เด็กอัจฉริยะ นิยาย & เรื่องราว

ใจจริงอยากพูดว่า ‘จะรอดมั๊ยเนี่ย’ ต่างหากละ “คนนี้ได้ฉายาเด็กอัจฉริยะเชียวนะคะ ถ้าไม่ติดเรื่องทุนทรัพย์อาจจะได้เป็นดอกเตอร์ที่อายุน้อยที่สุดก็ได้ค่ะ”

“ครูใหญ่คะ เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาเลยถึงว่าหล่อนจึงได้ถามเรื่องการสอบข้ามระดับชั้นขึ้นมา แล้วเราควรจะทำอย่างไรดี” “ครูฟางเด็กคนนั้นเพิ่งจะเข้าเรียนจริงหรือครับ ผมเองก็ไม่อยากเชื่ออยู่มาจนอายุสี่สิบกว่าปีเพิ่งจะเคยเห็นเด็กอัจฉริยะอย่างนี้เป็นครั้งแรก” “ใช่ค่ะ เธอเพิ่งจ ะอายุเจ็ดปี”

ในตอนนี้ความเงียบได้เข้าปกคลุมไปทั่วทั้งโรงอาหาร. นางผู้ได้ชื่อว่าเป็นอัจฉริยะแห่งเมืองจินไห่... ผู้ที่หยิ่งทะนงในความสามารถของตนเองได้พ่ายแพ้อย่างย่อยยับต่อหน้าทุกคน...ให้กับเด็กหญิงวัยสี่ขวบที่ไม่ได้ใช้เครื่องมือใด ๆ เข้าช่วยเลยแม้แต่น้อย ตอนนี้นางยอมรับแล้วว่าเด็กคนนี้ไม่ได ้ใช้เส้นสาย แต่ว่า... นางคืออัจฉริยะที่แท้จริง!

คำตอบของลูกสาวทำให้ซู่ชิงขนลุก นี่ไม่ใช่แค่ความจำดีแต่เป็นพรสวรรค์ทางด้านตรรกะและตัวเลข ซู่ชิงนึกย้อนกลับไปถึงพันธุกรรม ตัวเธอเองในโลกอนาคตเป็นนักวิทยาศาสตร์ระดับท็อปที่มี IQ สูงมาก ส่วนเจียงมู่หยางในความทรงจำร่างเดิม ก็เป็นนายทหารวางแผนยุทธการที่เฉียบขาด การท ี่อาอวี๋จะได้รับถ่ายทอดสติปัญญามาก็ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่การที่เด็ก 4 ขวบที่เติบโตมาในสภาพแวดล้อมที่ขาดแคลนสารอาหารและการกระตุ้นพัฒนาการ จะสามารถฉายแววได้ขนาดนี้ เป็นเรื่องมหัศจรรย์ "ลูกแม่..." ซู่ชิงดึงอาอวี๋เข้ามากอดแน่น

“อะ อัจฉริยะงั้นหรือ ใช่ผู้คนที่มีสติปัญญา ความสามารถเกินกว่าผู้คนทั่วไปหรือไม่” “ใช่เจ้าค่ะ แล้วท่านยุงหมอมิคิดว่าเยว่ชิงอาจจะเป็นเช่นนั้นหยือ” เยว่ชิงยกยิ้มกว้างให้ท่านลุงหมอ แต่ในใจกำลังเอ่ยขออภัยผู้ที่เป็นอัจฉริยะด้านต่างๆ เยว่ชิงรู้ดีว่าผู้ที่เป็นอัจฉริยะต้องม ีความพยายามและเก่งกาจมากเพียงใด แต่นางในตอนนี้เพียงอาศัยความรู้เดิมจากชีวิตก่อน มิอาจเอ่ยได้ว่าตนเองนั้นเป็นอัจฉริยะ ขออภัยด้วยนะเจ้าคะ หากมิทำเช่นนี้ทุกคนก็จะมิหยุดสงสัย

มู่ซู่เหลียนเองก็นิ่งงันเช่นกัน เพราะบุตรคนนี้รู้จักความตั้งแต่เด็ก แม้มารดาจะเสียชีวิตก็ยังไม่ร้องไห้โยเยเหมือนเด็กน้อยคนอื่น ไม่เคยแสดงความอ่อนแอหรือความรู้สึกอื่นใดมาก่อนนอกจากทำตัวเป็นผู้ใหญ่เกินกว่าเด็กทั่วไปจนใครๆต่างเข้าใจว่ามู่เหรินเป็นเด็กอัจฉริยะในรอบร้อย ปี “เหรินเอ๋อร์ เจ้าคิดมากไปไย เพียงแค่เจ้าเกิดมาเป็นบุตรข้าก็เป็นบุญของข้าแล้ว เจ้ามิได้ทำให้ข้าลำบากใจอันใด ยังมีผู้คนมากมายที่เลวร้ายจนไม่นับว่าเป็นคน ข่มเหงสตรีและเด็กอวดอ้างบารมีบิดามารดาย่ำยีผู้ต่ำต้อย แต่เจ้ามองดูตัวเจ้าเองสิ มีสิ่งใดที่เจ้าทำให้ข้าผิดหวังไม่”

หลิง อี้หรานยิ้มและแบ่งปันความสุขของเธอกับอี้ จิ่นหลี “คุณรู้อะไรไหม? อาหยันน้อยเข้าใจสิ่งที่ฉันพูดได้ด้วยการฟังโดยไม่มองปากฉันแล้วนะ เขาเป็นเด็กอัจฉริยะมาก” “อัจฉริยะ?” อี้ จิ่นหลีบ่นเบา ๆ กับสิ่งนี้ “เขาก็เหมือนพ่อของเขาแหละ”

ทุกคนอาจจะคิดว่าเตชินเป็นเด็กอายุหกขวบที่เฉลียวฉลาดที่สุดแล้ว แต่ความจริงแล้วไม่เลยเพราะยังมีเด็กที่อยู่เหนือกว่าเตชินอีกสองคน’ เอเดนและอลิซ ‘เด็กสองคนนี้เรียกได้ว่าเป็นหัวกะทิ เรื่องความฉลาด ไหวพริบ และความเจ้าเล่ห์ สองคนได้พ่อมาเต็ม ๆ “ถ้าอย่างนั้นเอาต้นนี้หนึ่

นักเรียนห้อง S ของโรงเรียนชื่อดังประจำจังหวัด ไม่ว่าใครก็ตามที่ได้อยู่ห้องนี้ล้วนไม่ใช่เด็กธรรมดา บางคนสอบเข้ามาได้ด้วยคะแนนสูงสุดเกือบเต็มร้อยนับว่าเป็นเด็กอัจฉริยะ บางคนพ่อแม่มีอำนาจทางการเมือง ใช้เงินยัดใต้โต๊ะหวังให้ลูกหลานมีภาพลักษณ์เด็กเก่งเรียนดีมีหน้าตาทางส ังคม

อคิราห์เห็นความอัจฉริยะในตัวของลูกสาว เขาส่งเสริมความชาญฉลาดทุกอย่าง ทั้งคู่สามารถเรียนรู้ภาษาคอมพิวเตอร์ เข้าใจได้ชนิดเป็นเรื่องง่าย และสามารถใช้ภาษาคอมพิวเตอร์ได้ถึง 3 ภาษาทั้ง Arduino, JavaScript, และ Python แม้จะเป็นอัจฉริยะ แต่ทั้งคู่ก็ยังคงเล่นซนไปตามวัย และยังเป็ นลูกสาวที่อ้อนเก่งเหมือนเดิม แต่ก็มักใช้ความอัจฉริยะสร้างเรื่องให้คนเป็นพ่อปวดหัวอยู่บ่อยครั้ง อย่างเมื่อทั้งคู่อายุ 3 ขวบ ก็มักเปลี่ยนรหัสอีเมลเป็นประจำ และแม้จะ 4 ขวบกว่าแล้วก็ยังพยายามเข้าเปลี่ยนรหัสอีเมลของเขาอยู่