Novel & Cerita เมียวิศวะ

เธอพยักหน้ารับอย่างพยายามควบคุมความว้าวุ่นในใจ ทิวเขายิ้มรับแล้วนั่งลงอย่างสบาย ๆ สายตาเหลือบมองหนังสือบนโต๊ะ “อ่านอะไรอยู่?” “คณิตศาสตร์วิศวกรรมค่ะ บทอินทิเกรต ฟ้ายังไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่” “ตรงไหน?” เขาเอนตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย มือหยิบปากกาของเธอขึ้นมาโดยไม่ทันคิด แ ล้วชี้ไปที่สมการในทันที ทิวเขาเรียนเก่งมาแต่ไหนแต่ไร แค่เขามองก็สามารถแก้มันได้ทันที

EP 4 - ฉันอยากคุยกับเพื่อนเธอตามลำพัง @คณะวิศวกรรมศาสตร์ “นี่เราตามหากันมาจนทั่วตึกวิศวะแล้วนะ” ไอโกะหยุดเดินอย่างเหนื่อยล้าด้วยท่าทางอิดออด ในใจพลันคิด ถ้าไม่เจอก็คงเป็นเรื่องดีที่เธอจะได้ไม่ต้องขอให้อีกคนช่วย

อิงฟ้ายังเอ่ยถามเชอรี่ด้วยความสงสัย ส่วนมะนาวก็ไม่ได้สนใจบทสนทนาของเพื่อนเลยเพราะตอนนี้เธอสนใจอาจารย์สอนข้างหน้าอยู่ "ก็หนุ่มวิศวะปี 3 มหาลัยนั่นมีหนุ่มหล่อชื่อดัง 3 อันดับเลยนะ แกไม่รู้จัก มาวิน ราเชนทร์ และดินแดนหรอ"

น้าตาละม้ายคล้ายกัน โดยยืนกอดคอราวกับสนิทสนมกันมาก เดาว่าคงเป็นในครอบครัวของเขา “คนอะไรทั้งหล่อ ทั้งรวย ชาติตระกูลดีอีกต่างหาก ฉันไปสืบมาหมดแล้ว เขาชื่อครินทร์เรียนวิศวะปีสี่ ตระกูลเขาคือรวยมากกก ฉันเพิ่งรู้ว่าเขานามสกุลไกรวณิชคุณ เป็นหนึ่งในตระกูลที่ก่อตั้งมหา’ลัยวาแ� �ร์” “แก…รู้เยอะมาก”

ฉันถึงกับขมวดคิ้วขึ้นมาด้วยท่าทีสงสัย "ก็พวกพี่ริว หนุ่มฮอตแห่งรั้ว มอ.B ของดีคณะวิศวะไงแก พวกพี่เมื่อกี้ที่แกไปจับมือเขาหนะ" ยัยน้ำอุ่นบอกกับฉัน

ฉันกับเขานี้นะเดทกัน "ก็เล่นหนุ่มฮอตของดีคณะวิศวะ ไปเลยสิคะ ฉันนิเชียร์แกกับพี่ดีเทลสุดๆ เชียร์ยิ่งกว่าแกกับพี่แทคิณซะอีก" ข้าวตังยังคงพูดต่อ

สกายพี่ชายของปลายฟ้า เป็นหนึ่งในหนุ่มฮอตปีสี่คณะวิศวะ สวมเสื้อช็อปสีเลือดหมูของคณะวิศวะ ผมชื่นเหงื่อเล็กน้อยจากบรรยาศที่ร้อนอบอ้าว สายตาคมกริบจ้องมองเหนือฟ้าแบบไม่เป็นมิตรมาตั้งแต่ไกล ทำเอาคนที่ถูกมองอย่างเหนือฟ้า ถึงกับสะดุ้ง ถึงแม้จะเรียนกันคนละคณะและเขาเพิ่งเข ้าเรียนไปปีหนึ่ง แต่ก็เคยได้ยินกิตติศัพท์ของรุ่นพี่คณะวิศวะกลุ่มนี้ดี

มีสวนหินกั้นกลางด้านหลังตึกวิศวะเป็นที่รู้กันครับว่าห้ามเข้าไปตรงนั้นมันเป็นพุ่มไม้แล้วก็มีที่โล่งๆด้านหลังพื้นปูด้วยหญ้าเอาจริงมันเป็นที่น่าหลบพักผ่อนมากเลยครับแต่ก็นั่นแหละฮะห้ามเข้ามันเป็นที่สิงสถิตของสามหนุ่มวายร้ายแห่งวิศวะครับเอาง่ายๆพี่สามคนนั้นเป็นเจ้าพ่อของมอ

นิเนยพูดด้วยความหงุดหงิด "เห้ยแก!! พวกวิศวะกับเกษตรแข่งบอลอยู่ พรหมลิขิตชัดๆ" เสียงของใบเฟิร์นดังขึ้นเหมือนกำลังตื่นเต้นกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า

‘พี่ชื่อดราก้อนนะ วิศวะปีสี่ แล้วน้องล่ะครับชื่ออะไร เรียนคณะไหน’ ‘ชื่อเค้ก สถาปัตถ์ปีหนึ่งค่ะ’ ‘ทำไมเค้กถึงได้มานั่งคนเดียวล่ะ เพื่อนไปไหน’ ‘วันนี้เพื่อนไม่ได้มาเรียนค่ะ’ ‘เหมือนพี่เลย วันนี้เพื่อนพี่ก็ไม่ได้มาเรียนเหมือนกัน…’ ‘ปกติเค้กมาเข้าห้องสมุดทุกวันหรือเปล่า’