Novel & Cerita 파라다이스

เขาสัญญากับตัวเอง ​ต้องโทษที่เธอน่ารักเกินไป ​พิณขวัญหัวหมุนไปหมดกับจูบติดๆ กันของคุณซานต้าสุดหล่อ...เขาให้ความรู้สึกกึ่งฝันกึ่งจริง ปะปนกันไปหมด เธอกำลังเมา...หรือเธอเจอะเจอกับคุณซานต้าเข้าจริงๆ พรคริสมาสต์จากพระเจ้าหรือเปล่านะ

ตลอดกาล -------

คาริสาสะดุ้งตกใจจนหลุดออกจากภวังค์ความคิด เมื่อมีสายโทรเข้ามา เธอเช็ดน้ำตาออกลวก ๆ ก่อนจะหยิบหูฟังที่อยู่ใกล้มือมาเสียบเข้ากับโทรศัพท์ แล้วกดรับมันด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย “ค่ะ” (อยู่ที่ไหน) “ดี” D ย่อมาจาก Dangero หมายความว่า เธอกำลังอยู่ในที่ที่อันตราย มันเป็นรหัสลับขององค์กร ซึ่งปลายสายก็เข้าใจความหมายเป็นอย่างดี

“นั่นมันของพี่แพร พี่หมายถึงของพี่” “อ้าว ไม่ได้ทำงานด้วยกันเหรอครับ” “เปล่า พี่เปิดบริษัทเอง” “เจ๋งอะ บริษัทของพี่โดมทำอะไรครับ” “นำเข้าอุปกรณ์คอมพิวเตอร์”

อดิศวรพูดราวเพ้อ “ขอบคุณนะคะคุณศวร แยมไม่คิดว่าคนธรรมดาแบบแยมจะได้มานั่งเครื่องบินส่วนตัว เห็นวิวของอิตาลีสวยงามแบบนี้ ไหนได้ไปเที่ยวเกาะคาปริอีก น้ำทะเลสวยน่าหลงใหลจริงๆ” ยาริกาไหว้ชายหนุ่มที่บ่ากว้างเบาๆ

“ครับเดฟ” ************************************** “มิสคะดิเอโกให้มาเชิญค่ะ” “ไปไหน” สุพิชญาถามอย่างสงสัยหัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักขึ้นมาอย่างไม่อาจหักห้ามได้ หญิงสาวไม่เข้าใจว่าทำไมหัวใจเธอจึงต้องเต้นรัวเร็วเช่นนี้ด้วยเพียงแค่ได้ยินชื่อของเจ้าพ่อบ้ากามเท่านั้นเธอก็รู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งกายและใจ

“สวรรค์ที่ว่า คือที่ๆ คุณไม่เคยไปต่างหากล่ะ เชื่อเถอะปรีคุณยังไม่เคยไป” “งั้นเหรอคะ” เธอเอียงคอนิดๆ กัดปากหน่อยๆ ท่อนตัวตนของแพทริกยังกระซวกกลางร่องลึกต่อเนื่อง ปรีชญาหอบจนตัวโยน หน้าอกที่เริ่มหย่อนคล้อยกระเพื่อมโยนเป็นคลื่น

นายหล่ากลืนน้ำลายเฮือก เธอเห็นสภาพการหายใจถี่ของตานี่แล้วไม่น่ารอด หากแล้วเธอก็ต้องผิดหวัง “ผมก็อยากนะ แต่กลัวตายมากกว่า รถคันนี้มีสัญญาณติดตาม” “สงสารฉันเถอะนะ ปล่อยฉันลงที่หมู่บ้านไหนก็ได้” “ไม่ได้หรอก เพราะฉันจะเอาเธอไปให้หัวหน้า” “หัวหน้าอะไร” “หัวหน้าแคมป์ ชื่อพล โทโซเต็ง”

พรางพิษ EP 1 แสนชัง ___________ กลุ่มควันสีเทาปนดำ พวยพุ่งออกจากปากปล่องเมรุภายในวัดดังแห่งหนึ่งใจกลางเมืองกรุงฯ สมัตถ์ โสภณวิชญ์ มองตามกลุ่มควันแล้วถอนหายใจพรืดใหญ่ ดวงตาแดงก่ำนั้นแทนคำบอกเล่าถึงความเศร้าที่อยู่ภายใน หกเดือนที่แล้วเขาเสียมารดาไปอย่างไม่มีวันหวนก

รณพักต์ร์ลุกเดินนำจันอับ “ใครวะ?” “อืม… ไม่รู้ว่ามึงรู้จักไหม เดี๋ยวเขาไปมึงก็รู้เอง” *****************************************