เข้าสู่ระบบแชร์
| บทที่ 7 สวรรค์ล่ม | 01
วันที่เผยแพร่:
2026-09-18 00:11:24
บทล่าสุด
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก | บทที่ 7 สวรรค์ล่ม |02
“ไม่เป็นไรครับ ผมชวนคุยเอง” ภูวดลรีบเดินไปขวางเอาไว้ ส่งแก้วไวน์ให้อีกครั้ง“ดื่มเป็นเกียรติที่เรารู้จักกันหน่อยสิครับ ไม่ต้องกลัวผมนะครับ ผมกับรามันเราเป็นเพื่อนรักกัน”เมื่อได้ยินเช่นนั้น ช้องนางก็ยกคิ้วสูง เม้มริมฝีปากครุ่นคิด จะรับแก้วไวน์มาดีไหม กลัวว่าถ้าหากเป็นเพื่อนของสามีจอมใจร้ายจริงๆ เกิดเสียมารยาทไป เดี๋ยวเขาก็พาลมาโมโหใส่อีก แต่ก็ติดที่ว่าไม่เคยเห็นว่าสามีพูดถึงเพื่อนที่ชื่อภูวดลสักครั้ง เท่าที่รู้เพื่อนรักของชายหนุ่มคือ หมอกิจเท่านั้น ริมฝีปากบางจึงต้องเอ่ยถามให้คลายสงสัย“คุณเป็นเพื่อนกับคุณรามันหรือคะ”“ใช่ครับ”เมื่อได้คำตอบยืนยันหนักแน่น เจ้าหล่อนก็รับแก้วไวน์นั้นมายกดื่มเป็นมารยาท โดยไม่รู้ว่าได้หลงกลภูวดลเสียแล้ว ฝ่ายภูวดลก็กระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างมีแผนการ เขาพยายามชวนเหยื่อสาวคุยไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเห็นว่าใครคนหนึ่งเดินตรงลิ่วเข้ามาด้วยความร้อนรน มุมปากร้ายกาจยกสูงอีกครั้ง มือหนาออกแรกกระชากตัวของเหยื่อสาวที่ไม่รู้เรื่องเข้ามากกกอดช้องนางตกใจทำหน้าเหวอ พยายามดิ้นให้หลุดจากพันธนาการพร้อมส่งเสียงร้องถามอย่างไม่เข้าใจ“คุณจะทำอะไรนาง ปล่อยนางนะ มากอดนางทำไม”“ไม่ปล่อ
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก | บทที่ 7 สวรรค์ล่ม | 01-3
เมื่อลินินรู้ว่าเขานั้นรู้ความจริง เจ้าหล่อนคิดที่จะหนี แถมยังคิดจะขโมยโฉนดที่ดินไปให้กับภูวดลอีก แต่โชคดีที่ป้าน้อยมาเห็นเข้าซะก่อน ทำให้เจ้าหล่อนไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ และเหตุการณ์นี้คือต้นเหตุทำให้นารีนาถกลายมาเป็นเช่นทุกวันนี้ภาพที่ลินินผลักนารีนาถให้ห่างกายเมื่อเด็กน้อยวิ่งเข้าไปหาตามประสาเด็กๆ แต่ลินินกลับผลักไสเพราะกำลังรีบหนี ทำให้นารีนาถล้มหัวไปฟาดกับราวบัดได นารีนาถเลือดอาบและหมดสติไป ซึ่งภาพนั้นยังคงติดตรึงใจทำให้เจ็บปวด จำได้ว่าลินินไม่มีแม้แต่จะชายตามามองสักนิดเขารีบนำตัวของนารีนาถไปส่งโรงพยาบาล และก็ได้รับข่าวร้ายว่าหนูน้อยกลายเป็นเจ้าหญิงนินทรา ตอนนั้นตนโกรธมากตามไปเอาเรื่องกับลินินและภูวดล“ช่วยไม่ได้ ก็แกมันโง่เอง ไอ้รามัน” ภูวดลกล่าวน้ำเสียงเย้ยหยัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความสะใจ“ทำไมแกมันเลวแบบนี้ไอ้ภู ฉันไปทำอะไรให้แกเจ็บแค้นนักหนา แกถึงต้องทำถึงขนาดนี้ คุณด้วยลินิน ทำไมคุณถึงทำแบบนี้กับผม ทำไมคุณถึงใจดำกับหนูรีนัก” เขาร้องถามอดีตเพื่อนด้วยความไม่เข้าใจ น้ำเสียงผิดหวังอย่างชัดเจน ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องทำกันถึงเพียงนี้ ตนนั้นสร้างความเจ็บแค้น บาดหมางอะไรให้“ก็ช่วยไม่ได้
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก | บทที่ 7 สวรรค์ล่ม | 01-2
“แม่รักแกที่สุดเลยเจ้ารามัน แกไม่ต้องห่วงเรื่องหนูนาง เพราะเขาเป็นเมียแก ทำไมเขาจะไม่ให้ความร่วมมือกับแก แม่รักแกจริงๆ แม่ไม่กวนแล้ว แค่นี้นะลูก”พอมารดาวางไป รามันก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ หนักใจกับเรื่องนี้ ยอมรับว่าเขาขี้ขลาดที่จะเริ่มต้นใหม่ เขากลัวเรื่องร้ายซึ่งยังคงหลอกหลอนจิตใจ ภาพนารีนาถหมดสติไปต่อหน้ามันยังคงติดตา ที่สำคัญลูกน้อยของเขายังคงไม่ฟื้น ยังคงกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา แต่ในเมื่อผู้เป็นแม่ร้องขอเขาก็จะทำตาม เพราะรู้ว่าเนื้อแท้ช้องนางเป็นคนดี และตอนนี้เขาก็รู้สึกว่าตนนั้นตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้เสียแล้วพอตะวันลาลับขอบฟ้า ท้องฟ้าเริ่มมืดครึ้ม สายตาคมแอบชำเลืองมองหญิงสาวที่เอาแต่ก้มหน้า ไม่ยอมเงยมาสบตา ชายหนุ่มต้องการจะพูดเรื่องลูก แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไร รู้สึกปากมันหนักพูดไม่ออก หัวใจดันเต้นระส่ำ มือไม้สั่น ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมมันถึงเป็นแบบนี้ ก็แค่อยากจะบอกเจ้าหล่อนเรื่องมีลูกก็เท่านั้น ทำไมมันถึงพูดไม่ออกนะ พอเห็นว่าเจ้าหล่อนกำลังจะลุกออกจากโต๊ะกินข้าว ริมฝีปากหนาจึงอ้าออก“ต่อไปย้ายไปนอนที่ห้องฉัน ไม่ต้องลงมานอนข้างล่างแล้ว” เขาบอกเสียงห้วนๆ วางมาดเช่นเดิม แสร้งตีห
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก | บทที่ 7 สวรรค์ล่ม | 01-1
“ไม่สบายกันหรือเปล่าคะ ป้าว่าคุณสองคนต้องไม่สบายแน่ๆ ดูสิใบหน้าแดงกันไปหมด เป็นไข้กันหรือเปล่า ป้าจะได้หาหยูกยาให้ทาน” ป้าน้อยบอกน้ำเสียงเป็นห่วง“ไม่ได้เป็นอะไรครับ/ค่ะ” เสียงหวานเสียงเข้มตอบออกมาพร้อมกัน สุดท้ายต่างฝ่ายต่างก็แสร้งมองไปทางอื่นไม่ยอมหันมาสบตากัน“ป้าเก็บจานเลยก็ได้ครับ ผมกับ…กับช้องนางจะเข้าไร่กันแล้ว” เสียงเข้มตอบ แต่พอจะพูดถึงชื่อคนที่กกกอดทั้งคืนหัวใจก็ดันเต้นระรัว น้ำเสียงตะกุกตะกัก พลันรีบลุกออกจากโต๊ะไป เพราะขืนอยู่ตรงนี้ต่อไปหัวใจดวงโตคงได้กระเด็นหลุดออกมาเสียก่อน“ค่ะ” ป้าน้อยตอบรับด้วยอาการงงงวยเลิกคิ้วสงสัยกับพฤติกรรมของเจ้านาย ดูมาดขรึมของเจ้านายหนุ่มหายไป แถมยังมีอาการผิดแปลกของช้องนางที่เอาแต่ก้มหน้า“เอ เป็นอะไรกันนะทั้งสองคน”รถคันโตขับรถพุ่งทะยานตรงไปที่ไร่ส้ม สายตาคมเหล่มองช้องนางเสมอ ใจอยากจะไถ่ถามถึงรอยแดงช้ำนั้นเหลือเกินว่าทำไมมันถึงช้ำแล้วกลายเป็นสีม่วงขนาดนั้น อยากจะรู้ว่าเขานั้นรุนแรงไปหรือเปล่า แต่ก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยถามลมหายใจรู้สึกติดขัด เมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ภาพเขากำลังเคลื่อนไหว ภาพเขาวนเวียนที่ริมฝีปากบาง ยังคงตรึงตาตรึงใจ ยิ่ง
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก | บทที่ 7 สวรรค์ล่ม | 01
“ทำไมหมอกิจถึงใจร้ายกับลิลลี่แบบนี้ ทำไมกันคะ” หล่อนต่อว่าหมอหนุ่มไปก็สะอื้นไป พลันยกมือน้อยขึ้นมาปาดน้ำตาที่เปรอะเปื้อนใบหน้าคนเดินตามมาสะดุ้งทันทีที่ได้ยินเธอต่อว่า พลันปรี่เข้าไปหาทันที ตอนนี้มีแต่คนจับจ้องไปที่ลิลลี่ ไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่าใครทำให้เจ้าหล่อนเสียใจ แม่คุณเล่นเอ่ยชื่อเขาซะเสียงดังเสียขนาดนั้น“มานี่ อยากไปกินข้าวจะพาไป เลิกร้องไห้เป็นเด็กๆ ได้แล้ว” เขาจับข้อมือบางแล้วกระชากให้เดินตามมายังออกทางด้านหลังของโรงพยาบาล ขืนออกทางด้านหน้า เขาคงดังไปมากกว่านี้“ไม่ต้องค่ะ ลิลลี่ไม่อยากทานแล้ว คุณไปทำงานของคุณเถอะค่ะ ลิลลี่จะกลับบ้านแล้วจะไม่มากวนคุณอีก” หล่อนตอบกลับน้ำเสียงกระเง้ากระงอด สลัดข้อมือหนาออกอย่างน้อยใจ พลันสะบัดหน้าหนี ไม่อยากจะเห็นหน้าคนใจร้ายหมอกิจส่ายหัวออกมากับการงอนไม่รู้เรื่องของเจ้าหล่อน นี่เขาอุตส่าห์ออกมากินข้าวแล้วด้วยจะเอาอะไรอีก คิดแล้วได้แต่ส่ายหัวกับนิสัยเด็กๆ ก่อนเดินเข้าไปหาอีกครั้ง ครั้งนี้ไม่มีการพูดจา มือหนากระชากข้อมือเล็กดึงให้เดินตามทันที“ปล่อยนะคะ มาจับลิลลี่ไว้ทำไม ปล่อยนะหมอกิจ” หล่อนสะบัดตัวต่อต้านรุนแรง“หยุดดิ้นได้แล้ว เดี๋ยวผมจะพาไปกิ
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก | บทที่ 7 สวรรค์ล่ม |
เมื่อเห็นว่าคนใต้ร่างค่อยๆ หมดฤทธิ์ มือหนาก็ปล่อยข้อมือสวยให้เป็นอิสระพร้อมกับคว้าข้อมือสวยขึ้นมาหอม ส่งยิ้มหื่นกระหายให้ จากนั้นค่อยๆ โน้มใบหน้าลงมาครอบครองริมฝีปากสวยอีกครั้ง ส่วนมือหนาก็เริ่มอยู่ไม่สุข ปัดป่ายไปทั่วตัวของคนใต้ร่าง ปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวสวยออกเสื้อตัวน้อยค่อยๆ ถูกโยนทิ้งไปทีละชิ้น ร่างเล็กเปลือยเปล่า รามันกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อกเมื่อเห็นสิ่งเย้ายวนตรงหน้า โน้มใบหน้าลงต่ำมาหยุดอยู่ที่ดอกบัวคู่สวย ริมฝีปากร้อนครอบครองโดยเร็ว ดูดเม้มอย่างหิวกระหายราวกับเด็กน้อยที่ยังไม่ได้หย่านมช้องนางกำลังหลงไปกับสิ่งที่ชายหนุ่มปรนเปรอ พลางแอ่นอกรับริมฝีปากร้อน มือสวยยกขึ้นพาดไว้ที่ไหล่หนา“อื้อ คุณรามันนางทรมาน พอเถอะค่ะ” เธอร้องบอกอย่างวาบหวาม“ฉันก็ทรมาน ไม่ไหวแล้ว ฉันเริ่มเลยนะ” พูดจบก็ดันแก่นกายร้อนเข้าไปหา แล้วครางออกมาเพราะเจ้าหล่อนตอดรัดทุกด้าน เมื่อช้องนางปรับตัวได้แล้ว รามันก็ค่อยๆ ขยับตัวทันที จังหวะคราแรกก็เนิบนาบ ไม่นานก็ค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นถี่รัว พาตัวเองและเจ้าหล่อนแตะขอบสวรรค์เมื่อความต้องการมาถึงขีดสุดทั้งคู่ต่างหอบเหนื่อย ช้องนางซึ่งกำลังเขินอายกับสิ่งที่เกิดขึ้นซบ
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก บทที่ 2 ความร้ายกาจของอสูร
“นางทำอะไรให้คุณลำบากใจคะ ถ้าเป็นเรื่องแต่งงาน นางขอโทษ แต่นางจำเป็นที่ต้องแต่งงานกับคุณ นางต้องเอา...” ไม่ทันที่ถ้อยคำจะถูกถ่ายทอดออกมาหมด เสียงห้วนอันเย้ยหยันก็เอ่ยขัดขึ้นมา“จำเป็นหรือว่าหิวเงินกันแน่ ผู้หญิงที่แต่งงานได้เพื่อเงินอย่างเธอ มันน่าขยะแขยงที่สุด จำใส่กะโหล
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก บทที่ 1 เจ้าสาวของอสูร10
“อย่าไปสนเลยครับ ก็แค่ผู้หญิงหิวเงินคนหนึ่ง ยังไงก็ฝากดูด้วยนะครับ ผมขอไปดูที่ไร่ส้มก่อน” พูดจบ รามันก็เดินจากไป ปล่อยให้ลุงชอบงงงวยกับเรื่องทั้งหมดเมื่อรถจี๊ปถูกขับออกไป ลุงชอบก็หันมาหาคนงานใหม่ที่มีดีกรีเป็นถึงภรรยาเจ้าของไร่ แววตาคมนั้นสงสัยและไม่เข้าใจในหลายๆ เรื่อง แต่ก็เลือกที่จะเก็บความสงสั
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก บทที่ 1 เจ้าสาวของอสูร09
เมื่อรอแล้วรออีกก็ไม่มีวี่แววว่าช้องนางจะออกมา รามันจึงเดินปึงปังเข้ามาในห้อง กวาดสายตามองหา เมื่อไม่พบก็ตรงดิ่งไปที่ห้องน้ำพร้อมกับผลักประตูให้เปิดออกอย่างแรง ริมฝีปากหนากำลังจะอ้าออกเพื่อเอ่ยต่อว่า แต่ก็ต้องอ้าค้าง เพราะตอนนี้ร่างกายของช้องนางนั้นมีเพียงบราเซียร์สีสวยและซับในตัวจิ๋วเท่านั้นภาพตร
ก็แค่เมียแต่งที่ไม่รัก บทที่ 1 เจ้าสาวของอสูร07- 08
“ได้ยินฉันถามหรือเปล่า ช้องนาง” เขากดตะคอกถามซ้ำช้องนางพยักหน้าตอบและนั่งก้มหน้างุดแบบเดิม ก่อนจะส่ายหน้าออกมาอีกครั้ง เมื่อเขาถามคำถามเก่า ทำให้รามันยิ่งโมโห เพราะคิดว่าเจ้าหล่อนไม่สนใจในสิ่งที่ตนถาม ที่สำคัญเขาไม่ชอบคนที่ถามแล้วไม่ตอบ มือร้อนกระชากแขนเล็กแล้วออกแรงบีบจนช้องนางร้องลั่นเพราะความเจ
บางทีคุณอาจจะชอบ
รักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว371.7K viewsเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.9K viewsGardener คนสวนชวนแซ่บ
กาสะลอง67.6K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก409.7K viewsผู้หญิงอีกคนของเขา... คือแฟนของฉัน
Selenex158 viewsชายาที่ไม่ถูกรัก
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว1.5K viewsจู่โจมรักคุณหมอเย็นชา
Baby_Snow177 viewsพิษรักใต้บัลลังก์มังกร
Ladyporn118 views
