แชร์

ตอนที่ 186 ลมสงบก่อนพายุจะมา

ผู้เขียน: Chawin
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-02-12 14:56:25

      94 1-2

      ตอนที่ 186 ลมสงบก่อนพายุจะมา

            “เป็นอะไรไปเหรอหนู? เศษเงินแค่ 800หยวนเองไม่ใช่เหรอ? ทำไมหยิบออกมาจ่ายให้ไม่ได้ล่ะ? ฉันขอเตือนไว้ก่อนนะ ถ้าไม่มีเงินจ่าย ก็เตรียมตัวไปสถานีตำรวจได้เลย!”

            จ้าวหยวนเริ่มรู้สึกรำคาญระคนร้อนใจมากขึ้นทุกที ส่วนจ้าวกั๋วผิงก็ไม่รู้ไปทำธุระแถวไหน ทำไมถึงได้หายไปนานขนาดนี้!

            “แกไม่ต้องอยากได้เงินจนตัวสั่นขนาดนั้นก็ได้ไอ้บ้านนอก! รอให้พ่อของฉันกลับมาก่อนเถอะ อย่าว่าแต่ 800หยวนเลย จะจ่ายให้ 8,000หยวนก็ยังได้!”

            “ฉันไม่อยากเสียเวลาฟังเธอโม้แล้วนังหนู! ถ้าไม่รีบควักเงินออกมาจ่ายตอนนี้ ฉันจะเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาลากตัวไปส่งที่สถานีตำรวจเดี๋ยวนี้ล่ะ!”

            สิ้นเสียงพูดจบ เจ้าของโรงแรมก็หันไปขยิบตาให้กับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ซึ่งกำลังจัดเรียงข้าวของที่เสียหายอยู่ใกล้ๆ

            ได้รับสัญญาณจากผู้เป็นนายเช่นนั้น เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็รีบตบเท้าทำความเคารพ และพูดด้วยน้ำเสียงขึงขังว่า

            “ครับเจ้านาย! ผมจะนำตัวเธอไปส่งที่สถานีตำรวจเดี๋ยวนี้ครับ!”

            ทันทีที่ได้ยินแบบนั้น ท่าทางการวางตัวของจ้าวหยวนพลันแปรเปลี่ยนไปทันที ภายใต้สถานการณ์ตอนนี้ เธอทั้งรู้สึกอึดอัดและกังวลใจเกินจะบรรยาย สุดท้ายก็ทำอะไรไม่ถูก นอกจากกระทืบเท้าร้องไห้ด้วยความโกรธแค้น

            “พ่อบ้า! รีบๆกลับมาได้แล้ว! ส่วนพวกแก ห้ามแจ้งตำรวจเด็ดขาด! ห้ามเด็ดขาดเลยนะ!!”

            เมื่อจ้าวกั๋วผิงที่เสร็จจากธุระและกลับมาถึงโรงแรม สิ่งแรกที่เขาเห็นก็คือ จ้าวหยวนผู้เป็นลูกสาวกำลังยืนร้องห่มร้องไห้อยู่หน้าแผนกต้อนรับของโรงแรม และอยู่ในสภาพกำลังปาดเช็ดน้ำหูน้ำตาดูไม่จืดเลยทีเดียว

            เขารีบวิ่งปรี่ตรงดิ่งเข้าไปหาด้วยสีหน้าโกรธเกรี้ยว ฉุดกระชากผู้คนรอบข้างที่กำลังยืนมุงดูลูกสาวของเขาออกไป พร้อมกับร้องตะโกนถามด้วยน้ำเสียงเป็นกังวลว่า

            “หยวนหยวน ใครมันกล้ารังแกลูก? ไอ้พวกบ้านนอกไร้การศึกษานี่ใช่มั้ย? บอกพ่อมา เดี๋ยวพ่อจะจัดการพวกมันให้เอง! เห็นพวกเรามาจากเมืองหลวงเข้าหน่อย ก็ทำเป็นอิจฉาตาร้อน กล้าข่มเหงรังแกกันหน้าด้านๆ! ไอ้คนจนพวกนี้นี่!”

           

            เจ้าของโรงแรมที่ยืนอยู่ข้างเคียงกันทนฟังไม่ไหวอีกต่อไป จึงขึ้นเสียงตะคอกใส่ทันที

            “ก็ลูกสาวตัวดีของคุณเที่ยวทำลายข้าวของในโรงแรมเราก่อน! มิหนำซ้ำยังทั้งด่าทั้งดูถูกพวกเราสารพัด! แต่พอจะต้องชดใช้ค่าเสียหาย กลับไม่มีปัญญาจะจ่ายซะนี่! แล้วแบบนี้จะมากล่าวหาว่าพวกเราข่มเหงรังแกได้ยังไง!”

            จ้าวหยวนร้องไห้งอแงไม่หยุด และฟ้องผู้เป็นพ่อว่า

            “พ่อคะ คนพวกนี้ต่างหากที่ดูถูกสบประมาทหนู! ข้าวของที่เสียหายมูลค่าแค่ 800หยวนเอง มันจะอะไรนักหนา? แต่พวกมันกลับข่มขู่ถึงขั้นจะพาหนูไปส่งสถานีตำรวจ! พ่อมาก็ดีแล้ว รีบๆจ่ายเงินให้พวกมันก่อนเร็วเข้า!”

            ใบหน้าของจ้าวกั๋วผิงผันเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดเกินบรรยาย ใช่ว่าเขาจะไม่รู้ ลูกสาวคนนี้มีนิสัยชอบสร้างปัญหาขนาดไหน แต่ใครจะไปคาดคิดว่า พฤติกรรมของลูกสาวเขานับวันจะยิ่งรุนแรงเกินเยียวยาไปทุกที ถึงขนาดใช้กำลังทำลายข้าวของคนอื่นเลยทีเดียว!

            ได้ยินเรื่องราวเช่นนั้น จ้าวกั๋วผิงก็ไม่กล้าต่อปากต่อคำอะไรต่ออีก เขารีบก้มหน้าควักเงินจ่ายค่าเสียหาย แล้วพาจ้าวหยานออกจากโรงรามแห่งนั้นไปโดยไว

            เขากำลังเสาะหาโรงแรมดีๆแห่งใหม่เพื่อพาลูกสาวเข้าไปพัก

            แต่ผิงเฉิงนั้นเป็นเมืองเล็กๆ โรงแรมระดับไฮเอนด์ก็มีเพียงแค่ที่นี่ที่เดียว ที่เหลือนั้น ส่วนใหญ่จะเป็นพวกห้องเช่าตามแฟลตอย่างที่พวกคนงานเช่าอยู่กัน

            จะมีแฟลตบางแห่งที่ได้รับการรีโนเวทใหม่จนดูดี ระดับใกล้เคียงกับพวกคอนโดมิเนียม แต่น่าเสียดาย เพราะสถานที่เหล่านั้นปล่อยให้เช่าเฉพาะแค่พนักงานในโรงงานใกล้เคียงเท่านั้น ส่วนคนธรรมดาทั่วไปไม่สามารถเข้าไปอยู่ได้          

            หลังจากที่จ้าวกั๋วผิงและจ้าวหยวนไล่ตะเวนดูอยู่หลายที่ ด้วยความอ่อนล้า สุดท้ายสองพ่อลูกก็ไร้ซึ่งทางเลือก นอกจากจำใจต้องเช่าห้องพักในแฟลตคุณภาพต่ำและทนอยู่ไป

            ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป เพียงแค่จ้าวหยวนได้กลิ่นเหม็นอับภายในห้อง เธอก็ร้องถามขึ้นทั้งน้ำตา

            “พ่อ! นี่เราจะต้องทนอยู่ในห้องชั้นต่ำแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนกัน?”

            “ไม่ใช่ลูกหรอกเหรอที่บอกว่าอยากจะแต่งงานกับจู้หยาน? ตอนนี้ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ ก็ร้องงอแงอยากจะกลับบ้านแล้วเหรอ?”

            ได้ยินชื่อนี้ จ้าวหยวนก็กระทืบเท้าด้วยความหงุดหงิด

            “แล้วจะให้หนูทำยังไง?! ในเมื่อจู้หยานมีคนอื่นในใจแล้ว! หนูยังเห็นสองคนนั่นจับมือถือแขนกันด้วย!”

            “จับมือกัน?”

            จ้าวกั๋วผิงเดาะลิ้นร้องอ๋อในบัดดล

            “ผู้หญิงคนนั้นที่ลูกกำลังพูดถึง ก็คือสาวน้อยที่เราเห็นตอนไปบ้านตายายของจู้หยานวันนี้ใช่มั้ย?”

            “นั่นแหละ! เป็นนังสารเลวนั่นล่ะค่ะ!”

            จ้าวหยวนกัดฟันกรอดอย่างสุดจะทน พูดถึงหลินจิงซูขึ้นครั้งใด เธอก็รู้สึกเกลียดชังเสียยิ่งกว่าอะไรดี

            “เดาไว้ไม่ผิดจริงๆ! จู้หยานเสียท่าให้กับแม่คนนี้จริงๆด้วย! เมื่อครู่พ่อเพิ่งออกไปตระเวนสืบค้นประวัติครอบครัวของนังผู้หญิงคนนี้มา ต้องบอกเลยว่า ผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา! แม้แต่พ่อของตัวเอง มันก็เล่นงานมาแล้ว!”

            “พ่อคะ นี่พ่อรู้อะไรมาบ้าง รีบพูดมาให้หมด!”

            จ้าวกั๋วผิงบอกเล่าข้อมูลทุกอย่างที่สืบค้นมาได้จากเพื่อนบ้านเก่าๆของหลินจิงซูให้ลูกสาวฟัง

           

             

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต (จบบริบูรณ์)

    263 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต “พูดจริงเหรอครับ? นี่คุณย่าจะเลิกคัดค้านเรื่องของผมกับจิงซูจริงๆเหรอครับ?!” หญิงชราในตอนนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ รวมถึงทัศนคติที่มีต่อหลินจิงซูด้วย เธอคลี่ยิ้มกว้างพยักหน้าตอกย้ำข้อสงสัยของหลานชายอย่างหนักแน่น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมักจะแสดงอากัปกิริยาต่อต้านหลินจิงซูอย่างเปิดเผย และไม่ยอมรับอีกฝ่ายเข้าบ้านสกุลจู้ก็ตามที แต่เบื้องลึกในใจแล้ว หญิงชรากลับยอมรับในความใจสู้และเข้มแข็งของเด็กผู้หญิงคนนี้เสมอมา ในบรรดาเด็กสาววัยเดียวกันนั้น เธอผู้นี้นับว่าโดดเด่นมากที่สุดจริงๆ หากเปรียบเทียบกับคุณหนูฐานะรวยอย่างจางซีซี ลองคิดดูว่า ต้องเป็นเรื่องยากเพียงใดที่สาวน้อยชนบทคนหนึ่งจะตัดสินใจเสียสละเงินทองของตนเอง เพื่อมาเป็นทุนการศึกษามอบให้กับทางมหาวิทยาลัย ทั้งหมดที่เธอทำลงไปล้วนมาจากจิตใจที่ต้องการพัฒนาสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งต่างจากจางซีซีที่ทำไปเพราะหวังให้เพื่อนฝูงรอบตัวและจู้หยานหันมาสรรเสริญชื่นชม เมื่อเธอมองข้ามเรื่องชาติตระกูลของหลินจ

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 471 ความจริงในอดีต

    262 2-2ตอนที่ 471 ความจริงในอดีตเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกตะกั่วพุ่งแหวกอากาศถากเข้าที่หัวไหล่ของจางซีซีอย่างแม่นยำ ก่อนจะเฉียดร่างของหญิงชราไปอย่างหวุดหวิด กระแสความเจ็บปวดที่โฉบแล่นผนวกกับความตื่นตระหนกตกใจ ทำให้ร่างอรชรของหญิงสาวได้สูญเสียการทรงตัว และเผลอก้าวถอยหลังเหยียบลงบนอากาศก่อนจะพลัดตกจากแท่นบันจี้จัมพ์อย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอดิ่งพสุธาลงไปด้านล่างในชั่วพริบตา…ชายวัยกลางคนผู้นั้นได้พุ่งเข้าไปโอบร่างของหญิงชราไว้ได้ทันท่วงที และเมื่อพบว่าผู้ที่มาช่วยชีวิตตนเอาไว้เป็นใครนั้น เธอก็ถึงกับดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด“จู้เอ๋อร์..ทะ-ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…”จู้เอ๋อร์ พ่อบังเกิดเกล้าของจู้หยานระบายยิ้มอ่อน พร้อมพูดประชดประชันใส่คนเป็นแม่ว่า“แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะครับ ที่ลูกชายไม่เอาไหนคนนี้มาช่วยไว้ทัน? ความใฝ่ฝันของผมที่แม่ดูถูกแล้วก็สบประมาทมาตั้งแต่ยังเด็ก มันเพิ่งจะช่วยฉุดแม่ออกมาจากความตาย!”พูดถึงความฝันของตัวเองแล้ว จู้เอ๋อร์ก็เหลือบมองปืนพกกระบอกคู่ใจก่อนจะเก็บเข้าซองหนังข้างเอวไป จากนั้น จึงได้แบกอุ้มร่างของหญิงชราที่ยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญจา

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง

    262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย

    261 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ใครจะคาดคิดว่า จู่ๆหลินจิงซูก็ตัดสินใจทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก เธอเลิกใส่ใจกับคำก่นด่าสาปแช่งใดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยุดยืนอยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์ซึ่งมีความสูงถึง 20 เมตร และยังไม่ได้ผ่านการทดสอบแต่อย่างใด จากนั้น ก็ได้หยิบเชือกยาวมาผูกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่พบเห็นภาพฉากนี้ ทั้งหลิวหมิงและฝูงชนโดยรอบ ต่างก็พากันแตกฮือและตื่นตระหนกกันสุดขีด โดยเฉพาะจู้หยาน เพราะเมื่อวานมีเพียงเครื่องเล่นชนิดนี้เพียงเครื่องเดียวเท่านั้น ที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่ได้ทำการทดสอบเรื่องความปลอดภัย เผชิญกับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จู้หยานก็ตื่นตระหนกสุดขีด เขาพยายามแผดเสียงร้องตะโกนเรียกหลินจิงซูที่ตอนนี้อยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์สูงจากพื้นดินถึง 20 เมตรทันที “จิงซู! ใจเย็นๆก่อนนะ! อย่าด่วนหุนหันพลันแล่นทำอะไรแบบนั้นเลย! มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเถอะนะ ประธานหลิวหมิงไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น! ลงมาก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องสวนสนุกใหม่ดีมั้ย? เพราะถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ

    260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก

    259 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก ได้ฟังแผนการตลาดครั้งใหญ่ของจู้หยานแล้ว กระทั่งหลินจิงซูยังต้องรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือความบังเอิญของจู้หยานกันแน่ เพราะธุรกิจประเภทที่มีสวนสนุกเคียงคู่ไปกับโรงแรมที่พักนั้น กำลังเป็นกระแสนิยมซึ่งสามารถพบเจอได้มากในศตวรรษที่ 21 โมเดลธุรกิจในลักษณะนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสวนสนุกชื่อดังอย่างดิสนีย์แลนด์ แตกต่างกันตรงที่ดินนีย์แลนด์จะยึดเอาสวนสนุกเป็นธุรกิจหลัก และบริการที่พักเป็นธุรกิจรอง หลังจากที่ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับความบันเทิงในสวนสนุกมาตลอดทั้งวันแล้ว ก็จะปิดท้ายด้วยขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยตัวการตูนในฝัน และหากใครไม่ต้องการลากสังขานเหนื่อยล้าเดินทางกลับบ้าน ก็สามารถจองห้องพักในราคาแพงหูฉี่กับทางสวนสนุกได้! ไม่นึกเลยว่าจู้หยานที่เป็นคนในยุคนี้ จะมีหัวคิดที่ล้ำสมัยเทียบเคียงคนรุ่นใหม่ได้จริงๆ! หากธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า โรงแรมหลี่เจี่ยของหลินจิงซูและหลิวหมิงจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน และจะทะยานขึ้นกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่แล

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status