장거리 연애 Novels & Stories

Biglang napakamot sa ulo si Rence at parang may gusto siyang itanong na di niya magawang itanong. “Sabihin mo na?” “Hindi ba masyadong maaga?” Napaisip din ako sa sinabi ni Rence. Masyado pa kaming bata at wala pa akong kayang patunayan sa kanya, at, three years pa lang kaming nagsasama. Pero engagement ring lang naman ang ibibigay ko, hindi pa yung wedding ring. We are just securing each other’s hand. Masaya ako sa kanya, masaya siya sakin, naiitindihan ko siya at naiintindihan niya ako. Marami na kaming away na agad naman naming nasusolusyonan.

Ito ang isa pang dahilan kung bakit nagseselos si Wanda. Para sa mga babae na nakatira sa ibang lugar, naging normal para sa kanila na magkaroon ng kahit anong uri ng hindi siguradong relasyon sa ibat-ibang mga lalaki, kahit na mayroon na silang mga boyfriend. Mismong si Wanda mismo ay mayroong long distance relationship sa kanyang boyfriend.

Ayaw kong malayo sa iyo Payne, hindi ko gusto ang long distance relationship and besides dito ako masaya. Napangiti ako at napa-upo. Sumandal ako sa headboard kong kasing-lambot ng pinagpatong-patong na isang kilong bulak, itinakip ko ang comforter ko sa aking mga hita, at kinuha ko ang unicorn throw pillow ko mula sa aking upuan. Nakangiti lang ako at paulit-ulit na binabasa ang huling text message ni Neal, "Ayaw kong malayo sa iyo Payne..."

tumabi ako para magbigay ng daan sa kaniya. "Nako 'wag na! Ayaw kong istorbohin ang oras niyo para sa isa't isa tsaka manonosebleed lang ako sa kakaenglish niya" Mahina akong natawa. "Marunong magtagalog 'yon" "Alam ko naman pero bukas na lang. Kakareunion niyo lang, ayaw ko sirain bonding niyo. Tsaka ko na lang aagawin kapag annulled na kayo char!" Mapagbiro siyang nagtaas baba ng kilay at tumawa ng walang pagkaarte arte.

Habang nagsasalita si Yolden, hindi niya mapigilang malungkot, “Minsan, ganito talaga ang mundo ng matatanda. Sa kabila ng magandang relasyon sa isa’t isa, mahirap pa ring magkita dahil sa malaking distansya at kanya-kanyang buhay. Kahit nga siguro tatlo o limang taon pa, hindi madali para sa amin nila Ashley na makita ang isa’t isa”

Actually, they are a perfect match. “To answer that question? Yes, I still did. Five years rin kami ni Venice, sabay rin kaming nangarap. Kami ‘ang mag-boyfriend, girlfriend na hindi mapaghiwalay. Not until she needs to study abroad.” “I didn’t stop her and support her. We were in a long distance relationship for five years. I tried hard not to disturb her in her studies, while I was busy with my business. I built HVM INCORP. with the help of my parents.”

“Four years ago, I went to Singapore to study about cameras and filmmaking. I only visited here twice a year. I became busy, we kind of lost in touch and then, one day, a concerned friend told me that she’s cheating. I flew back here and broke up with her.” Napatango-tango siya. Long distance relationship pala. Isa na namang patunay na ang distansiya ay mamamatay-love life. Pero kung siya ’yong babae, sa halip na magpakagaga siya at magloko, mag-iipon siya ng pamasahe at magma-migrate na lang din sa Singapore. Baka nga mag-aral pa siya ng tungkol sa camera at filmmaking para magkaklase lang sila ni Adam. Ganoon siya kapraning kapag umibig. “How serious are you and the girl?” tanong niya uli.

Mahal ko siya kaya makakaya ko. Long distance relationships really distressing. Nag uusap kami sa facetime o sa cellphone. Minsan hating gabi na siya tumatawag minsan naman ay halos isang araw ay wala. I tried to understand our situation. Hindi ako nagalit kung isang araw man na walang tawag. It's okay with me. Nandito ako ngayon sa locker at kasalukuyan na nilalagay ang mga libro na hiniram ko sa library.

"KAYA naman natin kahit magkalayo tayo diba?" Alam n’ya sa sarili n’yang kaya n’ya kahit malayo sila sa isa't isa. Marami namang paraan para magkita sila. But that question echoed in Jace's head a dozen times. Kaya ba talaga nila? Kaya ba talaga niya? Long-distance relationship isn't as easy as he thought it would be. Gusto niyang laging nakikita at nakakasama ang mahal niya, gusto niya ay lagi niyang nahahawakan o nakakamusta.

Narinig kasi ng dalaga kung paano nila tampulan ng mga tukso at hindi magagandang komento ang daddy niya pati na si Katherine. “I didn’t realize the big deal pala ang ten-year age gap,” singit nito sa usapan nila. Hindi na siya nakapagtimpi sa tabas ng dila ng mga ito. “What about a twenty-year age gap? Hindi ba mas big deal iyon? Lalo na kung pinikot mo ang lalaki.” Tinapunan niya ang matalim na tingin ang babaeng nakadamit ng kulay pulang off-shoulder na gown, saka niya ito tiningnan mula ulo hanggang paa.