ข้านี่หรือขึ้นชื่อว่าสตรีตัวร้ายแสนอัปลักษณ์

ฉันเป็นสูตินรีแพทย์มาเกือบสิบปี จึงรู้ดีถึงอันตรายและความเจ็บปวดที่ผู้หญิงต้องเผชิญตอนคลอดบุตร

ยังไม่ต้องพูดถึงว่านี่คือเพื่อนสนิทที่สุดของฉัน ดังนั้นตอนที่รับสายเธอ ฉันจึงแทบไม่ลังเลแม้แต่น้อย

"หรูเยว่ ฉันใกล้คลอดแล้ว เธอเป็นหมอสูติ ฯ ที่เก่งที่สุดในโรงพยาบาล รีบมาช่วยฉันที!"

เสียงของเธอสั่นเครือ ฉันวิ่งกลับไปพลางพูดปลอบว่า "เธออย่าเพิ่งลนลานนะ ฉันใกล้ถึงแล้ว เธออยู่ห้องคลอดไหน?"

"ห้องผ่าตัดหมายเลขสาม! หมอเฉินกับคนอื่น ๆ เตรียมตัวพร้อมแล้ว รอแค่เธอมาทำคลอดให้ฉันนี่แหละ!"

ฉันวิ่งย่ำแอ่งน้ำมุ่งหน้าไปทางโรงพยาบาล น้ำโคลนใต้ฝ่าเท้าสาดกระเซ็น

แต่จังหวะที่กำลังจะวิ่งอ้อมท่อระบายน้ำซึ่งเปิดฝาทิ้งไว้ ทันใดนั้น เบื้องหน้าฉันก็มีตัวอักษรสว่างวาบขึ้นมา

ตัวอักษรเป็นสีฟ้าอ่อน ลักษณะโปร่งแสง คล้ายข้อความที่วิ่งอยู่บนหน้าจอในเกม ลอยอยู่เหนือระดับสายตา และเคลื่อนที่ตามการมองเห็นของฉัน

[อย่าเข้าไปในห้องผ่าตัดเด็ดขาด ไม่งั้นคุณจะถูกเพื่อนสนิทหลอกไปตาย!]

[เด็กในท้องเย่ชิงชิงแท้งไปนานแล้ว เธอไม่ได้ต้องการให้คุณไปผ่าตัด แต่ต้องการให้ไปเป็นแพะรับบาปต่างหาก!]

[สามีมาเฟียของเธอจะโกรธแค้นสุดขีด ถึงขั้นลงมือหักคอคุณด้วยตัวเอง!]

[หลังจากคุณตาย ครอบครัวคุณก็จะถูกแก๊งมาเฟียตามล้างแค้นอย่างโหดเหี้ยมที่สุด!]

ฉันจ้องมองข้อความเหล่านั้น หัวใจเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง

เย่ชิงชิงคือเพื่อนสนิทที่สุดของฉัน เราคบหากันมานานถึงสิบห้าปี

แล้วเธอจะมาทำร้ายฉันทำไม?

ในตอนนั้นเอง ฉันก็ได้ยินคนที่เดินผ่านมาแถวนั้นซุบซิบกันว่า

"เมื่อกี้หน้าโรงพยาบาลมีคนท้องตกเลือดถูกส่งตัวมา พวกเธอเห็นกันหรือเปล่า สภาพดูน่ากลัวจัง เด็กในท้องคงไม่รอดแน่"

"คนท้องคนนั้นขับรถเฟอร์รารี่สีแดงรุ่นลิมิตเต็ดมาด้วย ดูท่าคงไม่ใช่คนธรรมดา เรื่องของคนรวย คนเดินถนนอย่างพวกเราจะไปใส่ใจทำไม?"

ช่างบังเอิญเหลือเกินที่เย่ชิงชิงก็มีรถเฟอร์รารี่สีแดงรุ่นเดียวกัน ซึ่งมีเพียงไม่กี่คันบนโลกเท่านั้น

โทรศัพท์มือถือสั่นขึ้นมาอีกครั้ง

เย่ชิงชิงส่งข้อความเสียงมาว่า "เยว่เยว่ เธอถึงหรือยัง? มดลูกฉันหดตัวทุก ๆ สามนาทีแล้ว ฉันกลัวจังเลย... เธอรีบมาหน่อยได้ไหม? สามีฉันก็ใกล้ถึงแล้ว เขาบอกว่าอยากขอบคุณเธอด้วยตัวเองน่ะ"

เมื่อฉันฟังน้ำเสียงอ่อนหวานที่คล้ายสะอื้นเล็กน้อยของเธอ ก็รู้สึกหนาวเยือกไปทั้งแผ่นหลังทันที

ฉันกำโทรศัพท์แน่น จนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ

บนโลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญขนาดนี้เชียวหรือ?

ยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่เธอตั้งครรภ์ ตระกูลฮั่วก็ให้ความสำคัญสุดชีวิต ถึงขั้นจัดเตรียมทีมแพทย์ระดับโลกคอยดูแลอยู่ข้างกายตลอดเวลา

แล้วทำไมถึงต้องมาขอให้ฉันช่วยทำคลอดในเวลาแบบนี้ด้วย?

เมื่อคิดได้ดังนั้น ข้อความเบื้องหน้าก็ยิ่งดูน่าเชื่อถือ

หากฉันก้าวเท้าเข้าไปในห้องคลอดเมื่อไหร่ นับตั้งแต่วินาทีนั้น ฉันก็จะกลายเป็นเพียงลูกแกะที่รอวันถูกเชือด

สุดท้ายความผิดเรื่องเด็กในท้องตาย ก็จะถูกโยนมาให้ฉันรับเคราะห์เพียงผู้เดียว

ฉันไม่กล้าคิดอะไรไปมากกว่านี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกขนลุก

ห่างออกไปสามเมตร มีท่อระบายน้ำเก่า ๆ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณหนึ่งเมตรยี่สิบเซน ฯ อยู่จุดหนึ่ง

เชือกที่ขึงไว้สำหรับห้ามเข้าใกล้ถูกลมพัดจนบิดเบี้ยว ไฟก็ไม่สว่าง ตอนกลางคืนแทบสังเกตไม่เห็น

ฉันสูดหายใจเข้าลึก

สมองของฉันตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

ในเมื่อข้อความบอกว่าฉันกำลังจะถูกเพื่อนรักใส่ร้าย

งั้นฉันก็จะขอเดิมพันดูสักครั้ง!

ตราบใดที่ฉันไม่ไปปรากฏตัวที่ห้องคลอด เธอก็ปรักปรำฉันไม่ได้

ฉันจ้องไปที่บ่อท่อระบายน้ำ แสร้งทำเป็นสะดุดก้อนกรวดริมถนน…

ร่างฉันเซถลาไปข้างหน้า สองมือไขว่คว้าสะเปะสะปะ สูญเสียการทรงตัวในชั่วพริบตา

"กรี๊ด…"

แผ่นหลังกระแทกเข้ากับขอบปูนแข็ง ๆ ก้นบ่อ น่องขวาฟาดเข้ากับหัวเหล็กเส้นที่โผล่ออกมา

ความเจ็บปวดแสนสาหัสระเบิดตัวจากกระดูกขา ฉันสั่นระริกไปทั้งตัว เหงื่อเย็นเยียบผสมกับน้ำโคลนเปรอะเปื้อนเต็มใบหน้า

โทรศัพท์มือถือกระเด็นหลุดจากมือ ตกลงไปในน้ำโคลนข้างตัว

หน้าจอยังสว่าง สายเรียกเข้าจากเย่ชิงชิงดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

ฉันนอนนิ่งไม่ไหวติง

คล้ายคนที่ตายไปแล้ว