แม่บ้าน สาวใช้ Novels & Stories

“หนูเมษ์… ลุงไม่ได้มีความสุขแบบนี้มานานแล้ว ตั้งแต่หนูแต่งงานไป” ลุงชัชกระซิบเสียงแหบพร่า เมษาซบหน้าลงบนแผงอกของเขา เธอไม่สามารถพูดอะไรได้ เธอเพียงแค่รู้สึกถึงความอิ่มเอมใจที่ท่วมท้นอยู่ในอก "หนูก็กลับมาแล้วไงคะ... มาหาคนที่ทำให้หนูมีความสุข..." เมษากระซิบออดอ้้อน พวกเขาใช้เวลาพักผ่อนอยู่ด้วยกันในกระท่อมอีกสักพัก ก่อนที่จะค่อยๆ ลุกขึ้นแต่งตัว เมษามองไปยังกองฟางที่ยับยู่ยี่ด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งสุขสม ผิดบาป และโหยหา

นุชลตรี สตรีชาวไทยผู้โชคดีได้จับพลัดจับพลูมาแต่งงานกับมาฮันห์ มหาเศรษฐีเมืองมัทราส อินเดียใต้ นุชลตรีไม่รู้สึกว่าหล่อนโชคดีเลยสักนิดที่มหาเศรษฐีแห่งมัทราสมาสู่ขอเธอแต่งงานถึงบ้านหลังเล็กที่กำลังจะสิ้นเนื้อประดาตัวของหล่อนกับแม่ เพราะเธอรู้ดีว่าไม่นานมาฮันห์จะต้องเฉดหัวเธอทิ้งสักวันหนึ่งหากเธอมีทายาทให้กับเขา แม้ว่ามาฮันห์จะมีรูปงามดั่งเจ้าชาย หากในสายตาของนุชลตรีเขาดุร้ายยิ่งกว่าราชสีห์ ทั้งยังมีจิตใจอำมหิตเมื่อเห็นว่าหล่อนมีลูกไม่ได้ เขาจึงส่งเธอไปนอนในห้องใต้ดิน และกุเรื่องใส่ร้ายหล่อนว่าภรรยาคนแรกของเขาเป็นสตรีที่ห้ามคนในบ้านรับใช้เว้นแต่เพียงกุลลี หญิงรับใช้ใบ้ที่เขาส่งมา ไฉนมาฮันห์จึงย่ำยีจิตวิญญาณของนุชลตรีได้ถึงเพียงนี้ หรือแค่เพราะว่าหล่อนไร้ทายาทสืบสกุลให้กับเขามาค้นหาคำตอบในนิยายเล่มนี้กันค่ะ

แจ้งก่อนอ่าน.....เรื่องนี้มีคำหยาบคายและมีการกระทำที่รุนแรงในบางEPเพราะฉะนั้นใครโลกสวยหรือไม่ชอบนิยายแนวนี้โปรดเลื่อนผ่าน เขาเอื้อมมือไปที่หัวเตียงแล้วหยิบซองสี่เหลี่ยมเล็กๆ ที่ฉันคุ้นตาออกมาเพราะฉันเคยเก็บเศษซากของมันมาก่อน มันคือถุงยางอนามัย "คุณธามคะ อย่า!!!" ฉันกำลังจะบอกกับเขาว่าอย่าทำเพราะฉันรู้ว่าเขากำลังจะทำอะไรแต่เขากลับเข้าใจไปอีกอย่าง "ทำไม หรืออยากเอาสดกับกู อย่าหวังเลยว่ากูจะยอมสดกับคนอย่างมึง" สวบ!!!! ปึ่ก!!!!! "ไม่ กรี๊ดดดดดดด" ฉันกรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียงเมื่อเขาสอดใส่ท่อนเอ็นเข้าไปจนสุดทางฉันเจ็บแปลบไปทั้งร่างกาย จนน้ำตาไหลออกมาด้วยความเจ็บปวด "เชี่ย!!! มึง ไม่เคยเหรอวะ" คุณธามก้มมองดูจุดเชื่อมต่อแล้วอุทานออกมา

กลุ่มเพื่อนสาวสี่คนไม่ได้รวมตัวกันมานานนับสิบปี เพราะต่างแยกย้ายไปมีครอบครัว เพื่อทริปเพื่อนรักรวมตัวกันดื่มจนเมา ก็มีเกมเล่าประสบการณ์เซ็กที่ประทับใจที่สุดของแต่ละคนเกิดขึ้น เรื่องราวจะเป็นอย่างไร โปรดติดตาม

"ลิล ลิลจำพี่ได้มั้ย" "พี่ พี่เหรอ" "ครับพี่เอง พี่คิมไงสามีของลิล" "สามี สามี" แววตาว่างเปล่าจ้องผมไม่วางตาก่อนจะแปลเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว "ไม่ ไม่ กรี๊ดดดด ไม่ออกไป ฮืออออ ออกไป ฮืออออ" คำเตือน....นิยายเรื่องนี้จะออกแนวน้ำเน่าดราม่าหน่วงตับไตโปรดเตรียมทิชชู่ซับน้ำตา ใครไม่ชอบแนวนี้ผ่านไปก่อนได้เลยค่ะ

ปรีติยิ่งตกใจเข้าไปอีกเมื่อเจนนิสากล้าหาญเปลี่ยนท่าตามความต้องการของพี่ผัวด้วยการพลิกตัวนอนหงายพร้อมทั้งแยกเรียวขาแบะถ่างขณะที่ปฏิวัตินั่งอยู่ตรงกลางระหว่างซอกขาของหล่อน ลีลาการพลิกหงายของพี่สะใภ้ช่างร้อนแรงทำเอาปรีติเกิดความตื่นตัวเมื่อเห็นจากกล้องในมุมที่ซูมเนื้อหนังของหล่อนโดยเฉพาะหน้าอกเท่าลูกส้มโอทั้งสองที่มันล้นออกมาจากชุดชั้นในว่ายน้ำสีชมพูหวาน

หล่อนส่งเสียงครางเบา ๆ แต่ลินินก็ได้ยินชัดเจนเพราะแถวนั้นเงียบเชียบ พ่อเลี้ยงเจตภพค่อย ๆ ไล่ลิ้นตั้งแต่หัวแม่เท้าขาว ๆ ทาเล็บสีแดงของแม่สาวญี่ปุ่นขึ้นไปเรื่อย ๆ บนเรียวขาสวย อูย...ขนาดแอบมองอย่างนี้ยังวูบวาบซะขนาดนี้ ก็ที่เห็นพ่อเลี้ยงเจตภพทำเหมือนค่อย ๆ เร้าอารมณ์แม่สาวหน้าใสให้ร้อนขึ้นเรื่อย ๆ พ่อเลี้ยงหนุ่มใหญ่ไล่ลิ้นขึ้นไปตามเรียวขาจนกระทั่งถึงขาอ่อน

ดาริการ้องขอแบบไม่อายและเสียงของหล่อนก็ดังเหมือนไม่สนใจว่าใครจะได้ยิน เหนือนึกในใจว่าน้องสะใภ้ของเขาช่างร้อนแรงอะไรอย่างนี้ รูปร่างของหล่อนช่างน่าเอาและท่าทางหล่อนจะไวไฟไม่ใช่เล่น เหนือหยุดมือของตัวเองที่รูดขึ้นลงตามลำของเจ้ามังกรเพราะกลัวว่าถ้าออกแรงหนักกว่านี้เดี๋ยวจะเสร็จคามือเสียก่อน ซึ่งขาอยากดูหนังเอ็กซ์สด ๆ แบบนี้จนจบกระบวนความ

"ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะ...พอดีว่าหิวน้ำเลยจะเข้ามาเอา" ขวัญฤทัยก้มหน้าหนี รับรู้ได้ถึงรังสีอำมหิตแผ่กระจายออกมาจากตัวเขา อย่าบอกนะว่าเจ้านายกำลังเข้าใจเธอกับคุณมารุตผิด แต่จะว่าไปความเข้าใจของเขาจะผิดหรือถูก มันก็ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับเธอด้วยสักหน่อยเพราะว่าเรื่องนี้ถือเป็นเรื่องส่วนตัว ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับเขา ขวัญฤทัยจึงหมุนตัวเดินสวนเจ้านายหนุ่มออกมาจากห้องครัว ทำงานของตัวเองต่อโดยละความสนใจทั้งคนพี่คนน้อง เธอยังต้องขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าในห้องเจ้านายลงมาใส่เครื่องซัก เสร็จแล้วยังต้องเตรียมทำอาหารเย็น แล้วก็รดน้ำต้นไม้ งานบ้านต้องทำจิปาถะ ขวัญฤทัยจึงจมจ่อกับงานตัวเองมากกว่าจะให้ความสำคัญกับเจ้านาย "กลับบ้านแต่หัววันเลยนะไอ้พี่ชาย..." มารุตหัวเราะขบขันชอบใจอยู่ลึกๆที่เห็นแม่บ้านสาวคนงามไม่แสดงอาการกลัวไอ้พี่ชายของเขาจนหงอ เขาเอี้ยวตัวสูงหลบให้ไอ้พี่ชายเดินเอื่อยๆเข้ามาด้านใน ออสตินเพียงปรายตามองไอ้แมวขโมยพร้อมเดินมาจนถึงตู้เย็น "ก็นี่บ้านกู..."

“เธอคิดว่าตัวเองจะหาเงินมาคืนฉันทันอย่างนั้นเหรอ โกหกแบบนี้อยากตายรึไง” “มะ…ไม่ค่ะ ฮึก! หนูขอโทษ” “เลิกพูดคำขอโทษส่งๆ สักทีถ้าเธอไม่คิดจะสำนึก ลุกออกมา!” ปากบอกไม่อยากได้เธอเป็นเมียแต่กลับใช้ทุกวิถีทางกดเธอให้อยู่ใต้อำนาจ