วัยรุ่น

ครูหนุ่มที่ฐานะต่างกันกับอาสาวของลูกศิษย์ ที่หัวใจผูกรักใคร่ วาดฝันถึงทางรักที่สวยงาม แต่ทางรักมีอุปสรรค เมื่อเขาโบยบินไปไกลถึงสหรัฐอเมริกาด้วยใจที่บอบช้ำ ดั่งพรหมลิขิตกลั่นแกล้ง รอคอยเพียงเธอ จะตามมาสมทบหัวใจ เหมือนไปให้สุดทางสุดเสน่หา ธันยวีร์

ภีมภพเฝ้ามองการเติบโตของญารินดาจนกระทั่งถึงวันที่เหมาะสม เมื่อเขาสารภาพความรู้สึกออกไป มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขเมื่อทั้งสองต่างมีใจตรงกัน ความรัก แต่ความสุขมันก็อยู่กับทั้งสองได้ไม่นานเมื่อวันหนึ่งเขาบอกว่าติดธุระและมารับเธอไม่ได้ แต่เธอก็บังเอิญเห็นเขาพาอดีตคนรักมาโรงพยาบาลเพราะกำลังจะคลอดลูกในขณะที่เธอเองก็เพิ่งจะได้รับแจ้งจากหมอว่าอาจจะมีลูกยาก ซึ่งมันตรงกันข้ามกันอย่างสุดขั้ว

เขา เป็น โคแก่ ที่ดัน ไปหลงรัก อยากจะกิน หญ้าอ่อน ทั้งๆ ที่ คอยพยายาม หักห้ามใจ เพราะสถานะผู้ปกครอง ค้ำคอ แต่ ไฉนเลย แม่หญ้าอ่อน ถึงได้ชอบ คอยวนเวียน ป้วนเปี้ยน เอาตัวเอง มาคอยล่อ จ่อป้อนเขา อยู่แถวๆปาก เขมราชต้องคอยดูแลรับผิดชอบชีวิตปารดี เด็กในความอุปการะของคุณย่าของเขา ถึงแม้ว่าอายุจะห่างกันมากจนพอที่จะเป็นอาหลาน แต่ปารดีก็ยังคงเรียกเขาว่า 'พี่เขม' มาตลอด ด้วยความใกล้ชิดสนิทสนมที่ปารดีมี นับวันมันก็ยิ่งทำให้หัวใจของเขาดวงนี้คอยเอาแต่จะสั่นไหวไปกับเธออยู่เรื่อย ทั้งที่พยายามหักห้ามใจตัวเองแล้วว่าไม่ให้ไปยุ่งกับเธอ ลองทำเป็นผลักไส แต่พอเธอจะไปเข้าจริงๆ ตัวเขาเองก็ถึงกับกระสับกระส่ายจนอยู่ไม่ติดที่ เคยนึกอยากลองทำตามความรู้สึกให้มันรู้แล้วรู้รอดไป แต่เขาจะทำอย่างนั้นได้อย่างไรกัน ในเมื่อตอนนี้สถานะผู้ปกครองของเขามันค้ำคอเขาอยู่ อยากเดินไปให้สุดทางก็เดินไม่ได้ แถมอยากจะถอยออกมาหัวใจมันก็ไม่กล้าพอที่จะทำแบบนั้นอีก เขาจึงได้แต่คอยกั๊กทำตัวเป็นมดแดงแฝงพวงมะม่วงคอยกีดกันผู้ชายคนอื่นที่จะเข้ามาทำตัวสนิทแนบชิดกับเธออยู่ร่ำไป สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ ฉบับเพิ่มเติม ไม่อนุญาตให้คัดลอก ดัดแปลง แก้ไขเปลี่ยนแปลงเนื้อหา หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่บนสื่อโซเชียลอื่นโดยเด็ดขาด คำเตือน : นิยายเรื่องนี้มีการใช้คำที่สื่อถึงกิจกรรมทางเพศ เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป

"ฉันชอบนายฉันคิดกับนายเกินคำว่าเพื่อน"ริมฝีปากบางเอ่ยออกมาด้วยความนํ้าเสียงจริงจังเธอแอบชอบชายหนุ่มมาตั้งแต่อยู่ปีสองแล้วตอนนี้ก็ปีสี่แล้วเธอควรที่จะบอกความรู้สึกแบบนี้กับเขาเสียทีเก็บไว้คนเดียวนั้นมันรู้สึกอึดอัดใจเป็นอย่างมาก เธอเก็บกดมาหลายปีแล้วจึงอยากจะบอกเขาแต่เก็บไว้คนเดียวมันก็อึดอัดเกินไปสู้บอกเขามันจะไม่ดีกว่าเหรอแต่แล้วก็ต้องชะงักกับคำพูดถัดมาของชายหนุ่มอีกครั้ง "ฉันไม่ชอบผูกมัดกับใครเธอก็รู้นิจัสมิน"ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลานั้นไม่แสดงความรู้สึกใดๆออกมาคำพูดของชายหนุ่มร่างสูงนั้นทำให้หัวใจดวงน้อยของร่างบางแทบจะหยุดเต้นมันจุกตรงหัวใจเธอรู้คำนี้ดีคำว่าไม่ผูกมัดกับใครเธอรู้ดีว่าชายหนุ่มนั้นไม่มีวันรักใครเพราะเธอเองก็พอจะรู้เกี่ยวกับนิสัยของเขาแทบจะทุกอย่างว่าเขาเป็นคนยังไงก่อนที่ริมฝีปากบางจะเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง "ตะแต่ฉันชอบนาย" "แต่ฉันไม่ได้ชอบเธอ"

คนบางคนมีค่าไว้พียงแค่มอง เราไม่มีสิทธิ์เป็นเจ้าของ ดั่งกระต่ายที่หมายพระจันทร์ คนบางคนมีค่าสูงส่ง แต่ตีคุณค่าของตนเองไว้ต่ำต้อย ทั้งๆ ที่บริสุทธิ์งดงามดั่งน้ำค้าง คนบางคนซื๋อตรงต่อใจตนเอง ดั่งพระอาทิตย์ที่มอบแสงสว่าง และความอบอุ่นเท่าเทียมกัน

ไคโร หนุ่มหล่อ ลุคแบดบอยกร้าวใจ เจ้าของฉายา "ไม่ใช่นายร้อย...แต่สอยดาวทุกดวงในมหา'ลัย" ช่อม่วง สาวลูกครึ่งแต่ชื่อไทยจ๋า สาวหน้านิ่ง ผู้ปล่อยวางทุกอย่างบนโลก สิ่งที่หลายคนสัมผัส คือความเย็นชาและไร้หัวใจ

ออสติน : วิศวะฯ ขวัญใจสาวๆ เสือผู้หญิง ไม่ชอบความสัมพันธ์แบบผูกมัด อยากได้อะไรต้องได้ พระพาย : นักศึกษาแพทย์ปี2 สวย น่ารัก นิสัยดี ไม่ยอมคน ร้ายมาร้ายกลับไม่โกง   เธอถูกดึงเข้ามาพัวพันกับเขาโดยไม่เต็มใจ ส่วนเขาทำราวกับเธอไม่มีหัวใจ นั่นแหละคือสาเหตุที่ทำให้เธอ...เกลียดผู้ชายคนนั้น

จะจีบน้องชายของอดีตเพื่อนสนิท ที่ตอนนี้กลายเป็นศัตรูกันไปแล้ว ‘แมคนั่ม’ เลยต้องหาวิธีเข้าหา ‘จอมทัพ’ ด้วยตัวเอง โดยที่ ’นักรบ’ พี่ชายของจอมทัพไม่รู้

อยู่ดีๆก็ดันมีคู่หมั้นเฉย ไม่ได้ๆฉันยังไม่อยากมีใครในตอนนี้เธอจึงรีบหาทางบ่ายเบี่ยงและหาทางหลีกเลี่ยงอย่างเต็มที่ จะให้ใครที่ไหนก็ไม่รู้มาเป็นคู่หมั้น ไม่ยอม เธอไม่ยอม คู่หมั้นของเธอต้องเป็นคนที่เธอรักเท่านั้น เจอกันครั้งแรกด้วยเรื่องอุบัติเหตุ หมอนั่นมาชนท้ายรถสุดหวงคันโปรดของเธอ แถมมันเกิดจากความบ้ากามของเขากับยัยผู้หญิงอกบึ้มคนนั้น คงทำเรื่องอย่างว่ากันในรถสินะ

เนติกาคิดว่านีรนิลคือรักเดียวของเธอ แต่แล้วโลกทั้งใบก็ถล่มลงมา ครั้งนั้นทำให้เธอคิดว่าความรักมันไม่มีอยู่จริง ชาตินี้จะไม่ขอเจอหน้าคนหลอกลวงอีก...แต่มันก็เหมือนกับฟ้ากลั่นแกล้งเราต้องมาพบกันอีกครั้ง..