가족애 Novels & Stories

“Baby, ganyan talaga ang pamilya. Mas matimbang ang dugo kaysa tubig. Minsan nagkakapikunan, nagkakasakitan, pero sa huli… pinapatawad. Dahil pamilya.” “Tch.” Lumayo ang tingin ni Damian, halatang hindi kumbinsido. “Baby,” marahan niyang hinawakan ang kamay nito, “ganun ka rin. Lagi mong pinoprotektahan ang pamilya mo. Mahal mo sina Jenny, Sophia, pati ang Mama mo—kahit ano pa ang ginagawa nila—dahil pamilya sila.” Ang ugnayan ng dugo ay hindi pinipili. Nandiyan lang sila—mga bigkis ng dugo, pagmamahal, sakripisyo.

Ganito ang pamilya namin. Kapag may isang nasasaktan, parang lahat kami apektado. Kapag may isang lumalaban, buong pamilya ang nakasuporta. At kahit minsan ay sobrang overprotective nila, hindi ko iyon ipagpapalit sa kahit ano. Because that's how we are. We don't just love each other. We genuinely care about each other.

Sabi nga ni Dad,family is the most important than the other things,pero kong minsan kailangan mong isakripesyo ang pamilya mo para sa nakakarami. Ngayon naiintindihan ko na siya kong bakit si Karl o ang Zhang Family ang napili niya sa halip na ang Han Family,,ang gusto ni Dad at magkita kami ng sarili kong ama. Ninanais niya kaya na ibigay ako kay Mr.Zhang noon pa lang? Kong ano man yun tanging si Daddy lang ang nakakaalam ng kasagutan! Kaya lang,ang mga katanungan ko na hanggang ngayon hindi pa rin nasasagot! Ay mananatiling katanungan pa rin.

I always dream to have a big family. Kaya nga nung nalaman ko na isasama ako ni James sa family gathering/reunion nila. I thought na yun na, matutupad na ang hiling ko na magkaroon ng family na malaki, family na nagmamahalan, it turns out hindi pala. “ I will… “ He really loves his mother, kaya kung paano ko mahalin si auntie amelia ganun ko rin mamahalin ang mother niya.

Pagkakataon na makakasama n'ya ang totoong mga tao na nagmamalasakit at nagmamahal sa kan'ya. Ang mga taong hinding-hindi s'ya sasaktan at poprotektahan s'ya at ang mga anak n'ya laban sa mga masasama. Ang mga taong matatawag n'yang tunay at sariling pamilya — ang kan'yang ina at mga kapatid na ngayon n'ya lang nakilala at nakasama ngunit ramdam n'ya ang totoong pagmamahal ng mga ito sa kanila ng kan'yang mga anak.

"Jhaira, I understand that you love my son. I can see it. But love is not always enough." Napakibit-balikat si Emily at nagpatuloy, "Ang pamilya namin ay may reputasyon, isang pangalan na inalagaan namin ng mahabang panahon. Zachary is the face of our family, and everything he does reflects on us. Kailangan niyang panatilihin ang kanyang imahe, ang imahe ng pamilya namin." Napalunok si Jhaira, pero sinubukan niyang magtanong. "Pero— a-anong--- hindi ko po maintindihan"

“We’re family, Damian. Blood of my blood.” Huminto ako sa paglakad at tumingin sa kanya for the last time. “Family isn’t about blood, Mark,” sabi ko, steady ang tono. “It’s about love, loyalty, protection. It’s about being there when it’s hard. You kidnapped my wife and my newborn son. Sinira mo kahit anong koneksiyon na meron pa tayo.” “I never wanted things to go this far…”

Ayaw nga pala nilang tawagin na Tito at Tita kaya naging mama at papa ko na rin sila. Sila ang tumayong Lolo at Lola kahit hindi kadugo. Tunay nga ang kasabihan na hindi lang konektado sa dugo ang pagiging kamag-anak. Mas matimbang maging kamag-anak ang puso dahil may wagas at dalisay itong pagmamahal. Aanhin mo ang pagmamahal ng kadugo kung hindi naman tunay ang pagmamahal nito bilang kamag-anak. It is not always about flesh and blood but the heart which makes the family. Call them your kin, your unit, your home, your folks, whatever name you call them. Thank God for those who make us feel like we belong and who accept us like family. A family may not share the blood, but family wasn’t just

Kundi sa kung paano ninyo piniling ipaglaban ang isa't isa sa bawat pagsubok na dumating. At habang pinagmamasdan ko ang aming pamilya na nagtatawanan sa iisang hapag, alam kong sa kabila ng mga kasong kailangan pa naming harapin at ng hustisyang patuloy naming ipinaglalaban, mayroon kaming isang bagay na hindi kailanman kayang sirain ninuman. Isang pamilyang nagmamahalan. At iyon ang pinakamalaking tagumpay sa aming buhay.

Afraid that I might leave, afraid that I might abandon them. Mas lalo akong napaiyak sa nakita dahilan upang maiyak rin sila. I really love my children. I won't and never abandon them just like my parents did. I can do everything just to save and protect them. They are my rest, stress reliever and home. I found my home around their opening arms, I found love in their beating hearts and I found my life in every breath they take. My eyes can't take it whenever I see them suffering and hurting. I may not be a good wife, but I'm sure that I'm a better mother to them. A mother that will do everything no matter what it takes, a mother that will fight for her children, a mother that will pay her ow