ความฝันบอกชะตา Novelas e Histórias

'คนอะไรร้ายไม่มีที่ติ' แค่นึกถึงก็รับตัวเองไม่ไหวแล้ว แต่ไหนแต่ไรนางเคยใฝ่ฝันที่จะมีชีวิตยืนยาว คาดไม่ถึงเพราะการกระทำของตัวเองบั่นทอนให้อายุกลับสั้นลงอย่างน่าเจ็บปวด ยิ่งคิดถึงความฝันเมื่อครู่ยิ่งทำให้นางขนลุกขนชัน ความหวาดกลัวก่อตัวขึ้นมาอีกครั้งส่งผลให้ใบหน้า ดูซีดขาวเหงื่อเย็นเปียกชื้นที่ฝ่ามือ

เสี่ยวซุ่ยก้มหน้าลงเล็กน้อย พลางบอกเสียงเบา “ข้าแค่... บังเอิญฝันเท่านั้นเองเจ้าค่ะ ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่ามันจะใช้ได้” เฉินอี้หัวเราะเบา ๆ ดวงตาเขามีแววชื่นชมที่จริงใจ “บางครั้งความฝันก็บอกอะไรบางอย่างที่ตื่นอยู่เรากลับไม่เข้าใจ ข้าเลยอยากขออะไรจากเจ้า... ถ้าคราวหน้าเจ้าฝันอะไรแ ปลก ๆ อีก อย่าเก็บไว้คนเดียว บอกข้าได้ไหม?”

“ระ รถตู้คันนั้น ฉะ ฉันเคยฝันถึง” “โอ๊ยแก ฝันบอกเหตุไงแก เหมือนเวลาที่คนเราฝันว่าหวยจะออกเลขอะไร แล้วเอาเลขไปซื้อหวยแล้วเลขออกประมาณนั้นเลย ส่วนแกคงฝันว่ามีรถตู้แบบนี้มารับ แล้วมันก็เลยเป็นจริง” วีนาพูดตามทฤษฎีความฝันบอกเหตุ ที่ใคร ๆ ก็สามารถเกิดขึ้นได ้ “กะ แก เปลี่ยนใจไปกรุงเทพกับฉันไหม”

บีเบลพูดทั้งๆที่ไม่ได้หันหลังกลับไปมองคนที่มาทีหลัง “นายบอกฉันที ว่านี่เป็นความฝัน” “…..” “ฉันกำลังฝันร้ายอยู่ ทั้งเรื่องเรา แล้วก็เรื่องพ่อ” “เธอจะฝันร้าย ทั้งที่ตื่นอยู่ได้ยังไง”

เพลงพลอยจับบ่าพบตะวันเพื่อเตือนสติ แววตาดูมุ่งมั่นแน่วแน่ แต่ก็แฝงความสงสารเพื่อนจับใจ ไม่คิดว่าจะเป็นเอามากขนาดนี้ “ฝันดีหรือฝันร้าย... สุดท้ายก็ต้องตื่นอยู่ดี” “.....” “เพราะโลกของฝันมันไม่มีจริง แต่นี่โลกแห่งความจริงนะตะวัน”

“ฝันดี (เม่งเซี๊ยะ-นางฟ้าถือพิณและทรายหยิงเซ่อหยางเหมา (ขนแกะเงิน) และ ฝันร้าย (ถูหลัน-ยักษ์สีแดงหน้าตาน่ากลัวเขี้ยวล้นปากถือกู่เจิงและทรายจิงเซ่อหยางเหมา (ขนแกะทองคำ) ” “ร่างหนึ่งทำหน้าที่กระจายฝันดีสู่ทุกภพด้วยพิณสะกดใจ และ พาดวงจิตที่เร่ร่อนออกจากร่างมาสู่ภพ ฝัน ก่อฝัน สร้างฝัน ด้วยทรายขนแกะเงิน เรียกได้ว่าทำให้ผู้คนพบความฝันที่สวยงามและสำเร็จทำให้ดวงจิตสว่างสไวขึ้น”

โชคชะตาช่างใจร้าย ที่ผ่านมาชีวิตเธอยังแย่ไม่พอหรือไง ถึงได้เอาแต่ซ้ำเติมแบบนี้ “ลิตาจะมีโอกาสอยู่ถึงวันคลอดไหมคะหมอ?” ริมฝีปากบางเล็กเอ่ยถามอย่างแผ่วเบา “ถึงสิครับ โอกาสที่คุณจะหายก็ยังพอมีอยู่นะครับ อย่าเพิ่งท้อ”

หลิงอันรู้ตัวว่าพลาดแต่แทนที่จะหวาดกลัว นางกลับสูดลมหายใจลึก แล้วเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรง ๆ “บางครั้ง… ความฝันก็สมจริงเกินไป เพคะ” เยี่ยนหยางไม่ซักต่อแต่ในใจกลับสั่นไหวเพราะประโยคนั้น—ตรงกับ ฝันของเขา อย่างน่าประหลาด

ฟากฟ้าตอบ "ฟ้าเราว่านะ ความรักมันไม่ตายตัวนะว่าต้องนานกว่านี้หรือเร็วกว่านี้ เราว่าถ้าใจเราคิดว่าใช่เราก็แค่เดินหน้าในแบบของเราสุดท้ายแล้วจะสมหวังหรือผิดหวังเราก็เคยทำมันมาแล้ว" ไม้เมตรบอก

ฉันหัวเราะสั้นๆ อย่างไร้อารมณ์ “เอเดรียน…ทำไม? ตอนฉันอยากแต่งกับคุณ คุณกลับซ่อนอยู่หลังการจับสลากโง่ๆ นั่น หลายปีที่คุณใช้คำว่า ‘โชคชะตา’ ทำให้ฉันรอและอ้อนวอน”