เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่17 บทกวีที่ยอดเยี่ยม
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-04 16:14:38การเขียนอักษรกาพย์กลอน ท่านเสนาบดีฟู่ต้องการส่งใคร มาให้คุณหนูใหญ่ชี้แนะกันหรือ?”
“กระหม่อมคิดว่า ท่านหญิงฟู่เหลียนฮวาและฟู่เหลียนอวี่ ก็มีความสามารถโดดเด่นเรื่องอักษร กระหม่อมจึงคิดว่า อยากให้ให้พวกนางได้รับคำชี้แนะจาก คุณหนูใหญ่ดูพ่ะย่ะค่ะ” คราวนี้เสียงฮือฮาดังขึ้นมา ไม่มีใครดูไม่ออกว่า การขอคำชี้แนะก็คือการท้าประลอง ในคราแรกพวกเขามองคุณหนูใหญ่ เป็นเพียงคุณหนูไร้ค่าผู้หนึ่ง แต่มายามความคิดนั้นเปลี่ยนไป การที่จะเอาชนะการเดินหมาก กับท่านราชครูไม่ใช่เรื่องง่าย การวาดภาพนั้นอีก ถึงขนาดท่านราชครูอีกคน ถึงกับคุกเข่าเรียกว่าอาจารย์ คุณหนูใหญ่นางไม่ธรรมดา ท่านหญิงฟู่เหลียนฮวาและฟู่เหลียนอวี่ ก้าวเดินขึ้นมายังลานการแสดงด้านหน้า ยามนี้สองราชครูย้ายมาอยู่ ข้างลู่เสียนเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองนั่งข้างกันและต่างส่งใจให้ลู่เสียนชนะ ขันทีนำโต๊ะมาตั้ง และนำกระดาษ แป้นหมึก พู่กันมาจัดวางไว้ให้ ลู่เสียนเดินไปหาบิดาที่โต๊ะนั่ง ก่อนจะรินชาขึ้นมาดื่มหลายอึก การกระทำของนางไม่ได้เรียบร้อย ดั่งคุณหนูทั่วไป ลู่เสียนไม่ได้ใส่ใจกับสายตาที่จับจ้องมองนางอยู่ “รอบนี้เจ้าไหวหรือไม่?” “ท่านพ่อสบายมากข้าบรรพบุรษอยู่ด้วย บุกน้ำลุยไฟข้าไม่หวั่นอยู่แล้วเจ้าค่ะ” “ข้าคงต้องทำบุญ ส่งของไปให้พวกเขามากหน่อย บุญคุณครั้งข้าต้องตอบแทน” “เชอะ! นังหนูบอกเขาไป ข้าอยากกินเป๋าฮื้อ ส่วนข้าอยากกินฮะเก๋า ส่วนข้าอยากกินไก่แช่เหล้า” พวกเขารีบบอกสิ่งที่อยากกิน “เดี๋ยวข้าจะบอกเขาให้นะเจ้าคะ” “แต่ว่าการเขียนอักษรกาพย์กลอน ให้หัวข้ามีมากมาย แต่ว่าลายมืออาจเขียนไม่สวยงามนัก คงต้องให้พวกท่านช่วย” “ไม่มีปัญหา ก็พวกข้าบอกเจ้าแล้วว่า ไม่ต้องกังวล” ลู่เสียนยกยิ้มอย่างพอใจ เมื่อฝ่าบาทบอกให้เริ่มได้ ลู่เสียนก็เดินกลับไปที่โต๊ะ ยังเป็นนางกำนัลคนเดิม ที่ยืนฝนหมึกให้นาง ท่านหญิงหยิบพู่กันมาบรรจงเขียนอย่างมั่นใจ เพราะนางชอบการเขียนอักษร จึงฝึกฝนมาตั้งแต่เยาว์วัย จนมาถึงตอนนี้นางก็ยงคง ฝึกฝนอยู่เนือง ๆ เมื่อเขียนเสร็จนางวางพู่กัน แล้วถอยออกมายืนห่างจากโต๊ ฟู่เหลียนอวี่ก็เสร็จแล้วเช่นกัน นางคิดว่าการเขียนอักษร เป็นสิ่งที่นางถนัดที่สุดและนางมีความมั่นใจ ว่าต้องทำมันออกมาได้ดี เพราะท่านพ่อได้เลือกอาจารย์ที่มาสอน เป็นคนที่มีชื่อเสียงมากผู้หนึ่ง นางถอยออกมายืนด้วยใบหน้าที่สงบนิ่ง ลู่เสียนเหลือบตาไปมอง ก่อนจะคิดในใจ “พวกเขาเสร็จกันไวมากเจ้าค่ะ” บรรพบุรุษได้ยินก็หัวเราะออกมา “ไม่ต้องไปสนใจเขียนกลอนของเจ้าไปเถิด” ขันทีเดินมาหยิบกระดาษแผ่นแรก ที่ท่านหญิงเป็นคนเขียนขึ้น ก่อนเขาจะอ่านออกมาด้วยเสียงอันดัง “ปลูกต้นไม้ใช้เวลา10ปี แต่การใช้เวลาปลูกคน ต้องใช้เวลาถึงร้อยปี” เสียงปรบมือดังขึ้นมาอย่างชื่นชม ขันทีผู้นั้นรีบนำไปถวายให้ฮ่องเต้ได้ทอดพระเนตร พอฮ่องเต้ดูเสร็จก็ส่งต่อให้ฮองเฮา จากนั้นก็ส่งต่อ ๆ กันไป เสียงชื่นชมดังไม่ขาดสาย บทกวีนี้แฝงไปด้วยความหมาย ลายมือที่เขียน ก็สวยสดงดงาม ต่อมาขันทีก็มาหยิบของ คุณหนูฟู่เหลียนอวี่ แล้วอ่านออกมา “มีสัจธรรมสามารถเดินไปทั่วหล้า แต่หากไร้สัจธรรม แม้ก้าวเล็ก ๆ ก็ไม่อาจทำได้” เสียงปรบมือดังขึ้นอย่างเกรียวกราว คุณหนูรองฟู่ งดงามและมีความสามารถจริง ๆ ลายมือก็งดงามมีเอกลักษณ์ น่าอิจฉาบุตรสาวท่านเสนาฟู่ ที่มีบุตรสาวเก่งถึงสองคน ต่อไปขันทีก็เดินมาหยิบแผ่นของลู่เสียน ฮ่องเต้ถึงกับเหงื่อผุดเต็มใบหน้า บุตรสาวของท่านเสนาบดีฟู่ ทำผลงานไว้ดีมาก ทุกคนที่อยู่ข้างลู่เสียน ต่างมีอาการไม่ต่างกัน กังวลและวิตกอย่างไม่ “ความล้มเหลวที่น่ากลัวที่สุด คือการกลัวที่จะเริ่มต้น ผู้ชนะไม่ใช่คนที่ไม่เคยล้ม แต่เพราะล้มแล้ว ก็พร้อมจะลุกขึ้นสู้ใหม่ได้เสมอ” พอขันทีอ่านจบ บรรยากาศก็ตกอยู่ในความเงียบ ก่อนฝ่าบาทจะลุกขึ้นปรบมือเป็นคนแรก จากนั่นเสียงปรบมือก็ดังสนั่น อีกทั้งฮ่องเต้ลุกขึ้นปรบมือให้ เหล่าขุนนางก็ลุกตามเช่นกัน “ดี! เป็นบทกวีที่ยอดเยี่ยมที่สุด ท่านราชเลขา หลังจากให้ทุกคนเห็นแล้ว นำบทกวีของนางไปติดไว้ที่ท้องพระโรง” “พ่ะย่ะค่ะ” “ท่านราชครู ท่านว่ากวีบทนี้เป็นเช่นไร?” “ทูลฝ่าบาท เท่าที่กระหม่อมเป็นอาจารย์มา บทกวีบทนี้ ยอดเยี่ยมมากพ่ะย่ะค่ะ สอนให้ผู้คนได้มีกำลังใจที่จะลุกขึ้นสู้ ลายมือการคัดอักษร ก็งดงามอย่างไร้ที่ติ กระหม่อมขอชื่นชมนางจากใจ” ที่จริงไม่ต้องถามความเห็นของใคร ตัวเขารู้ดีว่า บทกวีของนาง มันยอดเยี่ยมจริง ๆ เหว่ยอ๋องหากเจ้าไม่รีบแต่งนาง ข้าจะจับเจ้ามัด แล้วนำไปส่งที่จวนนาง ด้วยตัวข้าเอง ส่วนไทเฮาและฮองเฮา ยามนี้ถึงกับซาบซึ้งน้ำตาซึมกับบทกวี ข้ายอมแพ้เจ้าแล้วคุณหนูใหญ่ วันนี้เจ้าทำให้ข้าได้เปิดหูเปิดตา และทำให้ข้าได้เปลี่ยนความคิด ไปอย่างสิ้นเชิง ส่วนเหว่ยอ๋องแน่นอนว่า ยามนี้ภายในใจยิ้มร่าและพองโตเพียงใด นางไม่ทำให้ผิดหวัง หากจะพูดแบบเป็นกลาง บทกวีบทนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ “เจ้ามีของล้ำค่าอยู่ในมือ รักษามันไว้ให้ดี” เจียวลู่เอ่ยขึ้น “งานนี้คงสร้างความไม่พอใจให้ตระกูลฟู่ไม่น้อย” “สมน้ำหน้า! เหมือนยื่นมีดให้เขามาแทงตัวเอง” เจียวลู่มีสีหน้าสะใจ แต่แล้วสิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น เมื่อจู่ ๆ องค์รัชทายาทก็ลุกขึ้น ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยเสียงอันดังว่า “เสด็จพ่อ เสด็จแม่ ข้ามีความพอใจในตัวคุณหนูใหญ่ อยากจะหมั้นหมายนางเอาไว้ ขอทั้งสองพระองค์ประทานอนุญาตด้วยพ่ะย่ะค่ะ”
บทล่าสุด
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่28 ส่งของหมั้นไปสู่ขอ
วันต่อมาตระกูลลู่ก็ได้ส่งของหมั้นไปสู่ขอกุนซือเจียวลู่ ให้กับคุณหนูรองลู่อัน และส่งของหมั้นไปสู่ขอรองแม่ทัพฉือลี่เฉี่ยว ให้กับคุณหนูสามลู่เจิน บุรุษทั้งเมืองต่างพากันอิจฉา กับของหมั้นที่ทางตระกูลลู่ส่งมามากมาย แต่ก็นึกประหลาดใจในเวลาเดียวกัน สตรีไปสู่ขอบุรุษเกิดมาก็เพิ่งจะเคยเห็น นี่มันขนบธรรมเนียมประเพณีอันใดกันที่จริงตระกูลเจียวและตระกูลฉือ พวกเขาตั้งใจจะคืนของหมั้นให้กับตระกูลลู่ทั้งหมดอยู่แล้ว พวกเขาเป็นบุรุษฐานะก็ไม่ธรรมดา สมควรให้ฝ่ายหญิงมากกว่า แต่ที่ไม่ทำตอนนี้เพราะลู่เสียนบอกว่า อยากให้ตระกูลเจียวและตระกูลฉือ เห็นถึงความจริงใจว่า ตระกูลลู่ต้องการพวกเขาไปเป็นลูกเขยจริง ๆทางด้านตระกูลเจียวและตระกูลฉือ ก็ได้จัดเตรียมของหมั้นเอาไว้แล้วเช่นเดียวกัน เมื่อแม่สื่อมาเจรจาสู่ขอกันเสร็จเรียบร้อย ผ่านไปไม่นานตระกูลเจียวและตระกูลฉือ ก็ตั้งขบวนแห่ของหมั้น ออกไปสู่ขอคุณหนูรองและคุณหนูสาม ทำเอาผู้คนแตกตื่นให้ความสนใจกับประเพณีที่ไม่เคยเห็นนี้ซึ่งรอบนี้มีของหมั้น ที่มาจากตระกูลเจียว ของหมั้นที่มาจากตระกูลฉือ และของหมั้นก่อนหน้านี้ที่มาจากตระกูลลู่รวมกัน ขบวนแห่ของหมั้นจึงยาวเป็นทางยาว ผู้ค
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่27 รักษาอาการป่วย
เรือนอนุจางตระกูลลู่ อนุจางนั่งเหม่อมองออกไปทางหน้าต่างอย่างเลื่อนลอย ฮูหยินรองและคุณหนูห้าลู่เจียว วางยากำหนัดคุณหนูใหญ่ อีกทั้งส่งคนให้ไปรังแกแต่จับได้เสียก่อน พวกนางพากันหนีไป แต่ถูกเหว่ยอ๋องจับกลับมา คุณหนูใหญ่จึงได้สั่งให้ขังทั้งสองคนเอาไว้ในเรือนสองวันก่อนทุกคนในจวนยังคงจดจำได้ดี ภาพที่จางไห่ องครักษ์คนสนิทของท่านอ๋อง สังหารคนร้ายต่อหน้าทุกคน น่าสยดสยองจนทุกคนขวัญผวา โชคที่ที่นางเพียงแค่คิด แต่ยังไม่ได้ลงมือ ไม่เช่นนั้นชีวิตนางและบุตรสาวอีกสองคน จะเป็นเช่นไรคุณหนูหกลู่ฟางและคุณหนูเจ็ดลู่เซียน เปิดประตูเข้ามาพร้อมของว่างและน้ำชา มองมารดาที่ยังคงนั่งเหม่อลอย“ท่านแม่ทานอะไรเสียหน่อยเจ้าค่ะ” อนุจางหันมามองบุตรสาวอย่างเต็มตา พวกนางเติบโตมาเป็นสตรีที่สวยสดงดงาม ถึงจะเป็นเพียงบุตรสาวของอนุ แต่ก็มีความเป็นอยู่อย่างดี คหบดีลู่เฉิงแม้จะไม่ได้รักใคร่นาง แต่ก็ดูแลให้อยู่สุขสบาย ฮูหยินใหญ่ก็ใจกว้างและมีเมตตา นางจะโง่เขลาแค้นเคือง คุณหนูใหญ่ไปด้วยเหตุอันใด แค่นางตัดเบี้ยหวัดลงมา หากไม่ใช้สุรุ่ยสุร่ายย่อมเพียงพออย่างแน่นอน อนุจางลุกมาหาบุตรสาวทั้งสอง ก่อนจะดึงพวกนางมากอด “ต่อไปเราต้องดีกับ
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่26 เสแสร้งเพื่อผลประโยชน์
“อืม..น่าเสียดายฝนดันมาตกหนักเสียก่อน เพลิงไหม้จึงไม่ได้เผาทำลายโรงเตี๊ยมให้เสียหายมากกว่านี้ แต่ก็นับว่าได้สร้างความปั่นป่วน ให้กับตระกูลลู่อยู่ไม่น้อย” เจินซีหยวน ท่านอ๋องแห่งแคว้นเจินเอ่ยพร้อมยกชาขึ้นดื่มอย่างเฉื่อยชา“ต่อไปนางและตระกูลลู่ คงระมัดระวังตัวกันมากขึ้น อีกอย่างตอนนี้นางมีเหว่ยอ๋องมาคอยหนุนหลัง พวกเราคงทำอะไรยากขึ้น ไม่คิดว่าตระกูลลู่ที่ไม่มีทายาทที่เป็นบุรุษ จะมีบุตรสาวเก่งการค้าเช่นคุณหนูใหญ่ นางเข้ามาดูแลไม่นาน ก็พบเจอสิ่งผิดปกติ ที่ซุกซ่อนเอาไว้มากมาย จากที่พวกเราส่งคนเข้าไปแฝงตัว และกอบโกยผลประโยชน์ คงต้องรีบดึงคนของเราออกมาพ่ะย่ะค่ะ”“ก็แค่สตรีตัวเล็ก ๆ ผู้หนึ่ง จะกังวลไปทำไม มีเหว่ยอ๋องหนุนหลังแล้วอย่างไร จัดการพวกเขาทั้งคู่ไปเสียพร้อมกัน ที่จริงข้าก็อยากจะจัดการเขามาตั้งนานแล้ว แต่ก็ไม่มีโอกาสเสียที ศึกที่ผ่านมาเขาฆ่าทหารของข้าตายไปหลายหมื่นนาย เป็นเพราะมีตระกูลลู่คอยสนับสนุนเสบี่ยง ไม่เช่นนั้นข้าก็คงพาแคว้นเจินชนะไปแล้ว” เจินซีหยวนหรือหยวนอ๋องแห่งแคว้นเจิน เอ่ยด้วยความเจ็บแค้นใจ “ใจเย็น ๆ เถิดเพคะ อีกไม่นานเราต้องได้จัดการพวกเขาอย่างแน่นอน หากฆ่าเหว่ยอ๋องได้ แ
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่25 ทาบทามสู่ขอบุรุษ
“เรื่องที่เกิดขึ้นเราค่อย ๆ สืบไปดีกว่าเจ้าค่ะ ข้าคิดว่าคงไม่ง่ายที่จะสืบหาคนที่อยู่เบื้องหลัง ต่อไปข้าจะระมัดระวังตัวให้มากขึ้น แต่ว่าตอนนี้ข้ามีเรื่องอื่นอยากปรึกษาเจ้าค่ะ” ลู่เสียนจ้องมองกุนซือเจียวลู่และรองแม่ทัพฉือ อย่างจริงจังก่อนจะเอ่ยขึ้นพวกท่านสองคนมีความจริงใจเพียงใด ที่จะคบหากับคุณหนูรองและคุณหนูสาม?”“ข้าเอาศักดิ์ศรีของตระกูลฉือเป็นเดิมพัน” รองแม่ทัพฉือตอบด้วยความมั่นใจ“ข้าก็เอาศักดิ์ศรีของตระกูลเจียวเป็นเดิมพันเช่นกัน” เจียวลู่ตอบด้วยความหนักแน่นลู่เสียนหันไปมองบิดาและมารดา นางคิดว่าตระกูลลู่ ต้องการบุรุษที่เข้มแข็งและแข็งแกร่ง มาช่วยกันปกป้องอีกแรง ลำพังนางคนเดียว มันยากเกินไปเพราะกิจการตระกูลลู่มีมากมาย มันเกินกำลังของนางจริง ๆนอกจากเหว่ยอ๋องแล้ว นางต้องการบุรุษมาเพิ่มอีก ซึ่งจะเป็นใครไปไม่ได้นั่นก็คือ กุนซือเจียวลู่และรองแม่ทัพฉือ ก็ในเมื่อเขาสองคนมีใจให้กับน้องสาวของนาง นางก็ช่วยทำให้มันเร็วขึ้นก็แค่นั้นเอง พบเจอบุรุษที่ดีอย่าปล่อยให้ลอยนวล ต้องรีบต้อนเข้ามาไว้ในรั้วแล้วเก็บรักษาเอาไว้อย่างดี“พวกท่านต้องการค่าสินสอดเท่าใดเจ้าคะ?”“ห้ะ…ค่าสินสอดหรือ?” เจียวลู่และร
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่24 ช่วยกันวิเคราห์เรื่องราว
ลู่เสียนล้มป่วยลงจริง ๆ เพราะตากฝน และก่อนหน้านั้นนางก็ถูกพิษกำหนัด และได้เปิดศึกสงครามบนเตียง กับเหว่ยอ๋องจนแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน ร่างกายจึงอ่อนเพลียและอ่อนล้า จึงล้มป่วยลงอย่างกะทันหัน ลู่เสียนนอนซมอยู่บนเตียงมาได้สองวันแล้ว นางนอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ก่อนจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้“ท่านปู่ข้ายังไม่ได้กินยาห้ามครรภ์เลยเจ้าค่ะ ข้าจะท้องหรือไม่ ข้ายังไม่อยากท้องตอนนี้” ชายชราบรรพบุรุษได้ยินก็หัวเราะออกมา“ฮ่า ๆ ตราบใดที่เจ้ายังใส่กำไลที่ข้อมือ เจ้าก็ไม่มีทางท้องอย่างแน่นอน หากเจ้าอยากท้องก็แค่ถอดกำไลออก เมื่อนั้นเจ้าได้ท้องสมใจแน่”“จริงหรือเจ้าคะ เฮ้อ!ค่อยเบาใจหน่อย ข้ายังมีเรื่องให้ทำอีกมากมาย ยังตั้งครรภ์ตอนนี้ไม่ได้ ““อืมข้าก็เห็นด้วย แต่ว่าต่อไปเจ้าต้องระวังตัวให้ดี ดูเหมือนมีคนอยากเอาชีวิตเจ้า การวางเพลิงสี่จุดพร้อมกัน เรื่องนี้ไม่ธรรมดาเลย”“ข้าจะระวังตัวเจ้าค่ะ แต่ว่าท่านปู่เหมือนข้าได้รับพลังมาเลยเจ้าค่ะ ยิ่งเวลาโกรธพลังยิ่งเพิ่มมากขึ้น แล้วพอตัวข้าพอคิดว่า อยากเหาะไปให้ถึงเร็ว ๆ ก็เหมือนจะทำได้ทันทีเลย แปลกจริง ๆ เจ้าค่ะ”“ข้าก็ไม่รู้ว่าสิ่งที่เจ้าได้รับมาคืออะไร แต่ก็ดีแล้ว
นางร้ายอันดับหนึ่งคือข้า ตอนที่23 ความโกรธของท่านหญิง2
เมื่อลู่เสียนเดินออกมา จางไห่ก็ได้นำรถม้า มาจอดรอหน้าโรงเตี๊ยมเรียบร้อยแล้ว ลู่เสียนก้าวขึ้นไปทันทีตามด้วยเหว่ยอ๋อง ก่อนนางจะบอกให้จางไห่รีบไป เมื่อมาถึงโรงเตี๊ยมแห่งที่สอง ลู่เสียนรีบก้าวลงมาจากรถม้าอย่างเร่งรีบ ก่อนจะกวาดสายตามองสำรวจโดยรอบ ดูเหมือนจะเสียหายไปพอสมควร สวรรค์หากนางมาไม่ทันจะเป็นเช่นไร เจ้าพวกคนชั่ว ข้าไม่ปล่อยพวกเจ้าเอาไว้แน่ เหว่ยอ๋องยกมือขึ้นมาลูบแก้มนางอย่างแผ่วเบา เพราะเขารับรู้ได้ถึงไอพลังสังหาร ที่ถูกปล่อยออกมาจากร่างของนาง “จิ้งจอกน้อยเริ่มโกรธแล้ว” “เข้าไปกันเถอเพคะ” “อืม” ลู่เสียนเดินเข้ามาในโรงเตี๊ยม พร้อมกวาดตามองหาผู้จัดการร้าน แต่กลับไม่เห็นเขาอยู่ที่นี่ “ผู้จัดการโรงเตี๊ยมไปไหน?” “วันนี้ผู้จัดการไม่มาทำงานเจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่” “ไม่มาทำงานแล้วมีคนไปบอกเขาหรือไม่ว่า โรงเตี๊ยมเกิดไฟไหม้?” “มีคนไปบอกเขาแล้วเจ้าค่ะ แต่เขาบอกไม่สบายลุกไม่ไหว” ลู่เสียนกำหมัดเข้าหากันแน่น คงถึงเวลาจริง ๆ แล้วสินะ ในเมื่อจะร้ายก็ร้ายให้ทุกคนจดจำไปตลอดชีวิต! ข้าจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว “ท่านอ๋องหม่อมฉันสงสัยเขา” “จางไห่ส่งคนไปจับตัวเขา ไปขังที่คุกของทางการ” “พ่ะย
บางทีคุณอาจจะชอบ
เสด็จลุงห้ามใจไม่ไหว
หลิ่วเยว่125.2K viewsจวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ป่าดอกท้อ34.1K viewsนางร้ายอย่างข้าขอลิขิตชะตาเอง
ชวี่เหว่ย32.3K viewsข้าน่ะหรือสตรีน่ารังเกียจแห่งต้าหยวน
ชาไทยเย็น18.5K viewsหวงจื่อหนิงเกิดใหม่เป็นพี่เลี้ยงบุตรชายท่านอ๋องอำมหิต
ต้าซินซิน6.7K viewsย้อนเวลามาเป็นว่าที่พระชายาที่ถูกลืมของตัวร้าย
มู่ลี่ดาหลา Mulidala8.8K viewsเมื่อข้าทะลุมิติมาเลี้ยงครอบครัวพร้อมระบบวิเศษ
Jiulin627 viewsกับดักเสน่หา
หรงเย่า / นาย่า47 views
