로그인[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : คนของโจอิ NC -------------------------------------------------------------------------- จ๊วบ~ ใบหน้าสวยหวานของเด็กดื้อถูกประคองมาบดจูบทำโทษ หลังจากที่เธอแกล้งคนพี่ให้เสร็จเร็วกว่าที่เขาต้องการ แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าจะตัดจบทุกอย่างลงได้ในเวลานั้น เพราะนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของความสนุกในคืนนี้ เอ็นชายใหญ่ถูกเกร็งแข็งตัวอยู่ในช่องท้องของคนตัวเล็กจังหวะที่เขาถอนจูบออกมามองหน้าเธอ เวลานี้สายตาที่โจอิใช้มองยูมิเปลี่ยนไป มันไม่มีความดุร้ายเหมือนกับเมื่อก่อน “เธอเป็นของฉันแค่คนเดียว เข้าใจไหมยูมิ” “ยูมิเข้าใจแล้วค่ะ” เธอมองสบตาเขาและตอบไปอย่างไม่ดื้อดึงกับสิ่งที่เขาถาม ร่างเล็กถูกสลับไปนอนหงายอยู่บนเตียง ความเป็นชายที่แข็งคารูสาวก็เริ่มตื่นตัวขึ้นอีกครั้งเมื่อได้ยินคำตอบรับที่เต็มใจนั้น พั่บ ๆ ๆ! โจอิเริ่มต้นด้วยจังหวะบดเบาๆ เพื่อจะมองหน้าของสาวสวยได้ถนัด และเกี่ยวเก็บความรู้สึกดีๆ ช่วงนั้นไว้ ก่อนจะแสดงความบ้าคลั่งที่เป็นตัวตนเดิมออกมากับร่างกายของสาวสวย ดวงตาคู่สวยวาดมองใบหน้าดุจนทั่วและเปลี่ยนเป็นลากลงมองต่ำเรื่อย ๆ รอยสักดุเข้มที่แสนน่ากลัวนี้ดูอันตรายไม่เข้ากับความชอบของเธอเลยสักนิด แต่เพียงแค่คิดว่าจะได้เป็นคนของโจอิ ก็นึกได้ถึงความปอดภัยที่คนแบบเขาจะสามารถปกป้องเธอได้ตามคำที่ให้ไว้ “ตาเธอมัน...” “คะ?” “น่ากลัวจริง” โจอิมองจ้องดวงตากลมโตคู่สวยของคนใต้ล่างอยู่นาน จนรู้สึกตกหลุมพรางของความอันตรายที่ดูน่ารักนั้น ปึกปึกๆๆ!! “อ๊ะๆ อ่าส์~” เจ้าของคิ้วเข้มขมวดคิ้วด้วยอารมณ์ใคร่ในตอนที่ระบายความต้องการนั้นไปกับร่างกายของสาวสวย ร่างบอบบางถูกอุ้มลอยขึ้นจากเตียง แขนเล็กสองข้างกอดคอคนที่ยืนตั้งหลักอยู่ที่พื้นข้างเตียงแน่น เธอมองหน้าเขาด้วยความสงสัยเพราะไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงอุ้มเธอมายืนอยู่ในท่านี้ และเมื่อโจอิออกแรงกระแทกเธอก็รู้ได้ในตอนนั้นว่าความเสียวซ่านที่ชายหนุ่มเคยทำให้ มันมีอีกขั้นของความเสียวที่เธอยังไม่เคยเจอ ปึก ปึก ปึกปึก!! สาวสวยถูกความเป็นชายกระแทกในท่าอุ้มแตง เขายกบดร่างกายของเธอขึ้นลงเพื่อรับแกนชายที่แข็งสู้รูสาวในเวลานั้น “อ๊ะ! มันจุกค่ะพี่โจอิ” เธอพูดบอกเขาหน้าแหยงเพราะความจุกที่ว่า “แน่นอนว่ามันต้องจุก แต่ก็เสียวใช่ไหม?” “...” คนตัวเล็กเงียบไปและพยักหน้ารับแทนการพูดตอบ เพราะเธอรู้สึกเสียวจริงๆ อย่างที่เขาว่า “มีอีกหลายท่าเลยที่เสียวเหมือนกัน อยากลองดูไหม?” เขาถามเธอในตอนที่เกร็งส่วนล่างให้แข็งสุดลำ ใบหน้าดุเข้มแสดงความเซ็กซี่ที่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์อยู่ใต้สายตาคู่นั้น “ลองดูก็ได้ค่ะ” แน่นอนว่าคำตอบของเธอไม่เพียงแค่ต้องการเอาใจเขาด้วยการเป็นเด็กดีว่านอนสอนง่าย แต่ที่ตอบรับไปเพราะยูมิเองก็อยากรู้ถึงท่าทางที่ว่าจะทำให้เธอพบเจอกับความเสียวนั้นได้ และตลอดทั้งคืนโจอิก็ใช้เวลาที่ควรแก่การหลับนอนไปกับการทำเรื่องอย่างว่า เพื่อเปิดโลกให้กับยูมิได้รู้ว่าสิ่งที่เธอเคยเจอมาก่อนหน้าที่จะเจอกับเขาเป็นเพียงแค่เรื่องเด็กๆ เท่านั้น ทั้งคู่ปล่อยทิ้งร่างกายร้อนผ่าวให้ได้พักหลังจากออกแรงจนไม่มีแรงเหลือ... “ทำไมมันถึงโค้งแบบนั้นเหรอคะ?” “หยุดถามได้แล้ว มันตีสามแล้วนะ” โจอิพูดบอกสาวขี้สงสัยในตอนที่นอนหลับตาอยู่ เธอเอาแต่สงสัยกับส่วนต่างๆ ของร่างกายเขา ไม่ว่าจะเป็นรอยสักหรือความเป็นชายของเขาที่เธอจับอยู่ “คำถามสุดท้ายแล้วค่ะ” “...ไม่รู้สิ เพราะพี่จับมันพาดขึ้นล่ะมั้ง” เขาเองก็ไม่รู้เช่นกันว่าแท่งเอ็นนั้นเกิดความโค้งขึ้นเมื่อไหร่ แต่อาจจะเพราะเขาจับพาดเอ็นใหญ่หันหัวขึ้นชี้ฟ้า ความโค้งจึงเกิดขึ้นโดยธรรมชาติ ทว่าความโค้งนั้นเป็นความสวยงามไม่ได้น่ากลัวอะไร แถมยังเป็นจุดขายของโจอิอีกด้วย เพราะไม่ว่าสาวสวยคนไหนได้เจอเข้าไปก็ต่างติดใจเขากันทุกคน กับความใหญ่และโค้งยาวของเขา “ถ้าเกิดว่ามันเป็นแท่งตรงๆ ยูมิจะไม่จุกใช่ไหมคะ” “ที่จุกเพราะมันยาวต่างหาก...หยุดเอานิ้วเขี่ยหัวมันได้แล้ว เดี๋ยวก็โดนเอารอบที่ห้าหรอก” โจอิพูดเตือนสาวร่างเล็กเสียงนิ่ง เพราะมือน้อยของเธอกำลังทำให้เขามีอารมณ์ขึ้นมาอีกรอบ แม้ว่าตอนนั้นจะง่วงจนไม่อยากขยับปากพูดตอบ “ไม่มีแรงยังทำซ่า...” เธอพูดเสียงกระซิบ ทว่าอีกคนนั้นดันได้ยินจึงลืมตาขึ้นมาถามเธอ “พูดว่าอะไรนะ?” “นอนเถอะค่ะ ยูมิไม่แกล้งแล้ว^^” ฟอด~ เพียงแค่โดนคนตัวเล็กหอมแก้ม โจอิก็ปล่อยความอยากเอาชนะคำพูดของเธอทิ้งไป และเปลี่ยนเป็นหันไปนอนกอดก่ายเธอแทน ร่างขนาดเล็กที่พอเป็นหมอนข้างให้กับเขาได้ เช้าวันรุ่งขึ้น... ครืดด~ เสียงโทรศัพท์เข้าปลุกให้โจอิที่นอนอยู่ใกล้ลุกขึ้นมารับสาย ซึ่งปลายสายที่โทรเข้ามาทำให้เขาสร่างจากอาการง่วงซึม เพราะคนที่โทรมากวนเวลานอนของเขาเป็นโยชิซึ่งโทรเข้ามาที่เครื่องของยูมิ “โทรมาทำเหี้ยอะไร!?” “...” ปลายสายที่โทรมาเงียบไปเมื่อได้ยินเสียงของโจอิ “มึงมารับสายยูมิได้ยังไง?” “เมื่อคืนกูเข้ามากล่อมน้องนอนแล้วก็เผลอหลับไป เลยตื่นขึ้นมารับสายมึงได้ไง...” เขาพูดน้ำเสียงกวนๆ “มึงเนี่ยนะจะเข้ามากล่อมยูมินอน” “แล้วมึงอยากฟังเรื่องจริงไหมล่ะ?” “ใครโทรมาคะพี่โจอิ” สาวสวยตาปรือที่นอนอยู่ในอ้อมกอดของโจอิเอ่ยถามคนพี่ เมื่อเห็นว่าเขาถือโทรศัพท์ของเธออยู่ในมือ “ไอโยชิน่ะ คุยกับมันหน่อยสิ...” โจอิยื่นโทรศัพท์ให้ยูมิพูดคุยกับปลายสายอย่างไม่มีท่าทางอารมณ์เสียให้เห็น “...ฮะฮาโหลค่ะพี่โยชิ” “เพิ่งตื่นเหรอยูมิ” “ใช่ค่ะ โทรมามีอะไรหรือเปล่าคะ?” ในตอนที่ยูมิพูดคุยกับปลายสายอยู่นั้น โจอิก็ดันตัวขึ้นนั่งและย้ายตัวไปอยู่ระหว่างขาเรียวขาวของยูมิ เหมือนว่าเขากำลังจะทำเรื่องอย่างว่าเพื่อตั้งใจให้ปลายสายได้ยินเสียงน่าอาย “พี่ว่าจะโทรมาชวนยูมิไปเดทน่ะ” สวบ! “อ๊ะ!” “ยูมิ...” “คือยูมิไม่ว่าง งือ~” ปึกปึกๆๆ! “อ่าส์ ยูมิครับ~” โจอิครางเสียงนั้นที่ข้างโทรศัพท์อย่างจงใจ “ยูมิไม่ว่างไปค่ะ อ่าส์! แค่นี้ก่อนนะคะ” ยูมิรีบตัดสายทิ้งเพราะเสียงน่าอายที่โจอิตั้งใจทำนั้น และเธอก็ไม่อยากให้ปลายสายได้ยิน ทว่าโยชิกลับได้ยินเต็มสองรูหู “งือ พี่โจอิ~” “ทำไมรีบวางจังเลยล่ะ น่าจะคุยกับมันต่ออีกสักหน่อย” “ไม่คุยแล้วค่ะ ยูมิไม่อยากคุย” เธอส่ายหัวงอแงเมื่อเห็นว่าคนพี่เลื้อยสะโพกเป็นคลื่นใส่ความสาวของเธอ “ดีมากครับ” เขาพูดหวานหูตอบกลับเธอ เพื่อเป็นรางวัลของเด็กดีที่เชื่อฟัง ก่อนจะจัดการกับสิ่งที่ค้างคาอยู่ให้เสร็จ เพราะวันนี้ต้องพาเธอออกไปทำธุระที่นอกบ้าน -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------หนึ่งปีต่อมา...ณ คฤหาสน์หลังใหม่ครอบครัวตระกูลโจย้ายเข้ามาอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหม่นี้เมื่อสามเดือนก่อนหลังจากที่ใช้เวลาก่อสร้างนานหลายเดือน ซึ่งคฤหาสน์หลังใหม่นี้สร้างบนเนื้อที่เกือบห้าสิบไร่ และล้อมรอบไปด้วยป่าเขา ธรรมชาติอันร่มรื่น ที่ให้ความรู้สึกสบายใจเมื่อได้พักอยู่ที่แห่งนี้ห้องนอนโจไซ...หลังจากที่ชิคุณเดินออกจากเส้นทางการเป็นนักฆ่า เธอก็เลือกบริจาคทรัพย์สินที่มีทั้งหมดของเธอให้กับผู้ยากไร้ และให้สัญญากับตัวเองไว้ว่าเธอจะไม่ฆ่าชีวิตทุกชีวิตบนโลกนี้อีกอย่างที่เคยทำผิดมา“ยังไม่เลิกถักอีกเหรอชิ ดึกแล้วนะครับ” โจไซเอ่ยถามกับแฟนสาวคนสวยของเขา ที่เวลานี้ยังคงนั่งถักหมวกนิตติ้งให้กับฮานิหลานสาวคนสวยในวัยหนึ่งขวบที่อยู่ในวัยน่ารักน่าชัง และตอนนี้ทั้งบ้านก็พากันหลงกับสาวน้อยขี้อ้อนคนนี้ไปตามๆ กัน“ใกล้เสร็จแล้วค่ะ ชิถักได้ครบเซ็ตเลยนะคะ ทั้งเสื้อ กางเกง ถุงเท้า แล้วก็หมวกด้วย...”“งั้นถ้าเสร็จของหลานแล้ว ถักให้ลูกเราบ้างนะครับ”“ลูกเราเหรอคะ?”“ใช่ครั
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ได้เวลาตอบโต้--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุช่วงเย็น...หลังจากที่ชิคุณได้รับการรักษาแผลที่ข้อมือจากหมอ เธอก็นอนพักอยู่ที่คอนโดของโจไซจนถึงช่วงบ่าย และมาที่บ้านของคุณหญิงฮารุในช่วงเย็นตามคำชวนของเจ้าบ้าน“คุณฮารุจะให้มันเข้าบ้านมาทำไมครับ น่าจะฆ่ามันทิ้งซะ” คนปากหมาพูดต้อนรับสาวสวยที่เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับโจไซพี่ชายของเขาสายตาของนิเฌอและยูมิเองก็มองเธอด้วยความหวาดระแวงไม่ต่างจากที่โจอิมองอยู่ เพราะเรื่องราวที่รู้เกี่ยวกับชิคุณ มันทำให้หวาดกลัวที่จะอยู่ร่วมกันกับคนที่เคยปองร้ายชีวิตของทุกคนในครอบครัว“เอาเถอะน่า แม่ว่าเธอคิดถูกแล้วที่เลือกเปลี่ยนข้างตอนนี้ เพราะเธอแค่คนเดียวจะฆ่าเราทั้งครอบครัวมันไม่ง่ายหรอก...”“ตระกูลโจเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่ ถ้าฉันคิดจะหักหลังพวกคุณ ฉันคงไม่มีแผ่นดินให้อยู่...” ชิคุณพูดบอกสมาชิกทุกคนในครอบครัวที่เปรียบเสมือนเจ้านายผู้ให้ชีวิตใหม่แก่เธอ“ถ้าแกแตะต้องคนในครอบครัวฉันแม้แต่นิดเดียว ฉันจะฆ่าแกด้วยมือของฉันเอง”“พอแล้วน่าโจอิ” โจไซพูดหยุดน้อ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถวายตัวรับใช้--------------------------------------------------------------------------เมื่อเห็นว่าพี่ชายและแม่เดินออกไปจากห้อง โจไซก็หันมองหน้าสาวสวยที่นั่งกอดผ้าห่มผืนหนาแน่น เพราะด้านในของผ้าที่คลุมร่างเธออยู่นั้นโป๊เปลือยไม่ต่างจากร่างกายของเขา“ไปอาบน้ำกันเถอะ”“คะ? เอ่อ...ท่านประธานไปอาบก่อนเถอะค่ะ”“ไปด้วยกันนี่แหละ เดี๋ยวแม่ฉันรอนาน” ว่าแล้วเขาก็จูงมือสาวสวยลงจากเตียงนอนเดินเข้าห้องน้ำไป เพื่อเตรียมพร้อมที่จะจัดการเรื่องทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทางโดยเร็วที่สุดด้านนอกห้องรับแขก...“ลูกรู้เรื่องนี้ก่อนแล้วเหรอ” คุณฮารุพูดถามลูกชายคนโตของเธอที่ดูเหมือนจะไม่แปลกใจเท่าไหร่กับสิ่งที่เขาเห็น“เรื่องโจไซกับเลขาเหรอครับ... ผมก็เพิ่งรู้เมื่อคืนนี้แหละครับ แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าเป็นเรื่องจริงจนมาเห็นพร้อมกันกับคุณฮารุนี่แหละ”“เห็นว่าเพิ่งเข้ามาทำงานได้ยังไม่ถึงเดือนเลยไม่ใช่เหรอ ทำไมตาโจไซถึงใจเร็วใจง่ายแบบนี้ล่ะ” เธอเป็นกังวลกับเรื่องที่ทั้งคู่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน“ไอโจไซมันก็เป็นผู้ชายนะครับคุณฮารุ ถ้าอยู่ใกล้ผู้หญิงแล้วไม่มีเรื
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คนของโจไซ NC--------------------------------------------------------------------------เวลานี้โจไซมั่นใจเต็มร้อยว่าเธอเป็นนักฆ่าที่โยดะส่งมาสังหารครอบครัวของเขาจริงๆ แต่ก็น่าเสียดายที่แผนการของโยดะไม่สำเร็จตามที่หวัง เพราะตอนนี้ชิคุณถูกโจไซรวบตัว และยึดเธอไปเป็นคนของเขาเรียบร้อยแล้วปึกปึกๆๆ!!“อ๊ะๆ! อุบ” ชิคุณใช้มือปิดปากตัวเองไว้ เพราะกลัวว่าลูกน้องที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูจะได้ยินเสียงน่าอายที่พวกเขาไม่ควรได้ยิน แต่เสียงที่ดังกว่าเสียงครางของเธอและเขานั้นเป็นเสียงที่น่าอายไม่ต่างกัน“อ่าส์~ ไม่เจ็บใช่ไหม งั้นฉันขอทำแรงกว่านี้นะ”“แรงกว่านี้อีกเหรอคะ?”“นะชิคุณ~” คนสุภาพทิ้งศีรษะลงคลอเคลียอยู่ที่ข้างใบหูของสาวสวยจนเธอใจอ่อนยอมตบปากรับคำเพราะคำขอแสนออดอ้อนของเขา“นะครับ~”“ก็ได้ค่ะ”ทันทีที่เธอตอบรับโจไซก็อุ้มช้อนร่างบางขึ้นในท่าอุ้มแตง ท่าที่ทำเธอใจสั่นไหวเพราะกลัวว่าเขาจะทำความสาวของเธอบอบช้ำจากท่านี้เหมือนกับครั้งก่อน“จะเอาแล้วนะ”คนตัวสูงยกเบียดร่างบางเข้าแนบชิดกับช่วงกลางตัวของเขา เพื่อให้รูแคบของเธอนั้นหนีบรัดแกนใหญ่เป็นกา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เปลี่ยนใจยัยตัวร้าย NC--------------------------------------------------------------------------“ท่านประธานจะทำอะไรคะ?” เธอเอ่ยถามคนที่ยื่นริมฝีปากเข้ามาใกล้“ฉันว่างานนี้มันยากไปสำหรับเธอ ไม่คิดแบบนั้นเหรอ” แววตาของโจไซพูดบอกเธอด้วยความเห็นใจที่เธอต้องมารับงานหนักนี้“พูดเรื่องอะไรคะ?”“เธอเปลี่ยนข้างยังทันนะ”“เปลี่ยนข้างอะไรคะ ท่านประธานพูดเรื่องอะไร” ชิคุณยังยืนยันที่จะไม่ยอมรับผิด แม้ข้อเสนอของเขาจะน่าสนใจแค่ไหน แต่เธอก็ยังไม่มั่นใจว่าจะเป็นอย่างนั้นได้จริงๆ“ชิคุณ ฟังฉันนะ...”“...” เธอเงียบฟังตามที่เขาขอ เพราะท่าทางที่อ้อนวอนของโจไซ ราวกับว่าเขากำลังจะพาเธอออกจากจุดที่ดำมืดไปสู่ทางสว่าง“ฉันอยากให้โอกาสเธอได้แก้ตัว ได้เลือกทางเดินใหม่ เพราะถ้ายังยืนยันจะทำแบบนั้น เธอเองจะต้องได้รับผลจากสิ่งที่ทำด้วยเหมือนกัน ฉันคิดว่า... ฉันมีทางออกที่ดีกว่านั้นให้เธอเลือก โดยที่เราทั้งสองฝ่ายจะไม่ต้องสูญเสียสิ่งที่รักไป ฉันไม่ต้องสูญเสียครอบครัว เธอเองก็ไม่ต้องสูญเสียชีวิตของเธอ...”ดวงตาคู่สวยเริ่มสั่นไหวเพราะนั่นคือสิ่งเดียวที่เธอพยาย
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เกลี้ยกล่อม--------------------------------------------------------------------------บริษัทโจไซช่วงเย็น...“เดี๋ยววันนี้เธอเลิกงานเร็วหน่อยก็ได้นะ ฉันว่าจะอยู่เคลียร์งานที่บริษัทต่อ”“...เจ้านายยังไม่กลับฉันจะกลับได้ยังไงคะ”“เธอกลับไปพักก่อนเถอะ”“พรุ่งนี้เป็นวันหยุดแล้ว ยังไงก็ได้พักอยู่ดี”“กลับ...”“ไม่กลับค่ะ ไหนท่านประธานบอกว่าจะทำตามใจฉัน แต่ทำไมถึงเอาแต่สั่งล่ะคะ ฉันบอกว่าอย่าแต่คุณก็จะทำ อะไรที่ไม่ควรทำกับฉันที่เป็นลูกน้องคุณก็ทำต่อหน้าคนอื่น ทั้งเปิดประตูรถให้ฉัน ทำแผลที่เท้าให้ฉัน แล้วยังถือรองเท้าให้ฉันอีก นั่นมันไม่ใช่หน้าที่ของคุณเลยนะคะ ไม่อายคนเขาบ้างหรือไงคะ?” เธอสวดโจไซยับถึงสิ่งที่เขาปฏิบัติกับเธอต่อหน้าทุกคน“ถ้าจะบ่นเยอะขนาดนี้ เธอมาเป็นเมียฉันเลยดีไหม...”“...” ชิคุณเงียบไปก่อนจะเรียกสติกลับคืน “ฉันไม่ได้ต้องการแบบนั้นสักหน่อย ก็คุณเลือกปฏิบัติไม่ถูกจริงๆ ...”“งั้นก็บอกมาสิว่าเธอต้องการแบบไหน ฉันจะได้ทำให้ถูกใจ...” เขาถามเลขาอย่างใส่ใจ เหตุผลก็อาจจะมาจากสิ่งที่เขาคิดว่าทำผิดต่อเธอ“ฉันจะทำงานที่นี่ถึงแค่ส
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เปิดเผยสถานะ--------------------------------------------------------------------------หน้าห้องพิเศษ...เมื่อคืนผมอยู่เฝ้าไอโจอิทั้งคืนโชคดีที่มันไม่ได้เป็นอะไรมาก เพียงแค่สลบไปเท่านั้น “มึงคิดว่ามันเป็นพวกใคร”“ผมไม่รู้เหมือนกัน ช่วงนี้ผมไม่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ลอบทำร้าย--------------------------------------------------------------------------ช่วงบ่าย...โจอิใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงนั่งรอแฟนสาวของตนอยู่ที่ร้านอาหารที่เดิม เพราะเธอมีเรียนอีกเพียงแค่วิชาเดียวเท่านั้นก็ได้เลิกเรียน ซึ่งเขาก็คิดคำพูดไว้ม
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถึงเวลา--------------------------------------------------------------------------“...เหอะ เมียเหรอ มึงพูดบ้าอะไรของมึง?”“ถ้ามึงคิดจะยุ่งกับเมียกู มึงก็ต้องยอมแลกด้วยชีวิต เพราะกูไม่ยอมให้มึงแย่งยูมิไปอีกคนแน่...”โจอิทนไม่ได้หากว่าเพื่อนชั่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ทนไม่ไหว--------------------------------------------------------------------------“มานั่งนี่สิครับยูมิ” โยชิลุกขึ้นและเลื่อนเก้าอี้ที่ว่าง ตัวที่อยู่ติดกับตนให้สาวสวยนั่งทว่าเก้าอี้ตัวนั้นถูกถีบกระเด็นโดยเท้าของโจอิ ร่างบางถูกลากไปที่นั่งอี







