วัยรุ่น

"ฉันชอบนายฉันคิดกับนายเกินคำว่าเพื่อน"ริมฝีปากบางเอ่ยออกมาด้วยความนํ้าเสียงจริงจังเธอแอบชอบชายหนุ่มมาตั้งแต่อยู่ปีสองแล้วตอนนี้ก็ปีสี่แล้วเธอควรที่จะบอกความรู้สึกแบบนี้กับเขาเสียทีเก็บไว้คนเดียวนั้นมันรู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างมาก เธอเก็บกดมาหลายปีแล้วจึงอยากจะบอกเขาแต่เก็บไว้คนเดียวมันก็อึดอัดเกินไปสู้บอกเขามันจะไม่ดีกว่าเหรอแต่แล้วก็ต้องชะงักกับคำพูดถัดมาของชายหนุ่มอีกครั้ง "ฉันไม่ชอบผูกมัดกับใครเธอก็รู้นิจัสมิน"ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลานั้นไม่แสดงความรู้สึกใดๆออกมาคำพูดของชายหนุ่มร่างสูงนั้นทำให้หัวใจดวงน้อยของร่างบางแทบจะหยุดเต้นมันจุกตรงหัวใจเธอรู้คำนี้ดีคำว่าไม่ผูกมัดกับใครเธอรู้ดีว่าชายหนุ่มนั้นไม่มีวันรักใครเพราะเธอเองก็พอจะรู้เกี่ยวกับนิสัยของเขาแทบจะทุกอย่างว่าเขาเป็นคนยังไงก่อนที่ริมฝีปากบางจะเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง "ตะแต่ฉันชอบนาย" "แต่ฉันไม่ได้ชอบเธอ"

"ความรักที่ไม่มีเงื่อนไขใด ๆ มาต่อรอง มีเพียง หัวใจ ที่พิสูจน์ทุกสิ่ง... และ ปีกที่สมบูรณ์ ที่จะโอบกอดกันตลอดไป"

ย้อนวันวานไปกับชีวิตมัธยมปลายช่วงวัยของรักแรก การจับมือ การจูบ การกอดรวมถึงการออกกำลังกาย(บนเตียง) คุณอยู่ในช่วงไหน? ส่วนของผมนั้นเกิดขึ้นตอนม.ปลาย เรื่องนี้จะรวมชีวิตสุดโก๊ะโบ๊ะบ๊ะสารพัดสารเพในช่วงวัยม.ปลายให้หายคิดถึง เรื่องย่อ เป็นเรื่องราวของ กันต์ ชายที่โดนบูลลี่ กลั่นแกล้ง รังแกสารพัดหนำซ้ำยังมีปมเรื่องหน้าตาหลังถูกปฏิเสธความรักในวัย14ปีจากนั้นเขาก็สูญเสียความมั่นใจในตัวเองโดยการใช้ชีวิตปกปิดใบหน้ามาตลอดและในช่วงม.ปลายเขาได้ย้ายโรงเรียนไปที่แห่งใหม่แรกๆชีวิตก็สงบสุขดีแต่หลังจากมีเด็กใหม่ย้ายเข้ามาหน้าตาที่ปกปิดไว้มาตลอดกลับถูกเปิดเผยอย่างไม่คาดคิด

เพราะงานเลี้ยงสายรหัสเมื่อคืนนี้นำพาให้เธอรู้จักกับรุ่นพี่ต่างคณะซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของพี่รหัส และเผลอมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับ “พี่รักษ์” คนโหดแห่งคณะวิศวะ เธอไม่น่าดื่มให้เมามายขนาดนั้นเลยให้ตายเถอะ

นักกีฬาอีสปอร์ตโดนทีมและผู้จัดการหักหลังจนหมดตัว เลยหนีความเบื่อหน่ายไปเล่นเกมส์ในโลกเสมือนจริง ได้พบเพื่อนที่เป็นเอไอแล้วต้องร่วมมือกันเปิดเผยคดีฆาตกรรม พบการผจญภัยภัยในโลกเสมือน กับคดีฆาตกรรมของจริง

"พี่ขอจีบอากาศได้ไหม" "ไม่! อากาศไม่ต้องตอบ พี่แค่แจ้งให้ทราบเฉยๆ" "ถึงอากาศจะไม่อนุญาตพี่ก็จะจีบ"

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ “รินทำไม่ได้เลย รินไม่เข้าใจ” หญิงสาวเอ่ยงอแงเมื่อเธอไม่สามารถทำตามในงานที่อาจารย์สั่งให้ทำส่งในศุกร์นี้ได้ “ไหนขอพี่ดูหน่อย” ลีวายเอ่ย พรางหยิบงานที่ฟารินงอแงไม่ยอมทำ “พี่ลีวาย ทำให้รินหน่อยนะๆๆ” “ถ้าพี่ทำให้ อาจารย์ก็รู้ซิครับ” ลีวายเอ่ย “อาจารย์จะรู้ได้ยังไงคะ เรารู้กันสองคน”ฟารินเอ่ย “พี่อยู่ปี3 ทำงานส่งอาจารย์จนอาจารย์จำลายเส้นได้หมดแล้วครับ แล้วน้องปีหนึ่งแบบน้องฟารินเนี้ย จะใช้ลายเส้นพี่ปี3ไปส่ง จะรอดได้ยังงไง” “แต่รินทำไม่ได้นี่คะ….” “เฮ้อ งอแงแบบนี่แล้วพี่จะทำยังไง”ลีวายเอ่ย “ไม่รู้ค่ะ” “งอแงไม่เข้าเรื่องเลยเรา” ปากบ่น แต่มือก็ยังคงเริ่มร่างงานที่ฟารินบอกทำไม่ได้ “พี่ลีวายใจดีจัง” “ใจดีแบบนี้ ให้พี่เป็นแฟนได้หรือยังละครับ” “คะ!!….” “เอากลับไปคิดดูก่อนก็ได้” ลีวายเอ่ย

"เราแค่จดทะเบียนกันเฉยๆแต่ไม่ต้องนอนด้วยกัน เธอไม่ต้องกลัวหรอกว่าฉันจะทำอะไรเธอ เพราะฉันเคยบอกแล้วไงว่าจะไม่เอาเพื่อนมาทำเมีย“

หลังจากเรื่องในวันนั้นที่เปลี่ยนแปลงผมในหลายๆอย่าง ตั้งแต่วันนั้นผมก็ฝันร้ายมาตลอด จนกระทั่งได้มาเจอหน้าพี่อีกครั้ง ฝันร้ายนั้นถึงได้หายไปจากชีวิตผม

ภริดาเคยผ่านเรื่องราวความรักแย่ ๆ มาก่อน เธอจึงไม่คิดจะเปิดใจรักใครอีก เวทิศเป็นผู้ชายที่เข้ามาเปลี่ยนความคิดของเธอ เขาเป็นเจ้าเด็กคลั่งรัก ทำทุกอย่างเพื่อเธอ แล้วพี่สาวที่มั่นใจว่าตัวเองกร้านโลกกว่าเจ้าเด็กเมื่อวานซืน จะหนีพ้นเงื้อมมือเจ้าเด็กคลั่งรัก ที่มันอยากได้เธอเป็นเมียใจจะขาดได้มั้ย