บทที่ 3/4 หัวใจดวงเดิม

“หลายเดือนมานี้ คุณท่านป่วยหนักเข้าออกโรงพยาบาลบ่อยมาก เข้ามาแต่ละครั้งหมอให้นอนดูอาการไม่ต่ำกว่าสี่คืนห้าคืน ดีหน่อยที่ค่ารักษาเบิกกับประกันได้ แต่ค่าเดินทางนี่สิ ไปกลับหมดวันละหลายร้อย ป้าถึงได้ไม่พอใจ ไม่อยากให้ลุงดูแลท่าน เร่งทุกวันทุกคืนอยากให้พวกเรากลับบ้าน ที่ทะเลาะกัน ก็ทะเลาะเรื่องป้าเรียกรถมาขนของโดยไม่บอกลุง”

“คุณเดือนไม่ได้ส่งเงินค่าจ้างมาให้ลุงกับป้าเหรอคะ”

ร่างกายบอบบางสั่นเทิ้มบนเก้าอี้แถวยาวในโรงพยาบาลเอกชน ที่คุณไกรสรเข้ารับการรักษาประจำ เนื่องจากท่านป่วยเป็นโรคหัวใจมานาน

อาจารย์หมอบารมี แพทย์เฉพาะทางที่ทำการรักษาท่านมานานกว่าสิบปีเข้ามารับช่วงดูแลด้วยตัวเอง พิยดานั่งรอผลการรักษากับลุงสมศักดิ์ สองคนช่วยกันอุ้มชายพิการขึ้นแท็กซี่มาโรงพยาบาล ทุลักทุเลจนน่าอนาถใจ หากไม่มีมือหยาบกร้านของลุงคอยลูบไหล่ปลอบโยนพิยดาอาจเป็นลมไปแล้ว

“คุณเดือนไม่ได้ส่งเงินค่าจ้างมาให้ลุงกับป้าหลายเดือนแล้ว ยกเว้นเดือนไหนมีค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับคุณท่านที่จ่ายไม่ไหว ลุงถึงจะบากหน้าโทรหาเธอ”

“ลุงน่าจะบอกคุณเดือนให้เธอรู้ ถ้าไม่มีลุงกับป้าคอยดูใกล้ชิด คนพิการอยู่บ้านคนเดียวจะเป็นตายร้ายดียังไง”

“ลุงไม่กล้า กลัวบอกไปได้รับคำตอบอีกอย่าง ป้าอาจจะโกรธพาลพาลุงกับยายย้ายออกเร็วขึ้น ลุงอยากรอให้ใครสักคนกลับมาก่อน แต่จนป่านนี้ ไม่มีกลับมาสักคน พวกเขาไม่เป็นห่วงพ่อตัวเองบ้างหรือไง”

“ห่วงสิคะ เพราะห่วงมาก ...ถึงรีบกลับมา” หญิงสาวร่ำไห้ กัดปากตัวเองจนช้ำเลือดเพื่อข่มกลั้นความเจ็บปวด

“ฮึก... ลุงไม่ต้องเป็นห่วงท่านอีกแล้วนะคะ พิมจะหาบ้านเช่าสักหลังแล้วรับท่านไปอยู่ด้วยกัน พิมเป็นต้นเหตุทำให้ท่านเดินไม่ได้ ดังนั้นก็ควรเป็นพิมที่ต้องชดใช้ความผิด”

“ไม่ใช่เพราะเห็นแก่ความเป็นพ่อเหรอ”

คำพูดสั้นๆ ชอร์ตเข้าถึงหัวใจคนฟัง หลานสาวนอกสายเลือดช้อนสายตาชุ่มน้ำขึ้นมาแต่พริบตาเดียวหล่อนก้มลงมองพื้นตามเดิม

“ไม่เป็นไร ลุงรู้นานแล้ว”

พิยดายกมือปิดหน้าซ่อนรอยน้ำตา นั่งหมดอาลัยตายอยากรอนานหนึ่งชั่วโมงกว่าอาจารย์หมอบารมีจะออกมาแจ้งข่าวการรักษา รอยยิ้มหวานละมุนจุดขึ้นมาบนใบหน้างาม

“ขอบคุณนะคะคุณหมอ ขอบคุณมาก ฮึก... ที่รักษาท่าน”

“ไม่เป็นไรครับ เป็นหน้าที่ของหมออยู่แล้ว ไม่ทราบว่าทายาทของคุณไกรสรมาด้วยหรือเปล่าครับ หมอมีเรื่องสำคัญอยากคุยด้วย”

“ไม่ครับ ลูกทั้งสองคนของท่านไม่ได้มาด้วย”

“ญาติร่วมสายเลือดล่ะครับ” คำตอบจากชายตรงหน้ายังคงเหมือนเดิม นายแพทย์บารมีกวาดสายตามองคนงานในบ้านก่อนเลื่อนสายตามาหยุดที่หญิงสาว คุ้นเคยว่าหญิงสาวผู้นี้ใช้นามสกุลเดียวกับคุณไกรสร

“ขอทราบความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับคนไข้ได้ไหมครับ”

“ดิฉันเป็นลูกบุญธรรมที่ท่านอุปการะรับเลี้ยงค่ะ”

“คุณก็ได้ครับ หมอขอเวลาคุยส่วนตัวไม่นาน เชิญด้านนี้” ผายมือเชิญหญิงสาวกิริยานุ่มนวล เร่งรีบเดินนำไปยังห้องพักแพทย์

“อาการของท่านค่อนข้างวิกฤต และน่าห่วงมากๆ ท่านจะต้องอยู่ในความดูแลของแพทย์ เพราะมีความเสี่ยงสูงที่หัวใจจะล้มเหลวอีกครั้ง ญาติจำเป็นต้องพิจารณาการเปลี่ยนมาใช้หัวใจเทียม เครื่องนี้ทำหน้าที่เหมือนหัวใจแท้ ส่งเลือดเข้าไปเลี้ยงอวัยวะในร่างกาย หลังการรักษาประสบความสำเร็จท่านจะกลับมาใช้ชีวิตได้ตามปกติ หมอเคยแนะนำวิธีนี้กับท่านและลูกสาวท่านเมื่อนานมาก แต่ไม่มีใครตอบรับการรักษาจนอาการท่านทรุดหนักมากขึ้น ถ้าหากญาติปฏิเสธไม่รักษา หมอเกรงว่าท่านจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน”

“สุขภาพท่านจะรับการผ่าตัดใหญ่ได้เหรอคะคุณหมอ”

“ถ้าญาติเลือกทำการรักษาวิธีนี้ จะมีทีมแพทย์ดูแลท่านใกล้ชิดและประเมินอาการจนกว่าร่างกายจะพร้อมก็สามารถเริ่มผ่าตัดได้ ยังพอมีเวลาอีกนิดให้ญาติตัดสินใจ หากพร้อม ญาติแจ้งหมอได้ทุกเวลาครับ”

“ค่ารักษาทั้งหมดเท่าไหร่เหรอคะ”

“ค่าใช้จ่ายหลักๆ เลยจะมีค่าเครื่องหัวใจเทียม ค่าห้องไอซียูหลังการผ่าตัด และค่าใช้จ่ายอื่นๆ จิปาถะประมาณสิบล้านบาทครับ”

“สิบล้าน...” กลั้นน้ำตาไม่ไหว มันเอ่อล้นและกลิ้งลงมาต่อหน้านายแพทย์ เงินมากมายขนาดนั้นหล่อนจะหาจากไหนมาจ่าย

“ทำไมมากนักล่ะคะ มีทางเลือกอื่นหรือเปล่า”

“หมอขอแสดงความเสียใจ ที่ต้องตอบไม่ว่าไม่มีทางเลือกอื่นครับ คุณไกรสรเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลนี้นานเกือบสิบปี หมอทุกคนที่นี่ได้ทำการรักษาท่านมาหมดทุกวิธีและหมดทุกความสามารถ แต่อาการโดยรวมท่านไม่ได้ดีขึ้น เหลือแค่การผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจเทียม”

“ดิฉันไม่มีเงินมากขนาดนั้นหรอกค่ะคุณหมอ ถ้าหากรักษาไปตามอาการท่านจะอยู่ได้นานแค่ไหนเหรอคะ”

“อาการป่วยของท่านทรุดลงเร็วมาก หมอเกรงว่า...”

สงสารหญิงสาวเกินกว่าจะพูดประโยคที่ทำให้หล่อนเสียใจ เปลี่ยนบรรยากาศไปเปิดวิดีโอแนะนำการผ่าตัดหัวใจเทียมให้หญิงสาวดูพร้อมอธิบายอย่างใจเย็น หญิงสาวให้ความสนใจ มีคำถามหลายอย่างที่น่าสนใจ แต่ติดตรงเรื่องค่าใช้จ่ายอย่างเดียว ทำให้หล่อนไม่สามารถตอบรับการรักษาทันทีได้

“หมอดูแลโครงการผู้ป่วยโรคหัวใจหลายแห่ง เอาเป็นว่าหากญาติสนใจวิธีการรักษานี้และทุนทรัพย์ไม่พอ หมอจะขอเงินสนับสนุนจากโครงการ แต่ขอออกตัวว่าเงินไม่มาก แค่พอจ่ายค่าดูแลหลังผ่าตัดเท่านั้น ส่วนเงินค่าผ่าตัดและค่าเครื่องหัวใจเทียม ส่วนนั้นญาติต้องดูแลเอง”

“ดิฉันตัดสินใจด้วยตัวเองไม่ได้ ขอเวลาให้ดิฉันปรึกษาคุณดุจเดือน ลูกสาวท่านก่อนนะคะ แล้วดิฉันจะมาให้คำตอบกับคุณหมอ”

“ได้ครับ นามบัตรหมอ โทรสอบถามได้ตลอดเวลาครับ”

อุทิศตัวทำงานเพื่อคนป่วยโรคหัวใจมาครึ่งค่อนชีวิต ช่วยเหลือผู้ป่วยยากไร้มาก็เยอะแต่ไม่เคยสงสารใครเท่านี้มาก่อน อาจเพราะคุณไกรสรเคยรวย แต่ช่วงบั้นปลายชีวิตกลับหล่นลงมาอยู่รวมกับกลุ่มคนยากไร้ ช่างน่าสงสารเหลือเกิน นายแพทย์สูงวัยไม่คาดหวังว่าเด็กสาวจะตอบรับการรักษาด้วยวิธีแพงลิบ เพราะแม้แต่ลูกสาวตัวจริงที่เคยเป็นดาราอย่างดุจเดือนรับฟังไปแล้วกลับเมินเฉยมานานนับปี แต่ด้วยหัวใจเปี่ยมคุณธรรม ท่านเลือกที่จะส่งเรื่องไปขอทุนสำรองเผื่อไว้

“ขออนุญาตค่ะ อาจารย์คุยธุระกับคนไข้อยู่หรือเปล่าคะ เพชรเห็นประตูเปิดทิ้งไว้เลยแวะมาดู” ผู้มาใหม่คือแพทย์หญิงน้ำเพชร แพทย์เฉพาะทางด้านโรคหัวใจลูกศิษย์คนเก่งของอาจารย์บารมี

“เข้ามาก่อนสิเพชร ตอนนี้อาจารย์ว่างไม่มีนัดคนไข้”

“ขอบคุณค่ะ กำลังอยากหาที่นั่งแก้เมื่อยพอดี” คุณหมอสาวพาร่างกายอรชรมานั่งเก้าอี้เล็กฝั่งตรงข้ามอาจารย์

“น้องชายเพชรทำวุ่นวายทั้งโรงพยาบาล กล่อมนานกว่าจะยอมนอนดูอาการ แต่ไม่วายสั่งเลขาฯ วิ่งแจ้นกลับไปเอางานมาทำ เพชรล่ะเพลีย”

“เห็นภาพสะท้อนตัวเองแล้วใช่ไหม วันที่ทุ่มเทให้การทำงาน ละเลยชีวิตส่วนตัว จนมีปัญหาทั้งเรื่องสุขภาพและเรื่องครอบครัว”