สีดาจำแลง Novels & Stories

คิมแซว "แหม่ เครดิตของฉันน่ะ มันอยู่บนตัวผ้าบนแล้วล่ะ" ชุดของเธอ คอลแลคชั่นของเธอ กุหลายสีน้ำเงินของเธอ.. ทุกอย่างมันถ่ายทอดอารมณ์ของน้ำชาไปหมดแล้ว

ฉิงหว่านหัวเราะคิกขณะถือชุดอีกชุดขึ้นมา "แล้วสีฟ้านี้เล่าเจ้าคะ ใส่แล้วน่าจะดูอ่อนหวานน่าทะนุถนอมดี" อวี้หลันส่ายหน้าเบาๆ "เรียบไปหน่อย เดี๋ยวจะมีคนกล่าวหาว่าข้าสมถะอีก"

ไม่ว่าอะไรก็มองเห็นเป็นสีชมพู' ของขวัญไม่เคยเชื่อประโยคเปรียบเทียบเกินจริงนั้นเลยจนถึงตอนนี้ ทุกอย่างรอบตัวยังคงเป็นสีเดิม.. ท้องฟ้าดำมืดยามค่ำคืน ดวงดาวระยิบระยับลอยอยู่ไกลลิบตา โซฟาเบดสีน้ำตาลอ่อนตัวเดิมบนดาดฟ้า หรือแม้แต่ดอกไม้ใบหญ้าในกระถาง.. ไม่ว่าจะมองกี่คร ั้งสีมันก็ไม่ได้ผิดเพี้ยนไปจากเดิม เพราะงั้นเธอคอนเฟิร์มว่าประโยคข้างต้นมัน 'จกตา' ไม่เป็นความจริงเลยสักนิด