พรของเซียวเย่วเย่ว

ในหมู่บ้านกลางหุบเขาครอบครัวที่ติดภูเขาท้ายหมู่บ้าน สาวน้อยเย่วเย่วที่ร่างกายอ่อนแอมาตั้งเกิดซ้ำมาโดนลูกสาวของลุงใหญ่ผลักตกน้ำเพราะไปช่วยมารดาซักผ้าที่ลำธารท้ายหมู่บ้าน หัวของเย่วเย่วกระแทกกับหินในลำธารและสลบไป มารดาอุ้มบุตรสาววิ่งกลับบ้านในคืนนั้นสาวน้อยไข้ขึ้นไม่มีสติเธอคิดว่าตัวเองคงจะไม่รอดชีวิตอยู่กับบิดามารดาต่อไปอีกแน่นอน สาวน้อยตั้งจิตอธิฐานต่อเทพเซียนให้ช่วยส่งคนมาช่วยครอบครัวของเธอให้รอดจากการกดขี่ข่มเห่งของย่ากับลุงใหญ่ป้าสะใภ้ใหญ่ที่เอาเปรียบครอบครัวของเธอมาโดยตลอด ตำลึงทุกบาทหามาได้ย่าก็จะยึดเข้ากองกลางทั้งหมด ข้าวได้กินเพียงน้ำต้มข้าวใสๆใส่ธัญพืชหยาบๆอย่าหวังว่าจะได้กินเนื้อกินไข่ ทั้งที่บิดาล่าสัตว์มาได้กับพี่ชายจะโดนย่ายึดไปขายทั้งหมด เรียกได้ว่าคนหาไม่ได้กินคนกินไม่ได้หากับคำที่ว่ากตัญญูคำเดียวที่ย่าเอามาข่มบิดาให้ไม่กล้าเถียงมารดาของตัวเอง จนทำให้ลูกกับภรรยาลำบากจนถึงทุกวันนี้ พี่ชายของเธอก็ไม่ได้เรียนต้องทำงานงกๆ ต่างกันกับลูกๆของลุงใหญ่ที่ได้กินดีอยู่ดีทุกอย่างเพียงเพราะเกลียดมารดาของนางที่ยากจน และบิดาที่ยอมย่าก็เพราะรับปากว่าจะทำงานทุกอย่างขอเพียงมารดาไม่ขัดที่ท

ทุกคนทานข้าวด้วยความสุขพ่อแม่พี่ชายถึงกับน้ำตาไหลที่ผ่านมาตั้งแต่แต่งงานกับมารดาบิดาก็ไม่เคยได้กินเนื้อเต็มปากเต็มคำ ต้องแอบย่างไปให้ภรรยาที่ทุ่งนาบางครั้งที่จับไก่ได้หลายตัวไปให้ แต่มันก็ไม่ใช่จะจับไปบ่อยได้เพราะมารดาจ้องมองครอบครัวของตนตลอดเวลาหาโอกาสช่างยากเย็น แม้คนที่หาเนื้อได้แต่ไม่เคยได้กินอิ่มเลยสักครั้ง เซียวอี้ถังน้ำตาซึมพอคิดถึงสิ่งที่ตัวเองกับลูกทุกคนถูกคนที่เป็นแม่ลำเอียงมาโดยตลอดจนบุตรชายอายุสิบเจ็ด ชีวิตของครอบครัวไม่เคยมีความสุขเหมือนที่ครอบครัวของคนอื่นเลย นางเซียวอี้หลันมองสามีคู่ทุกข์คู่ยากก็เข้าใจนางจับมือสามีและสบตากันด้วยความเข้าใจตลอดเวลาที่แต่งงานกับสามีนางไม่เคยถูกสามีด่าว่าเขาดีกับนางทุกอย่างจนมีลูกสองคนชายหญิงเป็นโซ่คล้องใจ ปัญหาทุกอย่างมันอยู่ที่คนที่สามีเรียกว่าแม่กตัญญูทุกอย่างแต่ที่ได้รับกลับมาคือคำด่าทอทุกวัน ไม่เว้นแม้แต่ลูกทั้งสองที่ไม่เคยได้ใช้ชีวิตของวัยเด็กเหมือนบ้านอื่นเลย แต่ทุกคนก็อดทนกับการกตัญญูโง่ๆ เหมือนที่บุตรสาวบอกกับคนบางคนที่เกลียดเราทำให้ตายเขาก็ไม่เห็นค่าสู้มาทำให้ครอบครัวของเรากินอิ่นนอนหลับและใช้ชีวิตที่เหลือให้มีค่ากับลูกๆทั้งสองคน

หลังจากที่ทำธุระกันเสร็จหมดทุกอย่างเย่วเย่วจึงพาทุกคนออกจากในมิติมาข้างนอก เป็นเวลายามเหมาปลายแล้วนางจึงให้บิดามารดาอยู่บ้านนางกับพี่ใหญ่สะพายตระกร้าขึ้นเขาพร้อมอาวุธครบมือเพื่อจะไปล่าสัตว์มาว่าจ้างชาวบ้านให้มาช่วยล้อมรั้วบ้านให้ใหม่ รวมทั้งซ่อมแซมหลังคาบ้านตรงไหนชำรุดจะทำใหม่ทั้งหมด แต่จะยังไม่ใช้ตำลึงเดี๋ยวชาวบ้านจะสงสัยเอาได้ว่าพวกนางนำตำลึงมาจากไหน ที่จริงตำลึงของนางในห้องนอนท่านตาเทพทำให้เป็นตำลึงของยุคนี้ใช้ไปทั้งชาติก็ไม่หมด แต่ที่ต้องทำแบบนี้เพราะตอนที่แยกบ้านจากบ้านใหญ่ครอบครัวของนางไม่ได้ตำลึงมาสักก้อน จึงทำให้ค่อยเป็นค่อยไปใช้สิ่งของแลกเปลี่ยนจะสะบายใจกว่าและถ้าพวกบ้านใหญ่รู้ว่าบ้านของนางมีตำลึงต้องมาอ้างบุญคุณกตัญญูจากบิดาที่ซื่อจนโง่นางอีกสองพี่น้องเดินขึ้นเขาก็เจอชาวบ้านบ้างที่ขึ้นมาเก็บผักป่าไปทำอาหารมื้อเช้ากันประปลาย บางคนที่เห็นสองพี่น้องก็ร้องถามอาการของบิดาว่าเป็นอย่างไรบ้างแต่คงได้เพียงถามไถ่เพราะพวกเขาที่เป็นชาวบ้านก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไรพอจะไปช่วยเหลือใครได้เหมือนกัน"พี่ใหญ่ที่จริงของกินเยอะแยะเพียงแต่พวกชาวบ้านยังไม่รู้จักเพราะกลัวว่าจะมีพิษจึงพากินเฉพาะที่คนเก่าค

ยามเหมาสี่คนพ่อแม่ลูกทำธุระกินข้าวทุกอย่างในมิติจนเรียบร้อยเรียบร้อยจึงพากันออกจากมิติเพราะหัวหน้าหมู่บ้านจะพาชาวบ้านมาทำงานให้ตามที่ตกลงกันเมื่อวานตอนค่ำ ส่วนท่านพ่อก็จะให้นอนแกล้งเจ็บไปก่อนจนกว่าที่บ้านจถล้อมรั้วบ้านให้เสร็จก่อน ต่อจากนี้เวลาทำอะไรก็จะได้ไม่มีคนมองเห็นมีรั้วกั้นสายตาของคนที่อยากรู้เรื่องของครอบครัวของนางพี่ใหญ่กับท่านพ่อเอาหม้อหมูตุ๋นออกมาตั้งส่งกลิ่นหอมไปจนทั่วหลังบ้าน แต่ใช้ไฟอ่อนๆอุ่นให้ร้อนใช้หม้อที่ใหญ่ที่สุดที่เห็นในบ้านของท่านตาท่านยาย เพราะตอนที่พวกท่านเสียชีวิตมารดากับบิดาเก็บใส่ห้องเก็บของเอาไว้เป็นอย่างดี พอดีท่านตาทำห้องเก็บเสบียงใต้ดินเอาไว้ไม่มีใครรู้จักนอกจากท่านแม่ ครอบครัวใหญ่ที่จ้องจะเอาทุกอย่างจึงผิดหวัง ท่านแม่รีบนำของที่พอจะใช้ได้ไปซ่อนจนหมดจึงเหลือเพียงของที่นำออกมาให้เห็นไม่มากจึงรอดจากท่ายย่าจอมเอาเปรียบไปได้แต่ยังไม่วายพูดจาด่าท่านแม่ว่าที่บ้านเก่าของท่านแม่มีหม้อเก่าๆไม่กี่ใบที่ใกล้แตกจนใช้งานไม่ได้ ส่วนมากชาวบ้านจะช่วยงานกันตามมีตามเกิดไม่มากินเหมือนงานศพในยุคของเขาที่ประเทศบ้านเกิดทุกคนช่วยงานจบก็กลับบ้านใครบ้านมัน หลังจากนำไปฝังในสุสาน

เดินทางไปถึงหลุมที่ขุดเอาไว้เกือบสองเค่อแต่ไม่ได้ทำให้ทั้งสองพี่น้องเหนื่อยเลยเพราะได้น้ำพุบำรุงร่างกายทุกวันและกินอาหารจานเนื้อทุกมื้อ จึงทำให้มีน้ำมีนวลให้เห็นบ้างแล้ว ซึ่งแตกต่างจากที่ยังไม่แยกบ้านที่ทั่งสองพี่น้องนั่งผอมแห้งมากเพราะได้กินเพียงเศษน้ำข้าวต้มถึงแล้วมาลุ้นกันดีกว่าว่าจะได้หมูป่ามาไหมนางให้พี่ชายนำหน้าไปดูในหลุมก่อนและรอลุ้นว่าจะได้หมูป่ากันหรือเปล่าหลุมแรก ที่จริงนางจะยิงเลยก็ได้แต่อยากลองวิธีนี้ดูก่อนเพื่อจะได้หมูไม่ตายลงไปเลี้ยงด้วยนั้นเองเซียวอี้เหอที่ชะโงกหน้าลงไปดูหมูในหลุมถึงกับตกใจที่มันมีหมูตัวใหญ่ถึงสองตัวยังไม่ตายพวกมันคงวิ่งจนเหนื่อยจึงนอนในหลุมหลับไป!!!!ไม่อยากจะเชื่อเลยวิธีของน้องเล็กมันดีจริงๆเลยแต่จะทำยังยังดีละถ้ามันไม่ตายพี่ชายคิดหนักทันที"โอ้ะพี่ใหญ่มีหมูป่าตกลงไปตั้งสองตัวเลยเจ้าค่ะดวงของพวกเราดีจริงๆด้วยละ" นางพูดเองเออเองคนเดียว"เยว่เอ๋อร์แล้วเราจะทำยังไรละถ้าหมูมันยังไม่ตายจะจับมันขึ้นมาจากหลุมได้เช่นไร" พี่ชายทำน่าหนักอกหนักใจมากหัวคิ้วขมวดชนกันเลย"พี่ใหญ่อย่าคิดมากนี้น้องสาวคนนี้ของพี่คือใครลูกรักของท่านตาเทพเลยนะ ข้าเตรียมยาสลบเอาไว้ให้