เจ้าชู้

“ขอร้องนะคะคุณเกล ตะวันไม่ไหวแล้วจริงๆ คุณเกลอย่าทำอะไรตะวันอีกนะคะ” ภูตะวันขอร้องอ้อนวอนเสียงสั่น ชายหนุ่มยกมือขึ้นเช็ดหยาดน้ำตาบนใบหน้าสวย ตัดสินใจข่มความปวดร้าวทางร่างกายที่ยังตื่นตัวไม่มากลุกขึ้นนั่ง พร้อมกับดึงเอาร่างของคนที่ร้องขอตามติดมาด้วย “ว่าไงล่ะตรีประดับ ไม่อยากรู้เรื่องเพื่อนแล้วหรือไง นี่ฉันลดข้อต่อรองลงให้แล้วนะ” เฟดเดอริโกถาม ขณะวาดไปตามความยาวของโซฟา “ว่าไงละ ถ้าเธอไม่อยากรู้ ฉันก็จะได้...” ชายหนุ่มแกล้งยันตัวลุกขึ้นยื

"นาย! นอนข้างนอก!" "อะไรนะ!" "นอนข้างนอก ห้ามเข้ามาใกล้ฉันเกินสามเมตร" "เธอเป็นอะไร ทำไมฉันจะเข้าใกล้เธอไม่ได้ ฉันเป็นสามีเธอนะ" "ไม่ได้เป็นอะไร แต่ฉันเหม็นหน้านาย อยู่ใกล้ ๆ แล้วคลื้นไส้ จะอ้วก!"

เขาเข้าหาเธอ..หญิงสาวแสนขี้เหร่เพราะเกมพนันกับเพื่อน ๆ ยอมเล่นละครฉากใหญ่ตามจีบเธอ เขามั่นใจว่าจะชนะ แต่สุดท้ายเขากลับพายแพ้ให้เธออย่างราบคาบ

การตายของพี่สาว นำพาเขาให้จมดิ่งอยู่ในห้วงความแค้น และเพื่อแลกกับความยุติธรรมเขาจึงพรากเธอไปเป็นเชลยแค้น แต่ยิ่งทำใเธอเจ็บเท่าไหร่ กลับกลายเป็นเขาที่เจ็บมากกว่าหลายเท่าเมื่อเธอจากไปพร้อมสายใยแห่งรัก..

“ซี้ด... อูยยย” ฉันร้องครางเพราะความเสียว ลุงแสงกดลิ้นไล้เลียรอบๆ วงป้านปทุมซึ่งเป็นฐานรองรับหัวนม แกตวัดลิ้นรวบรัดดูดเลียจนหัวนมของฉันปูดพอง น้ำนมไหลนองออกมาเปียกริมฝีปาก “อร๊าย... อ๊อย... ” สองมือของฉันจิกหัวล้านของลุงแสงเอาไว้แน่น เพราะว่าลีลาดูดนมของแกร้ายกาจเหลือเกิน มันทำให้ฉันเสียวมาก อั่กๆ ๆ ๆ แกกระซวดดูดนมสองข้างสลับไปมาอย่างลุ่มหลง วิธีดูดที่ลุงแสงกำลังทำอยู่ในตอนนี้มันช่างเป็นความรู้สึกที่แตกต่างกันลิบลับกับตอนที่โดนลูกชายของฉันดูด ตอนลูกดูดนมมันให้ความรู้สึกจั๊กกะจี้บ้างในบางครั้ง แต่ไม่ใช่เสียวแบบที่โดนอยู่ในเวลานี้ เพราะตอนที่ลูกดูดนั้นมันเป็นความอบอุ่น...

"เด็กคนนี้คือใครคะเออเนส ทำไมมาหาคุณถึงที่นี่ได้ ปกติคุณไม่เคยพาใครมานอกจากมินนี่นิคะ" "แค่เด็กในบ้าน เขาเอาขนมมาให้" "ขนมหน้าตาประหลาดจัง คุณชอบทานเหรอ" "เคยชอบนะ แต่ตอนนี้ไม่ชอบแล้ว" ปฏิญญา : เด็กสาวหน้าใส มองโลกทั้งใบเป็นสีชมพู ด้วยความอ่อนต่อโลกและด้อยประสบการณ์ จึงรู้ไม่เท่าทันคนเจ้าชู้เงียบอย่างเขา เออเนส : หนุ่มหล่อเนี๊ยบ เจ้าชู้เงียบและเย็นชา ปากดี ขี้เหงา เอาแต่ใจ คือนิยามในความเป็นเขา เขาทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ ถ้าเบื่อแล้วก็เขี่ยทิ้งเหมือนเป็นสิ่งที่ไร้ค่า เมื่อหนุ่มสาวที่นิสัยต่างกันสุดขั้วมาเจอกัน มันจะเกิดอะไรขึ้นหนอ ** เรื่องนี้เป็นเรื่องคู่น้อง ของเรื่อง Malalin of love ร้อยรักมาลารินทร์ (เซดริก-มาลารินทร์) คู่พิเศษ เซนส์- น้ำฟ้า เซนส์: พ่อกับแม่จากไปด้วยอุบัติเหตุตอนเขายังเด็ก โชคดีที่เจ้านายของพ่อรับเขาเป็นลูกบุญธรรม จนมีอนาคตและมีการศึกษา น้ำฟ้า: เธอย้ายตามแม่ที่แต่งงานใหม่มาฝรั่งเศส จนได้พบรักแรกและรักสุดท้ายที่นี่

โซฟี่ เป็นสาวเรียบร้อย แต่จริงๆแซ่บ ถูกส่งตัวไปแต่งงานกับมาเฟีย จากคำขอของปู่โซฟี่ที่ฝากฝังไว้กับพ่อแม่โซฟี่ตั้งแต่ตอนท้องโซฟี่ โซฟี่ถูกเลี้ยงมาให้เป็นคนเรียบร้อย ถูกกดดันมาตลอด โซฟี่ถูกหมายปองจะส่งตัวไปให้หนุ่มมาเฟีย

คำก็เหี้ยสองคำก็เหี้ยแต่เหี้ยอย่างฉันก็เคยเป็นผัวเธอป่าววะ...

...พรหมจรรย์กับการทดแทนบุญคุณข้อเสนอที่ไม่อาจห้ามใจ... เพราะอดีตในวัยเด็ก หัวใจของ เปรม เจนาส พงษ์ไพศาลกิจจึงปิดตายกับคำว่า ‘ความรัก’ หรือคำว่า ‘ครอบครัว’ หนุ่มเสเพลใช้ชีวิตอิสระเหมือนนกขมิ้น ค่ำที่ไหนนอนที่นั่น มีคู่ควงไม่ซ้ำหน้า เป็นผู้บริหารสูงสุดของ ‘เจนาสกรุ๊ป’ ในธุรกิจการเดินเรือ เขาย้อนกลับมาที่บ้านเกิดบิดาที่ไม่เคยเห็นตัวจริง นอกจากเห็นท่านผ่านสื่อ ที่ในบางครั้งที่พิทีเซียมารดาชี้ให้ดู ความผูกผันในสายเลือดจึงไม่เคยมี ครั้นคุณหญิงประกายผู้เป็นย่าติดต่อมา...เขาจึงไม่ใส่ใจ หนุ่มรักสนุกใช้ชีวิตตามใจฉัน แต่กลับต้องมาตกหลุมเล็กๆ ที่ กาสะลอง มณีรมณ์ว่างล่อไว้ เธอใช้อุบายชักชวนชายหนุ่มหัวใจกระด้างกลับไปพบผู้มีพระคุณ

“วรนิษฐ์” เป็นแค่เมียชัง เป็นเมียที่ไม่ต้องการ เขาเกลียดหล่อน เกลียดจนไม่อยากเจอหน้า เจอที่ไหนเป็นต้องหลบ แต่แล้วเธอก็หอบผ้าหอบผ่อนมาหาเขาพร้อมบอกว่า “กำลังท้องลูกของเขาอยู่” ให้ตายเถอะ ทุกอย่างมันพังเมื่อเขาต้องรับผิดชอบหล่อนทั้งๆ ที่มีแฟนอยู่แล้วและรักเธอมาก แต่เมื่อนานวันไปเริ่มไม่แน่ใจว่าแท้จริงแล้วตัวเองชังวรนิษฐ์จริงรึเปล่า และยังคงรักแฟนสาวอยู่รึเปล่า มาดูกันว่า “มโนภฤศ” จะหนีบ่วงรักครั้งนี้ได้ไหมค่ะ