ตอนที่ 118 เนรมิตความสวย

60 1-2

            ตอนที่ 118 เนรมิตความสวย

            ในช่วงเวลานี้ ทั้งหลินจิงซูและติงเสวี่ยเหม่ยต่างก็ยุ่งหัวหมุนจนแทบไม่ได้พัก

            แม้ว่าธุรกิจชานมไข่มุกจะค่อนข้างไปได้สวยในช่วงเวลาที่ผ่านมา แต่พวกเธอก็มีกันแค่สองคนแม่ลูก แม้จะสู้ตายสักแค่ไหน ก็ยังยุ่งเกินกว่าจะรับมือไหว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่หลินจิงซูเปิดภาคเรียน เวลาในการทำงานของเธอต้องลดทอนลงถึงครึ่งหนึ่ง จนสุดท้ายหมดสิ้นหนทาง ไม่มีทางอื่นให้เลือกชนิดต้องใช้คำว่า ศัตรูในอดีตคือมิตรในวันนี้จริงๆ เธอจำต้องไปขอให้หวังหลิวและภรรยากลับมาช่วยงานเบื้องหลังอีกครั้ง

            แม้จะพูดได้ว่า เวลานี้ต่อให้สองแม่ลูกจะสามารถทำเงินได้อย่างต่อเนื่อง ทว่าแต่ละหยวนที่ไหลเข้ากระเป๋านั้น ล้วนต้องแลกมาด้วยความเหน็ดเหนื่อยชนิดเลือดตาแทบกระเด็น!

            แผงรถเข็นขายชานมไข่มุกของอู๋ซิ่วเหลียนได้ปิดตัวลงอย่างถาวรไปแล้ว นับตั้งแต่วันนั้น เธอกับย่าอู๋ก็ไม่ได้มาข้องแวะหรือก่อปัญหาใดๆอีกเลย แม้จะเป็นช่วงเวลาที่แสนเหนื่อยสักหน่อย แต่ทว่าท้ายสุด สองแม่ลูกก็มีวันที่สามารถยิ้มได้อีกครั้ง

            เช้าตรู่ของวันเสาร์ หลินจิงซูพาติงเสวี่ยเหม่ยไปที่ร้านทำผม

            ติงเสวี่ยเหม่ยที่ยังไม่ทันได้ตั้งสติรู้เรื่องรู้ราวอะไร กลับถูกลูกสาวตัวเองจับกดลงนั่งบนเก้าอี้ทำผมภายในร้านท่ามกลางความงุนงงของเธอ หลินจิงซูหันไปยิ้มกับช่างทำผมสาวสวยพร้อมกับบอกไปว่า

            “คุณพี่ค่ะ ช่วยออกแบบทรงผมที่เหมาะกับแม่หนูมากที่สุดให้หน่อยค่ะ ขอสวยๆเลยนะคะ!”

            “ได้เลยค่ะคุณน้อง!”

            ช่างสาวสวยเดินเวียนวนรอบเก้าอี้เพ่งพินิจมองติงเสวี่ยเหม่ย360องศารอบทิศ ดวงตาหรี่แคบลงคล้ายกำลังใช้สมาธิตัดสินใจเรื่องสำคัญ ครู่หนึ่งจึงค่อยพยักหน้ากับตัวเองด้วยความพึงพอใจ แล้วหันไปพูดกับหลินจิงซูว่า

            “รับรองได้เลยค่ะว่าต้องสวยมากแน่ๆ! เห็นโปสเตอร์ดาราสาวบนกำแพงนั่นมั้ยจ๊ะ? เดี๋ยวพี่จะเนรมิตคุณแม่ของหนูให้ออกมาสวยแบบจงฉู่หงในภาพเลยล่ะ! รอชมได้เลยค่ะคุณน้อง!”

             ติงเสวี่ยเหม่ยเริ่มลังเลไม่แน่ใจ เธอเองก็หันไปถามหลินจิงซูเช่นกัน

            “ทำไมจู่ๆต้องพาแม่มาเข้าร้านทำผมด้วยล่ะ? แม่ว่าแม่ไม่เหมาะกับผมทรงนั้นหรอกนะ เปลืองเงินเปล่าๆนะลูก!”

            หลินจิงซูกดไหล่ติงเสวี่ยเหม่ยที่กำลังจะลุกให้นั่งลงอีกครั้ง พร้อมกับพูดเสียงแข็งดุว่า

            “แม่คะ นานแล้วที่หนูอยากพาแม่มาทำผมสักครั้ง! ตั้งแต่หนูจำความได้ ไม่เคยเห็นสักครั้งที่แม่จะมีทรงผมสวยๆไว้อวดใครๆ! แล้วแม่รู้ได้ไงคะว่าตัวเองไม่เหมาะกับผมทรงนั้น? ตอนนี้เงินก็มีแล้ว แค่ค่าทำผมนิดๆหน่อยอย่าตระหนี่นักเลยค่ะ! เงินเป็นทาสเรานะคะ ไม่ใช่เราเป็นทาสเงิน ท่องไว้ค่ะแม่!”

            เธอยังพูดต่ออีกว่า

“แม่ค่ะ ลองนึกดูให้ดีๆนคะะ ขนาดอู๋ซิ่วเหลียนที่หมดเงินตั้งมากมายไปกับเรื่องความสวยความงาม ยังสวยได้แค่เทียบเท่าแม่ที่ไม่เคยแต่งหน้าด้วยซ้ำไป! แล้วถ้าแม่ยอมลงทุนกับเรื่องนี้สักหน่อย บางทีผลลัพธ์อาจจะไม่ลงเอยด้วยการหย่าร้ายก็ได้นะคะ!”

ใช่แล้ว ผลลัพธ์คงไม่ได้จบลงที่หลินชิงอี้หนีไปจากชีวิตของเธอ

ได้ฟังเช่นนั้น ดวงตาคู่สวยของติงเสวี่ยเหม่ยก็ฉายแววเย็นยะเยือกฉับพลัน น้ำเสียงเปล่งดังอย่างเด็ดเดี่ยวไร้ซึ่งความลังเลอีกต่อไป

“คุณช่างคะ! ขอสวยๆเลยค่ะ! จะตัดจะดัดหรืออบไอน้ำก็ได้ทั้งนั้น ทำให้สุดฝีมือเลยนะคะ! ฉันพร้อมจ่ายเต็มที่!”

หลินจิงซูยืนกอดอก เผยแสดงรอยยิ้มที่แสนภาคภูมิใจออกมา เธอทราบดีว่า เมื่อใดที่หยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด ติงเสวี่ยเหม่ยจะเปลี่ยนไปเป็นอีกคน เป็นคนที่แข็งกร้าวพร้อมกับไฟความโกรธที่ลุกโหมภายในใจ

นับตั้งแต่หลินเสวี่ยปรามาสดูถูกติงเสวี่ยเหม่ยคราวก่อน หลินจิงซูก็หมายมั่นปั้นมือว่า จะต้องเปลี่ยนแปลงแม่ของเธอให้กลายเป็นสาวสวย ชนิดที่ว่าผู้ชายทุกคนจะต้องเหลียวหลังมองเลยทีเดียว!

เปรียบเทียบกันแบบหมัดต่อหมัด โครงหน้าของติงเสวี่ยเหม่ยกับอู๋ซิ่วเหลียนนั้น ฝ่ายหลังดูเหมือนจะอ่อนด้อยกว่าหลายส่วน แต่จุดเด่นเพียงอย่างเดียวของเธอก็คือ นิสัยดัดจริตออดอ้อนและรู้จักเข้าหาเพศตรงข้ามที่ช่ำชองกว่า ทางด้านติงเสวี่ยเหม่ยนั้น แม้มีพื้นฐานรูปร่างหน้าตาที่ดีกว่ามาก แต่เพราะไม่รู้จักแต่งตัวแต่งหน้าใดๆเลย ทำให้รัศมีความโดดเด่นของเธอถูกอู๋ซิ่วเหลียนกลบเสียมิดชิด

เมื่อทำผมเสร็จแล้ว ความสวยองค์รวมของติงเสวี่ยเหม่ยก็ถูกรังสรรค์พัฒนาไปอีกระดับ ราวกับว่าถูกยกเครื่องใหม่ทั้งหมด งดงามขึ้นทันตาเห็น! ติงเสวี่ยเหม่ยในเวลานี้เปรียบดั่งคุณหนูจากวงศ์ตระกูลร่ำรวย แตกต่างจากแม่บ้านที่มีสภาพซอมซ่อดูไม่ได้ในอดีตอย่างสิ้นเชิง หลังจากนั้น หลินจิงซูก็พาแม่ของเธอไปซื้อเครื่องสำอางค์ และจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ทั้งหมด หากทดลองปล่อยเธอไปเดินบนท้องถนนตามลำพัง หลินจิงซูมั่นใจเต็มร้อยว่า ต่อให้เป็นจางหลานหรือป้าผางก็จดจำเธอไม่ได้อย่างแน่นอน!

ตอนนี้จะให้บอกว่า ติงเสวี่ยเหม่ยคือคุณหนูปกขาวลูกผู้ดีจากเมืองหลวงก็ดูจะไม่เกินจริงเลย!

            เห็นว่าหลินจิงซูยังคงใช้เงินจับจ่ายเลือกซื้อเสื้อผ้าให้ตนไม่หยุด ในฐานะคนเป็นแม่ ติงเสวี่ยเหม่ยแอบรู้สึกไม่ยุติธรรมเล็กน้อย เธอจึงปลีกตัวออกไปซื้อกระโปรงยาวสีขาว และรองเท้าหนังคู่หรูจากแบรนด์ JACOBเพื่อมอบให้กับหลินจิงซูบ้าง

            ขณะที่สองแม่ลูกกำลังเดินซื้อของกันอย่างมีความสุขอยู่บนท้องถนนนั้น ก็เริ่มมีหลายคนหันมามอง และทอดสายตาชื่นชมส่งให้ทั้งสองคนบ่อยขึ้นเรื่อยๆ

ก่อนหน้านี้ ติงเสวี่ยเหม่ยมักรู้สึกเจ็บปวดใจทุกครั้งที่เห็นเงินถูกจับจ่ายออกไปกับสิ่งเหล่านี้ แต่เมื่อเริ่มเห็นปฏิกิริยาที่แปรเปลี่ยนไปของฝูงชนรอบข้าง เธอก็แอบดีใจอยู่ลึกๆ เพราะรู้สึกถึงความคุ้มค่าของเงินที่ได้ลงทุนไป!

หญิงทั้งสองเดินยิ้มหน้าบานอย่างมีความสุขมาจนถึงหน้าบ้าน กระทั่งวินาทีนั้นเอง ทั้งคู่ก็เผชิญพบกับชายร่างสูงคนหนึ่งกำลังยืนพิงประตูอยู่ตรงหน้า ความสุขตลอดทั้งวันของสองแม่ลูกได้อันตรธานหายวับไปในทันที

ชายคนนั้นคือหลินชิงอี้…