ข้านี่แหละ คือนางร้ายที่ระบบต้องจดจำ

ข้านี่แหละ คือนางร้ายที่ระบบต้องจดจำ

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-21
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
10
3 Peringkat. 3 Ulasan-ulasan
201Bab
5.6KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

จากนักแสดงบทนางร้ายไร้สมองในซีรี่ส์อย่างหว่านชิงจบชีวิตในโลกเดิม กลับพบว่าตัวเองกลายเป็น “องค์หญิงใหญ่” ในโลกใหม่ที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่เธอก็ไม่ได้มาเปล่าๆ เพราะเธอมีระบบ AI ที่จะให้คะแนนจากความปั่นสุดฮาของเธอ! การต่อสู้ในวังหลวงไม่ใช่แค่เรื่องของความรัก แต่เป็นการเอาชีวิตรอดในเกมที่เธอไม่เคยคิดว่าจะได้เล่น!

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่1 ข้าคือองค์หญิงใหญ่หว่านชิง

よろめきながら病院を飛び出すと、駐車場の片隅に見覚えのある黒のマイバッハが停まっていた。

わずかに開いた窓の隙間から、怜奈が宗司の胸にすがって泣いているのが見えた。

宗司は彼女の背中を優しく撫でている。見ているのが辛くなるほど、その手つきは穏やかだった。

「……怖がるな。手術なら1ヶ月延期すればいい。その間に全国を探してでも適合する人間を見つける。何も心配いらない」

宗司の声が、はっきりと聞こえてきた。

「でも、亜麻美さんのお父さんは何度も危篤に……」

怜奈が涙に濡れた顔を上げる。

「大丈夫だ。余計なことは考えるな」

宗司は怜奈の鼻先を指先で軽くつまんだ。その親密な仕草は、かつて亜麻美だけに向けられていたものだった。

怜奈は涙を拭って微笑むと、宗司の胸にすっぽりと顔を埋めた。

「よかった……宗司さんがいてくれて。じゃなきゃ、どうしていいか……提供するとお約束して、支援までいただいていたのに、どうしても怖くなってしまって……」

「安心しろ。嫌がることをさせるつもりはない。俺はいつだって怜奈の味方だ」

宗司の声は、どこまでも優しかった。

エンジン音が響き、呆然と立ち尽くしていた亜麻美はハッと我に返った。

慌てて車へ駆け寄り、必死に窓ガラスを叩く。

だが、視界に入ったのは冷淡な宗司の横顔だけだった。

車は白い煙を残して急発進し、亜麻美はただ一人、駐車場に取り残されて震えていた。

スマホが再び震える。画面に表示されたのは病院の番号だった。

震える手で通話ボタンを押すと、医師の沈痛な声が響いた。

「ドナーの方はまだ到着されませんか……お父様の容態が、もう持ちません。たった今、多臓器不全により息を引き取られました。手を尽くしましたが……ご愁傷様です」

頭の中が真っ白になった。

亜麻美は冷たいアスファルトの上に膝から崩れ落ち、そのまま視界が暗転した。

*

長くて暗い夢を見た。

5年前、18歳だったあの頃の夢を。

当時の宗司は、東都で最も名高い梶浦グループの御曹司。

一方の亜麻美は、家計を助けるためにホテルで給仕のアルバイトをする貧しい学生に過ぎなかった。

あの日、個室にお酒を運ぶ途中、廊下で一人の男性とぶつかってしまった。

顔を上げた瞬間、吸い込まれそうな深い漆黒の瞳と目が合った。

「申し訳ありません!」

慌てて頭を下げたものの、相手の顔を見て息をのんだ。

梶浦宗司。

傲慢で、18歳の若い女としか付き合わないと噂される梶浦家の後継者。

宗司は亜麻美をじっと見つめると、不意に口元を緩めた。

「名前は?」

それからの日々は、まるで夢のようだった。

東都屈指の財力を誇る男が一目惚れし、情熱的に口説き落としてくれた。

バイト先のホテルの前にマイバッハを停めて迎えに来ては、「隣町の老舗の和菓子が食べたい」と呟けば、真夜中でも車を走らせて買いに行ってくれた。

煙草の匂いが嫌いだと伝えると、あっさり禁煙までしてくれた。

何より信じられなかったのは、家柄の違いによる家族の猛反対を押し切って、自分を妻に選んでくれたことだ。

披露宴の席で、宗司は大勢の参列者を前に片膝をつき、息をのむほど眩い指輪を薬指にはめてくれた。

「亜麻美。生涯、お前だけを愛し抜く」

結婚してからの溺愛ぶりも、誰もが羨むほどだった。

包丁すら握ったことのなかった男が、毎朝手作りのお弁当を用意し、どんな付き合いの席でも「会いたい」とメッセージを送ればすぐに切り上げて帰ってきた。

スマホの待受は亜麻美の写真、パスコードは彼女の誕生日。

すべてのSNSのプロフィール欄には「亜麻美の夫」と記されていた。

だからこそ、亜麻美の父が白血病を患ったときも、宗司があらゆる人脈を駆使してドナー探しに奔走し、貧しい学生の怜奈を見つけ出してくれたことを心から信じていた。

宗司は怜奈の学費や生活費を肩代わりし、自ら検査に付き添い、専属の栄養士をつけて体調を徹底管理させた。

「どうしてあの子にそこまで親切にするの?」

不安になって尋ねた亜麻美に、宗司は額へ優しく口づけを落として笑った。

「なんだ、嫉妬か?万全の状態で骨髄を提供してもらうためだよ」

その言葉を、亜麻美は疑いもしなかった。

けれど、宗司が頻繁に怜奈と買い物を楽しみ、高級ブランドのバッグやジュエリーを買い与えるようになったこと。

怜奈からの電話一本で、重要な役員会議すら放り出すようになったこと。

怜奈の好みは完璧に把握しているくせに、二人きりの結婚記念日をすっかり忘れるようになったこと――

異変に気づいた亜麻美は、目を真っ赤にして問い詰めた。

「あの子、今年で18歳だものね。若くて瑞々しいから惹かれたんでしょ?遊び人が改心したなんて、全部嘘だったのね」

あのとき、宗司は眉をひそめてこう言い放った。

「バカなことを言うな。気を遣っているだけだ。骨髄提供は一大事なんだから、機嫌良く過ごしてもらわないと困るだろ」

だが今や、積み重なったすべての現実が、宗司の嘘を証明していた。

*

目を覚ました後、亜麻美は感情を失った人形のように、機械的に死亡届などの書類へ署名していった。

安置室の父は、まるで眠っているかのように安らかだった。

幼い頃、自分の手を引いて登校し、文字を教えてくれた大きな手を握りしめる。

だがその手は、すでに冷たく硬くなっていた。

「お父さん、ごめんなさい……」

喉が締め付けられるのに、涙は一滴もこぼれなかった。

胸にぽっかりと巨大な風穴が空いたようで、ただ鈍い痺れのような痛みが広がっていた。

あれから3日、宗司は一度も姿を見せず、連絡ひとつ寄越さなかった。

亜麻美がSNSを開くと、タイムラインの一番上に怜奈が投稿した写真が並んでいた。

海辺で撮影された、宗司とのツーショット。

宗司は怜奈の肩を抱き寄せ、見惚れてしまうほど優しい笑顔を浮かべている。

添えられた文章は短かった。

【宗司さんがずっとそばにいてくれたおかげで、気持ちがすごく楽になりました】

亜麻美は無感情に「いいね」を押した。

1分も経たないうちにスマホが震え、宗司からメッセージが届く。

【怜奈の精神状態が不安定で、今は骨髄を提供できる状態じゃない。国内外の最高峰の専門医を手配したから、1ヶ月以内に改めて手術を行う。それまで俺が付き添って気分転換させ、体調を整えさせるつもりだ】

画面を見つめながら、亜麻美はふっと乾いた笑いを漏らした。

宗司はまだ、父が亡くなったことすら知らないのだ。

ましてや、あの駐車場でのやり取りをすべて聞かれ、彼の心がとっくに別の女へ傾いていたのを亜麻美に見抜かれていたことなど、夢にも思っていなかった。

トーク画面を閉じ、別の番号へと発信する。

「お義母様。ずっと私を疎ましく思われていたのは存じています。離婚に応じますので、手切れ金をいただければ、宗司の前から綺麗に身を引きます」

電話の向こうで、宗司の母・梶浦夕理子(かじうら ゆりこ)が息をのんだ。

「……あれほど『真実の愛だから絶対に別れない』と言い張っていたのに?」

亜麻美は沈黙した。

かつての自分は愚かにも、宗司が永遠に愛し続けてくれると信じていた。

けれど、愛など幻に過ぎない。

人の心は移ろい、誓いはあっけなく色褪せ、遊び人の本性が変わることなどあり得ない。

彼はただ「18歳の若い女」に執着しているだけで、自分はもう二度と18歳には戻れない。

亜麻美は淡々と告げた。

「署名・捺印した離婚届をお送りします。宗司の分は、お義母様の方でサインさせてください」

夕理子は事情を察したのか、声音を明るく弾ませた。

「いいでしょう。署名したものを送ってくれれば、宗司にはこちらからサインさせるわ。手続きが済み次第、この街を出ていきなさい。手切れ金は予定通り口座に振り込むから。

ただし、約束は守りなさい。一度身を引いたら、二度と宗司の前に現れないこと」

「承知いたしました」

通話を切り、あらかじめ用意してあった離婚届を取り出す。

必要事項に迷いなくペンを走らせていく。

カリカリと紙を滑るペン先のかすかな音だけが、静まり返った部屋に響いた。

ペンを握る指先に迷いはなく、微かな震えすら起きなかった。

――私の人生から、完全に消えてちょうだい。

心の中で、静かに呟いた。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

หลิวซินอี้
หลิวซินอี้
ขอบคุณมากมายเลยคร้า
2025-07-14 16:46:34
1
0
Neena Yin
Neena Yin
พอ. = แม่ทัพไป๋ นอ. = เยี่ยนอิง นางร้าย = หว่านชิง ใช่หรือปล่าวน้า เพราะถ้าใช่ จะได้เลิกอ่าน.........
2025-07-11 23:54:10
4
1
จันทร์ส่องแสง
จันทร์ส่องแสง
ตลกมากๆๆๆๆๆฉันจะไม่ยอมอ่านนิยายเรื่องนี้คนเดียว
2025-05-16 12:56:46
2
1
201 Bab
ตอนที่1 ข้าคือองค์หญิงใหญ่หว่านชิง
เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าอย่างแรงดัง เพี๊ยะ!เธอล้มลงไปกองกับพื้น หัวกระแทกมุมโต๊ะปลายเตียงจนมึนงง ทว่าเธอก็ยังคงฝืนลุกขึ้นตามสคริปต์"เจ้ามันก็แค่คนโง่ที่ให้ข้าหลอกใช้ก็เท่านั้น"น้ำเสียงเยาะหยันของนางเอกในเรื่องทำเอาหัวใจเธอสั่นระริก ไม่ใช่เพราะเจ็บปวด แต่เพราะหัวใจขอเธอกำลังเต้นผิดจังหวะมันผิดจังหวะจริงๆ เสียแล้วไม่ไหวแล้ว... หัวใจมัน... เจ็บแปลบ..."คัท! ตรงนั้นยังไม่พออารมณ์นะครับ ตาอย่ากะพริบเยอะเกิน" เสียงผู้กำกับดังขึ้น แต่เธอกลับได้ยินเสียงนั้นแผ่วเบาลงเรื่อยๆๆๆ และเสียงลมหายใจของตัวเองที่แผ่วลงเรื่อยๆในวินาทีสุดท้ายก่อนที่สติจะดับวูบ ภาพที่เธอเห็นคือฉากบัลลังก์ทองที่มีม่านโปร่งล้อมรอบ......มันคือฉากที่เธอถ่ายไปเมื่อเดือนก่อน กับบท "นางร้ายผู้โง่เขลา" ในละครย้อนยุคฟอร์มยักษ์ที่ทำเธอแทบบ้าเพราะต้องฝึกทั้งการเดินให้กิริยาดี ทั้งบทพูดโบราณ แถมยังต้องโดนตบอีกสารพัดเธอตายแล้วแน่ ๆ ...กลิ่นหอมอ่อนของไม้จันทน์ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศผสานกับความรู้สึกเย็นชื้นบนต้นคอ แต่พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง กลับพบว่าตัวเองนั่งอยู่บนตั่งไม้แกะสลักลวดลายเมฆมงคล ชุดที่สวมเป็นแพรไหมชั้นดีมีลวดลายหงส์น้อยประดั
Baca selengkapnya
ตอนที่2 เริ่มการแสดงได้แล้วองค์หญิง
แสงแดดยามสายสาดผ่านหน้าต่างลงบนโต๊ะไม้กลมกลางห้อง กลิ่นหมึกจาง ๆ ลอยคละคลุ้งกับกลิ่นชาจางๆ ที่ยังอุ่นอยู่ในถ้วย เสียงปลายพู่กันขูดกระดาษเบา ๆ ดังเป็นระยะ คล้ายเสียงหัวเราะของคนมีแผนร้ายในใจหลี่หว่านชิงคนใหม่ นั่งขัดสมาธิบนเบาะนุ่มอย่างสบายใจ มือข้างหนึ่งคีบขนมชิ้นเล็กเข้าปาก ส่วนอีกข้างก็วาดอะไรบางอย่างลงกระดาษขาวด้วยความตั้งใจบนแผ่นกระดาษ แผนผังน่ารักแบบตัวการ์ตูนเริ่มเป็นรูปเป็นร่างชัดเจนวงกลมแรกมีหน้าคนหัวฟูๆ ทำหน้าตาโง่งมน้ำมูกและน้ำลายไหล อยู่ในชุดเจ้าหญิงสีชมพูบานเย็น ลูกศรชี้ลงด้านล่าง เขียนว่า“หลี่หว่านชิงต้นฉบับ: สมองมีขนาดเดียวกับเม็ดบัว ขี้อวด ชอบหาเรื่องนางเอก ไม่รู้จักวางแผน ไม่ประมาณตน มองคนไม่ออกไม่รู้ว่าใครรักใครเกลียด สุดท้ายโดนวางยา ตบตี ถูกถอดยศ และสิ้นใจตายในบ่อปลาคาร์ฟ”ถัดไปทางขวาอีกมุม มีภาพหลี่หว่านชิงเวอร์ชันใหม่ ใส่แว่น วาดหน้าตาจริงจัง มือถือพัดจดบันทึก หัวกลม ๆ มีประกายสมองแปะไว้เหมือนมีไฟสว่างวาบบนหัว ใต้ภาพเขียนว่า“เวอร์ชันใหม่ : หลี่หว่านชิง 2.0 แสร้งสำนึกผิด ใฝ่เรียนใฝ่รู้ ตีสนิทเป้าหมาย สะสมแต้มปั่น กำกับโชคชะตาด้วยมือเราเอง! และที่สำคัญฉลาดเป็นกร
Baca selengkapnya
ตอนที่3 ฮ่องเต้ผู้รักลูกสาวดั่งดวงใจ
ประตูห้องถูกเปิดออกพร้อมขบวนขันทีและนางกำนัลยาวเหยียด ที่นำขบวนมาคือหัวหน้าขันทีเฒ่าผู้หนึ่งชื่อว่า "จื่อกง" ชายชราในอาภรณ์สีสุภาพผู้มีใบหน้าแววตาเก๋าเกมและปากไวระดับตำนานไม่ผิดแน่หากตามบทที่หลี่หว่านชิงเคยปะทะคารมมาอีกทั้งขันทีผู้นี้ยังมีไฝติดที่ริมฝีปากเม็ดใหญ่โตมโหฬารตามหลังเขาคือ ฮ่องเต้ "หลี่เซวียนอี้" ฮ่องเต้ผู้มีชื่อเสียงเรื่องการสงคราม รบจนเป็นฮ่องเต้ไร้พ่าย แต่กลายเป็นพ่อที่อ่อนยวบเมื่ออยู่ต่อหน้าลูกสาวคนโต"หลี่หว่านชิง! ลูกพ่อออออออ" ฮ่องเต้โผเข้าหาด้วยสีหน้ากระวนกระวาย ท่าทีเคร่งขรึมตามตำราจักรพรรดิหายวับ เหลือไว้แต่สีหน้าร้อนรนเหมือนพ่อบ้านธรรมดาดวงตายิ่งอ่อนโยนยิ่งนัก"พ่อได้ข่าวว่าเจ้าล้มป่วย แล้วจู่ ๆ ก็ส่งคนไปบอกว่าจะไปเรียนหนังสือ! เจ้าตื่นเช้าได้! เจ้าลุกจากเตียงได้! บอกพ่อมาเถอะลูก เป็นอะไรรึเปล่า! ฝืนรึเปล่า!ไหวหรือเปล่า เจ้าป่วยไข้หรือหัวไปกระแทกที่ไหนมาหรือเปล่าไหนให้พ่อดูหัวของเจ้ามีรอยบาดแผลไหม"จับตัวหลี่หว่านชิงมาพลิกซ้ายขวาหมุนรอบตัวและวิ่งวนดูรอบๆ ศีรษะของหลี่หว่านชิงค้นหาบาดแผลที่ตามมาด้วยนั่นคือขันทีอีกสิบคน ขนห่อหยก ห่อสมุนไพร กระติกยา และกระถางกำยานรั
Baca selengkapnya
ตอนที่4 มือวางแผนชั้นเซียน
เมื่อขบวนของฮ่องเต้เสด็จกลับไปแล้ว บรรยากาศก็สงบลงทันใด แน่นอนว่าความสงบของภายนอก มิอาจปิดบังเสียงจากภายในได้【ติ๊ง! แต้มโน้มน้าวฮ่องเต้สำเร็จ +5 แต้ม】เสียงระบบดังขึ้นในหัว พร้อมโผล่เป็นกล่องข้อความโปร่งใสลอยเคว้งเคว้งอยู่กลางสมอง หลี่หว่านชิงขมวดคิ้วในใจ‘+5 แต้ม? น้อยไปป่ะ นี่ฉันแสดงเกือบลืมหายใจนะ!’【...อย่าเยอะ ระบบใจดีให้แต้มทดลองเฉยๆ จริงๆ ฮ่องเต้เชื่อเจ้าทุกคำพูดอยู่แล้ว ควรจะได้ +0 ด้วยซ้ำ นี่ทดสอบระบบเฉย ๆ ทดสอบ 1 2 3 ทดสอบไมค์ 1 2 3】‘เหอะ...แค่บอกว่าอยากลองเทสต์ก็เทสต์กันงี้เลย?’ 【แล้วทำไมต้องยุ่งยากห้ามไม่ให้ราชครูโม่ชิงเหยียนมาสอนในห้องล่ะ】‘แล้วถามทำไมอีกล่ะ ว่าทำไมฉันถึงไม่ยอมให้เขามาสอนในห้อง?’ หลี่หว่านชิงส่งเสียงในใจปึงปัง【ระบบถาม เพราะอยากรู้ว่าคิดเองหรือฟลุ๊ก】【คำตอบผ่าน: ตรวจพบเหตุผลมีตรรกะชัดเจน】‘ห๊ะถามเองตอบเองหรอ ฉันยังไม่ได้ตอบเลยนะ รวนป่าวเนี้ย’【พึ่งคิดเองได้】【เหตุผล: ไม่อยากทำให้ราชครูโม่รำคาญ = ลดความเกลียดชัง = ไม่เป็นศัตรู】【ระดับแผนการ: ฉลาดเฉียบ】【แต้มพิเศษสำหรับการวางแผนล่วงหน้า +10】ปาหัวใจโฮโลแกรมใส่หลี่หว่านชิงหนึ่งดอกฟรุ้งฟริ้ง หว่านชิงตกใจสุ
Baca selengkapnya
ตอนที่5 ข้ามาแล้วอาจารย์
หลังจากเมื่อคืนวางแผนเปลี่ยนเส้นเรื่องอย่างลับๆ หลี่หว่านชิงก็ไม่ปล่อยเวลาให้สูญเปล่าทันทีที่เช้าตรู่มาเยือน แสงแดดอ่อนโยนส่องลอดหน้าต่างเงาไม้โยกไหว หว่านชิงก็ตื่นมาแต่งกายอย่างประณีตชุดผ้าไหมสีขาวสะอาดปักลาย ทอเส้นเงินระยิบระยับเมื่อแสงกระทบ ผมดำยาวถูกรวบครึ่งศีรษะด้วยปิ่นหยกประดับดอกเหมย ดวงหน้าแต่งแต้มบางเบาด้วยสีชมพูระเรื่อ ริมฝีปากชมพูอย่างธรรมชาติ ทุกองค์ประกอบบอกถึงความสุภาพนุ่มนวลขององค์หญิงใหญ่...เวอร์ชันเรียบร้อย (จอมปลอม) 【ภาพลักษณ์ใหม่: ผ่าน…10/100】‘นั้นเรียกผ่านเรอะ’"ซื่อซื่อ เจ้ามานี่สิ" หว่านชิงหันมากล่าวเรียบๆ ขณะสวมกำไลหยก"เพคะองค์หญิง?""เจ้าไปจับตาดูไว้เลยว่าเมื่อไรแม่ทัพไป๋เหวินหลงจะเข้าวัง ข้าต้องรู้ทันทีที่เขาเหยียบลานพระราชวัง""เจ้าค่ะ" ซื่อซื่อรีบก้มหัวแล้วหายตัวไปอย่างว่องไวหลี่หว่านชิงยิ้มมุมปาก เดินออกจากตำหนักอย่างมั่นใจ เพื่อไปยังสถานที่เรียนของเหล่าราชนิกุล ตำหนักเหวินเซียนที่ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของวังหลวง ท่ามกลางสวนไม้ใหญ่ แทรกเสียงนกร้องแว่วไกลกับกลิ่นดอกไม้หอมอ่อนๆ ลมพัดโชยเอื่อยพาให้เงาไม้ลู่ไหว ดูสงบ เย็น และร่มรื่น ราวกับถูกออกแบบมาเพื่
Baca selengkapnya
ตอนที่6 ไปเก็บแต้มกับพระรองกัน
เมื่อราชครูโม่ชิงเหยียนหมุนกายเดินนำ หว่านชิงก็สาวเท้าอย่างสงบเสงี่ยมติดตามอยู่เบื้องหลัง สายตาไม่เหลือบมองซ้ายขวา ท่าทีเรียบร้อยดุจนักเรียนหญิงที่มุ่งหน้าสู่ห้องเรียนครั้งแรก แต่ใจนางกลับระริกระรี้ เหมือนนักล่าสาวผู้เลือกสนามประลองเสียเอง ทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของหว่านชิงศาลาไม้ประจำการเรียนตั้งอยู่ใต้ต้นหลิวใหญ่ ร่มเงาเขียวขจีตกทอดลงบนพื้นศิลา ดอกเหมยโปรยกลีบเบาอยู่ปลายฟ้า เสียงลมพัดผ้าม่านกระจายกลิ่นน้ำชาบางจางในอากาศภายในศาลา ผู้ที่นั่งอยู่ก่อนแล้วมีเพียงสองคนเท่านั้นก้รับสอนเฉพาะคนสำคัญสินะ หว่านชิงก็สำคัญเช่นนั้นที่นี่ก็ควรมีหว่านชิงหยางหลินองค์รัชทายาทอายุน้อยตัวสูงโปร่งแต่ผอมบาง ร่างในชุดมังกรประจำรัชทายาทแต่งอย่างเรียบง่ายแต่พิถีพิถัน สีหน้าขาวซีดดั่งหยกต้องหมอก ยามสบตา หว่านชิงรู้สึกถึงความหวาดระแวงชัดเจนในแววตาคู่นั้น เหมือนลูกหมาป่าที่เคยถูกรังแกและยังไม่ลืมเลือนรสของคมเขี้ยวตกใจหรือ…คงนึกว่าวันนี้ข้ามาเพราะคิดจะแกล้งเล่นสนุกกับเจ้าอีกกระมัง หึ...ก็น่าระแวงอยู่นั่นล่ะ หว่านชิงหัวเราะในใจ อีกหนึ่งร่างเบื้องขวา เยี่ยนอิงองค์หญิงรอง บุตรสาวคนแรกของฮองเฮานั่งอย่างสงบอยู่
Baca selengkapnya
ตอนที่7ไปเก็บแต้มกับพระเอกกัน
เสียงตะโกนของหว่านชิงดังสนั่นก้องศาลาราวกับระฆังยามศึก นางเบิกตากว้างเหมือนมีใครสาดน้ำเย็นใส่หน้าตอนเช้า“ไม่ได้การแล้ว! ข้าต้องไปหาเขา!”นางหมุนกายพรวดพราดกระโจนไปข้างหน้า กระโปรงลากระพื้นปลิวตามแรงก้าว ซื่อซื่อวิ่งตามแทบไม่ทัน ตะโกนด้วยความตกใจ“องค์หญิง! ระวังเจ้าค่ะ เดี๋ยวทรงจะล้มเจ้าค่ะ!”“แล้วเขาอยู่ไหน!” หว่านชิงหันมาถามทั้งที่ยังวิ่งอยู่“มะ...ไม่ทราบเจ้าค่ะ เห็นเพียงว่าท่านแม่ทัพก้าวเข้าวังมาแล้ว รีบเดินเหมือนจะมุ่งหน้าไปที่ใดสักแห่ง”หว่านชิงเบรกเท้าหยุดนิดหนึ่ง หันขวับ“ถ้าอย่างนั้น...เขาต้องไปหาท่านพ่อ!”พูดจบนางก็วิ่งต่อทันที เป้าหมายชัดเจน ตำหนักฮ่องเต้!นี่แหละคือโอกาสของหว่านชิงแล้ว เก็บแต้มๆๆ ฮ่าาาาาไปเก็บแต้มกับพระเอกก้านนนนนหว่านชิงยืนนิ่งอยู่หน้าประตูตำหนักเหมือนรูปสลัก แต่ภายในใจกลับร้อนรนยิ่งกว่าหม้อต้มน้ำในครัวหลวง ให้ตายเถอะ! มาแบบนี้ไม่บอกกล่าว จะให้ข้าทำหน้าอย่างไรให้ดูน่าเชื่อว่าไม่ได้ตั้งใจมาหาผู้ชายเฉยๆ …ดวงตากลมโตร้อนรนกลอกไปมา ก่อนจะกะพริบแป๊บๆ อย่างคิดอะไรออก “เอาละ! บ่อปลาคราฟนั่นแหละ ใช้เป็นข้ออ้างได้!กลบบ่อปลาคราฟให้หมดไม่อย่างนั้นหว่านชิงจะต้องตก
Baca selengkapnya
ตอนที่8 บัตรเช่าบทนางเอก
ชุดเกราะแวววาวสะท้อนแสงอาทิตย์เข้าตาเธอแสบวาบ...กลิ่นความหล่อผสมกลิ่นสมุนไพรเย็นจางๆ ลอยแตะจมูก และกลิ่นอะไรอีกนะถุงหอมสิท่ามือที่กุมรอบเอวไม่ได้เบาแต่ก็ไม่รุนแรง...วงแขนมั่นคงเสียจนไม่รู้สึกกลัวแม้แต่นิดเดียว...หว่านชิงลืมตาขึ้นช้าๆ แล้วเงยหน้ามองเจ้าของวงแขน...ในวินาทีนั้น โลกทั้งใบก็พลันชะงัก ราวกับเสียงรอบข้างหายไป เหลือเพียงหัวใจที่เต้นแรงยิ่งกว่ากลองศึกบุรุษตรงหน้าสูงใหญ่ ใบหน้าคมกริบราวกับถูกสลักจากหยกดำ คิ้วเรียวยาวดุจพู่กันพู่มังกร ดวงตานิ่งเฉยราวสายน้ำแข็งลึก แต่กลับมีประกายที่ราวกับจะทิ่มแทงทะลุใจใครต่อใครได้ในพริบตาเดียว หญิงเห็นหญิงรักชายเห็นชายหลง…เฮ้เส้นผมดำขลับมัดรวบอย่างเรียบร้อย แต่ทิ้งเส้นหนึ่งพาดข้างแก้มอย่างไม่ตั้งใจ ทว่า...ก็ยังดูดีอย่างไร้ที่ติ แม้เพียงยืนเฉยๆ ก็เหมือนรูปปั้นแม่ทัพสวรรค์ที่หล่นลงมาจากแดนเทพ ออร่าที่แผ่ออกมาราวคลื่นร้อนทำเอาหว่านชิงแทบลืมหายใจนี่คือพระเอก...นี่มันพระเอกจริงๆ!ในใจมีแต่เสียงกรี๊ดแบบ กรี๊ดดดดดด!!! ทำไงดี! เขาหล่อขนาดนี้! นี่มันฉากในนิยายเลย! เขากอดฉัน! แล้วชุดเกราะสะท้อนแสงแบบนี้! ช่วยด้วย! เขาไม่พูดแต่เท่มาก! เขาไม่ยิ้มแต่ห
Baca selengkapnya
ตอนที่9ท่านพ่อรักลูกแค่ไหน
หว่านชิงหันไปสบตากับซื่อซื่อที่ยังทำหน้าห่วง ๆ อยู่ ซื่อซื่อเรียกสติหว่านชิงอย่างร้อนรน "คุณหนู! คุณหนู! เป็นอะไรไปเจ้าคะ!"บัตรเช่าหนึ่งชั่วโมงของเธอ...เตะตัดขา ความฝันไปเลยลูก! 5555 แต่เดี๋ยวก่อน ยังไม่ทันได้ซึมซับความน้อยใจ บรรยากาศก็เปลี่ยนฮวบ!"หว่านชิงลูกพ่อออออออออ!!!"เสียงตะโกนกังวานของฮ่องเต้หลี่เซวียนอี้แว่วมา พร้อมเสียงฝีเท้าดัง ตุบตุบตุบ และชุดคลุมจักรพรรดิสะบัดอย่างองอาจเข้ามาหาเธอ"ลูกพ่อ! เจ้าเป็นอะไรหรือไม่! เจ้าเจ็บตรงไหน!!โอ๊ย ใจพ่อร้อนยิ่งกว่าเปลวเพลิงเสียอีก!” ขันทีข้างกายหน้าซีดเป็นกระดาษ แต่ยังไม่ทันพูดอะไร ฮ่องเต้ก็ตวาดลั่น"ยังจะยืนโง่อยู่ทำไม! ไปตามหมอหลวงมาเดี๋ยวนี้!!!ลูกข้าอาการเป็นอย่างไรทำไมพวกเจ้าไม่ใส่ใจเรื่องความปลอดภัยขององค์หญองค์ใหญ่ให้มากกว่านี้ ลูกพ่อออเจ้าทำไมนิ่งไปเล่าช็อคหรือไรหรือว่าเจ็บตรงไหน"หว่านชิงถึงกับสะดุ้ง รีบยกมือห้ามทัพ "ท่านพ่อเจ้าขา ใจเย็นๆ ก่อนเพคะ ลูกไม่เป็นอะไรเลย แค่... แค่ตกใจนิดหน่อยเอง"ในใจเธอก็แอบขำตัวเอง ก็แค่กำลังคุยกับระบบอยู่นี่นา ฮ่องเต้หรี่ตามองไปทางแม่ทัพที่เดินหันหลังไปไกลแล้ว"ไป๋เหวินหลง...เจ้าบ้านั่น! ข้าบอก
Baca selengkapnya
ตอนที่10เก็บแต้มจากคำนินทา
แสงแดดยามเช้าเอื่อยเฉื่อยสาดต้องชายผ้าของเหล่านางในที่เดินวุ่นอยู่ในห้องเครื่องในวังหลวง กลิ่นโจ๊กหมูตุ๋นยาจีนคลุ้งลอยมาแตะปลายจมูก ไอน้ำร้อนระอุเหนือหม้อเหล็กยักษ์ราวกับม่านหมอกในหุบเขาซื่อซื่อเดินเข้ามาเงียบๆ เพื่อมายกสำรับขององค์หญิงใหญ่หว่านชิง สีหน้านางเรียบเฉยไม่แสดงอารมณ์ ทว่าหูของนางไม่อาจหลีกพ้นถ้อยคำที่เล็ดลอดจากกลุ่มนางในห้องเครื่องซึ่งกำลังเม้าท์มอยกันสนุกปากถึงเรื่องใหญ่ของเมื่อวาน"เจ้ารู้หรือไม่ เมื่อวานองค์หญิงใหญ่ออดอ้อนขอฝ่าบาทให้กลบบ่อปลาคราฟทั้งวังทิ้งหมดเลยนะ!"นางในห้องเครื่องคนหนึ่งป้องปากพูดแต่กลับพูดดังราวกับตะโกนกระนั้น“ไม่ใช่แค่ทั้งวังฝ่าบาทยังให้คนออกไปกลบบ่อปลาคราฟนอกเขตวังหลวงอีกด้วยได้ยินว่าเพราะโปรดปรานองค์หญิงใหญ่มากจึงกลบมาก แล้วยังกลับในส่วนที่นางบอกว่าเป็นส่วนของความรักพระมารดาของนางที่ฝ่าบาทจะต้องทดแทนส่วนนั้นอีกด้วย”"องค์หญิงใหญ่ผู้นี้นี่ก็ช่างจิตใจโหดร้าย บ่อปลาคราฟนั้นอุตส่าห์เป็นที่โปรดของฝ่าบาทและสนมทั้งหลายแล้วยังเกี่ยวพันถึงฮวงจุ้ยของแคว้นเราอีกด้วย ยังจะให้ถมทิ้งเพียงเพราะฝันร้าย?!"หลายคนพยักหน้าเห็นด้วย นึกสงสารปลาคราฟ"ข้ายังได้ยินมาอีกว
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status