Novel & Cerita โลกสัตว์รักทะนุถนอม: สาวงามร่างอ่อนแอมีลูกมากมีความสุขมาก

เธอหลับสบายเถิดเด็กน้อย เด็กสาวที่เขาเฝ้าทะนุถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก ได้เจริญเติบโตขึ้นมาเป็นหญิงสาวแสนสวย น่ารัก สดใส ใครๆ อยู่ด้วยแล้วก็มีความสุข เธอใจดี มีเมตตาแก่คนทั้งหลาย และมีน้ำใจหาหญิงใดเปรียบ แต่กระนั้นก็ไม่ใช่คนโง่เง่าให้ใครห ลอกลวงโขกสับเอาได้ง่ายๆ เธอเหมาะเหลือเกินที่จะเป็นภรรยาที่เชิดหน้าชูตาสามีที่ต้องดูแลลูกน้องมากมายเช่นเขา

เขาจูบเธอด้วยความรัก หอมแก้มนวลด้วยความรัก บีบแก้มเธอด้วยความรัก ทั้งหมดทั้งมวลที่เป็นตัวเธอคือสิ่งที่เขารัก “แล้วถ้าเรามีลูกหลายคน หนูจะเลี้ยงไหวเหรอ ต่อให้มีพี่เลี้ยงดูแล แฟนก็ต้องดูแลลูกด้วยตัวเองนะ เพราะพี่ไม่อยากให้ลูกของเราขาดความอบอุ่น”

คนงามเฝ้าบอกรักอยู่เช่นนั้น สองร่างเฝ้าตะกองกอดมอบความรักและไออุ่นให้แก่กันโดยมีลูกทั้งเก้าคนที่เกิดมาจากความรักของพ่อและแม่

"ก็รักค่ะเด็กทุกคนมีความน่ารักเป็นของตัวเอง" "ถ้าเรามีลูกด้วยกันสักสองคนเธอว่าดีมั้ย" "คะ?? มีลูก??" "อื้มม ฉันอยากมีลูก น้องมุ่ยจะได้มีน้องมีเพื่อนเล่นเธอว่าดีมั้ย"

และแล้วสัตว์เลี้ยงก็จะมีลูกวัวให้นางเล่นเป็นเพื่อน ข่าวดีจริงๆ "เพื่อเป็นการฉลองที่สุดสวยของข้ามีลูก วันนี้ข้าเลี้ยงเองสาวๆ อิอิ"

สำหรับเขาเพศไหนก็รักทั้งหมด เป็นผู้ชายก็ดีมาก เป็นผู้หญิงยิ่งดีมากเพราะจะได้มีคนหน้าตาน่ารักแบบภรรยาออกมาอ้อนเขา “สามีน่ารักมาก หนูรักสามีนะคะ เรามามีลูกด้วยกันเยอะ ๆ เถอะ” คนไม่เคยคิดเรื่องมีลูกบอกอย่างใจป้ำ

พวกเขา เจ้ารักเยี่ยอี้เฉินและบุตรในครรภ์ของเขา บุตรของเจ้า หลานของข้า จางหย่งลูกพ่อ ยามนี้มิมีสิ่งใดผิดเลยที่เจ้าจะเสียน้ำตาให้สิ่งที่เจ้ารักยามสิ่งเหล่านั้นเจ็บปวด” คนมักคิดว่า “ความรักทำให้คนอ่อนแอ” แต่ในความเป็นจริงคือความรักมิใช่หรือที่ประทานพละกำลังมากมายให้ทั้ งผู้คนและสัตว์โลก คือความรักมิใช่หรือที่ทำให้เข้มแข็ง คือความรักมิใช่หรือที่พาให้กล้าหาญ

แก้มป่องพองลม เมื่อนึกว่าต่อไปหากเธออ้วนแล้วเสือจะไม่รัก "อ้วนก็อ้วนสิ ปรางอ้วนเพราะมีลูกให้กับเสือนะ ปรางเสียสละตัวเองมามากพอแล้วนะ จากนี้ใช้ชีวิตให้เต็มที่ เสือจะอยู่ข้างปรางตลอด"

หนูดีปล่อยแขนลงแล้วขยับตัวมายืนเคียงข้างสามี เธอต้องการจะมีลูกเพิ่มอยู่แล้ว เพราะรู้ว่าการเป็นลูกคนเดียวมันเหงาแค่ไหน การมีลูกหลายๆคนยามแก่ชราชีวิตคงไม่เงียบเหงา นี่แหละคือสิ่งที่ปรารถนายามเธอแก่ตัวลง "อืม ก็ไม่ได้บอกว่าจะมีเลยสักหน่อย แต่ได้ยินแบบนี้แล้วค่อยโล่งใจ ก่อน หน้านี้คิดว่าหนูจะไม่ยอมมีลูกสาวตัวเล็กๆ ให้คุณป๋าได้ชื่นใจเสียแล้ว" รอยยิ้มกระจายเต็มใบหน้าหล่อ มือที่โอบอุ้มลูกชายยกร่างเล็กขึ้นหอมฟอดใหญ่

สนรัก จูบขมับอุ่นอย่างถนอม นี่คืออีกหนึ่งเหตุผลที่เขาสู้อดทนอดกลั้นไม่คะยั้นคะยอขอให้วีรดามีลูกติด ๆ กันเพราะทุกครั้งเขาเห็นว่า ฝ่ายหญิงนั้นนอกจากต้องทนอุ้มท้องตั้งเก้าเดือนแล้ว หลังจากคลอดทุกสิ่ง ทุกอย่างในร่างกายแทบไม่มีอะไรเหมือนเดิมเลย สะโพก หน้าท้อง หน้าอก หุ่ นทรง รวมไปถึงสุขภาพภายใน