สีดาจำแลง Novels & Stories

แสงแดดอบอุ่นสะท้อนผืนทะเล ซุ้มดอกไม้ในงามแต่งงานก็สวยเด่นด้วยเปลือกหอยนานาชนิดและมวลดอกไม้ที่จัดแต่งอย่างสวยงาม เน้นที่สีฟ้า เพราะเป็นสีที่ภัทรานิษฐ์ชอบนั่นเอง คนในครอบครัวทั้งสองต่างยิ้มแย้มเพราะมีความสุขไม่แพ้บ่าว สาวในตอนนี้ ช่างภาพก็ทำหน้าที่เก็บภาพความทรง จำที่แสนล้ำค่าในวันนี้ ศิรดาและลักขณาปลื้มจนเก็บน้ำตาแทบไม่อยู่

้าจะเป็น จันทร์สุดาไม่ทำให้ทุกคนผิดหวัง เธอเดินมาหยุดยืนกลางเวทีด้วยชุดเกาะอกสีน้ำเงินกำมะหยี่ แบบกระโปรงยาวรัดรูป เผยความเซ็กซี่ด้วยผ่าข้างเกือบถึงโคนขา ทุกย่างก้าวเธอสวยโฉบเฉี่ยวราวกับนางพญา สะกดสายตาทุกคนจับจ้องที่เธอเป็นตาเดียว รูปร่างหน้าตาว่าสวยงามจับตาจับใจ น้ำเสียงยังก้องกังวาน สดใสน่าฟัง

ยามสายของวันต่อมา จ้าวเหมยฮวาแต่งตัวเรียบร้อย เด็กหญิงอยู่ในชุดสีชมพูอ่อนปักลวดลายดอกโบตั๋น กำลังจะขึ้นรถม้าของจวนเพื่อเข้าวัง โดยมีมารดายืนส่งด้วยสีหน้ากังวลใจน้อยๆ

ที่จริงถึงธาราจะไม่ตอบ แต่ครีมก็มั่นใจว่าธาราต้องจำเธอได้แน่ๆ เพราะสีหน้าและแววตาที่เปลี่ยนไปแทบจะทันทีแบบนั้น ทำไมผู้หญิงด้วยกันจะดูไม่ออก “ค่ะ สวยๆ แบบคุณครีม ทำไมธาราจะจำไม่ได้ละคะ” “ดีใจจังเลยค่ะ ที่น้องธาราจำพี่ได้” ครีมเปลี่ยนสรรพนามใหม่ทันทีที่แน่ใจแล้วว่าธารา จำได้ นั่นหมายความว่าธาราก็ต้องจำสถานะของเธอที่ภูผาเคยแนะนำให้รู้จักได้

โซดารีบตอบอย่างอายๆ “คุณโซดาชอบสีอะไรครับ” ไทเลอร์ชวนคุยไปเรื่อยเปื่อย “สีเหรอคะ อืม ชอบหลายสีค่ะ ชมพู ฟ้า โทนพาสเทลชอบหลายสีเลยค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะ”

ทั่วพระราชวังย่อมรับรู้ว่า พระชายาเสวียนและบุตร ต่างได้รับป้ายทองพระราชทาน พวกนางที่พาท่านหญิงและท่านชายมาที่นี่ ย่อมไร้ความผิด เห็นปลาตัวโตสีขาว แต่มีลวดลายหลากสี ไม่ว่าจะเป็นสีส้ม สีแดง หรือบางตัวก็มีสีเหลืองแซม แหวกว่ายไปมา หลินเฟยฉีที่เพิ่งมีโอกาสได้เห็นจึง รู้สึกตื่นเต้น เขาวิ่งทางที่ปลาแหวกว่ายไปอย่างร่าเริง

“สีดา” “อย่าล้อสิ” ชื่อสีดาเป็นชื่อที่เขาชอบล้อ ตอนที่เธอบอกว่าชอบผู้ชายแบบพี่ชายของเขา ราม โชติภิวรรธ[1] “ตอนนี้เธอหมดสิทธิ์ชอบไอ้ต้นแล้วนะ เพราะบี๋เป็นเมียเรา”

Namwam : สีดำ ดูถอดง่ายดี Rin : ทุเรศอีนี่ เอาดีๆ Namwan : สีชมพูสีดำไว้ใส่กับกูคืนนี้ค่ากลับมาไวๆ นะมึง Rin : รู้แล้วจ้า รินลดาพิมพ์ตอบเพื่อนรักเธอเสร็จก็จัดการอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและนั่งแต่งหน้ารอเพราะว่าใกล้เวลาที่รันเวย์จะมารับเธอแล้ว

ฉันโอดครวญ “เดี๋ยวสิยะ ยังเลือกเครื่องสำอางที่เข้ากับสีผิวแกไม่ถูกเลย” “แก ปกติฉันก็ทาแต่ชมพูปะ” “ไม่ได้ สีชมพูมันสีประจำตัววิแล้ว”

​เลือดลมสูบฉีดร้อนวูบวาบจนหน้าแดงก่ำ ​“เอ๋างั้นก็เข้าใจผิดมาตลอดน่ะสิ ว่าชื่อเจ๊มีดอกอยู่ในนั้นด้วยก็เห็นชอบทำตัวดอกๆ ไม่ใช่เหรอ” ​“ไอ้ภาค ปากยิ่งกว่ากะเทยอีกอะ หูย ปากร้ายใจร้าย ว่าเจ๊ลงคอ” เจ๊จิกทำตาปริบๆ เข้าสู่โหมดดราม่า ถึงจะไม่ค่อยชอบหน้า อิจฉาทีมของภ าคพลกับณรินทร์ ว่าช่างทำงานเข้าขากันมาก ยอดก็ทำพุ่งทะลุ เกินหน้าเกินตาเพื่อน