Novelas y relatos de 파라다이스

โมราห์ “สวัสดีค่ะ คุณโมราห์ใช่ไหมค่ะ”เบอร์แปลกๆโทรเข้ามา “ใช่ค่ะมีอะไรป่าวค่ะ?”

“ไยน้องมิมา... ปาริชาต ไยปล่อยให้พี่คอย รอคอยแต่เจ้า มิอาดูรอันใดพี่เลยรึนี่... ยามจากเป็นเจ้ายัง... มิห่วงหา หากแม้นจากตายเล่าเจ้าจักเป็นฉันใด เจ้าจะห่วงหาพี่บ้างหรือไม่ เจ้า... ปาริชาต... ดอกงาม...” น้ำตาปริ่มไหลลงจากหน่วยตาคมเข้ม ก่อนที่เปลือกตาจะค่อยๆ หรี่ลงๆ อย่างสุดระงับความง่ว

ิลหา มันจินตนาการไปไกลถึงขั้นได้โกอินเตอร์ไปฟัดกับดาราเอวีญี่ปุ่น ยุโรป หรือแม้แต่สาวอาหรับไซส์บิ๊ก ทว่า... ความจริงกลับถีบหน้ามันอย่างแรง! สิ่งมีชีวิตที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้านั้นก้าวข้ามทุกขีดจำกัดของความอุจาด ตั้งแต่เกิดมาจนอายุอานามเข้าเลขสาม ไอ้อ๊อดไม่เคยพบเห็นมน ุษย์สายพันธุ์ไหนที่น่าสะพรึงกลัวเท่านี้มาก่อน! นิยามใหม่ของคำว่าตัวท็อป

ชายหนุ่มละสายตาจากเรือนร่างงดงามอรชรซึ่งถูกพันธนาการอยู่บนเตียงบวงสรวง พลันรวบรวมสมาธิ เริ่มบริกรรมคาถาปลุกเสกน้ำมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ แล้วเพ่งกระแสจิตส่งพลังอานุภาพ สวดแผ่เมตตาให้แก่วิญญาณเสือไฟ จากนั้นก็ร่ายมนตร์ทำลายอาถรรพ์ ฯ “โอม...วันตะราคัง วันตะโทสัง วันตะโมหัง วันตะปาปะกัง ตาเรนตัง โมฆะสังสารัง ตาเรนตันตัง นะมามิหัง... ตาเรสิ สัพพะสัตตานัง ตาเรสิ โอริมัง ติรัง ตาเรนตัง โอฆะสังสารัง ตาเรนตันตัง นะมามิหัง...ฯลฯ”

ไป๋เยว่หลิงพยักหน้า เขารวมพลังทั้งหมดที่เหลือ เตรียมใช้วิชากระบี่จันทราใหม่อีกครั้ง ราชครูผังหัวเราะ "ข้าก็จะใช้พลังปราณจากคัมภีร์สวรรค์ไร้พ่ายขั้นสูงสุดขั้นที่ 8 สู้กับเจ้าเอง" (คัมภีร์สวรรค์ไร้พ่ายมี 9 ขั้น) "จงดีใจเถอะ เจ้าเป็นคนแรก เพราะเจ้าคู่ควร"

แกร๊ก ประตูห้องน้ำเปิดกว้างออกพร้อมกับคนตัวสูงที่เดินเข้ามาด้านใน ดวงตามองร่างเล็กเปลือยเปล่าที่ยืนอยู่หน้ากระจก

พั่บ! ไอ้ผาดซอยถี่เร่งเร่าส่งตัวเองและเด็กสาวไปให้ถึงสวรรค์พร้อมกัน ครั้งแรกของเด็กน้อย เขาจะทำให้เธอจุกล้นไปด้วยความสุขเลยทีเดียวและตัวของเขาเองก็เช่นกัน และมีสิ่งหนึ่งที่ไอ้ผาดลืมไปเสียสนิทคือ ‘ป้องกัน’ สิ่งผิดพลาดในอนาคต ตอนนี้มีแต่ความสาวของณดาเท่านั้นที่ทำให้ เขามองเห็น ความสวย ความสาวและสดใหม่ของสาวเจ้าทำให้ไอ้ผาดหลงลืมความเป็นตัวเองและขาดการควบคุม พั่บ! พั่บ! พั่บ!

‘สำนึกรึ’ ปีศาจภูเขาแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ร่างกายสูงใหญ่ราวกับหมีดำตัวใหญ่ยักษ์ เส้นผมขมวดเป็นก้อนจนมองไม่ออกว่าเป็นเส้นผม ผ่านมาหลายร้อยปี เขาไม่เหลือความเป็นมนุษย์อีกแล้ว ลืมแม้กระทั่งชื่อแซ่ของตน ผู้คนเรียกขานเขาว่าเป็น ‘ปีศาจภูเขา’ เป็นมนุษย์ไม่เห็นมีอ

่สบายเธอก็คงไม่ได้กินยาพาราและยาแก้แพ้ไปก่อนที่ธีโอจะมาที่บ้านซึ่งเธอก็อาสาจะพาเขามาพบชายแดน และระหว่างที่รอธีโอกับชายแดนคุยกันก็นานมากเธอจึงหลับสนิทเพราะฤทธิ์ยา จึงเปิดโอกาสให้ชายแดนกลั่นแกล้งได้ซ้ำยังมีรูปหลุดเด็ดๆ ของเธอไว้ข่มเธออีกด้วย แต่ เธอจะไม่มีวันยอมแพ้ชายแดนแน่ๆ เรื่องนี้เธอจะต้องเอาคืนให้ชายแดนไปไม่เป็นเลยทีเดียว... นริสาคิดในใจอย่างขุ่นเคืองได้แต่ทำปากขมุบขมิบต่อว่าชายหนุ่มที่ยิ้มยียวนมาให้ตนอยู่ในใจ

คนร่างสูงใหญ่ในเครื่องแต่งกายกางเกงยีนส์กระชับตัวกับเสื้อทีเชิ้ตสีน้ำเงินไว้ข้างใน สวมทับด้วยแจ๊กเกตสีน้ำตาลเนื้อหนาที่ดูน่าจะเหมาะสำหรับการบุกงานอยู่กลางแจ้งหรือลุยเข้าป่ามากกว่าเดินอยู่ในคฤหาสน์หรูหรา เขากำลังย่างเท้าออกมาแล้วตรงไปยังรถยนต์คันใหญ่ที่มีดินโคลนเกาะแห้ง กรัง จังหวะชายคนนั้นเปิดประตูรถ เขาก็หันขวับมาทางเธอ ปิ่นลดาเบิกตาโต หลบเลี่ยงไม่ทัน รู้ว่าตนช่างเสียมารยาทที่แอบมองและยืนจ้องเขาอยู่อย่างนั้น พักเดียวที่เธอเห็นแววตาของเขาทอความสงสัยก่อนจะจางหายในไม่กี่วินาที