เข้าสู่ระบบ171 1-2
ตอนที่ 340 วิจารณ์รายจุด
ทุกคนรอบข้างที่ได้ยิน ต่างพากันระเบิดเสียงหัวเราะลั่นอย่างสุดจะอดกลั้นไว้ได้
ประธานหัวเรือใหญ่ของโรงแรมระดับห้าดาวแห่งหนึ่ง กำลังเอ่ยปากขอคำแนะนำจากเด็กสาวตัวเล็กๆ ถึงเรื่องทิศทางการดำเนินธุรกิจของตนต่อจากนี้? ใครได้ยินก็ล้วนแต่ต้องหัวเราะด้วยความขบขันทั้งสิ้น!
ทว่าตรงกันข้าม หลิวหมิงที่ยืนอยู่เบื้องหน้ากลับปั้นหน้าจริงจังขึงขังอย่างมาก เพราะก่อนที่จะเข้ามาเปิดอกพูดคุยกับหลินจิงซูในวันนี้ เขาได้เตรียมการสืบค้นข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับโครงสร้างทางธุรกิจของสาวน้อยคนนี้มาอย่างละเอียดแล้ว
ถึงแม้จะเป็นเพียงร้านชานมไข่มุกขนาดเล็ก ทว่าภายใต้สงครามผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มที่แสนดุเดือด ซึ่งต้องเผชิญกับเรื่องสินค้าลอกเลียนแบบเกลื่อนตลาด ร้านของสาวน้อยคนนี้กลับยังสามารถครองใจลูกค้าเป็นอันดับหนึ่งได้เสมอมา
ทั้งที่ปัจจุบัน เครื่องดื่มชานมไข่มุกมีให้เห็นอยู่แทบทุกซอกซอย ร้านของเธอไม่เพียงอยู่รอดเท่านั้น แต่ยังเป็นที่หนึ่งในตลาดมาจนกระทั่งถึงตอนนี้!
หลินจิงซูได้ยินเช่นนั้นก็อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้
“แล้วถ้าหนูยอมเจรจาเรื่องความร่วมมือกับคุณ หนูจะได้ประโยชน์อะไรบ้างล่ะคะ?”
ประกายตาของหลินจิงซูส่องสว่างแพรวพราว เธอพยักหน้าพร้อมเริ่มปริปากเอ่ยถึงเรื่องการเจรจากับหลิวหมิงทันที
ได้พี่เลี้ยงเป็นถึงประธานใหญ่โรงแรมคอยแนะแนวให้ ต่อให้การร่วมมือหลังจากนี้จะประสบความล้มเหลว แต่สิ่งที่จะได้ตอบแทนกลับมาก็คือความรู้และประสบการณ์ ยังไงก็คุ้มค่า!
เพราะท้ายที่สุดแล้ว ฟังจากคำพูดที่หลุดออกจากปากของผู้ชายที่ชื่อหลิวหมิง ดูเหมือนว่าตัวเขาเองก็น่าจะมีของดีอยู่ไม่น้อยทีเดียว
ปรากฏว่าหลินจิงซูประเมินผู้ชายคนนี้ต่ำเกินไปตั้งแต่แรก!
คนเราดูแค่รูปลักษณ์ภายนอกไม่ได้จริงๆ!
แต่ในระหว่างการสนทนานั้นเอง จู่ๆเฉินเฉวียนเย่ก็พุ่งตัวเข้ามายืนแทรกกลางพร้อมพูดขัดจังหวะขึ้นมาว่า
“สาวน้อย ผู้ชายคนนี้เป็นใคร? ปาดผมซะเรียบแปล้ เห็นแต่ไกลก็รู้แล้วว่าไม่ใช่คนดี!”
เฉินเฉวียนเย่ผู้ซึ่งผ่านประสบการณ์เลวๆมาทั้งชีวิต มองเพียงแวบแรกย่อมเข้าใจผิดคิดไปว่า ชายหนุ่มฐานะดีคนนี้จะต้องมาตกหลุมรักลูกสาวทูนหัวของเขาตั้งแต่แรกพบอย่างแน่นอน และดูเหมือนกำลังพยายามตามตื๊อตามจีบเธออยู่ด้วย!
ที่ผ่านมา ด้วยรูปร่างหน้าตาที่สะสวยของหลินจิงซู ทำให้เฉินเฉวียนเย่ต้องคอยตามไล่ตะเพิดหนุ่มๆ ที่มาตามจีบเธอไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่แล้ว เฉินเฉวียนเย่มีเจตนารมณ์ชัดเจน เขาจะไม่มีวันยอมปล่อยให้สมบัติล้ำค่าชิ้นนี้ ต้องตกไปอยู่ในมือของผู้ชายเลวๆอย่างเด็ดขาด!
ถูกเฉินเฉวียนเย่โถมตัวเข้าขวางเหมือนจะหาเรื่องเช่นนี้ หลิวหมิงที่รู้สึกหวาดกลัวจึงเร่งโบกไม้โบกมือปฏิเสธพร้อมเอ่ยปากอธิบายทันที
“เข้าใจผิดแล้วครับ เข้าใจผิดใหญ่แล้ว! ผมแค่จะมาปรึกษาเรื่องธุรกิจกับเธอก็เท่านั้นเอง!”
แน่นอน เฉินเฉวียนเย่ย่อมไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน กระทั่งหลินจิงซูต้องออกหน้าด้วยตัวเอง พร้อมขอให้หลิวหมิงกลับไปก่อน
ภายหลังที่หลิวหมิงจากไปแล้ว เฉินเฉวียนเย่ก็ยังคงยืนกรานคัดค้านหัวชนฝา ไม่ต้องการให้หลินจิงซูออกไปนัดเจอกับผู้ชายคนนั้นสองต่อสอง
เป็นนักธุรกิจแล้วยังไง? พวกนี้ล่ะยิ่งตัวดีเลย! พวกคนไร้ยางอายที่สักแต่จะหาผลประโยชน์เข้าตัว คนประเภทนี้ใช่ว่าเด็กสาวตัวเล็กๆอย่างเธอจะสามารถรับมือได้ไหว!
สำหรับความกังวลภายในใจของเฉินเฉวียนเย่นั้น หลินจิงซูย่อมตระหนักชัดแจ้งเช่นกัน แต่ถึงอย่างไร เธอก็ได้ตัดสินใจเรียบร้อยแล้ว
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เธอได้เดินทางไปที่โรงแรมของหลิวหมิงทันที
สามารถสร้างโรงแรมที่หรูหราและทันสมัยขนาดนี้ในยุค 90 ได้ นั่นก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ถึงวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของชายคนนี้ได้แล้ว
เพียงแค่สถาปัตยกรรมด้านหน้าโรงแรม ก็ได้รับการออกแบบอย่างเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว ที่แสดงถึงความมั่งคั่งและมีสถานะ
และแน่นอน ทันทีที่หลินจิงซูมาถึงชั้นโถงประชาสัมพันธ์ด้านใน เธอก็ได้รับการต้อนรับจากพนักงานโรงแรมทุกคนเป็นอย่างดี
ดูเหมือนหลิวหมิงจะอ่านเกมขาดตั้งแต่แรกแล้วเช่นกันว่า เธอจะต้องมาตามที่นัดหมายกันไว้อย่างแน่นอน
หลินจิงซูเดินตรงเข้าไปภายในห้องจัดเลี้ยงส่วนตัว ด้วยความรู้สึกเคร่งเครียดและเป็นกังวลเล็กน้อย
“ประธานหลิว หนูมาตามสัญญาแล้วค่ะ คราวนี้หวังว่าคงจะบอกจุดประสงค์ที่แท้จริงได้แล้วนะคะ เป็นถึงหัวเรือใหญ่ของที่นี่ แต่กลับให้เหตุผลว่าต้องการขอคำปรึกษาจากนักศึกษาแบบหนู มันไม่ดูแปลกไปหน่อยเหรอคะ?”
“ถ้าจะบอกว่าเป็นเพราะเรื่องธุรกิจจริงๆล่ะก็ หนูว่าน่าจะตรงกันข้ามมากกว่า ควรจะเป็นหนูต่างหากที่ต้องขอความรู้และประสบการณ์จากนักธุรกิจตัวจริงอย่างคุณ จริงมั้ยคะ?”
หลินจิงซูเปิดบทสนทนาโดยการกล่าวเยินยออีกฝ่าย พร้อมสำรวจปฏิกิริยาของเขาไปในตัวด้วย
หลิวหมิงไม่พูดอะไร แต่กลับผายมือเชื้อเชิญให้เธอนั่งเป็นอันดับแรก
หลังจากนั้น บริกรโรงแรมเกือบสิบชีวิตต่างก็ทยอยกันยกอาหารจานหรูเข้ามา ของอร่อยเหล่านั้นได้ถูกจัดวางเรียงรายจนเต็มโต๊ะดูน่ารับประทานอย่างมาก
หากจะถามถึงเหตุผลว่า ทำไมหลิวหมิงจึงเป็นฝ่ายที่ต้องแสดงความสุภาพออกมาถึงเพียงนี้? หลินจิงซูตอบได้คำเดียวว่าไม่ทราบ หรือเป็นไปได้ไหมว่า เขาคิดจะใช้ลูกไม้ทำตัวสุภาพให้น่าเกรงใจแล้วจึงค่อยเผด็จศึก?
คิดได้เช่นนั้น หลินจิงซูก็ไม่คิดเกรงใจเช่นกัน อีกทั้งนี่ยังเป็นครั้งแรกในชีวิตนี้ ที่เธอมีโอกาสเข้าเยี่ยมชมโรงแรมหรูหราระดับห้าดาวแห่งนี้
หลินจิงซูค่อยๆตักอาหารรสโอชะที่วางเรียงรายอยู่ตรงหน้าเข้าปากทีละคำ ขบเคี้ยวอย่างละเอียดละไมเอร็ดอร่อย
แต่ถึงอย่างนั้น หลินจิงซูผู้ซึ่งเคยลิ้มลองรสชาติอาหารจานอร่อยในชีวิตก่อนหน้ามานับไม่ถ้วน กับเพียงแค่อาหารพวกนี้ยังนับว่ารสชาติจืดชืดนัก เรียกได้ว่าไม่สะเทือนลิ้นของเธอสักเท่าไหร่เลย
ถ้าอาหารระดับโรงแรมห้าดาวยังทำได้แค่นี้ บอกได้คำเดียวว่าน่าผิดหวัง!
สังเกตเห็นปฏิกิริยาที่ค่อนข้างเรียบเฉยของหลินจิงซู หลิวหมิงถึงกับขมวดคิ้วด้วยความกังวล
“มีปัญหาอะไรรึเปล่า? หรืออาหารของทางโรงแรมเราไม่ถูกปาก?”
ได้ยินคำถามเหล่านี้ หลินจิงซูจึงร่ายบอกปัญหาทีละอย่างให้ฟังโดยไม่คิดปิดบังใดๆ เพราะนอกเหนือจากเรื่องบริการที่พักแล้ว บริการอื่นๆยังนับว่าไม่ดีพอจริงๆ
หลินจิงซูชูนิ้วขึ้นร่ายเรียงให้ฟังไปทีละข้อ
“ดูจากการรีโนเวทสถาปัตยกรรมของทางโรงแรม ที่ได้ผสมผสานสไตล์ตะวันตกเข้ามามากขึ้น บวกกับพื้นที่จัดงานและห้องอาหารที่ใหญ่เป็นพิเศษ ดูท่าแนวทางของโรงแรมในอนาคตต่อจากนี้ คุณคงต้องการเพิ่มบริการเรื่องสถานที่จัดเลี้ยงสำหรับบุคคลภายนอกขึ้นอีกช่องทางสินะคะ?”
หลินจิงซูเลิกคิ้วจ้องหน้าอีกฝ่ายอย่างไม่สบอารมณ์นัก พร้อมทั้งวิจารณ์ต่อไฟแลบ
“ในด้านกลุ่มลูกค้า กล้าจองสถานที่จัดงานเป็นโรงแรมนี้ได้ชี้ชัดอยู่แล้วว่าเป็นพวกระดับสูง จุดแข็งจึงไม่ใช่เรื่องราคาอีกต่อไป แต่จะแข่งขันกันในส่วนของการบริการและรสชาติอาหารซะมากกว่า ในส่วนแรกหนูให้ผ่าน แต่อย่างหลังหนูให้สอบตก อาหารทุกจานตรงหน้าถือว่าเฉยๆมากค่ะ ส่วนจานขนมอบกลับขาดเสน่ห์ความเป็นตะวันตกโดยสิ้นเชิง”
หลิวหมิงนั่งอึ้งรู้สึกประหลาดใจยิ่งยวดกับความเป็นมืออาชีพในคำวิจารณ์ของหลินจิงซู
“ใช่แล้วครับ นั่นคือปัญหาที่ผมยังแก้ไม่ตกจริงๆ ท่าทางไม่ต้องเกริ่นนำก็พอจะทราบถึงจุดประสงค์ที่เชิญคุณมาในวันนี้แล้ว”
263 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต “พูดจริงเหรอครับ? นี่คุณย่าจะเลิกคัดค้านเรื่องของผมกับจิงซูจริงๆเหรอครับ?!” หญิงชราในตอนนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ รวมถึงทัศนคติที่มีต่อหลินจิงซูด้วย เธอคลี่ยิ้มกว้างพยักหน้าตอกย้ำข้อสงสัยของหลานชายอย่างหนักแน่น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมักจะแสดงอากัปกิริยาต่อต้านหลินจิงซูอย่างเปิดเผย และไม่ยอมรับอีกฝ่ายเข้าบ้านสกุลจู้ก็ตามที แต่เบื้องลึกในใจแล้ว หญิงชรากลับยอมรับในความใจสู้และเข้มแข็งของเด็กผู้หญิงคนนี้เสมอมา ในบรรดาเด็กสาววัยเดียวกันนั้น เธอผู้นี้นับว่าโดดเด่นมากที่สุดจริงๆ หากเปรียบเทียบกับคุณหนูฐานะรวยอย่างจางซีซี ลองคิดดูว่า ต้องเป็นเรื่องยากเพียงใดที่สาวน้อยชนบทคนหนึ่งจะตัดสินใจเสียสละเงินทองของตนเอง เพื่อมาเป็นทุนการศึกษามอบให้กับทางมหาวิทยาลัย ทั้งหมดที่เธอทำลงไปล้วนมาจากจิตใจที่ต้องการพัฒนาสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งต่างจากจางซีซีที่ทำไปเพราะหวังให้เพื่อนฝูงรอบตัวและจู้หยานหันมาสรรเสริญชื่นชม เมื่อเธอมองข้ามเรื่องชาติตระกูลของหลินจ
262 2-2ตอนที่ 471 ความจริงในอดีตเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกตะกั่วพุ่งแหวกอากาศถากเข้าที่หัวไหล่ของจางซีซีอย่างแม่นยำ ก่อนจะเฉียดร่างของหญิงชราไปอย่างหวุดหวิด กระแสความเจ็บปวดที่โฉบแล่นผนวกกับความตื่นตระหนกตกใจ ทำให้ร่างอรชรของหญิงสาวได้สูญเสียการทรงตัว และเผลอก้าวถอยหลังเหยียบลงบนอากาศก่อนจะพลัดตกจากแท่นบันจี้จัมพ์อย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอดิ่งพสุธาลงไปด้านล่างในชั่วพริบตา…ชายวัยกลางคนผู้นั้นได้พุ่งเข้าไปโอบร่างของหญิงชราไว้ได้ทันท่วงที และเมื่อพบว่าผู้ที่มาช่วยชีวิตตนเอาไว้เป็นใครนั้น เธอก็ถึงกับดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด“จู้เอ๋อร์..ทะ-ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…”จู้เอ๋อร์ พ่อบังเกิดเกล้าของจู้หยานระบายยิ้มอ่อน พร้อมพูดประชดประชันใส่คนเป็นแม่ว่า“แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะครับ ที่ลูกชายไม่เอาไหนคนนี้มาช่วยไว้ทัน? ความใฝ่ฝันของผมที่แม่ดูถูกแล้วก็สบประมาทมาตั้งแต่ยังเด็ก มันเพิ่งจะช่วยฉุดแม่ออกมาจากความตาย!”พูดถึงความฝันของตัวเองแล้ว จู้เอ๋อร์ก็เหลือบมองปืนพกกระบอกคู่ใจก่อนจะเก็บเข้าซองหนังข้างเอวไป จากนั้น จึงได้แบกอุ้มร่างของหญิงชราที่ยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญจา
262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่
261 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ใครจะคาดคิดว่า จู่ๆหลินจิงซูก็ตัดสินใจทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก เธอเลิกใส่ใจกับคำก่นด่าสาปแช่งใดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยุดยืนอยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์ซึ่งมีความสูงถึง 20 เมตร และยังไม่ได้ผ่านการทดสอบแต่อย่างใด จากนั้น ก็ได้หยิบเชือกยาวมาผูกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่พบเห็นภาพฉากนี้ ทั้งหลิวหมิงและฝูงชนโดยรอบ ต่างก็พากันแตกฮือและตื่นตระหนกกันสุดขีด โดยเฉพาะจู้หยาน เพราะเมื่อวานมีเพียงเครื่องเล่นชนิดนี้เพียงเครื่องเดียวเท่านั้น ที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่ได้ทำการทดสอบเรื่องความปลอดภัย เผชิญกับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จู้หยานก็ตื่นตระหนกสุดขีด เขาพยายามแผดเสียงร้องตะโกนเรียกหลินจิงซูที่ตอนนี้อยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์สูงจากพื้นดินถึง 20 เมตรทันที “จิงซู! ใจเย็นๆก่อนนะ! อย่าด่วนหุนหันพลันแล่นทำอะไรแบบนั้นเลย! มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเถอะนะ ประธานหลิวหมิงไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น! ลงมาก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องสวนสนุกใหม่ดีมั้ย? เพราะถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้
260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!
259 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก ได้ฟังแผนการตลาดครั้งใหญ่ของจู้หยานแล้ว กระทั่งหลินจิงซูยังต้องรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือความบังเอิญของจู้หยานกันแน่ เพราะธุรกิจประเภทที่มีสวนสนุกเคียงคู่ไปกับโรงแรมที่พักนั้น กำลังเป็นกระแสนิยมซึ่งสามารถพบเจอได้มากในศตวรรษที่ 21 โมเดลธุรกิจในลักษณะนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสวนสนุกชื่อดังอย่างดิสนีย์แลนด์ แตกต่างกันตรงที่ดินนีย์แลนด์จะยึดเอาสวนสนุกเป็นธุรกิจหลัก และบริการที่พักเป็นธุรกิจรอง หลังจากที่ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับความบันเทิงในสวนสนุกมาตลอดทั้งวันแล้ว ก็จะปิดท้ายด้วยขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยตัวการตูนในฝัน และหากใครไม่ต้องการลากสังขานเหนื่อยล้าเดินทางกลับบ้าน ก็สามารถจองห้องพักในราคาแพงหูฉี่กับทางสวนสนุกได้! ไม่นึกเลยว่าจู้หยานที่เป็นคนในยุคนี้ จะมีหัวคิดที่ล้ำสมัยเทียบเคียงคนรุ่นใหม่ได้จริงๆ! หากธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า โรงแรมหลี่เจี่ยของหลินจิงซูและหลิวหมิงจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน และจะทะยานขึ้นกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่แล







