ชะตารักชายาของจวิ้นอ๋อง

ชะตารักชายาของจวิ้นอ๋อง

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-08
Oleh:  วริษาOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
34Bab
6.4KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

"หากท่านรักข้า จงปล่อยข้าไปเสียเถอะเพคะข้าไม่อยากที่จะเจ็บปวดเช่นดังอดีตที่ผ่านมา" น้ำตาไหลรินร่วงหล่นน้ำเสียงที่เปล่งออกมาด้วยความเจ็บปวดปานจะขาดใจบอกบุรุษที่อยู่ตรงหน้าให้ได้รับรู้...

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1 ราตรีสุดท้าย

"Jilly! Kamu!" 

Sungguh nanar Joe mendapatkan istrinya bersama pria lain. Tentu saja Joe kenal siapa laki laki itu. Dia Vino, pecundang busuk yang sudah dari dulu mengincar Jilly. 

"Joe! Ka-kamu ... kamu sudah kembali?" Jilly panik sejadi jadinya. Tidak mengira Joe akan bebas secepat ini. 

"Jadi ini perbuatanmu selama aku di penjara, hah! Pantas saja kamu tidak pernah menjengukku!" 

"Joe. Ak- aku ... aku minta maaf." 

"Maaf? Enak betul jadi kamu! Udah ketahuan selingkuh sama laki laki busuk ini lalu minta maaf!" 

Mendengar dirinya dianggap sampah, Vino tidak terima. Dia yang merasa lebih hebat karena jabatannya sebagai General Manager di perusahaan Jilly bekerja, merasa lebih pantas untuk memiliki wanita berwajah berbie bak model dari Italy ini dibanding Joe yang hanya bekerja sebagai sekurity dan mantan napi. 

"Hei! Kau yang busuk! Kau pikir kau siapa berani mengatakanku seperti itu, hah!" Balas Vino sambil mendorong tubuh Joe. Spontan Joe mengepalkan tanganya. Emosi Joe sudah meletup letup. Hanya saja dia masih berusaha sabar menahan. 

"Joe! Jaga bicaramu!" Seru Jilly lantang sambil menghunuskan jari telunjuk membelah wajah Joe. 

Sungguh, tidak habis pikir bagaimana bisa Jilly ikut ikutan memarahinya. 

Beat! 

"Selama kamu dipenjara, aku kesepian. Kiara juga butuh sosok ayah untuk bersamanya. Selama ini Vino yang membantuku dan Kiara. Kamu divonis penjara sepuluh tahun. Aku tidak sanggup Joe." Pada saat mengatakan ini, bola mata Jilly berkaca kaca. Entah dia sedang berakting, tetap saja alasan dia selingkuh tidak dibenarkan. 

Akan tetapi disaat yang sama Jilly pun heran. Kenapa baru satu tahun tapi Joe sudah bebas? Sebanyak itukah remisi yang diberikan padanya? 

"Jadi karena itu kamu memilih laki laki busuk ini!" Sahut Joe tajam. Sungguh, membuat Vino semakin naik pitam. 

"Bangsat!" 

"Jangan Vino!" Cegah Jilly, menahan tangan Vino yang sudah melayang di udara. 

Hampir saja bogem mentah Vino mendarat di wajah Joe. Uniknya, Joe sama sekali tidak bergeming. Bergerak sedikitpun untuk berusaha menghindar, tidak dia lakukan. Seperti dia tidak khawatir wajahnya memar. 

"Kenapa kamu tahan aku? Biarkan saja aku kasih pelajaran laki laki sialan ini!" 

"Jangan! Kamu nggak perlu mengotori tanganmu untuk laki laki yang sudah kotor ini!" Sinis Jilly. 

Joe meremang kedua rahang bersamaan dengan bola matanya yang membulat sempurna, menatap Jilly dengan berapi api. Di titik ini Joe mengerti kalau Jilly sudah tidak lagi berpihak padanya. Apa yang merasuki dia sampai bisa berpaling dariku? Bukankah dulu dia begitu benci dengan laki laki gendut ini? 

Apa dia lupa kalau Joe dipenjara karena menyelamatkan ayahnya? Joe terpaksa jadi korban kambing hitam lantaran kasus penggelapan uang yang dilakukan Aland Miller, ayah kandung Jilly. 

Saat itu, kondisi Aland sudah sangat terpojokan. Pengacara Aland menyarankan agar mencari seseorang yang bisa menjadi bumper. Kebetulan, Aland tau kalau dia punya mantu yang tidak berguna. Pemuda miskin yang berani menikahi putri semata wayangnya. Dan dia kepikiran untuk memanfaatkan Joe saja. 

Aland pun mendesak Jilly untuk berbicara pada Joe soal permintaanya. Dengan imbalan, kalau Joe mau menerima tawarannya, dia akan diterima dengan tangan terbuka di keluarga Miller. Dan Jilly tidak perlu lagi hidup susah dengan tinggal di rumah kontrakan kumuh di luar sana. 

"Tapi resikonya besar, pa. Kasihan Joe," kata Jilly. 

"Lalu, apa kamu lebih tega melihat papa yang berada di dalam jeruji besi itu?" balas Aland. 

Jilly bingung sejadi jadinya. Dua duanya sosok penting dalam hidupnya. Bukan pilihan yang mudah. 

"Mama rasa, Joe pasti mau menolong keluarga kita, Jilly. Dia begitu mencintaimu," timpal Rosita Miller. Dia ikut mempengaruhi putrinya. 

"Lagipula palingan hanya tujuh sampai delapan tahun dia dipenjara. Nanti papa akan suruh pengacara papa untuk mengejar remisi. Dengan begitu, hukuman Joe bisa terpangkas. Sudahlah, pengacara papa sudah mengatur itu semua," tambah Aland. Seolah olah dia memberikan angin segar kalau Joe tidak akan lama hidup di dalam penjara. 

Dilema, tentu saja. Tapi lagi lagi, Jilly juga tidak bisa melihat sang ayah menderita dengan hidup mendekam di dalam penjara. 

Buangan napas Jilly begitu berat. Sangat sulit untuk memutuskan. Namun akhirnya, karena desakan yang begitu kuat dari pihak keluarga, dan juga iming iming yang menggiurkan, Jilly pun mengikuti kemauan papa dan mamanya. Dia coba berbicara pada Joe. 

"Papa bilang begitu?" Tanya Joe menatap wajah istrinya serius. Joe shock begitu mendengar permintaan Jilly. 

Jilly mengangguk singkat tanpa berani menatap langsung wajah suaminya. Sungguh, dia pun berat mengatakan ini pada Joe. 

"Resikonya besar, Jilly. Aku bisa dipenjara dalam waktu lama. Itu jumlah yang tidak sedikit." Joe berusaha memberi pengertian pada Jilly.  

"Aku mengerti. Tapi pikirkan imbalannya, Joe.  Setelah itu papa sama mama akan merestui hubungan kita. Mereka juga berjanji untuk memberikan kita rumah dan mobil. Jadi kita nggak perlu lagi tinggal di kontrakan jelek kayak gini." 

"Iya tapi Jil ... " Sampai tidak kuat Joe melanjutkan perkataanya. Dia tidak tega melihat wajah Jilly yang sudah lusuh dan penuh kesedihan. 

Joe sadar, selama ini Jilly sudah banyak menderita lantaran memilih menikah dengannya. Semua fasilitas dan kemewahan yang dia miliki, dicabut orang tuanya. Sama sekali Jilly tidak mendapatkan apapun. Sampai Kiara, buah hati dari hubungannya dengan Joe pun terlahir, Aland dan Rosita tidak peduli. Mereka menutup rapat rapat pintu rumah begitu Jilly memutuskan menikah dengan Joe. 

Mungkin ini saatnya aku berkorban untuk Jilly. Joe membuang napas berat. Kemudian, dia mendekati istrinya lalu membelai lembut wajah Jilly. "Baiklah. Aku bersedia," ujar Joe. 

"Benarkah?" Sorot mata Jilly begitu senang. Sungguh aneh. Padahal, dengan begini besar kemungkinan Joe akan masuk ke dalam sel tahanan atas tuduhan penggelapan uang sejumlah dua puluh milliar. Yang seharusnya hukuman itu jatuh kepada Aland, papa Jilly.

Pengacara Aland sudah mengaturnya. Uang itu akan dimasukan ke rekening Joe. Dan begitu terjadi audit, pihak pemeriksa akan mendapatkan uang itu milik Joe. Bagaimana caranya, pengacara Aland sudah lebih pandai mengerjakan itu. 

Dan dua minggu setelah pengauditan, Joe ditahan pihak berwajib dan pengadilan menjatuhkan hukuman sepuluh tahun masa tahanan. Saat itu Jilly shock sejadi jadinya. 

"Kamu benar sayang. Tidak seharusnya orang terhormat seperti kita mengotori binatang busuk seperti dia!" Ujar Vino tajam. Pada saat mengatakan ini, Vino merangkul Jilly kemudian mengecup kening Jilly di depan mata Joe. Sungguh, membuat darah Joe mendidih. 

"Apa yang bisa kau lakukan, gembel? Masih berani bermimpi untuk menjadi suami Jilly?" tantang Vino. 

Beat! 

"Dan harus kau tau, aku sebentar lagi akan menikahinya."

"Kurang ajar!"

"Hentikan!" Jilly mencegah Joe yang akan memukul Vino. 

"Ceraikan aku!" Sorot mata Jilly begitu tajam membelah pandangan Joe pada saat mengatakan ini. Tentu saja membuat Joe terpukul mental sejadi jadinya. Kata kata itu mustahil keluar dari mulut Jilly kalau mengingat dirinya tiga tahun kebelakang. 

Sampai tidak bisa berkata apa apa Joe mengahadapi istrinya. Kotak berlian yang ada di tangannya pun terjatuh. 

Tadinya, kalung Queen's Mary Diamond yang baru saja Joe beli dengan harga 2,4 juta US akan dia pasangkan ke leher indah Jilly sebagai hadiah terindah dari Joe. 

Vino ngeh dengan barang itu. Dia pun memungutnya. 

Vino tergelak begitu melihat brand terkenal tersemat di bingkai kotak yang membungkus sebuh kalung mewah. 

"Haha. Queen's Mary! Kau beli barang tiruan ini dimana?" Ejeknya.

Beat!

"Sungguh memalukan! Jilly itu alergi dengan barang murahan! Sudahlah sebaiknya kau ceraikan dia! Dia lebih layak hidup bahagia denganku!" 

Bola mata Jilly pun berputar begitu mendengar merek berlian yang super mewah, indah dan elegan disebut Vino.  Semua orang, khususnya mereka yang tau barang bagus tentu kenal dengan nama brand itu. 

"Kenapa kamu harus pura pura begini? Terlalu naif selama ini aku bisa buta mencintai kamu," ucap Jilly. Dia tersinggung karena Joe sudah memberikannya barang bermerek tapi palsu. 

Sebelumnya, baru saja Jilly mendapatkan jam mewah seharga 5000 US dari Vino. Tentu dengan begitu dia membandingkan hadiah Vino dengan pemberian Joe yang menurutnya hanya barang imitasi seharga sepuluh atau paling banyak dua puluh dollar. 

"Kenapa selama ini aku bisa bodoh mencintaimu, Joe." Sambil mengatakan ini, Jilly menginjak injak kotak kalung dengan kalungnya sekalian. 

Hati Joe semakin hancur mendapatkan itu. Apa dia tidak tau, kalau itu berlian asli? 

Joe memilih untuk pergi dan meninggalkan Jilly bersama laki laki pilihannya. Tapi tidak dengan Kiara. Joe harus membawa Kiara. 

Hanya saja begitu dia membuka kamar Kiara, Joe terkejut mendapatkan Kiara tidak ada. 

"Kamu mau mencari siapa? Kiara?" Ujar Jilly.

Beat!

"Kiara sudah dibawa pulang sama mama." 

Joe membalik tubuhnya dengan perasaan marah. 

"Kiara aku serahkan sama mama. Aku akan mengurus pernikahanku dengan Vino. Rasanya aku tidak akan sanggup kalau harus mengurus Kiara juga," ujar Jilly dengan enteng. 

"Kamu memang keterlaluan! Aku akan membawa kembali Kiara," ucap Joe penuh penekanan. 

"Oh ya? Memangnya kamu sanggup merawat Kiara? Dia butuh susu, makanan bergizi. Apa kamu sanggup memenuhi kebutuhannya? Joe Joe, buat kamu makan sehari hari aja, kamu susah. Sekarang, kamu udah tidak kerja. Lantas dari mana kamu bisa mendapatkan uang?" 

Joe menatap marah Jilly. "Bukan urusanmu! Aku harus membawa Kiara kembali bersamaku! Dia anakku!" Setelah mengatakan ini, Joe pun beranjak. 

"Ambilah kalau kamu bisa!" Seru Jilly lantang di tengah tengah kaki Joe yang bergerak cepat.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
34 Bab
บทที่ 1 ราตรีสุดท้าย
บทที่ 1 ราตรีสุดท้าย ภายในห้องคุมขังที่มืดมนสตรีที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นพระชายากลับต้องถูกจองจำอยู่ในคุกแห่งนี้เพียงเพราะวิบากกรรมของนางในชาติปางก่อน ทำให้นางต้องมาชดใช้ในชาตินี้ กลิ่นห้องขังที่เหม็นอับความชื้นของพื้นห้องทำให้ร่างที่ถูกการโบยตีเป็นแผลเต็มตัว หนาวสั่นจนทนไม่ไหว นางนอนร้องไห้ด้วยความช้ำใจเพราะเหตุใดบุรุษที่เคยพร่ำรักนางหนักหนาถึงได้ตัดสินนางเช่นนี้ ร่างกายที่เจ็บปวดยากที่จะพยุงให้ตนเองลุกขึ้นจากพื้นเยือกเย็นไปที่กองฟางข้างๆ ได้ แสงของดวงจันทร์สาดส่องเข้ามากระทบใบหน้าที่ตอนนี้ช้ำเขียวไปหมดจากที่เคยแสนงามบัดนี้ได้เปลี่ยนไปแล้ว นางนอนอิดโรยอยู่ที่พื้นพลางใช้มือลูบที่ท้องห่วงแต่ลูกของตนที่ต้องมาเจอเรื่องเช่นนี้ สักพักนางก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาหานางที่ห้องขังนี้ ในใจของนางหวังว่าจะเป็นคนที่ตนรักแต่ทว่ามิใช่อย่างที่นางคิดกลับกลายเป็นสาวใช้ข้างกายของนางที่เดินเข้ามาพร้อมข้าวปั้นที่แอบซุกซ้อนเอาเข้ามา“พระชายา เป็นอย่างไรบ้างเพคะ หม่อมฉันสงสารพระชายาเหลือเกิน ท่านกินอันนี้สักหน่อยเถอะเจ้าค่ะ” สาวใช้นั่งลงข้างๆนางที่ถูกโซ่ตรวนมัดขาทั้งสองข้าง
Baca selengkapnya
บทที่ 2 แรกพบ
บทที่ 2 แรกพบในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใสจวิ้นอ๋องได้มาที่บ้านของเจ้าเท้าโจเพื่อปรึกษาหารือในเรื่องกองกำลังของแม่ทัพหยวนเป่าที่ตอนนี้ได้อยู่ที่ทางใต้ของแคว้นว่าจะทำเช่นไรต่อไป เมื่อทั้งคู่พูดคุยกันเสร็จสิ้น จวิ้นอ๋องจึงขอตัวกลับจวนหลิ่งฟู่บุตรสาวของใต้เท้าโจที่กำลังเดินเล่นอยู่กับสาวใช้ได้เดินผ่านจวิ้นอ๋องไปด้วยความงามของนางที่เสมือนต้องมนต์ทำให้จวิ้นอ๋องมองนางไม่ละสายตาจนใต้เท้าโจได้ถามขึ้น"ท่านอ๋องท่านว่านางงดงามใช่มั้ยท่านถึงมองนางไม่ละสายตาเช่นนี้""นางงามราวกับนางฟ้าว่าแต่นางเป็นบุตรสาวของบ้านใดทำไมข้าไม่เคยคนงามเช่นนางมาก่อน""โฮ๊ะๆ นางเป็นบุตรสาวคนเดียวของกระหม่อมเองพะย่ะค่ะ หลิ่งฟู่ท่านอยากรู้เรื่องของนางทำไมกันหรือพะย่ะค่ะ""บุตรสาวของเจ้างั้นรึงั้นข้าก็ขอพูดตามตรงข้ารู้สึกชอบนางแม้จะเห็นนางเพียงครั้งแรกก็ตาม ท่านจะว่าอย่างไรหากข้าจะให้ฝ่าบาทมาขอบุตรสาวของท่านให้กับข้า""ท่านอย่าพึ่งใจร้อนกระหม่อมต้องถามความเห็นของลูกสาวกระหม่อมก่อนอีกสามวันจะให้คำตอบแก่ท่าน ท่านอดใจรอหน่อยเถิดพะย่ะค่ะ" แม้จวิ้นอ๋องจะใจร้อนแต่เขาเองก็รู้ดีมันยากที่คนที่เคยเจอหน้ากันจะให้มาแต่งเข้าจวนเลยก็คงไม่ใช
Baca selengkapnya
บทที่ 3 เขินอาย
บทที่ 3 เขินอายบ้านใต้เท้าโจวันนี้อากาศช่างสดใส ลมพัดเย็นสบายหลิ่งฟู่กับท่านแม่ของนางช่วยกันทำขนมไว้ทานเล่น หลิ่งฟู่นางมักจะทำอาหารอร่อยแม้จะเป็นบุตรสาวของใต้เท้าแต่ท่านแม่ของนางก็มักจะสอนให้นางเก่งทุกอย่างภายในบ้านเพื่อวันหนึ่งนางมีครอบครัวจะได้ไม่ขาดตกบกพร่องเอาได้“ท่านแม่ ขนมฝีมือท่านแม่อร่อยมากๆ เลยเจ้าค่ะ ข้าชอบมากๆ เมื่อไหร่ที่ท่านแม่ทำ ดูพุงน้อยๆ ของข้าสิเจ้าคะ ตอนนี้บวมเบ่งอย่างกับมีเด็กอยู่ด้านใน ฮาฮ่า” คำพูดคำจาของหลิ่งฟู่ที่ออดอ้อนประจบประแจงแม่ของนางจนทำให้ท่านแม่เอามือมาลูบหัวอย่างเอ็นดู“เจ้านี่ก็ช่างพูดเหลือเกินนะหลิ่งฟู่ เอานี่ขนมเอาไปให้ท่านพ่อเจ้าที เห็นว่าวันนี้ท่านจวิ้นอ๋องมาหาที่ห้องทำงานซูฮวาส่วนเจ้าก็เอาน้ำชานี่เดินตามคุณหนูของเจ้าไปด้วย”หลิ่งฟู่ได้ยินผู้ใดมาเยือนนางรีบลุกขึ้นปัดเสื้อผ้าอาภรณ์ให้ดูสะอาดตาและหันไปถามท่านแม่ของตนว่าตอนนี้ใบหน้าของนางดูดีหรือไม่“ท่านแม่ใบหน้าของข้ามีอันใดติดอยู่หรือไม่ ซูฮวาเจ้าดูเสื้อผ้าให้ข้าทีมีตรงไหนที่หลุดลุ่ยหรือไม่”ท่านแม่ของนางถึงกับหัวเราะออกมาในความใส่ใจเมื่อเห็นลูกสาวของตนตื่นเต้นดีใจเมื่อจะได้เห็นจวิ้นอ๋องใกล้ๆ ช่
Baca selengkapnya
บทที่ 4 ความหอมหวานในคืนเข้าหอ
บทที่ 4 ความหอมหวานในคืนเข้าหอหลายวันถัดมาที่บ้านของใต้เท้าโจได้จัดงานอย่างยิ่งใหญ่ หลิ่งฟู่อยู่ในชุดมงคลสีแดงใบหน้าก็ถูกคุมด้วยผ้าสีแดงเช่นกันนางนั่งอยู่ภายในห้องเพื่อรอเวลาอย่างใจจดใจจ่อ ซูฮวาสาวใช้ของนางนั่งร้องไห้กระซิกๆ อยู่ข้างกายไม่ห่าง“ข้าแต่งงานใยเจ้าต้องร้องไห้เหมือนข้าจะไปตายเยี่ยงนี้เล่า”“ฮือ ๆ คุณหนูสวยมาก สวยจนข้าร้องไห้เพราะดีใจต่างหากล่ะเจ้าคะ อีกอย่างวันนี้ข้าก็ต้องเข้าไปอยู่ที่จวนของจวิ้นอ๋องพร้อมกับท่าน ข้ากลัวท่านจวิ้นอ๋องนี่เจ้าค่ะ “ซูฮวาเช็ดน้ำตาและซบลงที่ตักของหลิ่งฟู่“เจ้านี่ก็ทำตัวเป็นเด็กไปได้ มีข้าอยู่อย่างไรข้าไม่ให้ใครทำอันใดเจ้าได้”ทั้งคู่พูดคุยกันอยู่ท่านแม่ของหลิ่งฟู่ก็เดินเข้ามาบอกบุตรของตนว่าตอนนี้ขบวนรถเกี้ยวของจวนจวิ้นอ๋องได้มาอยู่ที่หน้าบ้านแล้ว“หลิ่งฟู่ ตอนนี้ท่านจวิ้นอ๋องมารอรับเจ้าอยู่ที่หน้าบ้านแล้วมากับแม่เถิดแม่จะเดินไปส่งเจ้าเอง.”“ได้เจ้าค่ะ ท่านแม่” หลิ่งฟู่ลุกขึ้นเดินอย่างสง่าผ่าเผยออกไปพร้อมๆ มารดา ตอนนี้ใต้เท้าโจก็ได้ยืนพูดคุยอยู่กับจวิ้นอ๋อง เมื่อเห็นบุตรของตนเขาจึงจับมือของหลิ่งฟู่ส่งมอบให้แก่จวิ้นอ๋อง“กระหม่อมขอฝากบุตรสาวของก
Baca selengkapnya
บทที่ 5 อาหารยามเช้าของจวิ้นอ๋อง
บทที่ 5 อาหารยามเช้าของจวิ้นอ๋องรุ่งเช้าของอีกวันเสียงนกกระจิบร้องดังกังวารแต่ก็ไม่สามารถรบกวนการนอนของหลิ่งฟู่ได้ ตอนนี้นางนอนขดตัวอยู่ในอ้อมกอดของจวิ้นอ๋องอย่างมีความสุข หลังจากที่เหน็ดเหนื่อยมาทั้งคืน นางได้นอนก็ใกล้จะสว่างแล้วทำเอานางปวดร้าวไปทั้งตัว นางเริ่มขยับตัวเพราะนอนท่านี้มานาน“อือ ข้ายังไม่ให้เจ้าลุกไปที่ใดนอนต่ออีกสักหน่อยเถอะนะ” จวิ้นอ๋องรู้ถึงการดิ้นของนางเลยกอดนางไว้แนบอกและไม่ให้นางหนีเขาไปไหน“หม่อมฉันไม่ได้จะลุกเพคะ หม่อมฉันแค่พลิกตัวเปลี่ยนท่าเท่านั้น หม่อมฉันเหนื่อย” นางพูดจบก็นอนบนแขนของจวิ้นอ๋องและหันหลังให้เขา แต่ทว่านางกลับรู้สึกถึงอะไรแปลกๆ ที่ทิ่มแทงขานางอยู่“ท่านพี่ที่นอนของท่านมีไม้ด้วยหรือเพคะ”“ก็ไม่มีนะทำไมเจ้าว่าเช่นนั้นล่ะ นี่ที่นอนของจวิ้นอ๋องนะ”“ก็หม่อมฉันรู้สึกถึงอะไรที่มันกำลังทิ่มแทงอยู่นี่เพคะ”“เจ้าก็ลองจับมันดูสิ” ด้วยความอยากรู้หลิ่งฟู่จึงคว้ามือไปจับแท่งที่นางสงสัยจนความอยากรู้ของนางได้หายไปเมื่อนางสัมผัสถึงเนื้ออุ่นๆ ที่กำลังขยายขึ้นเรื่อยๆ ตอนที่มือของนางไปสัมผัส ทำให้นางรีบดึงมือออกมาทันทีตอนนี้นางอายหน้าแดงจนถึงใบหู จวิ้นอ๋องที่นอนอ
Baca selengkapnya
บทที่ 6 ท่ามกลางธรรมชาติที่โอบกอด
บทที่ 6 ท่ามกลางธรรมชาติที่โอบกอดรุ่งเช้าของอีกวันหลิ่งฟู่ได้ตื่นมาแต่เช้าเตรียมตัวออกไปที่หมู่บ้านทางด้านใต้กับจวิ้นอ๋องวันนี้ซูฮวานางไม่ได้เดินทางไปด้วยเพราะท่านอ๋อนจะเดินทางโดยการควบม้าไป ทำให้หลิ่งฟู่ต้องไปกับจวิ้นอ๋องและทหารของเขา"เจ้าเตรียมตัวเสร็จแล้วรึ" จวิ้นอ๋องที่เดินเข้ามาจากด้านนอกเพราะเขาออกไปสั่งให้บ่าวรับใช้เตรียมม้าไว้ให้''ข้าเตรียมตัวเสร็จแล้วเพคะ ""งั้นดีเลย เราออกเดินทางกันเถอะสายมากเดี๋ยวเจ้าจะร้อน""ได้เพคะ ซูฮวาเจ้าอยู่ที่จวนอย่าทำเรื่องอันใดให้ข้าเดือดร้อนเข้าใจมั้ย" ก่อนนางจะออกไปจากห้องได้หันกลับไปสั่งสาวใช้อย่างเป็นห่วง''เข้าใจแล้วเพคะ ขอให้ท่านทั้งสองคนเที่ยวให้สนุกนะเพคะ""เดี๋ยวข้าจะแวะซื้อขนมอร่อยๆ มาฝากเจ้านะซูฮวา""ขอให้ท่านอ๋องและพระชายาเดินทางปลอดภัยนะเพคะ "ซูฮวาโบกมือให้กับเจ้านายของตนที่นั่งม้าไปกับท่านอ๋องพร้อมออกเดินทาง หลิ่งฟู่เองก็เช่นกันทั้งสองคนเดินทางมาถึงกลางทางก็ได้พักกินข้าวที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งตอนนี้ก็ใกล้จะเที่ยงแล้วจวิ้นอ๋องสั่งอาหารมาให้หลิ่งฟู่นั่งกินอยู่ผู้เดียวก่อนที่เขาจะขอตัวออกไปทำธุระด้านนอกสักครู่ โดยให้ทหารของเขาเฝ้าค
Baca selengkapnya
บทที่ 7 ออกรบ
บทที่ 7 ออกรบวันเวลาล่วงเลยมาเป็นเดือนความรักของท่านอ๋องมอบให้หลิ่งฟู่ก็มากเพิ่มขึ้นทุกวัน ไม่มีวันใดที่ท่านอ๋องจะออกห่างจากหลิ่งฟู่ได้เลยวันนี้หลิ่งฟู่ได้เข้าครัวทำขนมที่ท่านแม่เคยสั่งสอนมาเพื่อนำไปให้ท่านอ๋องได้ชิมก็เกิดทำมีดบาดมือของตนเองเพราะความเหม่อลอย"โอ๊ย!! " หลิ่งฟู่ร้องออกมาด้วยความตกใจปนความเจ็บที่มือ ซูฮวารีบเดินเข้ามาดูนายหญิงของตนด้วยความร้อนรน"เลือด พระชายาเลือดออกทำเช่นไรดี ท่านคงต้องเจ็บน่าดูข้าว่าท่านกลับห้องก่อนเถิดเพคะ ขนมพวกนี้เดี๋ยวหม่อมฉันจะทำให้เองนะเพคะ""โธ่!! ซูฮวาข้าแค่ตกใจเลยร้องออกมา ข้าไม่ได้เจ็บมากเสียหน่อย ข้าทำต่อได้""ไม่ได้เพคะ หม่อมฉันไม่ให้ทำ ท่านไปห้องก่อนเถอะนะเพคะ" ซูฮวาดันตัวของหลิ่งฟู่ออกมาจนนางอ่อนใจเลยทำตามที่ซูฮวาบอกทั้งๆ ที่นางได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย"นี่พวกเจ้าช่วยดูขนมพวกนี้ให้ข้าด้วย เดี๋ยวข้าจะพาพระชายาไปพักที่ห้องก่อนแล้วข้าจะมาทำต่อ" ซูฮวาหันหลังมาบอกคนรับใช้อีก 2-3 คนที่ท่านอ๋องได้ให้พวกนางมาดูแลปรนนิบัติหลิ่งฟู่ช่วยซูอวา"ได้เจ้าค่ะ"นางได้มาส่งหลิ่งฟู่ที่ห้องและทำแผลที่มือเป็นจังหวะเดียวกันที่ท่านอ๋องเดินเข้ามาเห็นพอดี"เก
Baca selengkapnya
บทที่ 8 ท่านอ๋องได้รับบาดเจ็บ
บทที่ 8 ท่านอ๋องได้รับบาดเจ็บหลิ่งฟู่วิ่งออกมาจากห้องด้วยความดีใจที่จะได้พบหน้าของสามีที่นางคิดถึงสุดหัวใจ นางเดินกึ่งวิ่งตรงไปที่ทางเข้าจวนก็พบกับท่านอ๋องที่ตอนนี้ถูกทหารแบกตัวของเขาที่ได้รับบาดเจ็บลงจากหลังม้า ใจของหลิ่งฟู่ไม่อยู่กับเนื้อกับตัวจากที่ยิ้มร่าออกมาต้องหุบยิ้มในทันทีนางเองแทบไม่มีเรี่ยวแรงที่จะเดินเมื่อเห็นคนที่รักได้รับบาดเจ็บเลือดไหลออกมาไม่หยุด"ท่านพี่ท่านได้รับบาดเจ็บ ข้าจะทำเช่นไรดี ซูฮวาเจ้าไปตามหมอมาโดยเร็ว ส่วนพวกเจ้ารีบพาตัวของท่านอ๋องไปที่ห้องของข้า" แม้ว่านางจะทุกข์ใจแต่ทว่าบัดนี้นางต้องตั้งสติช่วยเหลืออาการบาดเจ็บของท่านอ๋องเสียก่อน ใบหน้าผีดเผือกไร้เลือดฝืนยิ้มแห้งให้กับเมียรักของตนและเอ่ยเสียงออกมาอย่างแหบพร่า"ข้าไม่เป็นอะไรมากเสียหน่อย ดูหน้าเจ้าสิทำไมมองเหมือนข้าจะตายจากเจ้าอย่างไรอย่างนั้น " จูบจบท่านอ๋องก็หมดสติลงทันที"ท่านพี่ อย่าพึ่งเป็นอะไรนะเคะ พวกเจ้ารีบพาท่านพี่ไปที่ห้องโดยเร็ว" สีหน้าตื่นตะหนกเมื่อเห็นท่านอ๋องหมดสติไปต่อหน้าต่อตา ด้วยความเป็นห่วงและตกใจหลิ่งฟู่ฟูมฟายร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายผู้ใดทหารพาตัวท่านอ๋องมานอนบนเตียงหลิ่งฟู่รีบแก้เสื้
Baca selengkapnya
บทที่ 9 ออกรบอีกครา
บทที่ 9 ออกรบอีกคราสามวันผ่านมาท่านอ๋องได้พาหลิ่งฟู่เดินเล่นแถวตลาดก็ได้ผ่านหน้าบ้านของใต้เท้าท่านหนึ่งและได้ยินเสียงเอะอะโวยวายของสตรีสองนางที่แย่งชิงดีชิงเด่นจนทำให้ใต้เท้าผู้นั้นปวดหัวกับสตรีทั้งสองนางทำให้เขารีบเดินออกจากบ้านไปอย่างหัวเสีย ท่านอ๋องเห็นภาพตรงหน้าและตระหนักว่าตนเองจะไม่มีทางรับสตรีใดมาเป็นอนุเขาจะมีเพียงหลิ่งฟู่พระชายาเพียงผู้เดียว"ใยเจ้าต้องทำหน้าเช่นนั้นด้วย" ท่านอ๋องสังเกตุสีหน้าวิตกกังวลของหลิ่งฟู่ที่แสดงออกมาอย่างชัดเจน"ในภายภาคหน้าข้าคงต้องตบตีชิงดีชิงเด่นเช่นนี้กับพระชายารองไหนจะอนุของท่านพี่สินะ แค่ข้าเห็นภาพเมื่อครู่ข้ายังรู้สึกเหนื่อยใจ หากวันนั้นเกิดขึ้นจริงข้าเองก็ไม่รู้จะเป็นเช่นไร""เจ้าคิดไปไกลแล้วชายา ข้าจวิ้นอ๋องไม่คิดจะมีพระชายารอง และจะไม่รับผู้ใดเป็นอนุเพิ่ม ข้าจะมีเพียงชายาเท่านั้นสบายใจได้เลย ดูสิเจ้าคิดมากเสียจนคิ้วจะชนกันอยู่แล้วไปที่ตลาดหาขนมที่เจ้าชอบกินกันเถอะ ข้าจะซื้อทุกอย่างที่ชอบให้ทั้งหมดเลย""ท่านพูดเองนะเะคะ ข้าจะพลานเงินท่านพี่ให้หมดเลย" หลิ่งฟู่มีสีหน้าเปลี่ยนไปทันทีเมื่อนางถูกตามใจและท่านอ๋องเองก็ช่างรู้ใจว่านางชอบของหวานเพียง
Baca selengkapnya
บทที่ 10 สตรีในฝัน
บทที่ 10 สตรีในฝัน"กรี๊ด!!! ไม่นะท่านพี่อย่าทิ้งข้าไป " หลิ่งฟู่สะดุ้งตื่นกรีดร้องออกมาเสียงดังทำให้ซูฮวาที่นอนอยู่ใกล้ๆ ได้ยินเสียงเจ้านายของตนจึงรีบลุกขึ้นมาดูว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น"เกิดอะไรขึ้นเพคะ ทำไมท่านถึงกรีดร้องยามวิการเช่นนี้ หรือว่าท่านโดนแมลงกัดหรือเพคะ ดูสิเหงื่อท่านไหลเต็มตัวไปหมดแถมท่านยังสั่นเทาเช่นนี้ เดี๋ยวหม่อมฉันไปจุดไฟก่อนนะเพคะจะได้หาแมลงที่กัดท่านเจอ"ซูฮวากำลังลุกไปจุดเทียนแต่ถูกหลิ่งฟู่ดึงแขนนางไว้ก่อน"เจ้าอย่าพึ่งไปไหน เมื่อครู่ข้าแค่ฝันร้ายไม่ได้ถูกแมลงกัดต่อยหรอก ""โธ่ หม่อมฉันก็คิดว่าท่านถูกแมลงกัดเสียอีก แล้วท่านฝันว่าอย่างไรหรือเพคะถึงได้กรีดร้องออกมาเช่นนี้ ""ข้าฝันเห็นเลือดและท่านพี่ที่กำลังจะจากข้าไป ข้ากลัวเหลือเกิน""โบราณกล่าวว่าฝันร้ายจะกลายเป็นดี อาจเป็นเพราะท่านคิดมากและเป็นห่วงท่านอ๋อง ท่านเลยฝันเช่นนี้คงไม่มีเรื่องอันใดเกิดขึ้นหรอกเพคะ ท่านนอนต่อเถิด อีกตั้งหลายชั่วยามกว่าจะเช้า หากพระชายากลัวหม่อมฉันก็จะนั่งเฝ้าจนกว่าพระชายาจะหลับนะเพคะ""แต่ความฝันมันน่ากลัวจริงๆ นะ ท่านพี่เปลี่ยนไปมาก มากจนข้าเองไม่เคยพบเจอแถมในความฝันท่านพี่ยังเดินจากข้
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status