สัมผัสรักมาเฟียร้าย Novels & Stories

ดรอยรักสีกุหลาบทุกที่ที่เขาลากผ่าน “เมียพี่ร้อนแรงที่สุดเลย…” มาเฟียหนุ่มโหมกระแทกกระทั้นเข้าใส่ในจังหวะสุดท้ายที่ดุดันและเร่าร้อน เขาเร่งเครื่องจนร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงอารมณ์ดิบ ก่อนจะกดสะโพกสอบเข้าหาความคับแน่นเน้นหนักเป็นจังหวะสุดท้าย ปลดปล่อยสายธารแห่งความรักที่ร้อนระ อุเข้าสู่กายสาวจนล้นเอ่อออกมาตามเรียวขาขาว

ตาคู่สวยที่พร่ามัวด้วยน้ำตามองหน้าคนด้านบนอย่างไม่เข้าใจ สิ่งที่เธอทำไม่ได้หนักหนาสาหัสเลยสักนิดแต่เขากลับกระทำกับเธออย่างรุนแรงและป่าเถื่อนจนยากจะรับไหวมันไม่สมเหตุสมผลเลยสักนิด "ผมไม่ชอบให้ใครมาลูบคมโดยเฉพาะผู้หญิง" มาเฟียหนุ่มแสยะยิ้มร้ายออกมาหลังจากพูดจบ ริมฝี ปากหนาพรมจูบไปทั่วใบหน้าสวยจนหญิงสาวรู้สึกขยะแขยงกับการกระทำของเขา เธอพยายามส่ายหน้าหนีพลางดีดดิ้นไปด้วยเพื่อให้หลุดพ้นจากพันธนาการแต่ยิ่งเธอดิ้นเขาก็ยิ่งทำรุนแรงขึ้น

แก้มใสรู้สึกราวกับร่างกายกำลังลุกไหม้จากสัมผัสร้อนแรง เขารั้งเอวเธอเข้าชิดจนแทบไม่มีช่องว่างให้หายใจ รสจูบของเขาเต็มไปด้วยความครอบครองและความหิวโหย บดเบียดริมฝีปากเธออย่างไม่ปรานี “หึ” มาเฟียหนุ่มแค่นเสียงหัวเราะในลำคอออกมา ขณะที่เขาถอนริมฝีปากชั่วครู่ ดวงต าคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาพร่าเลือน “จำไว้แก้มใส เธอเป็นของฉัน”

เดิมพันร้ายนายมาเฟีย บทที่ 4 ลิ้นหยาบสัมผัสตรงจุดเสีeวตวัดไปมายิ่งสร้างความร้อนรนไปทั่วเรือนร่างให้กับเธอ จนมีเม็ดเหงื่อนับร้อยผุดขึ้นโชว์บนใบหน้า ก้นของเธอขยับตามจังหวะลิ้นของเขาที่สัมผัสให้เธอนั้นแทบหายใจไม่ทัน

ขณะที่มาเฟียหนุ่มกลับสนุกกับการได้ทรมานคนตัวเล็กยิ่งรัวลิ้นบนปุ่มอ่อนไหว บ้างก็ใช้ลิ้นปากเลียดูดกลืนน้ำหวานที่ไหลเยิ้มออกมาทางปากโพรงสีหวาน ร่างบางแดดิ้นด้วยความหฤหรรษ์ร่ำ ๆ จะขาดใจตายให้ได้กับสัมผัสแสนเร้าร้อนจากปลายลิ้นร้าย มิอาจต้านทานความเสียวซ่านได้อีกต่อไป ผงกหน้าขึ้นอ้อนวอนเสียงขาดห้วง "มะ..ไม่ไหวแล้ว พะ..พอแล้วฉะ..ฉัน..อื้อ!"

กีรติกาครางหวานสะโพกส่ายเข้าหาปลายนิ้วอย่างห้ามไม่อยู่ ยิ่งเขาขยับนิ้วเธอเสียวซ่านจนได้แต่เรียกชื่อเขาซ้ำไปซ้ำมาและตอนนี้หญิงสาวก็อยากให้เขาเข้ามาในตัวของเธอเพราะเพียงแค่นิ้วมันไม่ถึงใจอีกต่อไปแล้ว มาเฟียมองภาพตรงหน้าอย่างพอใจเขากระตุกยิ้มมุมปากเพราะรู้ดีว่าต อนนี้อารมณ์กำลังพุ่งสูงมากแค่ไหน วิคเตอร์จับท่อนเอ็นร้อนกดคลึงถูไถลงกลางกลีบกุหลาบลากขึ้นลงอย่างปลุกเร้าก่อนจะกดแท่งร้อนเข้าไปในร่องรักทีเดียวจนสุดความยาว

พระเจ้า… “มัน…จะ อ๊า” ร่างเล็กกระตุกเกร็งปลดปล่อยธารรักหอมหวานออกมา เรียวลิ้นร้อนก็ปาดเลียซ้ำ ๆ ราวกับดูดกลืนเท่าไหร่ก็ไม่รู้สึกอิ่ม มาเฟียหนุ่มคำรามชิดกลีบดอกไม้ที่เขาไล้ชิมอย่างอดทนอดกลั้น “ทำไมซดเท่าไหร่ก็ไม่รู้สึกอิ่ม”

ห้”มาเฟียหนุ่มแสยะยิ้มชั่วร้าย เขาเร่งจังหวะรักให้เธอตามต้องการ นานหลายนาทีจนสัมผัสได้ว่าภายในกายกระตุกถี่ เธอสั่นเกร็งไปทั้งร่าง ฝังคมเล็บทิ้งไว้บนท่อนแขนแกร่ง ไม่นานผนังนุ่มด้านในอุ่นร้อนก็ถูกของเหลวสีขาวขุ่นพุ่งเข้าฉีดจนเอ่อล้น คลายความเร่าร้อนข้างในดั่งใครเอาน ้ำเย็นเข้าสาด

คำนี้ไม่เหมือนคำสั่งแต่เป็นคำสบประมาทถึงความสามารถของเขา ถ้าเขาทำให้ราฟาเอลยังอยู่ก็แสดงว่าเขาเป็นแค่มาเฟียแค่ชื่อเท่านั้น ลูเฟียมองคนตรงหน้า “เธอร้ายเกินไปแล้วเมญ่า” คนถูกชมไม่ได้รู้สึกผิดสักนิดกลับยิ้มกว้างโน้มไปหาเขาแล้วทำท่าเหมือนจะจูบดวงตาคมเฉียบสบตากับสายตา หวาน เหลือบมองริมฝีปาก อวบอิ่มก็เหมือนจะหลงมนตร์ที่เธอเสกมาจนกระทั่งคิดว่าจะได้ลิ้มรสมัน ก็พบว่าเธอกลับถอยหลังแล้วบอกว่า

เบาที่สุด…อย่างกับจุมพิตแรกระหว่างคู่รักที่ยังไม่กล้าแน่ใจ แต่สัมผัสนั้นเต็มไปด้วยสัญญา ว่าจะไม่มีวันปล่อยมือเธออีก ว่าจะไม่หายไปไหน ว่าจะรักเธอ…ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เธอขยับปลายคางน้อย ๆ ตอบรับสัมผัสนั้น สัมผัสที่ทำให้หัวใจเธอเต้นเร็วขึ้นทั้งที่ร่างกายยังบอบช ้ำ