장거리 연애 Novels & Stories

hanga niya. “Gano’n na nga haha.” Medyo gumaan ang pakiramdam ko ngayong may kasuap ako. Kahapon kasi, wala akong kachika kaya todo overthink. “Ikaw ba, matagal kana ba rito?” balik tanong ko sa kaniya. “Hindi pa, mga 10 months pa akong impleyado rito.” Tumango ako. “I see.”

Fall in love within 30 days before wedding. Nanlaki parehas ang aming mga mata sabay sigaw, "Are you all freaking serious?"

"Dinner?" Oo nga pala, muntik na niyang makalimutan. "Don't tell me nakalimutan mo?" kahit hindi niya ito nakikita ay sigurado siya na nakakunot na naman ang noo nito. Hindi na niya ito sinagot. Rinig niya ang pagbuntong hininga nito. "Ate I am hoping na makakapunta ka. It's been a long time since we were completed. I really really miss you"

galit na tanong nito kay Amy. "Of course not. Bakit ko naman sasabihin sa tangang babaeng iyan na may relasyon tayo, Jared? Saka ano ang ikinatatakot mo? Dapat nga ay masaya ka dahil magiging opisyal na tayong magkasintahan ngayong alam na ni Sherra na niloloko natin siya," matapang na sagot ni Amy. Sa tagal naming magkaibigan ay ngayon ko pa lamang nakita ang tunay niyang pag-uugali. Nakangising hinarap naman niya ako. "At nagtatanong ka kung kailan ka pa namin niloloko, Sherra? Two years na kaming may relasyon at kasal na lamang ang kulang sa aming dalawa. Kasalanan mo kung bakit ka nagawa naming lokohin. Kasalanan mo dahil istupida ka!"

at “V” Kasunod niyon ay binasa niya ang maikling note. "I know we’re miles apart. But every beat of my heart reaches you. – E" Veronica stared at the pendant, her eyes slowly welling up with tears. Even if they were miles apart, the rhythm of each other’s heartbeat was more than enough. And as she looked up at the Seoul night sky, while Eros gazed out at the sea in Cebu, they both knew—distance was never a barrier when your heart is bound to a promise that’s real... and unbreakable.

marubdob na hirit ko habang ang aking mukha ay dahan-dahang bumababa pulgada na lang ang distansya mula sa kanyang nanginginig na labi, ninanamnam ang matinding unresolved love na patuloy na sumisira sa aking malamig na lohika. "Huli na ang bawat hinala mo dahil ang limang taon na tiniis ko kasama si Liam sa kalsada ay hindi na mabubura ng mga pagsisisi mo ngayon... huwag mo kaming gawing laruan ng bilyon-bilyon mong imperyo," hysterical na bulong ni Elaine habang ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakahawak sa aking suit jacket, pilit akong itinutulak ngunit ang kanyang nanginginig na hawak ay lalo lang nagpapaliyab sa aking possessive na pagmamahal na naging isang madilim na romansa na w

Wala akong ganang manuod kaya hinayaan ko nalang ang sarili ko na tumunganga sa banana. Someday I'll be back and never been left again without him. I know, I'll be thousand miles away from him, but I will make sure that my heart is always belong to him no matter what. I hope being far away from him will help us to grown, not only as individual person but also in our relationship. It will determine the patience between us. Minsan kasi pag magka-long distance relationship ay minsan ay naghihiwalay dahil nawawala ang pagmamahal. Mag kaiba ang oras kaya minsan hindi na nagkakausap lost of communication kumbaga.

Ganito ba talaga iyon, mas lalo mong mamahalin ang isang tao kapag ka nawawalay sayo? Kasi iyong mga napapanood ko sa movie kapag ka ganitong long distance relationship hindi pa man umaabot ng taon nagkakahiwalay na, nagkakaroon ng sandamakmak na problema. Minsan naman, iyong mga nababasa ko sa libro, kung hindi iyong bidang lalaki ang nagloloko ang bidang babae naman. it's not rare though. Marami nang nakasalamuhang hindi naging maganda ang naging pagsasama sa long distance relationship.

Ang pinakamahalagang bagay sa isang relasyon ay ang pagtitiwala, lalo na para sa mga mag-asawa na madalas na hiwalay sa isa't isa. Siyempre, hindi maikakaila na maraming mag-asawa ang haharap sa problema kapag nasa long-distance relationship sila. Samakatuwid, ang isang makatwirang antas ng pagbabantay ay kailangan pa rin. Kaya lang, lumipas ang dalawang araw. Sa hapong ito, sinasanay ni Jordan ang isang grupo ng mga batang babae mula sa Albania sa isang gusali ng opisina.

- "The hardest thing about loving someone from afar is knowing that they are close enough to touch, but far enough to never feel." Nakahiga na sa ngayon niyang tutulugan si Dianne habang Yakap-yakap ang picture frame kung saan ay naroon ang larawan nila ng asawang si Andrei.