้พบกับรูมเมทสุดแซ่บอย่าง ส้มส้ม สาวสวยที่มาพร้อมฉายา เงินมาผ้าหลุด ใช่แล้วส้มส้มเป็นสาวไซด์ไลน์ ที่รับงานได้ทุกที่ทุกเวลา แค่วันแรกที่มาถึงรูมเมทของเธอก็พาผู้ชายมานัวเนียกับที่ห้องซะแล้ว แล้วยังตั้งวงดื่มเหล้ากันจนอลิซแทบจะไม่มีพื้นที่ส่วนตัว และที่สำคัญไปกว่านั้น...เธอได้เจอกับผู้ชายที่อันตรายต่อหัวใจและร่างกายของเธอ

ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความลับ…มันก็ต้องเป็นความลับตลอดไป! It’s complicated relationship เป็นความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างซับซ้อน ไม่มีความชัดเจน ไม่แน่ใจว่าเป็นความรักหรือเราคิดไปเอง เขารักเราไหม แล้วเรารักเขาจริงๆรึเปล่า ทุกอย่างมันดูเลือนลาง ล่องลอยไม่มีจุดยืนและพร้อมที่สลายหายไปได้ทุกเมื่อ แต่สำหรับเขาและเธอ มันยิ่งกว่านั้น…

“เฮียเคยได้ยินมาว่าชาววิศวะเขาเล่าลือกันว่าเกียร์อยู่ที่ใครใจอยู่ที่เธอถ้าเฮียอยากได้เกียร์ต้องทำยังไงเหรอครับ”“ต้องจีบสิค่ะ!!!”ไวมาก!!! ปากใครละถ้าไม่ใช่ฟองจันทร์คนนี่ที่ ฉันเผลอหลุดปากตอบ

"เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนฉันจะไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้น" "ค่ะ" ฉันฝืนความรู้สึกแล้วตอบออกไป ฉันไม่คิดว่าพี่ภูจะรับผิดชอบอะไรอยู่แล้วคำพูดของเขาเมื่อคืนฉันยังจำขึ้นใจ "และฉันก็หวังว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่เกิดขึ้นไปฟ้องแม่ฉันอีกว่าฉันรังแกเธอ" "ค่ะ" "สรุปก็คือเธอห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเด็ดขาดเพราะไม่อย่างนั้นฉันจะเอาเรื่องที่เธอเคยโกหกไปบอกพ่อเธอรวมถึงย่าเธอด้วยว่าเธอโกหกสร้างเรื่องหาว่าฉันล่วงเกินเธอทั้งที่ตอนนั้นฉันไม่ได้ทำ เธอคิดเอาก็แล้วกันว่าย่าเธอจะผิดหวังแค่ไหนที่หลานสาวสุดที่รักของท่านสร้างเรื่องโกหกหน้าด้านๆ เพื่อจับผู้ชาย" ฉันก้มหน้าแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาอีกครั้ง "เข้าใจที่พูดไหม" "อื้มมม" ฉันตอบเขาได้แค่นั้นเพราะพูดอะไรไม่ออกกลัวเขาจะรู้ว่าตอนนี้ฉันกำลังร้องไห้อยู่ "แต่ความผิดของเธอยังไม่หมดฉันยังไม่พอใจเพราะฉะนั้นเธอต้องมาที่นี่ทุกครั้งที่ฉันต้องการ แต่ถ้าเธอดื้อไม่ยอมมาฉันจะไปลากตัวเธอถึงบ้านไม่เชื่อก็คอยดู" "พี่ติดใจอัยก็บอกว่าเถอะไม่ต้องเอาเรื่องผิดไม่ผิดมาเป็นข้ออ้างหรอก" ฉันโต้กลับเพราะฉันไม่อยากให้พี่ภูคิดว่าฉันกลัวเขา "เธอพูดว่าไงนะฉันเนี่ยนะติดใจเธอ เหอะพูดผิดพูดใหม่ได้นะ"

เรื่องราวของ นิดา ฐานิดา รุ่นน้องปีหนึ่ง คณะวิศวกรรมศาสตร์ เด็กสาวธรรมดา ๆ ไม่ได้มีอะไรโดดเด่น แต่ทว่าชีวิตของเธอกลับพลิกผันเพราะ การเต้นหลุดโลกในงานรับน้องและยังมารู้อีกว่า ปู่รหัสของเธอเป็นถึง พี่คิณ อคิราห์ ชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเป็นหนุ่มหล่อสุดเพอร์เฟกต์แต่ดันเย็นชาสุด ๆ แต่ทำไมเวลาอยู่ใกล้พี่คิณทีไร ถึงได้รู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูกทุกทีนะ...

"หวานขอโทษนะต่อไปหวานจะไม่มีวุ่นวายกับพี่อีก" ฉันก้มหน้าพูดออกไปทั้งที่ไม่รู้ตัวเองจะทำได้อย่างที่พูดหรือเปล่า ขณะที่ฉันกำลังจะหันหลังกลับ จู่ๆ เขาก็กระชากตัวฉันให้เข้าไปชิดติดกายและก้มลงมาจูบฉันอย่างรุนแรงและเร่าร้อน "อื้มมมม" ฉันรับสัมผัสของเขาอย่างยินยอมพร้อมใจ เรายืนจูบกันตรงนั้นสักพัก เขาก็ถอนริมฝีปากและพูดกับฉัน "อยากเป็นผู้หญิงของพี่จริงๆ ใช่มั้ยตาหวาน" ฉันพยักหน้าเป็นคำตอบ "แล้วรู้มั้ยว่าผู้หญิงของพี่ต้องทำอะไรบ้างนอกจากยืนจูบกันแบบนี้"

"ไอ้ปิงถ้าแกไม่ลุกฉันจะฟ้องอาปืนว่าแกไม่ไปเรียนเอาแต่เที่ยวเอากินเหล้าแถมยังชอบเอาผู้หญิงมานอนที่บ้านอีก" "อยากฟ้องก็ฟ้องไปเลยเว้ยกูไม่กลัว" "เออแกบอกเองนะว่าไม่กลัว ได้ไอ้ปืน ได้" ไม่ถึงนาที... "ฮัลโหลอาปืน ลูกชายคนเดียวของอาปืนมันไม่ยอมไปเรียนอีกแล้วค่ะ  ใช่ค่ะเมื่อคืนมันไปเที่ยวกลับมากี่โมงก็ไม่รู้ค่ะแต่คงจะดึกมาก นี่น้องแพรเรียกมันเกือบจะชั่วโมงแล้วนะคะมันไม่ยอมตื่นเลยค่ะ" เสียงมันทะลุเข้ามาถึงในผ่าห่มที่ผมนอนคลุมโปงอยู่ทั้งที่มันยังยืนอยู่ตรงหน้าห้อง ไม่รู้อาฟ้าอากายเอาอะไรให้ยัยนี่กินเสียงถึงดังอย่างกับกินไมโครโฟนเข้าไปอย่างงั้นแล่ะ มันพูดดังมากเหมือนกับว่ากลัวผมจะไม่ได้ยินสิ่งที่พูด  เห้ออ แล้วจะให้ผมนอนต่อยังไงไหวล่ะ "กูตื่นแล้ววววววววววววโว๊ยยยยยยยยยยย!!! " ผมตะโกนออกไปทันที และเสียงแว๊ดๆ ก็เงียบพร้อมกับเสียงหัวเราะด้วยความสะใจของยัยจอมจุ้น ปล.(ปิงปิง&แพรวา)เป็นรุ่นลูกจากเรื่อง ทวงรักคืนหัวใจ (ปลายฟ้า&สกาย) นะคะใครยังไม่ได้อ่านไปอ่านกันได้รับร้องน้ำตาแตก^^

♡คำโปรย♡ ในวันที่เธอเดือดร้อน เขากลับเป็นคนเดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธอทุกอย่าง และเป็นคนเดียวที่เหลืออยู่ในชีวิต หากไม่มีเขาในวันนั้น เธอคงเป็นคนเร่ร่อนที่ไหนสักที่ แต่เธอกลับลืมไปว่า ของฟรีไม่มีในโลก...หากเธอต้องการที่จะเรียนต่อและรักษาบ้านหลังสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเอาไว้เธอต้องอยู่ใต้อานัติของเขา จนกว่า...คนรักของเขานั้นจะกลับมา.. " เสือเป็นคนบอกเราเอง ว่าถ้าคนรักของเสือกลับมา... เสือจะปล่อยเราไป" " กูไม่ปล่อยใครทั้งนั้น" อือออออ!!!! ˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺˖◛⁺ เสือ : บริหารปี 4 หล่อ นิ่ง เงียบ ดุดัน เอวา : บริหารปี 4 น่ารัก พูดน้อย นิ่ง เงียบ และยอมคน...