ยันเดเระ 소설 & 이야기

ข้าเฝ้าทะนุถนอมสอนสั่งถ่ายทอดวิชาแก่องค์รัชทายาทมาจนเติบใหญ่ ทว่าในวันขึ้นครองราชย์ เปลือกนอกที่แสนอ่อนโยนดุจหยกก็ถูกฉีกทิ้งไปสิ้น และตรึงร่างข้าไว้กับคันฉ่องสำริดบานใหญ่ที่แสนเยียบเย็น “ท่านไท่ฟู ยามเมื่อข้ายังเยาว์วัย มักถูกท่านลงทัณฑ์ ให้คุกเข่ารับโทษอยู่บ่อยครั้ง” ลมหายใจอุ่นร้อนผ่าวขององค์รัชทายาทวนเวียนอยู่ข้างใบหูข้า “มาบัดนี้ ในที่สุดก็ถึงคราวที่ท่านต้องคุกเข่าบ้างเสียแล้ว”

นายเอก: ประธานบริษัทผู้เพียบพร้อมด้วยรูปโฉมงดงามและเสน่ห์เย้ายวนชวนหลงใหล ทว่ากลับสวมเกราะแห่งความสุขุมและเก็บงำความรู้สึกเอาไว้ภายใต้มาดที่ยากจะเข้าถึง เขาโคจร มาพบกับ พระเอก: นิสิตหนุ่มผู้มีอายุน้อยกว่า ซึ่งเปี่ยมไปด้วยเล่ห์กลและมารยาอันแยบยล พร้อมทั้งซ่อนเจตจำนงร้ายไว้ภายใต้รอยยิ้มที่ดูไร้เดียงบริสุทธิ์ ซ่งเหวินจิ่ง ชายหนุ่มผู้ยืนหยัดในความเป็นชายชาตรีมาตลอดระยะเวลาสองทศวรรษเต็ม ทว่าทุกสิ่งพลันแปรผันบิดเบือนไปอย่างสิ้นเชิง เมื่อชะตาลิขิตให้เขาเผลอไผลร่วมเตียงกับพี่ชายของเพื่อนสนิทอย่างไม่คาดคิด เขาพันธนาการตัวเองด้วยเนคไทของฉือเส่าอวี่อย่างจงใจ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเส่าเย้ายวนว่า "พี่ พี่ก็รู้ดีว่าผมไม่เคยมีแฟนมาก่อน"

ในปีที่ 20 ของกลยุทธ์ ฉันเปลือยเปล่าและถูกขันไว้บนเตียงเป็นเวลาเก้าเดือนกว่าจะให้กำเนิดลูกได้ ทว่าสามคนที่ฉันทำกลยุทธ์ให้นั้นกลับดูดเลือดลูกของฉันเพื่อเอาไปทำยาให้กับนางเอก หลังจากรู้เรื่องทุกอย่างแล้วฉันก็น้ำตาไหลไม่หยุด จากดนั้นก็รีบใช้คะแนนสุดท้ายที่เหลือเพื่อเปลี่ยนภารกิจ โดยแลกกับสิบสองชั่วยามสุดท้ายเพื่อทวงคืนทุกสิ่งที่เคยมอบให้พวกเขา ในชั่วยามที่สาม ฉันคลานข้ามเตียงตะปูและเซ็นเอกสารหย่ากับสามีที่คบกันมาห้าปี เขายิ้มอย่างเย็นชา กล่าวหาว่าฉันคิดเพ้อฝันที่พยายามใช้วิธีนี้เพื่อดึงดูดความสนใจจากเขา ในชั่วยามที่หก ฉันทุบจี้หยกที่เป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพในวัยเยาว์ระหว่างฉันกับเพื่อนสนิทของฉันให้เป็นชิ้นๆ ส่วนเขาก็รีบร้อนที่จะนำสมุนไพรที่ฉันเก็บได้จากหน้าผาสูงร้อยวาอย่างยากลำบากเพื่อไปช่