Novel & Cerita วิศวะไร้ใจกับยัยตัวป่วน

“ผู้หญิงคนนี้ของเธอ หมายถึงฉันเหรอ มีปัญหาอะไร พูดแบบนี้อยากมีเรื่องเหรอ” “ใจเย็น ๆ นะยี่หวา อย่ามีเรื่อง” สาว ๆ ที่เข้ามาหาติณณ์ เริ่มถอยออกมา ใครจะไม่รู้ว่าคณะวิศวะของเธอโหด ดิบ เถื่อนแค่ไหน ไม่เว้นแม้แต่ผู้หญิงหน้าหวาน ๆ แบบยี่หวา

ฉันตอบกลับไป “ไม่ค่อยเห็นผู้หญิงเรียนวิศวะฯ เลย เก่งจังนะครับ” คำพูดของธีร์ทำเอาฉันหัวใจพองโตขึ้นมาอย่างกับลูกโป่งที่ถูกเป่าลมจนเต็ม

พอรู้ที่มาที่ไปว่าทำไมคณะวิศวะถึงไปด้วย ฉันก็หายสงสัยทันที "ติดผัวเหมือนกันนะมึงเนี่ย" "อะไร เปล่าสักหน่อยเขาต่างหากที่ติดกูค่ะ" แต่นั่นแหละ พอตอบไปแบบนั้น ยัยน้ำพิ้งค์มันก็หาเรื่องแซวฉันจนได้ไง แซวเก่งแถมขยันแซวด้วยนะ ฉันละเบื่อมันจริงๆ แต่แซวมาแบบนั้นฉันก็ต้อ งขิงกลับสักหน่อย หมั่นไส้มัน

เฉินที่ได้ยินถึงกับตาเหลือกมองบน เข้าใจแล้วว่าไอ้โง่ข้างหลังเขามันคิดอะไร แม่งคิดว่าเขาดิ้นเพราะไม่ชอบนิ้วมัน เข้าใจแล้วที่เขาบอกว่าพวกวิศวะมันโง่มันคือความจริง การที่เขาดิ้นมันจะกลายเป็นไม่พอใจได้ยังไง ถ้ามันใช้นิ้วไม่เก่งขนาดนั้น "พอโดนกูเสียบถึงกับหยุดดิ้น คงจะพอใจมึงแ ล้วสินะ ไอ้เกย์ร่านอ๊าา...ซี๊ดดด งับบ" "อื้ออ ๆ "

ระหว่างที่เหนือฟ้ากับปลายฟ้ายังยืนมองหน้ากันอยู่ เสียงกระซิบกระซาบรอบตัวยังดังไม่หยุด ก็มีร่างสูงคุ้นตาใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงกับเธอเดินตรงมายืนซ้อนหลัง ทำให้เป้าหมายของเสียงกระซิบกระซาบกลายเป็นของเป็นผู้มาใหม่แทน "เห้ยย!!! พี่กายคณะวิศวะนี่หว่า" "เป็นอะไรกับปลายฟ้าว่ะ" "นี่ อย่าบอกว่าว่าเขาก็จีบปลายฟ้าเหมือนกัน" "ตาย ๆ หรือว่านี่จะเป็นรักสามเศร้าว่ะ"

“เอ็นดูมึงจริง ๆ กลัวผู้ชายมาจีบอะไรขนาดนี้” “ที่นี่ที่ไหนคะ วิศวฯ ค่ะเนอะ ไม่กลัวสิแปลก มีแต่ผู้ชายชายแท้ แต่จริง ๆ ก็ไม่ได้กลัวหรอก เบื่อมากกว่า ลำไย คุยไปก็เสียเวลา” “โหแล้วมึงพูดทั้ง ๆ ที่อยู่ในวิศวฯ”

คณะบริหาร "เดินผ่านทุกวัน ไม่เคยเห็นว่าเขาจะสนใจเลย พรุ่งนี้กูไม่ไปแล้วนะ เบื่ออีตานั่น แซวอยู่ได้" คาเทียร์บ่นพึมพำ เธอไม่ชอบผู้ชายเรียนวิศวะเลย ถึงพ่อเธอจะเป็นศิษย์เก่ามาก่อนก็เถอะ ผู้ชายท่าทางเถื่อน ๆ พวกนั้น ไม่พ้นนิสัยก็คงเถื่อนไม่ต่างกัน

คณะบริหาร "เดินผ่านทุกวัน ไม่เคยเห็นว่าเขาจะสนใจเลย พรุ่งนี้กูไม่ไปแล้วนะ เบื่ออีตานั่น แซวอยู่ได้" คาเทียร์บ่นพึมพำ เธอไม่ชอบผู้ชายเรียนวิศวะเลย ถึงพ่อเธอจะเป็นศิษย์เก่ามาก่อนก็เถอะ ผู้ชายท่าทางเถื่อน ๆ พวกนั้น ไม่พ้นนิสัยก็คงเถื่อนไม่ต่างกัน

“ทำไม...ก่อนเลือกสาขาเรียน น้องน้ำตาลไม่ได้บอกมึงเหรอ ความจริงก็น่าแปลกอยู่นะ น้องเขาเป็นผู้หญิง เรียนวิศวกรรมเครื่องกล ดูหุ่นและหน้าตาน้องไม่ได้เลย หรือว่าจะมาเรียนเพราะมึงหรือเปล่าวินท์” “เอาเป็นว่า กูไม่ชอบก็พอ พวกมึงไม่ต้องออกตัวให้วุ่นวายขนาดนี้ก็ได้ เรื่องนี้มันเป็นเรื่ องของกู ไม่เกี่ยวกับพวกมึง เข้าใจมั้ย!”

ฉันถึงกับขมวดคิ้วขึ้นมาด้วยท่าทีสงสัย "ก็พวกพี่ริว หนุ่มฮอตแห่งรั้ว มอ.B ของดีคณะวิศวะไงแก พวกพี่เมื่อกี้ที่แกไปจับมือเขาหนะ" ยัยน้ำอุ่นบอกกับฉัน