6.2 | ช่วยได้จริงเหรอ

               “กรี๊ดดด!!!”

               ยิ่งห้าม เธอก็ยิ่งร้องเสียงดังขึ้น และไม่มีทีท่าว่าจะหยุด เขาจึงยืดตัวขึ้นมาแนบริมฝีปากปิดปากเธอเอาไว้ แล้วก็ได้ผล เสียงกรีดร้องแสบแก้วหูเงียบลงทันที ทว่ากลับมีเสียงกรีดร้องของผู้หญิงอีกคนดังขึ้นมาแทน

“กรี๊ดดด!!!”

               อคิณตกใจเมื่อเงยหน้าขึ้นมาแล้วเห็นพยาบาลสาวยืนอยู่ที่ปลายเตียง สายตาของเธอจ้องเขม็งมาที่บางส่วนที่เปิดเผย ชายหนุ่มจึงรีบคว้าผ้าห่มมาคลุมตัวเองไว้จนมิดถึงคอ เขาเคยให้พยาบาลเช็ดตัวให้มาแล้วก็จริง แต่เขาไม่เคยให้ใครเช็ดทุกซอกทุกมุมอย่างที่อมลรดาเคยทำมาก่อน

“อคิณอาละวาดอะไรอีกแล้ว เสียงพยาบาลกรี๊ดดังไปถึงข้างนอกเลย” แพรวาหิ้วตะกร้าอาหารพะรุงพะรังเข้ามาพลางบ่นน้องชายไปด้วย ในขณะเดียวกันสายตาก็มองไปที่อมลรดาซึ่งยืนหน้าแดง ท่าทางเขินอายอยู่ข้างเตียง

               “มาถึงก็กล่าวหากันเลยนะพี่แพร วันนี้ผมอยู่อย่างสงบมาก” อคิณบอกกับแพรวา แล้วหันไปถามพยาบาล “เข้ามาทำไม”

               “มาวัดไข้ค่ะ” พยาบาลสาวบอกเสียงสั่น พลางยื่นที่วัดไข้แบบดิจิตัลมาที่บริเวณหน้าผากของชายหนุ่มแล้วกดปุ่มให้เครื่องทำงาน “วันนี้ไม่มีไข้แล้ว ฉันขอตัวนะคะ” ว่าแล้วก็รีบวิ่งออกไป

               “อคิณไม่ได้อาละวาดแน่นะรดา” แพรวาถามอย่างไม่ไว้ใจน้องชายตัวเองขณะหิ้วตะกร้าอาหารไปวางที่โต๊ะมุมห้อง

               “แน่ค่ะ เมื่อกี้ที่พยาบาลร้องก็เพราะตกใจที่เห็น...” หญิงสาวกระดากอายเกินกว่าจะพูดออกมา อคิณเลยช่วยพูดต่อให้เอง

               “พยาบาลตกใจที่เห็นผมแก้ผ้าให้รดาเช็ดตัวให้น่ะพี่แพร”

               “คุณอคิณ!” อมลรดาเผลอฟาดมือไปที่ต้นแขนของคนปากไว คราวก่อนก็บอกหมอไปทีนึงแล้วว่าจูบเธอ นี่ยังจะมาบอกเรื่องเช็ดตัวกับแพรวาอีก เขาทำอย่างนี้ แล้วเธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

               “นี่แปลว่ารดาตกลงรับงานเป็นพยาบาลพิเศษให้อคิณแล้วใช่มั้ย”

               “พี่แพรรู้เรื่องนี้ด้วยเหรอคะ”

               “ทำไมจะไม่รู้ พี่รู้ทุกอย่างนั่นแหละ ยังไงพี่ก็ฝากรดาทำให้น้องชายพี่กลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมเร็วๆ ก็แล้วกัน”

“รดาจะพยายามค่ะ” อมลรดาตอบรับพลางเดินมาหาแพรวาที่กำลังเอาของออกจากตะกร้า “พี่แพรเอาอะไรมาเยอะแยะคะ”

               “อาหารบำรุงคนเสื่อมสมรรถภาพจ้ะ” แพรวาตอบแล้วหัวเราะเบาๆ ทำให้ชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนเตียงหน้าตึงขึ้นมาทันที “คิณต้องกินให้หมดทุกอย่างเลยนะ จะได้หายเร็วๆ”

               “เยอะขนาดนี้คุณอคิณจะทานหมดเหรอคะ” อมลรดาเห็นของที่กองพะเนินเต็มโต๊ะแล้วนึกห่วงคนที่ตั้งตัวเป็นเจ้านายของเธอ ขืนกินหมดนี่ต้องท้องแตกตายแน่ๆ

               “ไม่ได้ให้กินให้หมดในวันเดียวซะหน่อย”

               “แล้วมีอะไรบ้างคะ”

               “พระเอกเลยก็ต้องเป็นไก่ดำตุ๋นยาจีน คุณแม่ตุ๋นเองตั้งแต่เมื่อวาน”

               “แล้วผลไม้พวกนี้ละคะ ช่วยได้เหรอ” หญิงสาวมองผลไม้พื้นๆ ที่แพรวาขนมา ซึ่งมีสับประรด สตรอเบอร์รี่ กล้วยหอม อะโวคาโด แตงโม บลูเบอร์รี่ ทับทิม ซึ่งมีทั้งที่เป็นลูกและที่คั้นมาเป็นน้ำทับทิมสดด้วย

               “พี่ไปหาข้อมูลมา มันมีงานวิจัยบอกนะว่า ในสับปะรดจะประกอบไปด้วยฮอร์โมนที่สามารถช่วยกระตุ้นเซ็กซ์ให้กับผู้ชายได้เป็นอย่างดี สตรอเบอร์รี่ช่วยเพิ่มปริมาณสเปิร์ม บลูเบอร์รี่มีสารต้านอนุมูลอิสระสูงและช่วยทำให้การไหลเวียนของเลือดดีขึ้น ซึ่งการไหลเวียนที่ดีของเลือดนั้นส่งผลไปยังเรื่องการแข็งตัวของอคิณน้อย อะโวคาโดช่วยเพิ่มการผลิตฮอร์โมนเพศชาย แล้วนี่...ตัวนี้เด็ดสุด” แพรวาหยิบขวดน้ำทับทิมคั้นสดขึ้นมา “น้ำทับทิม งานวิจัยบอกว่า ทับทิมช่วยในเรื่องการไหลเวียนโลหิต สามารถช่วยลดความเสื่อมของสมรรถภาพทางเพศแก่ผู้ชาย ไม่ให้ห่อเหี่ยวก่อนวัยอันควร”

               “ของแบบนี้มันจะช่วยได้จริงเหรอพี่แพร” อคิณมองผลไม้ที่แสนจะธรรมดาอย่างไม่แน่ใจ