Novel & Cerita อ๋องพิการคลั่งรัก ชายาแพทย์จอมพยศ

เขาเป็นพวกที่ไม่เคยหยุดที่ครั้งเดียวอยู่แล้ว เหมียวไม่รอช้าถอดกางเกงในของตัวเองออกและหยิบซองถุงยางอนามัยในลิ้นชักมาเฟียหนุ่มออกมาเพราะเป็นถุงยางไซส์พิเศษจึงไม่ขายทั่วไป และมาเฟียหนุ่มไม่ไว้ใจใครต้องใช้ถุงยางจากเขาเท่านั้น หลังจากสวมเครื่องป้องกันเสร็จเลขาสาวไม ่รอช้าที่จะขึ้นคร่อมมาเฟียหนุ่มทันทีและจับแก่นกายขนาดใหญ่มาจ่อที่รูของตัวเอง

ร่างบางนั่งลงที่ข้างเตียงกุมมือของคนป่วยไว้แน่น นัยน์ตาคู่สวยมองใบหน้าของซีดเซียวของบุรุษที่ขึ้นชื่อว่าเป็นอ๋องปีศาจยามนี้นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง “หม่อมฉันไม่ได้รักษาขาเพื่อมาให้ท่านอ๋องมาบาดเจ็บเช่นนี้นะเพคะ” “ข้าผิดไปแล้ว...” “ท่านอ๋อง! ท่านอ๋องฟื้นแล้ว!”

เธอมองเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้มเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ พร้อมกับเอื้อมมือทั้งสองข้างของเธอประคองใบหน้าของหมอหนุ่มเอาไว้ "หมอเขื่อนใจร้ายจัง รู้ไหมตังค์คิดถึงเขื่อนมากเลยนะ" หญิงสาวพึมพำด้วยความเมา วริศราค่อยๆสอดมือทั้งสองของเธอไปยังท้ายทอยของขุนเขื่อน

“ฮ่าฮ่า... ข้าได้ยินคนใช้ในบ้านลูกพี่ลูกน้องภรรยาของข้าคุยกับคนนอก ว่ากันว่าตอนนั้นพระชายาหลีวางยาท่านอ๋องหลี พวกเขาจึงกลายเป็นสามีภรรยากัน เลยไม่แน่ใจนักว่าพระชายาหลีมีความรู้ทางการแพทย์จริงหรือไม่...แต่ถึงจะจริง ก็เกรงว่าคงจะใช้ได้แค่กับบุรุษเท่านั้น” “ข้าล่ะเสียใจแทนท่านอ ๋องหลีจริง ๆ พระองค์ทรงพระปรีชาสามารถ แต่กลับต้องมาเจอกับสตรีอัปลักษณ์และไร้ความสามารถเช่นนี้”

“ข้าพอมีความรู้ทักษะการแพทย์จริง ค่อนข้างชำนาญเรื่องทั่วไปของผู้หญิง หากพระชายาอ๋องติ้งไม่ถือสา ข้าตรวจชีพจรให้ท่านได้หรือไม่?” พระชายาอ๋องติ้งได้ยินแล้ว ส่ายศีรษะด้วยรอยยิ้ม พร้อมกับดึงมือกลับ ซุกเข้าไปในแขนเสื้อ “ข้ารู้ว่าเจ้าอยากพูดอะไร”

ร่างบางของแก้มใสวิ่งเข้ามาหาพี่หมอวายุก่อนที่จะกระโดดขึ้นขี่หลังคุณหมอมาเฟียที่เกือบเอามือมารองก้นอวบเด้งเอาไว้ไม่ทัน “พี่หมอเป็นมาเฟียเหรอคะ มาเฟีย มาเฟีย มาเฟีย งื้อออ ที่รักของแก้มใสเท่ที่สุดเลย เท่เหมือนพ่อขาเลยค่ะ พ่อขาก็เป็นมาเฟีย ยิงปืนเก่ง ตีคนเก่ง ต่อยคนก็ เก่ง แถมยังปั่นจักรยานหนีหมาเก่งด้วยนะคะ อิอิ”

“อลิศ….ผมรักคุณ” “อลิศก็รักคุณค่ะพี่หมอภาสสุดโหดในโหมดคลั่งรักของอลิศ” ……….จบบริบูรณ์………..

ร่างแกร่งของบุรุษปริศนาร่ำไห้ออกมาด้วยหัวใจที่แตกสลายน้ำตาไหลลงข้ามแก้มสู่ปลายคางสองมืออันสั่นเทาโอบประคองร่างเล็กผอมแห้งที่ไร้วิญญาณด้วยความรักใคร่ที่ไม่เคยจางหาย ใบหน้าคมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าร้องเรียกชื่อนางออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดจนมันสะท้อนก้องไป ทั่วหุบเขา "เจียงเอ๋อร์..ม่าย!!!" ร่างสูงโอบกอดร่างที่ไร้วิญญาณเนิ่นนานความรู้สึกภายในใจรวดร้าวทรมานเจียนตายจากนั้นจึงลุกขึ้นอุ้มร่างของคนที่ตัวเองรักเดินผ่านทหารและองครักษ์ที่นั่งคุกเข่าลงแสดงความเคารพต่อผู้ที่จากไปด้วยฝีเท้าที่มั่นคงพร้อมกับน้ำตาที่ไหลริน

ฉันบอกเมื่อณคุณบีบเคล้นทรวงอกอย่างเมามัน สกิดบี้ยอดอกที่ชูชันจนแข็งเป็นไต "เสียวยัง หืม..." "อื้อ" ฉันส่งเสียงครางออกมาเมื่อกลีบดอกไม้ถูกนิ้วเรียวยาวบี้บดคลึงกับจุดอ่อนไหว ทั้งที่เต้าอวบก็ยังคงถูกบีบเคล้น

เนื่องจากมีเนื้อหาเกี่ยวกับการร่วมเพศ บังคับขัดขืนใจ ตัวละครมีความสีเทาค่อนดำดาร์ก บางตัวละครมีพฤติกรรมที่ไม่ควรทำตามหรือลอกเลียนแบบ อาชีพและข้อมูลทางการแพทย์มีความไม่สมจริง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ ขอให้นักอ่านที่น่ารักสนุกกับการอ่านนิยาย และสุดท้ายนี้โปรดแสดงความคิดเข ียนอย่างสุภาพ