นิยายจีนฉบับแอบรัก

นิยายจีนฉบับแอบรัก

last updateLast Updated : 2025-04-05
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
39Chapters
1.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

พบกับเรื่องราวที่ทำให้ความเจ็บแปลบแล่นสู่หัวใจซ่อนจนลึกสุดใจท่านปรารถนาแต่เพียงนาง แต่ใจของนางอยู่กับผู้ใดกัน ข้าขอเพียงรักท่านไม่หวังครอบครอง แม้รักเราสองจะเป็นรักต้องห้ามก็ตาม

View More

Chapter 1

แอบรัก

Even after I got out of the operation room, it seemed that Shawn didn't care that we had just lost our seven-month-old unborn child.

Even though this hospital belonged to his company, Dawson Group, he purposefully set me up at a simple hospital bed in the corner of the stairwell.

Coldness was all I could feel as I laid there, and even my son, who was keeping me company, couldn't help but shiver.

Even then, he didn't care about himself. Instead, he gripped my hand tightly and breathed warm air onto it with his little mouth. "I'll make you warm, Mommy!"

I forced a weak smile, trying to trick him. "Mommy's not cold, Aster."

When I saw his hands swollen red and blue from the cold, I couldn't help my tears.

Just a few steps of the staircase away, Jasmine was staying in a luxurious ward. She had doctors on command to check on her 24/7 as well as a bunch of bodyguards and maids at the beck and call, all at the behest of Shawn.

Aster clenched his teeth, and seemed to come to a conclusion. "Mommy, let me go ask Jasmine for help! If she asks Daddy to save you, he'll come!"

I looked at my son's gaze, as clear as a spring of water, and I couldn't help feeling heartbroken.

He was a good boy, but he was only six years old. He wouldn't comprehend that Jasmine was the one who had pushed me down the stairs and fell down by my side to incriminate me.

That woman wanted nothing but for me to die early.

Suddenly, a warm stream of blood flowed out under my body.

My son screamed. "There's so much blood! Mommy, there's so much blood!"

Before I could say anything, he started making a mad dash up the stairs. I knew that he was trying to go find Jasmine, and I was so anxious that I felt a pang in my heart.

I wanted to crawl up, to stop him, to do anything, but I just couldn't muster up even the slightest bit of strength.

After several days of being left in this weakened state, I couldn't hold on any longer, my life slipping away from my body.

Miraculously, my soul managed to leave my body, and I quickly drifted after my son.

He'd just managed to get to the entrance of Jasmine's ward, but before he could knock on the door, the bodyguard there kicked him.

"Mr. Dawson ordered us not to let you bother Miss Stark!"

My son hit the ground with a loud thump, but he was in too much of a hurry to even try climbing back up. Using his limbs, he crawled over to the door and hit it with his clenched fists as hard as he could.

"Ms. Stark! Ms. Stark! Mommy's bleeding so much! Please, tell the doctors to save her!"

To keep me company, my son had suffered hunger and cold these past few days.

My poor son, who'd been living in luxury his entire life.

After everything, his hands were already swollen beyond recognition.

Now, as he pounded on the door, his skin split open, smearing fresh blood on the wood.

I cried out, begging him not to do this. He shouldn't beg that witch for me!

I was already dead…

Unfortunately, souls couldn't speak.

Suddenly, the door of the ward opened. Jasmine was sitting there, elegantly sipping on a bowl of nourishing soup.

"Let him in."

Like a cub being caught by the scruff, the bodyguard outside dragged him into the room by the collar of his shirt, before throwing him on the ground in front of Jasmine.

Jasmine carefully examined her newly manicured nails. "You want me to save your mother, boy?"

Seeing him nod vigorously, she smirked.

"Kneel down in front of me and beg for forgiveness on her behalf, and I'll call the doctors."

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
39 Chapters
แอบรัก
"คุณหนูข้าอย่าวิ่งเจ้าค่ะ ชุดสวยสวยที่ใส่จะเปรอะเปื้อนหมดแล้ว""ไม่ได้เลยองค์ชายจากในวังเชียวนะป้าถงมาสู่พี่สาว ข้าอยากเห็นขบวนเสด็จ"ดึงชายกระโปรงวิ่งลิ่วไปยังเรือนใหญ่ร่างเล็กกำลังจะโตเป็นสาวของบุตรีคนเล็กของใต้เท้ากวงวิ่งนำไปข้างหน้า ด้วยความมุ่งมั่น และสดใสร่าเริง"อุ๊ป ไม่เห็นหรือไรคนกำลังรีบมาขวางทาง"ร่างสูงรวบตัวเล็กของอีกคนไว้แน่น ดวงตาคมมีแววฉงนเล็กน้อยตาสบตาแววตาถือตัวของอิงนา ทำเอาเขายิ้มบางๆ อิงนามองรอยยิ้มนั้นอย่างตกตะลึง อย่าบอกนะว่านี่คือองค์ชายที่กำลังจะมาสู่ขอพี่สาว"องค์ชาย ทางด้านนั้นขอรับ"ขันทีข้างกายประสานมือเดินนำ อิงนามองตามแผ่นหลังผึ่งผาย อ้อมกอดกับรอยยิ้มอบอุ่น เป็นองค์ชายถึงว่าหน้าตาผิวพรรณจึงดู สะอาดสะอ้านแล้วยังหล่อเหลาวิ่งตามคนผู้นั้นไปทันที"ท่านเป็นองค์ชายที่จะมาสู่ขอพี่สาวข้าใช่ไหม"อิงนาตามไปจนทัน ถามขึ้นทันทีด้วยความ อยากให้แน่ใจ"ใช่"ตอบสั้นๆ ห้วนๆ"ท่านชอบพี่สาวข้ามากไหม"หมิงเซ่อหันมองหน้าพบรอยยิ้มสดใสหาได้มีสิ่งใด เสแสร้งหรือเคลือบแฝง มือยังดึงกระโปรงให้สูงขึ้นมา หมิงเซ่อใบหน้าเรียบเฉยพลางคิดว่าอย่าถือสานางไร้การอบรม"มาก"ตอบเพียงสั้นๆ"ดี ดี ดี ท่า
Read more
มีบางอย่างเกิดขึ้ันในใจนั่น
“พี่สาว ข้าอยากเข้าไปอยู่ในวังกับท่าน”ฟางหลานยิ้มอ่อนโยนเอ็นดูน้องสาวยิ่งนัก“พี่สาวจะพูดกับท่านพ่อให้เจ้าเอง”“พี่สาวใจดีที่สุด”ฟางหลานลูบหัวน้องสาวเบาๆ“ไปนอนได้แล้ว นอนดึกดื่นเดี๋ยวไม่สวยใบหน้าบูดเบี้ยวนะ”อิงนายิ้มก่อนจะวิ่งออกจากห้องไปฟางหลานถอนหายใจ องค์ชายใหญ่ผู้นั้นแค่เพียงพบกับฟางหลานในครั้งแรกครั้งเดียวเขาถึงกับลงทุนมาสู่ขอ“องค์ชายใหญ่เป็นผู้เดียวที่ฝ่าบาทวางพระทัยอย่างมากในอนาคตอาจได้รั้งตำแหน่งไท่จือ”ใต้เท้ากวงและฮูหยินต่างดีดลูกคิดรางแก้ว ฟางหลานก้มหน้านิ่ง ไม่เอ่ยคำคัดค้าน จะคัดค้านได้เช่นไรกันในเมื่อตลอดเวลาที่ผ่านมา ก็ไม่เคยทำตัวดื้อดึงเช่นเดียวกับอิงนาตำหนักจันทร์เคียงฟ้า ที่ยิ่งใหญ่งานเลี้ยงสมรสผ่านไปพิธียกน้ำชาคารวะบรรพบุรุษก็ผ่านไปเช่นเดียวกัน ฟางหลานสีหน้าเป็นกังวลแต่อิงนากลับเจื้อยแจ้วสนุกสนาน“พี่สาว วังหลวงนี่ช่างใหญ่โตเสียจริงอิงนาคงใช้เวลาเป็นแรมเดือนจึงจะสำรวจได้ทั่วถึง”อิงนาอาภรณ์สีชมพูสวยหวาน ในวัยสาวเริ่มต้นนั้นใบหน้างดงามสดใสไม่แพ้ ฟางหลาน ทว่าฟางหลานกลับมีสีหน้าเศร้าสร้อยเกินไปแม้ฟางหลานจะอยู่ในอาภรณ์สีแดงสดใส“น้องสาวพี่ซุกซน ยิ่งนักไม่เกินสามวัน คงเ
Read more
แทบจะไม่รู้สึกอะไรเลยใช่ไหมเจี่ยฟู
“อิงนาเจ้าคราวหลังระวังให้มากเดินเหินให้ช้าลงเสียหน่อยจึงดีพี่เป็นห่วงหากเจ็บมากกว่านี้คงต้องถึงหมอ”นวดข้อเท้าให้อย่างเบามือ อิงนายิ้มแก้มป่อง“พี่สาวเมื่อคืนท่านกับเจี่ยฟู”ใช้นิ้วจิ้มเข้าหากันไปมา หลานฟางยิ้มบางๆ แต่หลบตาของอิงนา“เรื่องของผู้ใหญ่เจ้ายังเด็กไม่ควรใส่ใจ” วิ่งมายืนตรงหน้ามองหน้าหลานฟาง ยิ้ม สดใส“ข้าสิบหกแล้ว ต่อไปก็ต้องแต่งออกไปเช่นกัน ท่านไม่เห็นจะต้องปิดบังข้า”“อิงนา เจ้ายังเด็ก ไว้โตขึ้นจึงจะเข้าใจ”ฟางหลานคิดถึงเมื่อคืนที่ผ่านมา“องค์ชายฟางหลานยังไม่พร้อม”ผุดลุกขึ้นจากแท่นนอนนั่งตัวตรงเอื้อมมือจุดเทียน แต่หมิงเซ่อกับดับเทียนลงทันที เขาห่วงเหลือเกินว่าพรุ่งนี้จะมีเรื่องเล่าขาน เกี่ยวกับการเข้าหอของเขากับฟางหลาน ห่วงความรู้สึกว่าฟางหลานจะขายหน้าหญิงที่สามีไม่ยอมหลับนอนด้วยในคืนเข้าหอ ถอนหายใจยาว“ข้า ไม่ฝืนใจเจ้าแต่ไฟ ปล่อยให้มืดมิดอย่างนี้พรุ่งนี้เช้าเจ้าจึงจะไม่ต้องคอยตอบคำถาม”“ขอบคุณองค์ชาย”ในใจเริ่มรู้สึกว่า เขาฝืนใจฟางหลานหรือไรนางจึงไม่ยอมร่วมหอด้วย“เจ้านอนเสียพรุ่งนี้ค่อยหารือเหนื่อยมาทั้งวัน ข้าลงไปนอนด้านล่างนั่นเองรับรองว่าไม่ล่วงเกินเจ้าข้าสัญญา”หรือต้
Read more
แทบจะไม่รู้สึกอะไรเลยใช่หมเจียฟู2
“ชอบที่สุด ของเจ้า..เอ้ยขององค์ชายหรือไร”“แน่นอนที่นี่มันตำหนักจันทร์เคียงดาวของข้า ลูกหมาตัวนี้แน่นอนต้องเป็นของข้า”“อิงนาขอ”เอ่ยปากทันที หมิงต้าอมยิ้ม“เจ้านี่ไม่ธรรมดาจริงๆ เมื่อครู่เห็นเรียกพี่ใหญ่ว่าเจี่ยฟูเช่นนั้นก็คงเป็นน้องสาวของพี่สะใภ้ชายาเอกของพี่ใหญ่ ยินดีที่ได้รู้จักเจ้า”อิงนาล้วงหยิบผลซานซาเชื่อมเสียบไม้ในอกเสื้อส่งให้หมิงต้า“ข้าอิงนายินดีที่รู้จักองค์ชายเช่นกัน”หมิงต้ามอง ผลซานซาเชื่อมแบบงงงง“เจ้า นำผลซานซานเชื่อมติดตัวเช่นนั้นหรือ”“ผลซานซาเชื่อมเป็นของชอบของข้ากับพี่สาว เราจึงนำมันเข้ามาในวังมากหน่อย อย่าประเมินผลซานซาเชื่อมต่ำไปเชียว อย่างน้อยมันก็อร่อย แล้วอีกอย่างที่ข้าพกมันติดตัวเพราะวันนี้รู้ดีว่าต้อง...ออกสำรวจวังหลวง แล้วก็จะต้องพบ ใครสักคนคบหาเป็นสหายการให้ของที่ข้าโปรดปรานเขาจะได้จำข้าได้ไม่ลืมอย่างไรเล่า”หมิงเซ่อส่ายหน้าไปมา หมิงต้ายิ้มกว้าง“รอบคอบจริงๆ เจ้าช่างรอบคอบ”“แน่นอนอยู่แล้วอิงนานี่น่า”“อิงนา ข้าชักชอบเจ้าเสียแล้ว”“ดีแล้ว อิงนาเองก็ชอบองค์ชายแปด”หมิงต้าอมยิ้ม หมิงเซ่อส่ายหน้าอีกรอบ“พี่ใหญ่ ข้าเห็นทีจะต้องเป็นแขกประจำที่ตำหนักจันทร์เคียงฟ้า
Read more
ไม่เลย
ฟางหลานยิ้มบางๆ โบกมือให้นางกำนัลก่อนจะกล่าวขึ้นเบาๆ“ใครก็ได้เข้าไปช่วยคุณหนูแต่งตัวอย่าให้องค์ชายทั้งสองรอนาน”รินน้ำชาลงในจอกยกส่งให้หมิงเซ่อและหมิงต้า หมิงเซ่อนั่งลงฉุดมือฟางหลานให้นั่งลงข้างๆ เขาซึ่งฟางหลานก็ไม่ขัดข้องนางกำนัลสางผมให้อิงนาก่อนเกล้าเก็บให้เรียบร้อย อาภรณ์ถูกเปลี่ยนเสียใหม่ส่งผลให้ใบหน้างดงามผุดผาดอยู่แล้วยังงดงามยิ่งขึ้นริมฝีปากแม้ไม่ได้แต่งแต้มสีชาดทว่ากับเป็นสีชมพูระเรื่อน่ามองประตูห้องถูกเปิดออกก่อนที่อิงนาจะยืนตัวตรงที่หน้าประตู ซึ่งโต๊ะเครื่องเสวยในตำแหน่งที่องค์ชายทั้งสองนั่งอยู่สามารถมองเห็นอิงนาได้ในทันทีที่ประตูเปิด หมิงเซ่อหลุบตาต่ำ หมิงต้ากลับแย้มยิ้ม ลุกขึ้นจากแท่นนั่ง เข้าพยุงอิงนาให้มานั่งข้างๆ เขาตรงข้ามกับหมิงเซ่อ“เห็นไหมเล่าอิงนาหากไม่ทำตัวซุกซนน้องสาวของพี่ก็งดงามเกินหญิงใด”ฟางหลานเอ่ยปากชมเพื่อจะให้อิงนาเลิกซุกซนเสียที“ค่ะท่านพี่”รู้ดีว่าทำให้ฟางหลานหนักใจจึงต้องทำตัวน่ารักเสียหน่อยหมิงต้าเลือกคีบของอร่อยวางบนถ้วยข้าวให้“พรุ่งนี้ต้องอยู่ที่นี่ ห้ามออกไปไหนจนกว่าขาจะหาย”“ค่ะท่านพี่”หมิงต้าฉงนกับท่าทีของอิงนาที่ต่างกันราวฟ้ากับเหวกับเมื่อ
Read more
ตอนพิเศษ
หมิงเซ่อก้าวขายาวๆ ผ่านช่องประตูทางเข้าวังหลวง ยืนมองร่างอ้อนแอ้นในอาภรณ์สีฟ้าสดใส ทว่าท่าทีอ่อนโยนจนเขายืนนิ่งมองนางจนลับสายตาปากเล็กขยับขึ้นลง แววตาเศร้าศร้อยแต่ทว่าติดตราตรึงใจ“พี่ใหญ่ท่านมองอะไร”ฟางหลานลับสายตาไปแล้ว“เจ้าแปดเจ้าเคยพบใครที่ทำให้เจ้าตกตลึงได้หรือไม่”หมิงต้ายิ้ม“พี่ใหญ่ พูดแบบนี้แสดงว่าเจอใครเข้าให้แล้ว นางเป็นลูกบ้านไหนกัน”“จริงด้วยข้าลืมไปเสียสนิทนางเป็นลูกบ้านไหนกัน จริงสิต้องถามว่าบิดานางเป็นขุนนางคนไหนกันมากกว่าจึงจะมีหวัง”สาวเท้าข้ามยังอีกฟากฝั่งของถนน ร้านขายผลซานซาเชื่อม“เถ้าแก่ หญิงงามคนเมื่อครู่ท่านรู๋จักนางหรือไ่ม่”“คุณชายท่านนี้ ท่านคงไม่เคยได้ยินเสียงร่ำลือลูกสาวตระกูลกวง สองคนล้วนงามล่มเมืองคนหนึ่งอ่อนหวานนุ่มนวลอีกคนสดใสน่ารัก”“ลูกสาวตระกูลกวง ใต้เท้ากวงใช่หรือไม่”“ใช่ นั่นเลยทีเดียวพ่อของนางโอ้อวดว่าจะส่งลูกสาวเข้าวังหลวง เป็นสนมนางใน รับใช้ฝ่าบาท ด้วยท่าทีอ่อนหวานกับใบหน้างดงามเช่นนี้ เกรงว่าอีกหน่อยคงได้เป็นถึงฮองเฮา”หมิงเซ่อยิ้มบางๆ“ขอบคุณท่านมากที่บอกกล่าว”ในใจลิงโลด ตั้งจว่าพรุ่งนี้ที่ท้องพระโรงจะต้องเอ่ยปากเรื่องนี้กับฮ่องเต้ เผื่อ
Read more
อย่าทำแบบนี้ได้ไหมเจี่ยฟู
กั่วชิงคุกเข่าลงกับพื้น ต่อหน้าอิงนา“อิงนา ได้โปรด”อิงนานั่งนิ่งดังหุ่นไม้ ไร้คำพูด“เจ้าไม่ช่วยเรา ข้าคงไม่มีโอกาสได้พบกับฟางหลานอีกแน่ แล้วฟางหลานก็คงผิดหวังเพราะคิดว่า อิงนาเจ้าจะเข้าใจเราทั้งสองเข้าใจความรักของเราทั้งสอง ห้องนอนของฟางหลานมีการอารักขาอีกทั้งหากข้าเข้าไปพบ พี่เขยของเจ้า”อิงนาครุ่นคิดอยู่ในเงาสลัวของจันทราโลกสดใสสวยหรูของอิงนาหายไป ทุกคนล้วนอ้างว่าทำเพื่อรัก หมิงเซ่อผู้นั้นอ้างว่ารักจึงสู่ขอฟางหลาน กั่วชิงอ้างว่าเพราะรักจึงทำเรื่องผิดศีลธรรม ฟางหลานอ้างความรักจึงยอมเป็นของกั่วชิงง่ายดาย ความรักทำไมถึงทำให้คนดีดีเปลี่ยนแปลงไปเช่นนี้อิงนาเคยคิดตลอดมาว่ากั่วอิงเป็นสหายของฟางหลานที่เอ็นดูอิงนาที่สุด มาบัดนี้ ฟางหลานกับกั่วชิงหาใช่สหายกันต่อไป อีกทั้งยังทำเรื่องที่ต้องห้ามลักลอบพบกัน ฟางหลานในเมื่อมีกั่วชิงอยู่แล้วทำไมไม่ปฏิเสธการแต่งงานกับหมิงเซ่อ หมิงเซ่อเองก็ในเมื่อไม่เคยถามความสมัครใจฟางหลานเหตุใดต้องมาสู่ขอฟางหลานด้วยทุกอย่างวนเวียนไปมาไม่รู้จบ อิงนาทอดถอนใจ ดวงจันทร์ถูกเมฆหมอกบดบังเสียสิ้นหมิงเซ่อเอามือไพล่หลังยืนมองอิงนาเงียบกริบ“คิดอะไรอยู่”ประโยคชวนคุย อิ
Read more
อยากกอดท่านอยู่อย่างนี้
ตำหนักชิงหนิงกงอิงนาเดิมตามฟางหลานไปติดๆ ข้างหน้าสุดเป็นหมิงเซ่อ ฮองเฮานั่งบนบัลลังก์ใบหน้าแย้มยิ้มต้อนรับคนท้้งสามข้างๆหมิงต้ายืนอยู่ไม่ห่าง“มากันแล้ว หมิงเซ่อชายาเอกของเจ้างดงามอ่อนหวาน นั่นคงจะเป็นอิงนาที่เจ้าแปดพูดถึงบ่อยๆ ไม่ต่างจากคนพี่งามล่มเมืองไม่ต่างกัน ไม่แปลกที่เจ้าแปดพูดถึงนางให้แม่ฟัง”“ขอบพระทัยฮองเฮา”ฟางหลานกับ อิงนาย่อกายลงพร้อมกัน“ข้ากำลังชื่นชมว่าสองคนพี่น้องกิริยาอ่อนหวาน สมกับเป็นบุตรีของใต้เท้ากวง นับว่า หมิงเซ่อเลือกชายาไม่ผิด” อิงนาเจ็บแปลบเข้าใปในหัวใจ เหลือบตามองฟางหลานที่ไม่มีท่าทีใดใด อิงนาได้แต่ก้มหน้านิ่ง“ลูกคิดว่าช่างโชคดีเหลือเกินที่ฟางหลานยอมแต่งกับลูก เดิมคิดว่าจะต้องผิดหวังเสียแล้ว”“ข้าหวังว่าเจ้าจะครองรักกันจนแก่เฒ่า หากเป็นอย่างนั้นแม่คงเบาใจ อิงนาแวะมา ที่ตำหนักชิงหนิงกงคุยเล่นเป็นเพื่อนข้าในยามเหงาก็คงดีไม่น้อยคราวหลังหากเจ้ามาข้าคงได้ผลซานซาเชื่อม สักไม้ใช่ไหม”อิงนาเผลอยิ้ม กับคำพูดของฮองเฮาที่องค์ชายแปดคงจะมาบอกเล่าเรื่องราวประทับใจในการพบกันครั้งแรกกับอิงนา“อิงนาสัญญา ไม่เกินสองสามวันนี้จะเตรียมผลซานซาเชื่อมที่อร่อยที่สุดมาฝาก ฮองเฮาสัก
Read more
อยากกอดท่านอยู่อย่างนี้
“เป็นจ้าใช่ไหมที่บอกว่าเราสองคนพี่น้องชอบกินผลซานซาเชื่อม”อิงนาหลับตาไล่ความขมขื่นในใจ พยักหน้าช้าๆ เกี้ยวจอดที่ลานกว้างหน้าตลาด“พี่ชายกั่วชิงให้ท่านพบเขา บ่ายนี้ที่โรงเตี๊ยมแห่งเดียวในเมือง ห่างออกไปไม่ไกลนัก ข้าจะช่วยรั้งองค์ชายใหญ่ไว้ให้ท่านเอง พี่สาวคงหาทางกลับตำหนักจันทร์เคียงฟ้าได้อย่างปลอดภัย แต่บอกไว้ก่อนอิงนาทำเพื่อพวกท่านครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย อิงนาไม่อยากทำเรื่องแบบนี้ ….อีกต่อไป”“ขอบใจอิงนาพี่สาวขอบใจเจ้าจริงๆ ” ฟางหลาน ก้าวขาลงจากเกี้ยว หมิงเซ่อยืนรอรับอยู่ด้านหน้า“ตรงหัวมุมถนนมีร้านขายผลไม้เชื่อมหลายอย่าง ข้าให้คนมาคอยชิมทุกร้านร้านนั้นรสชาติดีที่สุดในละแวกนี้ ข้าพาเจ้าไป”กุมมือฟางหลาน อิงนาเดินตามไปติดๆ ผู้คนพลุกพล่านอิงนาแกล้งเดินให้ช้ากว่าคนทั้งสอง ก่อนจะหยุดยืนปล่อยให้ฟางหลานกับหมิงเซ่อเดินไป อิงนาหลบเข้าไปใน โรงน้ำชาที่มีผู้คนผ่านเข้าออกมากมายฟางหลานแกล้งหันหน้าหันหลังมองหาอิงนา“องค์ชาย อิงนาไม่อยู่ตรงนี้ไม่ได้ตามเรามา”สีหน้าแสร้งเป็นว่าตกใจ“ช่างนาง นางคงเดินเล่นเพลิน ระแวกนี้คนของข้าและทหารองครักษ์มากมายไม่มีอันตราย”“แต่ฟางหลานห่วงน้อง”“องครักษ์ เดินย้
Read more
กลืนน้ำตา
“ปล่อยมือของเจ้าเสีย”อิงนายังคงซบหน้าลงกับแผ่นหลังไม่ยอมปล่อยอ้อมกอดนั้น“อิงนา ข้าคือเจี่ยฟู”หมิงเซ่อตั้งใจให้อิงนาเข้าใจสถานะของเขาและอิงนาในเวลานี้ คิดว่าไม่เหมาะหากฟางหลานจะมาเห็นเข้าหรือใครสักคนที่รู้ว่าเขากับอิงนาเป็นอะไรกัน แต่สิ่งที่เขาได้รับคือรับรู้ถึงหยาดน้ำตาอุ่นๆ ที่ไหลซึมสู่แผ่นหลังของเขา คิ้วหนาขมวดเข้าหากันแกะมืออิงนาออกช้าๆ อิงนายืนหันหลัง กล้ำกลืนหยาดน้ำตาไม่กล้าเผชิญหน้ากับหมิงเซ่อ“องค์ชาย”ไม่ยอมเรียกเจี่ยฟูในใจรู้ดี หรือคิดเข้าข้างตัวเองว่าเขากับฟางหลานยังไม่มีสัมพันธ์ทางกายต่อกันเพราะไร้สัมพันธ์ทางใจ ฟางหลานมอบกายให้กับกั่วชิงไปแล้วคงไม่กล้า กระทำเรื่องที่ผิดศีลธรรมเพียงนั้น“เจี่ยฟูข้าคือเจี่ยฟูเปลี่ยนคำเรียกข้าเสียใหม่”หมิงเซ่อ มองอิงนาจากด้านหลังรู้ได้ทันทีว่ากำลังสะอื้นไห้ อิงนาเงยหน้ากลัวว่าหยาดน้ำตาจะร่วงริน เหลือบตามองบนหลังคากลับพบว่า ใครบางคนเหนี่ยวคันธนูจนโก้งงอ เล็งมายังหมิงเซ่อ“องค์ชายระวัง”ลูกดอกถูกปล่อยออกมาทันทีอิงนา กางมือออกใช้ร่างเล็กของตัวเองบังร่างสูงของหมิงเซ่อไว้ ลูกดอกไม่ปรานีอิงนาแม้แต่น้อยเหมือนหมิงเซ่อที่ปฏิเสธสิ่งที่อิงนาแสดงให้เข
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status